آبسه‌ مغزي‌ يا اپي‌دورال‌  brain or epidural abscess

شرح بیماری
آبسه‌ مغزي‌ يا اپي‌دورال‌ تجمع‌ چرك‌ ناشي‌ از يك‌ عفونت‌ باكتريال‌ در مغز يا خارجي‌ترين‌ لايه‌ از سه‌ لايه‌ غشايي‌ كه‌ مغز و نخاع‌ را مي‌پوشانند.

علايم‌ شايع‌
- علايم‌ زير به‌ تدريج‌ در عرض‌ چند ساعت‌ ظاهر مي‌شوند. اين‌ علايم‌ شبيه‌ علايم‌ تومور يا سكته‌ مغزي‌ هستند:

- درد در پشت‌ و كمر، در صورتي‌ كه‌ عفونت‌ در غشاي‌ پوشاننده‌ نخاع‌ باشد .

- سردرد

- تهوع‌ و استفراغ‌

- ضعف‌، بي‌حسي‌ يا فلج‌ در يك‌ طرف‌ بدن‌

- راه‌ رفتن‌ نامنظم‌

- تشنج‌

- تب‌

- منگي‌ ، گيجي ‌، يا حالت‌ هذياني‌

- مشكل‌ در صحبت‌ كردن‌

علل‌
- منشأ اوليه‌ عفونت‌ باكتريايي‌ كه‌ موجب‌ بروز آبسه‌ مغزي‌ يا اپي‌دورال‌ مي‌شود را اغلب‌ نمي‌توان‌ پيدا كرد. اما سه‌ منشأ زير شايع‌ترين‌ هستند:

- عفونتي‌ كه‌ از جمجمه‌ به‌ درون‌ گسترش‌ مي‌يابد، مثلاً استئوميليت‌ (عفونت‌ استخوان‌ و مغز استخوان‌)، ماستوئيديت‌ (عفونت‌ زايده‌ ماستوئيد در پشت‌ گوش‌)، يا سينوزيت‌ (عفونت‌ سينوس‌ها)

- عفونتي‌ كه‌ به‌ دنبال‌ شكستگي‌ جمجمه‌ آغاز و گسترش‌ مي‌يابد.

- عفونتي‌ كه‌ از ساير بخش‌هاي‌ بدن‌ كه‌ دچار عفونت‌ شدند، مثلاً ريه‌ها، پوست‌، يا دريچه‌هاي‌ قلب‌، از راه‌ خون‌ گسترش‌ مي‌يابد

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
- صدمه‌ به‌ سر

- وجود يك‌ بيماري‌ كه‌ مقاومت‌ بدن‌ را كاهش‌ داده‌ باشد، به‌ خصوص‌ ديابت‌

- بروز اخير يك‌ عفونت‌، به‌ خصوص‌ در اطراف‌ بيني‌، چشم‌ها و صورت‌

- بيماري‌ كه‌ دستگاه‌ ايمني‌اش‌ به‌ علت‌ بيماري‌ (مثلاً ايدز) يا داروها سركوب‌ شده‌ است‌.

- تزريق‌ وريدي‌ مواد مخدر

پيشگيري
- در صورت‌ بروز هر گونه‌ عفونت‌ در بدن‌ به‌ پزشك‌ مراجعه‌ كنيد، به‌ خصوص‌ اگر عفونت‌ در اطراف‌ بيني‌ يا صورت‌ باشد (مثلاً عفونت‌ گوش‌ يا آبسه‌ دندان‌). با مراجعه‌ زود هنگام‌ مي‌توان‌ از گسترش‌ عفونت‌ جلوگيري‌ كرد.

- در هر گونه‌ فعاليتي‌ كه‌ خطر صدمه‌ به‌ سر وجود دارد، از كلاه‌ ايمني‌ و ساير وسايل‌ حفاظتي‌ استفاده‌ نماييد.

عواقب‌ مورد انتظار
با تشخيص‌ و درمان‌ زودهنگام‌ معمولاً خوب‌ مي‌شود.

عوارض‌ احتمالي
- بروز حملات‌ تشنج‌، اغماء و مرگ‌، در صورتي‌ كه‌ درمان‌ انجام‌ نشود.

- آسيب‌ دايمي‌ به‌ مغز

درمان
اصول‌ كلي‌

- آزمايشات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند: آزمايش‌ خون‌، آزمايش‌ مايع‌ نخاع‌، نوار مغز، سي‌تي‌اسكن‌، عكس‌برداري‌ از جمجمه‌

- نياز به‌ مراقبت‌ ويژه‌ وجود دارد.

- درمان‌ طبي‌ يا جراحي‌ بستگي‌ به‌ محل‌ آبسه‌ دارد. معمولاً احتياج‌ به‌ دادن‌ آنتي‌بيوتيك‌ و نيز جراحي‌ براي‌ تخليه‌ آبسه‌ است‌. ساير درمان‌هايي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ شوند عبارتند از مايعات‌ داخل‌ وريدي‌ و تهويه‌ مكانيكي‌

داروها
- آنتي‌بيوتيك‌ براي‌ 6-4 هفته‌ جهت‌ مبارزه‌ با عفونت‌

- داروهاي‌ ضد تشنج‌ براي‌ پيشگيري‌ از بروز حملات‌ تشنجي‌

- كورتيكواستروييدها براي‌ كاهش‌ تورم‌ مغزي‌ پس‌ از عمل‌ جراحي‌

فعاليت‌
هنگامي‌ كه‌ در بيمارستان‌ هستيد نياز به‌ استراحت‌ در تخت‌ داريد. پس‌ از طي‌ دوران‌ نقاهت‌ 3-2 هفته‌اي‌، به‌ هر اندازه‌ كه‌ قدرت‌ بدني‌ و احساس‌ خوب‌ بودن‌ به‌ شما اجازه‌ مي‌دهد، فعاليت‌ داشته‌ باشيد.

رژيم‌ غذايي‌
- به‌ هنگام‌ بستري‌ در بيمارستان‌، امكان‌ دارد تزريق‌ مايعات‌ داخل‌ وريدي‌ ضروري‌ باشد. پس‌ از درمان‌، يك‌ رژيم‌ عادي‌ و متعادل‌ داشته‌ باشيد.

- در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد:

- اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان يكي‌ از علايم‌ آبسه‌ مغزي‌ يا اپي‌دورال‌ را داريد.

- اگر تب‌ به‌ 3/38 درجه‌ سانتيگراد يا بيشتر افزايش‌ يابد.

- اگر دچارعلايم‌ جديد و غيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

شرح بیماری
آبله‌ مرغان‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ خفيف‌ و بسيار مسري‌ كه‌ توسط‌ ويروس‌ هرپس‌ زوستر ايجاد مي‌شود. اين‌ بيماري‌ مي‌تواند در سني‌ رخ‌ دهد اما در كودكان‌ شايع‌تر است‌.

علايم‌ شايع‌
علايم‌ زير معمولاً در كودكان‌ خفيف‌، اما در بزرگسالان‌ شديد هستند:

- تب‌

- درد شكمي‌ يا احساس‌ ناخوشي‌ عمومي‌ كه‌ 2-1 روز طول‌ مي‌كشد.

- بثورات‌ پوستي‌ كه‌ تقريباً در هر جاي‌ بدن‌ مي‌تواند پديد آيد، از جمله‌ روي‌ پوست‌ سر، آلت‌ تناسلي‌، و داخل‌ دهان‌، بيني‌، گلو، يا مهبل‌. تاول‌ها ممكن‌ است‌ در نواحي‌ بسيار وسيعي‌ از پوست‌ گسترده‌ شده‌ باشند، اما در دست‌ و پا كمتر ظاهر مي‌شوند. تاول‌ها در عرض‌ 24 ساعت‌ مي‌تركند و در محل‌ آنها دلمه‌ تشكيل‌ مي‌شود. هر 4-3 روز مجموعه‌هايي‌ از تاول‌هاي‌ جديد به‌ وجود مي‌آيند.

- در بزرگسالان‌ يك‌ سري‌ علايم‌ شبيه‌ آنفلوآنزا وجود دارد.

علل‌
- عفونت‌ با ويروس‌ هرپس‌ زوستر. اين‌ ويروس‌ از راه‌ قطره‌هاي‌ ريز در هوا يا تماس‌ با ضايعات‌ پوستي‌، از فرد بيمار انتقال‌ مي‌يابد. دوره‌ نهفته‌ پيش‌ از آغاز علايم‌ بيماري‌ 21-7 روز است‌.

- اگر مادر يك‌ نوزاد قبلاً يا در حين‌ حاملگي‌ آبله‌ مرغان‌ گرفته‌ باشد، كودك‌ وي‌ تا چندين‌ ماه‌ در برابر آبله‌ مرغان‌ ايمني‌ دارد. اما اين‌ ايمني‌ در عرض‌ 12-4 ماه‌ پس‌ از تولد كاهش‌ مي‌يابد.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
استفاده‌ از داروهاي‌ سركوب‌كننده‌ دستگاه‌ ايمني‌ بدن‌

پيشگيري‌
در حال‌ حاضر نمي‌توان‌ از آن‌ پيشگيري‌ به‌ عمل‌ آورد. سرم‌ حاوي‌ پادتن‌ عليه‌ اين‌ ويروس‌ براي‌ افرادي‌ كه‌ خطر ايجاد بيماري‌ خطرناك‌ در آنها زياد است‌ (مثل‌ كساني‌ كه‌ داروهاي‌ ضدسرطان‌ يا سركوب‌كننده‌ ايمني‌ دريافت‌ مي‌كنند) استفاده‌ مي‌شود. اخيراً يك‌ واكسن‌ جديد براي‌ اين‌ بيماري‌ مورد تأييد قرار گرفته‌ است‌.

عواقب‌ مورد انتظار
- بهبود خود به‌ خودي‌. كودكان‌ معمولاً در عرض‌ 10-7 روز بهبود مي‌يابند، در بزرگسالان‌ اين‌ مدت‌ بيشتر است‌ و احتمال‌ بروز عوارض‌ در آنها بيشتر است‌.

- پس‌ از بهبود، فرد براي‌ تمام‌ عمر در مقابل‌ آبله‌ مرغان‌ ايمني‌ دارد.

- گاهي‌ پس‌ از طي‌ شدن‌ سير بيماري‌ آبله‌ مرغان‌، ويروس‌ در بدن‌ به‌ حالت‌ خفته‌ باقي‌ مي‌ماند (احتمالاً در ريشه‌ اعصاب‌ نزديك‌ نخاع‌). اين‌ ويروس‌ خفته‌ ممكن‌ است‌ سال‌ها بعد دوباره‌ بيدار شود و بيماري‌ زونا را ايجاد كند.

عوارض‌ احتمالي‌
- عفونت‌ باكتريايي‌ ثانويه‌ برروي‌ تاول‌هاي‌ آبله‌ مرغان‌

- عفونت‌ ويروسي‌ چشم‌

- ندرتاً آنسفاليت‌ (التهاب‌ يا عفونت‌ مغز)

- احتمال‌ بروز زونا سال‌ها بعد در دوران‌ بزرگسالي‌

- ندرتاً باقي‌ماندن‌ جاي‌ تاول‌، در صورتي‌ كه‌ تاول‌ عفوني‌ شود

- ميوكارديت‌ (التهاب‌ عضله‌ قلب‌)

- آرتريت‌ (التهاب‌ مفصل‌) به‌ طور گذرا

- ذات‌الريه‌

- نشانگان‌ راي‌

درمان‌
اصول‌ كلي‌
- تشخيص‌ معمولاً با ظهور تاول‌هاي‌ پوستي‌ داده‌ مي‌شود و بنابراين‌ انجام‌ آزمايش‌ ضرورتي‌ ندارد.

- درمان‌ با هدف‌ تخفيف‌ علايم‌ انجام‌ مي‌گيرد.

- براي‌ كاهش‌ خارش‌ از پارچه‌، حوله‌، يا كمپرس‌ آب‌ سرد استفاده‌ كنيد.

- بيمار را تا حدامكان‌ آرام‌ و خنك‌ نگهداريد. گرما و تعريق‌ باعث‌ بروز خارش‌ مي‌شوند.

- ناخن‌ها را كوتاه‌ داريد تا بيمار نتواند خود را بخاراند. خاراندن‌ تاول‌ها مي‌تواند باعث‌ عفونت‌ ثانويه‌ شود.

داروها
- داروهاي‌ زير ممكن‌ است‌ خارش‌ را كم‌ كنند: بي‌حس‌كننده‌هاي‌ موضعي‌ و آنتي‌هيستامين‌هاي‌ موضعي‌. اين‌ داروها موجب‌ تخفيف‌ خارش‌ به‌ سرعت‌ و در كوتاه‌ مدت‌ مي‌شوند. محصولاتي‌ كه‌ حاوي‌ ليدوكايين‌ و پراموكسين‌ هستند كمترين‌ احتمال‌ بروز واكنش‌هاي‌ آلرژي‌ را دارند. لوسيون‌هاي‌ حاوي‌ فنول‌، منتول‌ و كافور (مثل‌ لوسيون‌ كالامين‌) نيز شايد توصيه‌ شود. دستور دارويي‌ را در مورد محصولات‌ فوق‌ رعايت‌ كنيد.

- اگر تب‌ وجود دارد، از استامينوفن‌ استفاه‌ كنيد. به‌ هيچ‌ عنوان‌ از آسپيرين‌ استفاده‌ نكنيد زيرا اين‌ دارو ممكن‌ است‌ در بروز نشانگان‌ راي‌ (يك‌ نوع‌ آنسفاليت‌) در كودكاني‌ كه‌ دچار عفونت‌ ويروسي‌ هستند نقش‌ داشته‌ باشد.

- امكان‌ دارد آسيكلووير تجويز شود.

فعاليت
- استراحت‌ در رختخواب‌ ضروري‌ نيست‌. بيمار مي‌تواند فعاليت‌ آرام‌ در يك‌ محيط‌ خنك‌ داشته‌ باشد. اگر هوا خوب‌ باشد، كودك‌ مي‌تواند بيرون‌ از خانه‌ و در سايه‌ بازي‌ كند.

- تا زماني‌ كه‌ تمام‌ تاول‌ها دلمه‌ نبسته‌ باشند و تاول‌ جديدي‌ تشكيل‌ نشود، كودك‌ بايد از سايرين‌ جدا باشد و مدرسه‌ نيز نبايد برود.

رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
- اگر شما يا كودكتان‌ علايم‌ آبله‌ مرغان‌ را داريد.

- اگر بي‌حالي‌، سردرد، يا حساسيت‌ به‌ نور روشن‌ رخ‌ دهد.

- اگر تب‌ بالاي‌ 3/38 درجه‌ سانتيگراد وجود داشته‌ باشد.

- اگر ضايعات‌ آبله‌ مرغان‌، سرفه‌ نيز به‌ علايم‌ اضافه‌ شود

شرح بیماری
آپاندیسیت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ زایده‌ کرمی‌ شکل‌ آپاندیس‌ که‌ از اولین‌ قسمت‌ روده‌ بزرگ‌ به‌ نام‌ سکوم‌ منشاء می‌گیرد. آپاندیس‌ هیچ‌ کار شناخته‌شده‌ای‌ ندارد، ولی‌ باعث‌ بیماری‌ می‌شود. هر ساله‌ از هر 500 نفر جمعیت‌ یک‌ نفر دچار آپاندیسیت‌ می‌شود. علایم‌ آپاندیسیت‌ بسیار متغیر هستند. در مورد هر فردی‌ که‌ درد شکمی‌ تشخیص‌ داده‌ نشده‌ دارد، آپاندیسیت‌ حتماً باید مدنظر باشد. این‌ بیماری‌ در هر سنی‌ می‌تواند رخ‌ دهد (در مردان‌ بیشتر از زنان‌)، اما در کودکان‌ زیر 2 سال‌ نادر است‌. حداکثر بروز بیماری‌ در سنین‌ 24-15 سالگی‌ است‌.

علایم‌ شایع‌
 - دردی‌ که‌ از نزدیک‌ ناف‌ شروع‌ می‌شود و تدریجاً به‌ قسمت‌ تحتانی‌ شکم‌ در سمت‌ راست‌ نقل‌ مکان‌ می‌کند. درد کم‌کم‌ مداوم‌ می‌شود و از حالت‌ مبهم‌ به‌ صورت‌ کاملاً مشخص‌ در می‌آید بطوری‌ که‌ مکان‌ آن‌ دقیق‌تر توسط‌ بیمار نشان‌ داده‌ می‌شود. درد با حرکت‌، تنفس‌ عمیق‌، سرفه‌، عطسه‌، راه‌ رفتن‌، یا لمس‌، بدتر می‌شود.

- تهوع‌ و گاهی‌ استفراغ‌

- یبوست‌ و ناتوانی‌ در دفع‌ گاز

- اسهال‌ (گاهی‌)

- تب‌ کم‌ شدت‌، که‌ پس‌ از سایر علایم‌ آغاز می‌گردد.

- تشدید درد به‌ هنگام‌ لمس‌ ناحیه‌ تحتانی‌ شکم‌ در سمت‌ راست‌، معمولاً در نقطه‌ای‌ حدود یک‌ سوم‌ مسیر ناف‌ به‌ برجستگی‌ بالایی‌ استخوان‌ لگن‌. (توجه‌ داشته‌ باشید که‌ این‌ توصیف‌ فقط‌ زمانی‌ صدق‌ می‌کند که‌ آپاندیس‌ در جای‌ طبیعی‌ خود باشد. در بعضی‌ موارد، نوک‌ آپاندیس‌ در جای‌ دیگر واقع‌ شده‌ است‌، که‌ این‌ باعث‌ مشکل‌ شدن‌ تشخیص‌ می‌شود)

- تورم‌ شکم‌ (در مراحل‌ انتهایی‌)

- افزایش‌ تعداد گلبولهای‌ سفید خون‌

عوارض‌ احتمالی‌
- پاره‌ شدن‌ آپاندیس‌، تشکیل‌ آبسه‌، و پریتونیت. این‌ عوارض‌ در افراد مسن‌تر بیشتر دیده‌ می‌شود.

- عدم‌ تشخیص‌ درست‌، به‌ علت‌ کم‌ بودن‌ یا نامعمول‌ بودن‌ علایم‌، به‌ خصوص‌ در سنین‌ خیلی‌ پایین‌ یا خیلی‌ بالا

- تشکیل‌ آبسه‌

علل‌
عفونت‌ به‌ دلیل‌ نامشخص‌، معمولاً توسط‌ باکتری‌های‌ موجود در لوله‌ گوارش‌. آپاندیس‌ ممکن‌ است‌ توسط‌ محتویات‌ در حال‌ عبور در لوله‌ گوارشی‌ یا یک‌ رشته‌ بافتی‌ غیرطبیعی‌ که‌ از بیرون‌ به‌ آن‌ فشار وارد می‌آورد، مسدود شود. زمانی‌ که‌ آپاندیس‌ عفونی‌ می‌شود، متورم‌ و ملتهب‌ گشته‌ و از چرک‌ پر می‌شود. آلودگی‌ با کرم‌های‌ حلقوی‌، یا عفونت‌ ویروسی‌ دستگاه‌ گوارش،‌ عوامل تشدید کننده بیماری هستند.

درمان‌
اصول کلی
- معمولاً با جراحی‌ قابل‌ درمان‌ است‌. اگر درمان‌ نشود، پاره‌ شدن‌ آپاندیس‌ مرگبار خواهد بود.

- امکان‌ دارد آزمایش‌ خون‌ (افزایش‌ تعداد گلبولهای‌ سفید خون‌) و آزمایش‌ ادرار (برای‌ رد عفونت ادراری‌) انجام‌ شوند. عفونت‌ ادراری‌ ممکن‌ است‌ علایمی‌ شبیه‌ آپاندیسیت‌ داشته‌ باشد.

- زمانی‌ که‌ تشخیص‌ هنوز قطعی‌ نیست‌، هر دو ساعت‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ را با دماسنج‌ مقعدی‌ اندازه‌گیری‌ و ثبت‌ نمایید.

- جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ آپاندیس‌ (آپاندکتومی‌). از آنجایی‌ که‌ تشخیص‌ آپاندیسیت‌ مشکل‌ است‌، اغلب‌ تا زمانی‌ که‌ تشخیص‌ قطعی‌ داده‌ نشود، دست‌ به‌ جراحی‌ زده‌ نمی‌شود.

- اگر آبسه‌ تشکیل‌ شود، امکان‌ دارد جراحی‌ به‌ تعویق‌ افتد تا زمانی‌ که‌ آبسه‌ تخلیه‌ شود و فرصت‌ برای‌ التیام‌ آن‌ باشد.

- هرگز از داروی‌ مسهل‌، تنقیه‌، یا داروی‌ ضددرد استفاده‌ نکنید.

- داروهای‌ مسهل‌ می‌توانند باعث‌ پارگی‌ آپاندیس‌ شوند، و داروهای‌ تخفیف‌ دهنده‌ درد یا تب‌ نیز باعث‌ مشکل‌تر شدن‌ تشخیص‌ می‌شوند.

- داروهای‌ ضددرد پس‌ از جراحی‌ تجویز می‌شوند.

- اگر عفونت وجود داشته‌ باشد آنتی بیوتیک نیز تجویز می‌شود.

- امکان‌ دارد نرم‌کننده‌های‌ مدفوع‌ برای‌ جلوگیری‌ از یبوست‌ توصیه‌ شوند.

- تا وقت‌ عمل‌ در تخت‌ یا صندلی‌ استراحت‌ کنید. پس‌ از عمل‌، تدریجاً فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ خود را از سر گیرید.

- تا زمانی‌ که‌ آپاندیسیت‌ تشخیص‌ داده‌ نشده‌ است‌ از خوردن‌ و آشامیدن‌ بپرهیزید. وقتی‌ که‌ معده خالی‌ باشد، بیهوشی‌ برای‌ عمل‌ جراحی‌ بسیار بی‌خطرتر خواهد بود. اگر خیلی‌ تشنه‌ هستید، دهان‌ خود را با آب‌ بشویید.

- پس‌ از عمل ‌، ابتدا رژیم‌ مایعات‌ و به‌ تدریج‌ رژیم‌ جامدات‌ آغاز می‌شود.

- اگر یکی‌ از موارد تب‌ مساوی‌ یا بیش‌ از 9/38 درجه‌ سانتیگراد، استفراغ‌ مداوم‌، افزایش‌ درد شکمی‌، غش‌، وجود خون در مدفوع‌ یا محتویات‌ استفراغ‌ شده‌ و منگی‌ یا سردرد قبل‌ یا پس‌ از جراحی‌ رخ‌ دهد، حتما به پزشک مراجعه نمایید.

شرح بیماری
آترواسکلروز (تصلب‌ شرایین) عبارت‌ است‌ از یک‌ گونه‌ بسیار شایع‌ از تصلب‌ شرایین‌ که‌ طی‌ آن‌ رسوباتی‌ به‌ نام‌ پلاک‌ در دیواره‌ رگهایی‌ که‌ خون‌ حاوی‌ اکسیژن‌ و سایر مواد مغذی‌ را از قلب‌ به‌ سایر بخشهای‌ بدن‌ می‌برند، تشکیل‌ می‌شوند. آترواسکلروز می‌تواند باعث‌ آسیب‌ کلیوی‌، کاهش‌ خونرسانی‌ به‌ مغز و اندامها، و بیماری‌ رگهای‌ قلبی‌ شود. آترواسکلروز یکی‌ از علل‌ عمده‌ سکته‌ مغزی‌ و قلبی‌ است‌. شروع‌ آن‌ می‌تواند در سی‌ و چند سالگی‌ باشد. شیوع‌ آن‌ تا سن‌ 45 سالگی‌ در مردان‌ بیشتر است‌. اما پس‌ از یائسگی‌، شیوع‌ آن‌ در زنان‌ افزایش‌ می‌یابد.

علایم‌ شایع‌
- تا زمانی‌ که‌ آترواسکلروز به‌ مراحل‌ پیشرفته‌ نرسیده‌ باشد، اغلب‌ بدون‌ علامت‌ است‌. بروز علایم‌ بستگی‌ به‌ این‌ دارد که‌ خونرسانی‌ کدام‌ قسمت‌ بدن‌ کم‌ شده‌، و شدت‌ و گسترش‌ بیماری‌ در چه‌ حد است‌.

- گرفتگی‌ عضله‌، وقتی‌ که‌ رگهای‌ پا درگیر شده‌ باشد.

- آنژین‌ صدری‌ یا حمله‌ قلبی‌، وقتی‌ رگهای‌ قلبی‌ درگیر شده‌ باشند.

- سکته‌ مغزی‌، یا کاهش‌ ناگهانی‌ و موقت‌ خونرسانی‌ به‌ مغز اما بدون‌ بروز سکته‌، در صورتی‌ که‌ رگهایی‌ که‌ به‌ گردن‌ و سپس‌ مغز می‌روند، درگیر شده‌ باشند.

علل‌
- تکه‌های‌ بافت‌ چربی‌دار، که‌ حاوی‌ لیپوپروتئین‌ کم‌چگال‌ (همان‌ کلسترول‌ بد) هستند و به‌ دیواره‌ سرخرگ‌ آسیب می‌رسانند، اغلب‌ در محل‌ اتصال‌ و انشعاب‌ سرخرگها رسوب‌ می‌کنند. تشکیل‌ این‌ رسوبات‌ شاید حتی‌ در اوایل‌ جوانی‌ آغاز شود. بافت‌ پوشاننده‌ دیواره‌ داخلی‌ سرخرگ‌ در این‌ نقاط‌ اتصال‌ و انشعاب‌، مواد چربی‌ موجود در خون‌ را به‌ دام‌ می‌افکند. با تجمع‌ مواد چربی‌، انعطاف‌پذیری‌ سرخرگ‌ کم‌ و فضای‌ داخلی‌ آن‌ تنگ‌تر می‌شود. در نتیجه‌ جریان‌ خون‌ مشکل‌ پیدا می‌کند. از طرفی‌ این‌ رسوبات‌ ممکن‌ است‌ شکاف‌ بردارند یا پاره‌ شوند و روی‌ آنها لخته‌ خونی‌ تشکیل‌ شود که‌ در نتیجه‌، رگ‌ مسدود می‌شود.

- فشار خون‌ بالا ، کلسترول‌ بالا (بالا بودن‌ غلظت‌ لیپوپروتئین‌ کم‌ چگال‌ (کلسترول‌ بد) و پایین‌ بودن‌ غلظت‌ لیپوپروتئین‌ پرچگال‌ (کلسترول‌ خوب‌) ، سن‌ بالای‌ 60 سال‌ ، جنس‌ مذکر ، استرس‌ ، دیابت شیرین‌ (مرض‌ قند) ، چاقی و کم‌تحرکی‌ ، سیگارکشیدن‌ ، تغذیه‌ نامناسب‌ (خوردن‌ چربی‌ و کلسترول‌ به‌ مقدار زیاد) و سابقه‌ خانوادگی‌ آترواسکلروز از عوامل تشدید کننده بیماری هستند.

پیشگیری
- ترک‌ سیگار

- توصیه‌هایی‌ که‌ در قسمت‌ رژیم‌ غذایی‌ آمده‌ است‌ را رعایت‌ کنید. کودکان‌ و نوجوانانی‌ که‌ والدین‌ آنها دچار آترواسکلروز هستند نیز از رژیم‌ کم‌ چربی‌ سود خواهند برد.

- بطور منظم‌ ورزش‌ کنید.

- حتی‌المقدور استرس‌ را کاهش‌ دهید و به‌ سطح‌ قابل‌ کنترل‌ برسانید.

- اگر دیابت‌ یا فشارخون‌ بالا دارید، برنامه‌ درمانی‌ مربوطه‌ را به‌ دقت‌ رعایت‌ کنید.

درمان‌
اصول کلی
- آزمایشات‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ موارد زیر باشد: نوار قلب‌، تست‌ ورزش‌، آزمایش‌ خون‌ از نظر کلسترول‌ کلی‌، خوب‌ و بد، قندخون‌، و نیز عکسبرداری‌ از قفسه‌ سینه‌ و عروق.‌

- برای‌ بعضی‌ از بیماران‌ که‌ خطر در مورد آنها زیاد است‌، جراحی‌ انجام‌ می‌شود: باز کردن‌ رگ‌ با بادکنکهای‌ مخصوص‌ در مورد رگهای‌ تنگ‌ شده‌؛ و سایر روشهای‌ جراحی‌ مانند تعویض‌ رگ‌ بیمار با سیاهرگ‌ یا رگهای‌ مصنوعی‌.

- به‌ دلیل‌ اینکه‌ کار از کار گذشته‌ و آسیب‌ قبلاً وارد شده‌ است‌، هیچ‌ داروی‌ رضایت‌بخشی‌ برای‌ درمان‌ آترواسکلروز وجود ندارد.

- در تحقیقاتی مشخص‌ شده‌ است‌ که‌ پایین‌ آوردن‌ سطح‌ کلسترول‌ در کسانی‌ که‌ کلسترول‌ خونشان‌ بالا است‌، می‌تواند طول‌ عمر را افزایش‌ دهد. اگر شما علایم‌ یک‌ اختلال‌ ناشی‌ از آترواسکلروز را دارید، و رژیم‌ غذایی‌ و ورزش‌ در کاهش‌ کلسترول‌ مؤثر واقع‌ نشده‌ باشند، شاید برای‌ شما داروهای‌ ضدچربی‌ تجویز شود.

- برای‌ درمان‌ مشکلات‌ همراه‌ آترواسکلروز (مثلاً فشار خون‌ بالا، یا بی‌نظمی‌های‌ ضربان‌ قلب‌) ممکن‌ است‌ تجویز داروهای‌ دیگر ضروری‌ باشد.

- در برخی‌ دیگر از تحقیقات‌ مشخص‌ شده‌ است‌ که‌ آسپرین‌ و ویتامین‌ E‌ ممکن‌ است‌ خطر سکته‌ قلبی‌ را کاهش‌ دهند.

چند نکته در رابطه با بیماری تصلب‌ شرایین

- این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر علاج‌ناپذیر است‌. اما به‌ تازگی‌ گزارشات‌ زیادی‌ رسیده‌ مبنی‌ بر این‌ که‌ درمان‌ مجدانه‌ عوامل‌ خطر این‌ بیماری‌ می‌تواند تا حدی‌ انسداد را کاهش‌ دهد. بدون‌ درمان‌، عوارضی‌ پدید خواهند آمد که‌ نهایتاً به‌ مرگ‌ منتهی‌ خواهند شد.

- سکته‌ قلبی، سکته‌ مغزی‌، آنژین‌ صدری‌، بیماریهای‌ کلیه، نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌ و مرگ‌ ناگهانی‌ از عوارض‌ احتمالی‌ این بیماری هستند.

- میزان‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری بستگی‌ به‌ وضعیت‌ عمومی‌ سلامت‌ و وجود بیماری‌های‌ دیگر دارد.

- رژیم‌ غذایی‌ باید کم‌ چرب‌، کم‌ نمک‌ و پرفیبر باشد. مصرف‌ غلات‌، میوه‌ها و سبزیجات‌ تازه‌ را افزایش‌ دهید.


شرح بیماری

آتلکتازی‌ عبارت‌ است‌ از جمع‌ شدن‌ یک‌ قسمت‌ از یا تمامی‌ یک‌ ریه‌. این‌ وضعیت‌ باعث‌ عدم‌ جذب‌ اکسیژن‌ به‌ مقدار کافی‌ از ریه‌ می‌شود

علایم‌ شایع‌
جمع‌ شدن‌ ناگهانی‌ و در برگیرنده‌ یک‌ ناحیة‌ وسیع‌ از ریه‌:

- درد قفسة‌ صدری‌

- تنگی‌ نفس‌؛ تند تند نفس‌ کشیدن‌

- شوک‌ (ضعف‌ شدید، رنگ‌پریدگی‌ پوست‌، تند شدن‌ ضربان‌ قلب‌)

- گیجی‌ و منگی‌ جمع‌ شدن‌ تدریجی‌:

- سرفه‌

- تب‌

- تنگی‌ نفس‌

- علامت‌ دیگری‌ وجود ندارد.

علل
انسداد مجراهای‌ هوایی‌ کوچک‌ یا بزرگ‌ ریه‌ توسط‌:

- ترشحات‌ مخاطی‌ غلیظ‌ در اثر عفونت‌ یا یک‌ بیماری‌ دیگر مثل‌ فیبروزکیستیک‌

- وجود تومور در داخل‌ مجرای‌ هوایی‌

- وجود تومور یا رگهای‌ خونی‌ خارج‌ از مجرای‌ هوایی‌ به‌ نحوی‌ که‌ روی‌ مجرای‌ هوایی‌ فشار وارد بیاورند

- استنشاق‌ جسم‌ خارجی‌، مثل‌ اسباب‌بازی‌های‌ کوچک‌ یا بادام‌ کوهی‌ (پسته‌ شام‌)

- جراحی‌ طولانی‌ مدت‌ قفسة‌ سینه‌ یا شکم‌ تحت‌ بیهوشی‌ عمومی‌

- صدمه‌ به‌ قفسة‌ سینه‌ یا شکستگی‌ دنده‌ها

- زخم‌ نافذ

- بزرگ‌ شدن‌ گره‌های‌ لنفاوی‌

عوامل‌ افزایش‌ دهندة‌ خطر
- سیگار کشیدن‌

- وجود یک‌ بیماری‌ که‌ مقاومت‌ بیمار را کاهش‌ داده‌ باشد یا وی‌ را ضعیف‌ کرده‌ باشد.

- بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریه‌ ،مثل‌ آمفیزم‌ و برونشکتازی‌

- استفاده‌ از داروهایی‌ که‌ باعث‌ کاهش‌ توجه‌ و هوشیاری‌ می‌شوند، مثل‌ خواب‌ آورها، پاربیتورات‌ها، آرام‌بخش‌ها، یا الکل‌

پیشگیری
- وادار کردن‌ به‌ سرفه‌ و تنفس‌ عمیق‌ هر 2-1 ساعت‌ پس‌ از عمل‌ جراحی‌ که‌ حین‌ آن‌ از بیهوشی‌ عمومی‌ استفاده‌ شده‌ است‌. همچنین‌ حتی‌الامکان‌ بیمار باید در تخت‌ جابجا شود و تغییر وضعیت‌ دهد.

- به‌ هنگام‌ بیماری‌ ریوی‌، یا پس‌ از عمل‌ جراحی‌، مایعات‌ باید بیشتر مصرف‌ شوند، چه‌ به‌ صورت‌ خوراکی‌ و چه‌ به‌ صورت‌ تزریقی‌. به‌ این‌ ترتیب‌ ترشحات‌ ریه‌ رقیق‌تر و نرم‌تر خواهند شد.

- اشیای‌ کوچکی‌ که‌ احتمال‌ دارد بچه‌های‌ کوچک‌ آنها را استنشاق‌ کنند از دسترسی‌ آنها دور نگه‌ دارید.

عواقب‌ مورد انتظار
- آتلکتازی‌ ندرتاً زندگی‌ را به‌ خطر می‌اندازد و معمولاً خود به‌ خود برطرف‌ می‌شود.

- در صورتی‌ که‌ آتلکتازی‌ به‌ علت‌ ترشحات‌ مخاطی‌ غلیظ‌ یا جسم‌ خارجی‌ ایجاد شده‌ باشد، بیرون‌ کشیدن‌ آنها باعث‌ رفع‌ آن‌ خواهد شد.اگر علت‌ آتلکتازی‌ یک‌ تومور باشد، سرنوشت‌ بیمار به‌ ماهیت‌ تومور بستگی‌ دارد.

عوارض‌ احتمال
- ذات‌الریه‌

- آبسة‌ کوچک‌ داخل‌ ریه‌

- دایمی‌ شدن‌ جمع‌ شدگی‌ بافت‌ ریه‌ و تشکیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌

درمان‌
اصول‌ کلی‌
- آزمایش‌ برای‌ اندازه‌گیری‌ اکسیژن‌ و دی‌ اکسید کربن‌ خون‌ و نیز عکس‌برداری‌ از قفسة‌ سینه‌

- جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ تومور

- برونکوسکپی‌ برای‌ در آوردن‌ جسم‌ خارجی‌ یا ترشحات‌ مخاطی‌ غلیظ‌

- حداکثر همکاری‌ را در زمینة‌ دستورات‌ پس‌ از عمل‌ جراحی‌ داشته‌ باشید. وضعیت‌ خود را در تخت‌ مرتباً عوض‌ کنید، و سعی‌ کنید مرتباً سرفه‌ نمایید و نفس‌ عمیق‌ بکشید. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ هنگام‌ سرفه‌، یک‌ بالش‌ را محکم‌ روی‌ محل‌ تخلیه‌ فشار دهید.

- سیگار را ترک‌ کنید.

- روش‌ تخلیة‌ ترشحات‌ را فرابگیرید و پس‌ از ترخیص‌ اجرا کنید.

داروها
- آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌، که‌ به‌ طور اجتناب‌ناپذیر همراه‌ با آتلکتازی‌ رخ‌ خواهد داد.

- داروهای‌ ضد درد برای‌ رفع‌ درد خفیف‌

- از مصرف‌ داروهای‌ خواب‌ آور پرهیز کنید. ممکن‌ است‌ آنها باعث‌ عود آتلکتازی‌ شوند.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
به‌ محض‌ روبه‌ بهبود گذاشتن‌ علایم‌، فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ خود را از سر گیرید.

رژیم‌ غذایی‌
هیچ‌ رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود، اما حداقل‌ 8 لیوان‌ آب‌ یا سایر مایعات‌ در شبانه‌روز بنوشید تا ترشحات‌ ریه‌ رقیق‌ و نرم‌ شود.

 در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
- اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ آتکلتازی‌ را دارید.

- اگر یکی‌ از مشکلات‌ زیر به‌ هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:

- اتساع‌ و برآمدگی‌ شکم‌

- احساس‌ تنگی‌ نفس‌ به‌ طور ناگهانی‌

- آبی‌ شدن‌ بستر ناخن‌ها و لب‌ها

- درجه‌ حرارت‌ بدن‌ مساوی‌ یا بیشتر از 9/38 درجة‌ سانتیگراد

شرح بیماری
آرتریت‌ روماتویید کودکان عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ التهابی‌ بافت‌ همبند، عمدتاً بافت‌ مفاصل‌، که‌ در کودکان‌ رخ‌ می‌دهد. امکان‌ دارد با آرتریت‌ ناشی‌ از بیماری‌ لایم‌ اشتباه‌ شود. مفاصلی‌ که‌ درگیر می‌شوند معمولاً عبارتند از زانو، آرنج‌، مچ‌ پا، و گردن‌. التهاب‌ می‌تواند عضلات‌ نزدیک‌ مفصل‌، غضروف‌، و غشاهای‌ پوشانندة‌ مفصل‌ را نیز متأثر سازد. این‌ بیماری‌ بین‌ سنین‌ 5-2 سالگی‌ آغاز می‌شود، و اغلب‌ تا جوانی‌ بهبود می‌یابد. این‌ بیماری‌ در دختران‌ چهار برابر شایع‌تر از پسران‌ است‌.

علایم‌ شایع‌
- درد ، تورم‌ ، و خشکی‌ در مفاصل‌ انگشتان‌ پا ، زانو ، مچ‌ پا ، آرنج ‌، شانه ‌، یا گردن‌. درد ممکن‌ است‌ به‌ طور ناگهانی‌ یا تدریجی‌ آغاز شود و ممکن‌ است‌ در تنها یک‌ ، یا بسیاری‌ از مفاصل‌ وجود داشته‌ باشد.

- امکان‌ دارد کودک‌ بدون‌ این‌ که‌ قادر به‌ توضیح‌ باشد، از راه‌رفتن‌ امتناع‌ کند.

- دمای‌ بدن‌ هر روز و معمولاً در عصر تا حدود 4/39 درجة‌ سانتیگراد بالا می‌رود. تب‌ به‌ طور شایع‌ با بثورات‌ پوستی‌ و لرز همراه‌ است‌.

- بی‌اشتهایی‌ ، کاهش‌ وزن‌

- کم خونی

- تحریک‌پذیری ‌، بی‌حالی‌

- تورم‌ گره‌های‌ لنفاوی‌

- درد و قرمزی‌ چشم‌

- درد قفسة‌ صدری‌ به‌ قدری‌ شدید است‌ که‌ بر قلب‌ تأثیر می‌گذارد.

علل
احتمالاً به‌ علت‌ اختلال‌ خود ایمنی‌ است‌ که‌ طی‌ آن‌ دستگاه‌ ایمنی‌ بدن‌ به‌ بافت‌ خودی‌ حمله‌ می‌کند. بروز علایم‌ برای‌ اولین‌ بار، اغلب‌ باعث‌ استرس‌ جسمانی‌ یا عاطفی‌ می‌شود.

عوامل‌ افزایش‌ دهندة‌ خطر
ارث‌

پیشگیری‌
در حال‌ حاضر قابل‌ پیشگیری‌ نیست‌.

 عواقب‌ مورد انتظار
- این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر غیر قابل‌ درمان‌ است‌. اما در عین‌ حال‌، در 80%- 75% موارد، به‌ هنگام‌ بلوغ‌ یا اوایل‌ جوانی‌، بیماری‌ به‌ کلی‌ فروکش‌ کرده‌ است‌.

- هر حمله‌ معمولاً چند هفته‌ به‌ طول‌ می‌انجامد و در طی‌ دوران‌ کودکی‌، بیماری‌ هر از چندگاهی‌ شعله‌ور می‌شود و دوباره‌ فروکش‌ می‌کند. علایم‌ را معمولاً می‌توان‌ با درمان‌ تحت‌ کنترل‌ درآورد.

عوارض‌ احتمالی‌
- متأثر شدن‌ بافت‌هایی‌ غیر از مفاصل‌، مثلاً التهاب‌ چشم‌، بزرگ‌ شدن‌ طحال‌، التهاب‌ پردة‌ دور قلب‌ یا عضلة‌ قلب.

- تغییر شکل‌ و به‌ هم‌ خوردن‌ ساختمان‌ مفصل‌ به‌ طور دایمی‌

درمان‌
اصول‌ کلی‌

- آزمایش‌ خون، از جمله‌ بررسی‌ وضعیت‌ خود ایمنی‌

- عکس‌ برداری‌ از مفاصل‌. البته‌ تغییرات‌ مفصل‌ ممکن‌ است‌ تا مراحل‌ انتهایی‌ بیماری‌ نیز خود را در عکس‌ مفصل‌ نشان‌ ندهند.

- روان‌ درمانی‌ یا مشاوره‌ برای‌ کمک‌ به‌ خانوادة‌ کودک‌، تا آنها بتوانند به‌ خوبی‌ از عهدة‌ بیماری‌ طولانی‌ مدت‌ کودک‌ برآیند. شاید مهمترین‌ عامل‌ در درمان‌ کودک‌ حمایت‌ عاطفی‌ از وی‌ باشد.

- جراحی‌ برای‌ درست‌کردن‌ مفصل‌ تغییر شکل‌ یافته‌ (گاهی‌)

- اگر تشک‌ کودک‌ سفت‌ نیست‌، یک‌ تختة‌ ضخیم‌ چندلا زیر تشک‌ قرار دهید.

- چشم‌ کودک‌ باید حداقل‌ 2 بار در سال‌ معاینه‌ شود تا اگر التهابی‌ در چشم‌ وجود دارد زود تشخیص‌ داده‌ شود.

- بسیار مهم‌ است‌ که‌ کودک‌ به‌ مدرسه‌ عادی‌ به‌ طور روزانه‌ برود. هر جا که‌ لازم‌ باشد، مدرسه‌ باید خدمات‌ اضافی‌ برای‌ برآورده‌ کردن‌ نیازهای‌ کودک‌ فراهم‌ کند.

داروها
- آسپرین یا سایر داروهای‌ ضد التهاب‌ غیر استروییدی‌، برای‌ کاهش‌ درد و التهاب‌

- امکان‌ دارد داروهای‌ دیگری‌ چون‌ کورتیکواسترویید، نمک‌ طلا، یا یا سایر داروها تجویز شوند

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
- به‌ هنگام‌ حمله‌، کودک‌ باید در تخت‌ استراحت‌ کند، مگر برای‌ توالت‌، تا رمانی‌ که‌ تب‌ و سایر علایم‌ تخفیف‌ یابند.

- امکان‌ دارد برای‌ حفاظت‌ و حمایت‌ از مفصل‌ ملتهب‌ استفاده‌ از آتل‌ ضروری‌ باشد.

- پس‌ از رفع‌ حمله‌، کودک‌ می‌تواند به‌ تدریج‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ را از سر بگیرد، البته‌ باید در طی‌ روز ساعت‌هایی‌ را به‌ استراحت‌ بپردازد. کودک‌ نباید زیاد خسته‌ شود و هر شب‌ باید حداقل‌ 12-10 ساعت‌ بخوابد.

- فیزیوتراپی توصیه‌ خواهد شد. بعضی‌ از حرکات‌ را کودک‌ خود می‌تواند انجام‌ دهد، و بعضی‌ از آنها را والدین‌ می‌توانند برای‌ کودک‌ انجام‌ دهند. انجام‌ حرکات‌ توصیه‌ شده‌ مهم‌ است‌ زیرا کمک‌ می‌کند تا درد و اثرات‌ ناتوان‌ کنندة‌ بیماری‌ به‌ حداقل‌ برسند.

- به‌ دلیل‌ تغییرات‌ دوره‌ای‌ علایم‌، گاهی‌ برنامه‌ فیزیوتراپی‌ نیاز به‌ بازبینی‌ خواهد داشت‌.

- به‌ طور کلی‌ از انجام‌ ورزش‌هایی‌ که‌ بدن‌ کودک‌ در معرض‌ ضربه‌ قرار می‌گیرد باید خودداری‌ شود، اما کودک‌ باید تشویق‌ شود تا در دیگر فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ مدرسه‌، خانه‌ یا اجتماع‌ شرکت‌ کند.

رژیم‌ غذایی‌
کودک‌ باید یک‌ رژیم‌ مغذی‌ و متعادل‌ داشته‌ باشد، در عین‌ حال‌ وی‌ را باید تشویق‌ به‌ خوردن‌ نمود.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
- کودک‌ شما علایم‌ آرتریت‌ روماتویید کودکان‌ را دارد.

-علایم‌ زیر به‌ هنگام‌ درمان‌ روی‌ دهند:

- درد قفسة‌ صدری‌ یا تب‌

- علایم‌ جدید و بدون‌ توجیه‌. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.

آرتریت عفونی ( چرکی ) Arthritits infectious

شرح بیماری
آرتریت‌ عفونی‌ (چرکی) عبارت‌ است از‌ التهاب‌ در یک‌ مفصل ناشی‌ از عفونت ‌مفصل. هر مفصلی‌ می‌تواند درگیر شود، اما این‌ بیماری‌ در مفاصل‌ بزرگتر مثل‌ مفصل‌ ران‌، یا آن‌ دسته‌ از مفاصلی‌ که‌ در معرض‌ ضربه‌ قرار دارند مثل‌ زانو یا مفاصل‌ موجود در دست‌، شایع‌تر است‌.

علایم‌ عفونت‌ مفصلی‌
- تب(گاهی‌ تب‌ بالا است‌) و لرز

- قرمزی‌، تورم‌، درد (اغلب‌ ضرباندار) مفصل‌ و درد به‌ هنگام‌ لمس‌ مفصل‌. درد گاهی‌ به‌ سایر مفاصل‌ انتشار می‌یابد و با حرکت‌ بدتر می‌شود.

- درد در باسن‌، ران‌ یا کشاله‌ ران‌ (گاهی‌)

- خستگی‌، سردرد، درد عضلانی و عرق‌ ریزش‌ هم ممکن است دیده شود.

علل‌
- واردشدن‌ میکرب‌ به‌ مفصل‌، معمولاً باکتریها ( استرپتوکک، استافیلوکک، گنوکک (عامل‌ سوزاک‌) ، هموفیلوس، یا باسیل‌ سل) یا قارچها. میکروبها از منشاءهای‌ مختلف‌ وارد مفصل‌ می‌شوند: عفونت‌ در مکانی‌ دیگر در بدن‌، مثلاً در مورد سوزاک‌ و بیماری‌ سل عفونت در جوار مفصل‌، مثل‌ جوشهای‌ چرکی‌ روی‌ پوست،‌ سلولیت، عفونت‌ استخوانی و صدمه‌ به‌ مفصل‌، مثل‌ زخم‌ با اجسام‌ سوراخ‌کننده‌، یا سائیدگی‌ پوست‌ روی‌ مفصل‌

- سن‌ بالاتر از 60 سال، بروز یک‌ بیماری‌ که‌ مقاومت‌ بدن‌ را کم‌ کرده‌ است‌، وجود مرض‌ قند (دیابت)، آرتریت روماتوئید، استفاده‌ از داروهای‌ سرکوب‌کننده‌ ایمنی‌، عمل‌ جراحی‌ روی‌ مفصل‌، تزریق‌ داخل‌ مفصل‌، مصرف‌ الکل، مصرف‌ داروهای‌ روان‌گردان‌، به‌ خصوص‌ انواع‌ تزریقی‌ آنها، بهداشت‌ پایین‌، وجود مفصل‌ مصنوعی و عفونت‌های‌ منتقله‌ از راه‌ جنسی از عوامل افزایش دهنده خطر بروز بیماری هستند.

 - استفاده‌ از آسپرین و سایر داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ برای‌ سایر بیماریها ممکن‌ است‌ علایم‌ التهاب‌ مفصل‌ را سرکوب‌ کند و تشخیص‌ را به‌ تعویق‌ بیاندازد.

 عوارض‌ احتمالی‌
- معمولاً با تشخیص‌ و درمان‌ زودهنگام‌ بهبود می‌یابد. البته‌ بهبود کامل‌ هفته‌ها یا ماه‌ها به‌ طول‌ می‌انجامد. تأخیر در درمان‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ آسیب و تخریب‌ مفصل‌ و از بین‌ رفتن‌ حرکات‌ آن‌ و یا معلولیت‌ دایمی‌ مفصل‌ شود، که‌ حتی‌ نهایتاً ممکن‌ است‌ به‌ تعویض‌ مفصل‌ هم‌ بیانجامد. تأخیر در درمان‌ همچنین ممکن است باعث عفونت‌ خون شود.

- تشخیص‌ اشتباهی‌ به‌ عنوان‌ نقرس‌ یا یک‌ بیماری‌ غیرعفونی‌ دیگر، که‌ باعث‌ به‌ تأخیر افتادن‌ استفاده‌ از آنتی‌بیوتیک می‌شود باعث تخریب‌ مفصل‌ و عوارض بعدی می‌شود.

تشخیص
تشخیص بیماری با آزمایشات: شمارش‌ سلولهای‌ خون‌، کشت‌ خون‌ و کشت‌ مایع‌ مفصل‌ عفونی‌ شده، و عکس‌برداری‌ از مفصل (رادیوگرافی) انجام می‌گیرد.

درمان‌
اصول کلی
درمان‌ شامل‌:
- استفاده‌ از آنتی‌بیوتیک داخل‌ وریدی‌ است‌. سیر بهبودی‌ با کشت‌های‌ متوالی‌ از مفصل‌ پیگیری‌ می‌شود.

- بستری‌ شدن‌ و استراحت‌ کامل. امکان‌ دارد استفاده‌ از آتل‌ یا گچ‌ برای‌ استراحت‌ کامل‌ مفصل‌ ضروری‌ باشد. توجه‌ کنید که‌ حرکت‌ مفصل‌ باعث‌ به‌ تعویق‌ افتادن‌ بهبود می‌شود.

- داروهای‌ ضددرد مخدری‌ به‌ طور کوتاه‌مدت‌ برای‌ رفع‌ درد استفاده می‌شود.

- جراحی‌ برای‌ تخلیه‌ مایع‌ مفصلی‌ عفونی‌ شده‌ یا خارج‌ نمودن‌ جسم‌ خارجی‌ وارد شده‌ به‌ مفصل‌ در اثر ضربه‌

- فیزیوتراپی پس‌ از بهبود، برای‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مجدداً توانایی‌های‌ کامل‌ مفصل.‌ پس‌ از بهبودی‌، برای‌ بازگرداندن‌ کامل‌ کار مفصل‌ نیاز به‌ فیزیوتراپی‌ وجود دارد. امکان‌ دارد پس‌ از درمان‌، از تمرینات‌ مخصوص‌ جهت‌ بازگرداندن‌ حرکت‌ مفصل‌ استفاده‌ شود.
آرتريت‌ مرتبط‌ با پسوريازيس‌ psoriatic arthritis

 

شرح بيماري
آرتريت‌ مرتبط‌ با پسوريازيس‌ التهاب‌ مفاصل‌ مجاور ضايعات‌ پوستي‌ و ناخني‌ پسوريازيس‌. هر يك‌ از مفاصل‌ بدن‌ ممكن‌ است‌ درگير شوند، ولي‌ عمدتاً مفاصل‌ انگشتان‌ و مهره‌هاي‌ كمري‌ و گردني‌ مبتلا مي‌شوند. اين‌ اختلال‌ معمولاً خفيف‌ بوده‌ و بيشتر بين‌ سنين‌ 35-30 سال‌ شروع‌ شده‌ و در سراسر زندگي‌ به‌ طور متناوب‌ ادامه‌ مي‌يابد.

علايم‌ شايع‌
- درد، تورم‌، محدوديت‌ حركت‌، احساس‌ درد هنگام‌ لمس‌ و گرمي‌ مفاصل‌ مبتلا

- پوسته‌ريزي‌ پوست‌

- ناخن‌هاي‌ چاله‌دار، برجسته‌ و زرد رنگ‌

- خستگي‌ و تب‌ (گاهي‌)

علل‌
- استعداد ابتلا به‌ آرتريت‌ مرتبط‌ با پسوريازيس‌ ممكن‌ است‌ ارثي‌ باشد.

- واكنش‌ ايمني‌ نسبت‌ به‌ يك‌ عفونت‌ استرپتوكوكي‌

- ناشناخته‌ (علت‌ اين‌ اختلال‌ معمولاً ناشناخته‌ است‌)

- صدمات‌ جسمي‌ يا روحي‌ (به‌ ندرت‌)

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
- عفونت‌هاي‌ استرپتوكوكي‌ (به‌ ندرت‌)

- سابقه‌ خانوادگي‌ آرتريت‌ روماتوييد يا پسوريازيس‌

پيشگيري‌
اقدام‌ فوري‌ براي‌ درمان‌ آنتي‌بيوتيكي‌ عفونت‌هاي‌ استرپتوكوكي‌

عواقب‌ مورد انتظار
اين‌ اختلال‌ در حال‌ حاضر غير قابل‌ علاج‌ محسوب‌ مي‌گردد. مشخصه‌ اين‌ بيماري‌ دوره‌هاي‌ مكرر فروكش‌ و شعله‌ور شدن‌ به‌ طور حاد است‌. البته‌ علايم‌ بيماري‌ با درمان‌ قابل‌ تسكين‌ يا كنترل‌ بوده‌ و موارد معدودي‌ از بهبود خودبه‌خود بيماري‌ در مقالات‌ پزشكي‌ گزارش‌ شده‌ است‌. تحقيقات‌ علمي‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ اين‌ بيماري‌ ادامه‌ داشته‌ و اين‌ اميد وجود دارد كه‌ درمان‌هايي‌ مؤثرتر و در نهايت‌ علاج‌بخش‌ عرضه‌ گردد.

عوارض‌ احتمالي‌
پيشرفت‌ به‌ سوي‌ آرتريت‌ مزمن‌ و ناتواني‌ شديد در حركت‌ ممكن‌ است‌ رخ‌ دهد (به‌ ندرت‌).

درمان
اصول‌ كلي‌

- بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ آزمايش‌هاي‌ خون‌ از نظر عامل‌ روماتوييد و پادتن‌هاي‌ ضد هسته‌ (
ANA) ، و راديوگرافي‌ مفاصل‌ باشد.

هدف‌ درماني‌ عبارتست:

- از كنترل‌ ضايعات‌ پوستي‌ و التهاب‌ مفصلي‌

- بي‌حركت‌ كردن‌ مفاصل‌ مبتلا با آتل‌ ممكن‌ است‌ انجام‌ شود.

- براي‌ تخفيف‌ درد مفصلي‌ از گرم‌ كردن‌ مفصل‌ استفاده‌ كنيد. براي‌ اين‌ منظور استفاده‌ از آب‌ داغ‌، جريان‌هاي‌ گردابي‌، لامپ‌هاي‌ گرمايي‌، امواج‌ ماوراء صورت‌ يا دياترمي‌ همگي‌ مؤثرند.

- برنامه‌ريزي‌ دوره‌هاي‌ منظم‌ آفتاب‌ گرفتن‌ در حد متوسط‌ كمك‌ كننده‌ است‌. اگر گرم‌ كردن‌ مفاصل‌ باعث‌ تسكين‌ درد نشد، كمپرس‌ سرد را امتحان‌ كنيد.

- اشعه‌ درماني‌ PUVA (تاباندن‌ اشعه‌ ماوراءبنفش‌ پر شدت‌ پس‌ از تجويز داروي‌ پسوراني‌) براي‌ ضايعات‌ پوستي‌ مؤثر است‌.

داروها
- براي‌ ناراحتي‌ خفيف‌، استفاده‌ از داروهاي‌ بدون‌ نسخه‌ نظير آسپيرين‌ ممكن‌ است‌ كافي‌ باشد.

- براي‌ كاهش‌ التهاب‌ مفصلي‌ از داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌، تزريق‌ كورتون‌ به‌ داخل‌ مفاصل‌ مبتلا (گاهي‌) و داروهاي‌ سركوبگر دستگاه‌ ايمني‌ نظير متوتركسات‌ ممكن‌ است‌ استفاده‌ شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
در طي‌ دوره‌ شعله‌وري‌ بيماري‌ استراحت‌ نماييد و پس‌ از آن‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود را به‌ تدريج‌ از سر بگيريد. سعي‌ كنيد فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ بيرون‌ از خانه‌ در تماس‌ با آفتاب‌ را افزايش‌ دهيد.

رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان داراي‌ علايم‌ آرتريت‌ مرتبط‌ با پسوريازيس‌ باشيد.

- اگر دچار علايم جديد و غير قابل توجيه شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.

آرتریت روماتویید  Arthritits rheumatoid

 

شرح بیماری
آرتریت روماتوئید (به انگلیسی:
Rheumatoid arthritis) یا روماتیسم مفصلی یک بیماری سیستمیک و مزمن است.پلی آرتریت قرینه التهابی ، تظاهرات خارج مفصلی ( ندولهای روماتوئید ، فیبروز ریوی ، واسکولیت و سروزیت ) و فاکتور روماتوئید مثبت در خون ۸۰٪ بیماران مشخصه این بیماری است . شیوع این بیماری در جهان حدود یک درصد است و معمولا در سنین میانسالی و در دهه‌های سوم تا پنجم بروز می‌نماید و در زنان شایع‌تر است (نسبت زن به مرد در حدود ۳ به یک است.) سینوویت مزمن التهابی است کهً اکثرا مفاصل را درگیر می‌کند و باعث تخریب غضروف و ایجاد ضایعات استخوانی می‌شود. مشخصاتی دارد که باعث تمایزان با سایر انواع آرتریت‌ها (التهاب مفاصل) می‌شود. بعنوان مثال آرتریت بصورت قرینه‌است یعنی اگر یک زانو یا دست درگیر باشد به احتمال زیاد طرف مقابل نیز درگیر است .در برخی بیماران بیماری از شدت کمی برخوردار بوده و با حداقل ضایعات مفصلی، در مدتی کوتاه همراه می‌باشد، در برخی دیگر ضایعات پیشرونده و مزمن، به صورت پلی آرتریت می‌باشند و باعث اختلال عملکرد مفاصل می‌شود.

علایم شایع
- اختلالات مفصلی

- سفتی صبحگاهی مفاصل

- تورم مفاصل

- درد مفصلی

- ضعف و خستگی

علل
- ناشناخته‌ است ولی در ایجاد این بیماری ایمنی سلولی و ایمنی هومورال هر دو نقش دارند. این افراد نسبت به دیگران شانس ابتلای بیشتری به بیماریهای مزمن مانند پوکی استخوان، آلرژی، بدخیمی‌ها،عفونتها، بیماریهای گوارشی، بیماریهای قلبی– عروقی و فشارخون دارند.

- سینویت مزمن در آرتریت روماتویید درمان

درمان
اصول کلی
- شامل مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(آسپرین، پیروکسیکام،دیکلوفناک، ایندومتاسین،ناپروکسن و بروفن و ...)است.

- در موارد شدید از استروئیدها مانند پردنیزولون خوراکی یا تزریق استروئید به داخل مفصل استفاده می‌شود که عوارض جانبی زیادی دارد. درمان‌های دارویی مثل داروهای ضد التهاب غیر استروییدی که برای کنترل علائم مصرف می‌شود نیاز به برخی مواد غذایی را افزایش داده، موجب کاهش جذب مواد غذایی می‌شوند و عوارضی مانند مشکلات گوارشی ایجاد مینمایند. داروهای تعدیل کننده یا سرکوبگر ایمنی مانند متوتروکسات ، هیدروکسی کلروکین ، سولفا سالازین و آزاتیوپرین نیز در درمان آرتریت روماتویید گاه اندیکاسیون مصرف دارند .