شرح بیماری
اتواسکلروز رشد غیرطبیعی‌ تدریجی‌ استخوان‌ اسفنجی‌ در گوش‌ میانی‌. این‌ رشد مانع‌ عملکرد طبیعی‌ یکی‌ از استخوان‌های‌ کوچک‌ گوش‌ میانی‌ که‌ مسؤول‌ انتقال‌ صداست‌ شده‌ و از این‌ طریق‌ سبب‌ کاهش‌ شنوایی‌ می‌شود. اتواسکلروز معمولاً هر دو گوش‌ را مبتلا می‌سازد و در هر دو جنس‌ و همه‌ سنینن‌ دیده‌ می‌شود ولی‌ در جنس‌ مؤنث‌ دوبرابر شایع‌تر بوده‌ و در سنین‌ 30-15 سال‌ شایع‌تر است‌.

علایم‌ شایع‌
- کاهش‌ شنوایی‌ تدریجی‌ و پیشرونده‌

- وزوزگوش‌

- شنوایی‌ بهتر در محیط‌های‌ شلوغ‌ نسبت‌ به‌ محیط‌های‌ ساکت‌

علل
این‌ اختلال‌ به‌ نظر می‌رسد ارثی‌ باشد. 60% افراد مبتلا دارای‌ سابقه‌ خانوادگی‌ این‌ بیماری‌ هستند.

عوامل تشدید کننده بیماری
- سابقه‌ خانوادگی‌ کاهش‌ شنوایی‌

- نژاد سفیدپوست‌. حدود 10% افراد سفیدپوست‌ به‌ درجاتی‌ از اتواسکلروز مبتلا هستند.

- بارداری‌ که‌ ممکن‌ است‌ تحریک‌کننده‌ آغاز بیماری‌ باشد.

پیشگیری
در حال‌ حاضر این‌ بیماری‌ قابل‌ پیشگیری‌ نیست‌. در صورت‌ وجود سابقه‌ خانوادگی‌ این‌ بیماری‌، قبل‌ از تشکیل‌ خانواده‌ مشاوره‌ ژنتیک الزامی‌ است‌.

عواقب‌ مورد انتظار
در بیشتر موارد با جراحی‌، شنوایی‌ حداقل‌ به‌ طور نسبی‌ حفظ‌ می‌شود.

عوارض‌ احتمالی‌
کری‌ کامل‌ در عرض‌ 15-10 سال‌. در صورت‌ عدم‌ درمان‌ هرچه‌ بیمار جوانتر باشد، سرعت‌ کاهش‌ شنوایی‌ بیشتر خواهد بود.

درمان
اصول‌ کلی‌
- تشخیص‌ بیماری‌ براساس‌ آزمون‌های‌ شنوایی‌ نظیر اودیوگرام و آزمون‌ رینه‌ (بررسی‌ هدایت‌ استخوانی‌ صدا) داده‌ می‌شود.

- درمان‌ معمولاً عبارتست‌ از جراحی‌ برای‌ برداشت‌ استخوان‌ چکشی‌ (یکی‌ از استخوان‌های‌ گوش‌ میانی‌) و جایگزین‌ کردن‌ آن‌ با استخوان‌ مصنوعی‌. در اکثر موارد و با این‌ درمان‌، شنوایی‌ حداقل‌ به‌ طور نسبی‌ اصلاح‌ می‌گردد.

- ممکن‌ است‌ به‌ جای‌ درمان‌ جراحی‌ از سمعک‌ استفاده‌ شود.

داروها
- آنتی بیوتیک ممکن‌ است‌ پس‌ از جراحی‌ تجویز شود.

- درمان‌ با قرص‌ فلوریدسدیم‌، کلسیم و ویتامین‌ ـ د ممکن‌ است‌ با سخت‌ کردن‌ استخوان‌ اسفنجی‌ تشکیل‌ شده‌ مانع‌ پیشرف‌ بیشتر کاهش‌ شنوایی‌ گردد.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
پس‌ از جراحی‌ به‌ تدریج‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرید.

رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
- اگر شما یا یکی‌ از اعضا خانواده‌تان دارای‌ علایم‌ اتواسکلروز باشید.

- اگر دچار علایم‌ عفونت‌، نظیر تب، درد یا منگی‌ بیش‌ از حد پس‌ از جراحی‌

شرح بيماري
اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ (
PTSD) نوعي‌ اضطراب‌ در افرادي‌ كه‌ حادثه‌اي‌ را كه‌ براي‌ اكثر مردم‌ بسيار آزارنده‌ و مضطرب‌ كننده‌ است‌ تجربه‌ كرده‌اند. اين‌ حوادث‌ (بلاياي‌ طبيعي‌، قتل‌، هتك‌ حرمت‌، جنگ‌، زنداني‌ شدن‌، شكنجه‌، تصادفات‌) در همه‌ افراد يك‌ استرس‌ رواني‌ ايجاد مي‌كنند ولي‌ برخي‌ افراد پس‌ از آن‌ سير طبيعي‌ بهبود را طي‌ نمي‌كنند. مشخصه‌ اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ اين‌ اختلال‌ عبارتست‌ از يادآوري‌ مداوم‌ حادثه‌ و بروز علايم‌ مربوط‌ به‌ آن‌. اين‌ علايم‌ ممكن‌ است‌ درست‌ پس‌ از حادثه‌ شروع‌ شده‌ يا چند ماه‌ بعد بروز كند.

علايم‌ شايع‌
- يادآوري‌ مكرر، غيرقابل‌ اجتناب‌ و آزارنده‌ حادثه‌

- ديدن‌ خواب‌هاي‌ مكرر مرتبط‌ با حادثه‌

- احساس‌ رخداد دوباره‌ حادثه‌ (مجسم‌ شدن‌ تصاوير حادثه‌)

- اضطراب‌ مزمن‌

- بي‌خوابي‌

- اختلال‌ در تمركز

- اختلال‌ حافظه‌

- احساس‌ منزوي‌ شدن‌ از ديگران‌

- كاهش‌ علاقه‌ به‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ معمول‌

- واكنش‌هاي‌ ترس‌ نسبت‌ به‌ موقعيت‌ها يا اجتناب‌ از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هايي‌ كه‌ باعث‌ يادآوري‌ حادثه‌ مي‌گردند.

- آثار رواني‌ (تحريك‌پذيري‌، بي‌قراري‌، هراسان‌ بودن‌، بروز رفتارهاي‌ ناگهاني‌ به‌ صورت‌ انفجاري‌، ركود احساسات‌، احساس‌ زجرآور مقصر بودن‌)

علل
- مواجهه‌ با يك‌ حادثه‌ وخيم‌. به‌ نظر مي‌رسد تركيبي‌ از عوامل‌ زير باعث‌ ايجاد اين‌ اختلال‌ شوند:

- ناگهاني‌ و غيرمنتظره‌ بودن‌ حادثه‌

- خونين‌ و بي‌رحمانه‌ بودن‌ حادثه‌

- استرس‌ طولاني‌تر و مزمن‌ در طي‌ حادثه‌

- قدرت‌ و ضعف‌ رواني‌ و سرشتي‌ قرباني‌ حادثه‌

- آسيب‌هاي‌ جسمي‌ (به‌ خصوص‌ آسيب‌ سر)

- نوع‌ حمايت‌ اجتماعي‌ و ميزان‌ دسترسي‌ به‌ آن‌

عوامل تشديد كننده بيماري
- سابقه‌ بي‌توجهي‌ به‌ فرد يا شرايط‌ بد خانوادگي‌ در كودكي‌

- سوء رفتار با فرد در كودكي‌

- وجود والدين‌ الكلي‌

- سطح‌ سواد پايين‌

پيشگيري‌
مداخله‌ فوري‌ بلافاصله‌ پس‌ از حوادث‌ غيرمترقبه‌ ممكن‌ است‌ از ايجاد اين‌ اختلال‌ جلوگيري‌ كند.

عواقب‌ مورد انتظار
در برخي‌ بيماران‌، علايم‌ خودبه‌خود پس‌ از 6 ماه‌ برطرف‌ مي‌شوند؛ درمان‌ در بعضي‌ بيماران‌ ممكن‌ است‌ كمك‌ كننده‌ باشد؛ در ساير بيماران‌ اين‌ اختلال‌ ممكن‌ است‌ سيري‌ مزمن‌ براي‌ ماه‌ها يا سال‌ها داشته‌ باشد.

عوارض‌ احتمالي
- اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ از نوع‌ مزمن‌ كه‌ مي‌تواند به‌ از دست‌ دادن‌ شغل‌، اختلالات‌ خانوادگي‌ و ناتواني‌ منجر شود.

- آسيب‌ زدن‌ به‌ خود در طي‌ تجسم‌ دوباره‌ حادثه‌

- وابستگي‌ به‌ داروها و الكل‌

- خودكشي‌

درمان‌
اصول‌ كلي‌

- اخذ سابقه‌ طبي‌ و معاينه‌ فيزيكي‌ توسط‌ يك‌ پزشك‌

- براي‌ رد كردن‌ اختلالات‌ مغزي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ و طبي‌ ضروري‌ است‌.

- مشاوره‌ روانشناختي‌ جهت‌ درمان‌ توصيه‌ مي‌شود.

- پيمان‌ بستن‌ بيمار با خود جهت‌ مقابله‌ با مشكل‌

- آموختن‌ روش‌هاي‌ آسوده‌سازي‌. اين‌ روش‌ها به‌ ويژه‌ براي‌ كمك‌ به‌ رفع‌ مشكلات‌ خواب‌ مفيدند.

- گروه‌هاي‌ حمايتي‌ بسيار مؤثر بوده‌ و در مراكز نظامي‌ و مراكز بحران‌هاي‌ اجتماعي‌ در دسترس‌اند.

داروها
پزشك‌ ممكن‌ است‌ براي‌ دوره‌هاي‌ كوتاه‌ داروهاي‌ ضداضطراب‌ يا ضد افسردگي‌ تجويز كند. داروي‌ اختصاصي‌ براي‌ درمان‌ اين‌ اختلال‌ وجود ندارد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ وجود ندارد. يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ معمول‌ در تسكين‌ برخي‌ تنش‌ها سودمند است‌.

رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان داراي‌ علايم‌ اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ باشيد.

- اگر علايم‌ پس‌ از شروع‌ درمان‌ بهبود نيافته‌ يا بدتر شوند.

- اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد/ داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.

شرح بيماري
اختلال‌ خلقي‌ فصلي‌ تغيير فصلي‌ خلق‌ كه‌ در طي‌ فصل‌ زمستان‌ بروز كرده‌ و با آمدن‌ بهار برطرف‌ مي‌گردد. علايم‌ اين‌ عارضه‌ معمولاً در ماه‌ شهريور كه‌ روزها شروع‌ به‌ كوتاه‌ شدن‌ مي‌كنند آغاز شده‌، در طي‌ زمستان‌ تا ماه‌ اسفند كه‌ روزها دوباره‌ شروع‌ به‌ بلند شدن‌ مي‌كنند ادامه‌ مي‌يابد. روشنايي‌ نقش‌ مهمي‌ در ايجاد و نيز درمان‌ اين‌ اختلال‌ دارد. اين‌ عارضه‌ هم‌ در بزرگسالان‌ و هم‌ در كودكان‌ بروز كرده‌ و در خانم‌ها شايعتر است‌. در موارد نادر، اين‌ اختلال‌ فصلي‌ خلق‌ در ماه‌هاي‌ تابستان‌ بروز كرده‌ و ممكن‌ است‌ ناشي‌ از عدم‌ تحمل‌ گرما باشد.

علايم‌ شايع‌
علايم‌ زير در آغاز زمستان‌ بروز مي‌كنند:

- افسردگي‌

- خستگي‌

- سستي‌ و تنبلي‌

- افزايش‌ اشتها (به‌خصوص‌ نسبت‌ به‌ كربوهيدرات‌ها)

- افزايش‌ وزن‌

- تحريك‌پذيري‌

- نياز بيشتر به‌ خواب‌

- احساس‌ شادي‌ كمتر

- تمايل‌ كمتر براي‌ شركت‌ در فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ اجتماعي‌ اختلال‌ در تطبيق‌ دادن‌ خود با زندگي‌ در اثر تغييرات‌ فوق‌

علل
غده‌ پينه‌آل‌ (يكي‌ از اعضاي‌ تنظيم‌گر بدن‌) در مغز، هورموني‌ به‌نام‌ ملاتونين‌ ترشح‌ مي‌كند كه‌ مي‌تواند اثر منفي‌ بر روي‌ خلق‌ داشته‌ باشد. در محيط‌ روشن‌ (در طي‌ روز) ميزان‌ ترشح‌ ملاتونين‌ بسيار اندك‌ است‌؛ حداكثر ميزان‌ ترشح‌ آن‌ در شب‌ و بين‌ ساعت‌هاي‌ 3-2 صبح‌ است‌. در فصل‌ زمستان‌ كه‌ طول‌ مدت‌ شب‌ در آن‌ طولاني‌تر است‌ ترشح‌ ملاتونين‌ افزايش‌ يافته‌ و بنابراين‌ سطح‌ آن‌ در بدن‌ نيز افزايش‌ مي‌يابد. روشن‌ بودن‌ چراغ‌ در حد معمول‌ شب‌ها در منزل‌ يا دفتر كار براي‌ خنثي‌ كردن‌ يا اثر فصل‌ زمستان‌ ناكافي‌ است‌.

عوامل تشديد كننده بيماري
- موقعيت‌ جغرافيايي‌ (افراد ساكن‌ در عرض‌هاي‌ جغرافيايي‌ شمالي‌ كره‌ زمين‌ نسبت‌ به‌ اين‌ اختلال‌ مستعدترند).

- وجود ساير بيماري‌هاي‌ منجر به‌ افسردگي‌

پيشگيري‌
هيچ‌ اقدام‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از اين‌ اختلال‌ شناخته‌ نشده‌ است‌.

عواقب‌ مورد انتظار
با تشخيص‌ و درمان‌ صحيح‌، علايم‌ اين‌ اختلال‌ را مي‌توان‌ به‌ حداقل‌ رساند.

عوارض‌ احتمالي‌

تداوم‌ علايم‌ در طول‌ زندگي‌ و ايجاد اختلال‌ در زندگي‌

درمان
اصول‌ كلي
- تشخيص‌ اين‌ اختلال‌ ممكن‌ است‌ مشكل‌ باشد زيرا ساير انواع‌ افسردگي‌ نيز ممكن‌ است‌ همين‌ علايم‌ را داشته‌ باشند.

- آزمايش‌هاي‌ خون‌ براي‌ رد ساير اختلالات‌ طبي‌ احتمالي‌ ممكن‌ است‌ انجام‌ شود. تشخيص‌ اين‌ اختلال‌ معمولاً نياز به‌ يك‌ بررسي‌ سه‌ساله‌ تغييرات‌ خلقي‌ دارد؛ چنانچه‌ اين‌ تغييرات‌ خلقي‌ در پاييز شروع‌ شده‌ و با آمدن‌ بهار فروكش‌ نمايند اين‌ تشخيص‌ تأييد مي‌گردد.

- علايم‌ خفيف‌ ممكن‌ است‌ با اقدامات‌ ساده‌ زير قابل‌ برطرف‌ شدن‌ باشند: پرده‌هاي‌ اتاق‌ را كنار بزنيد؛ در كنار پنجره‌ بنشينيد و به‌طور مكرر به‌ بيرون‌ نگاه‌ كنيد. در روزهاي‌ ابري‌ از چراغ‌هاي‌ پرنور استفاده‌ كنيد. تغييرات‌ خلقي‌ خود را به‌طور روزانه‌ ثبت‌ كنيد تا هرگونه‌ تغيير خلقي‌ يا الگوي‌ خلقي‌ بعداً قابل‌ ارزيابي‌ باشد. خود را منزوي‌ نكنيد (به‌ ملاقات‌ دوستان‌ رفته‌، از نمايشگاه‌ها ديدن‌ كنيد و...). به‌ پيشنهادهاي‌ ذكرشده‌ در قسمت‌ «فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري » توجه‌ كنيد.

- ساير درمان‌ها در اين‌ زمينه‌ هنوز مراحل‌ تكاملي‌ خود را طي‌ مي‌كنند، ولي‌ اساس‌ آنها را معمولاً طولاني‌ كردن‌ روز به‌طور مصنوعي‌ با روش‌هاي‌ مختلف‌ يا نوردرماني‌ تشكيل‌ مي‌دهد. مدت‌ و شدت‌ درمان‌ ممكن‌ است‌ در افراد مختلف‌ متفاوت‌ باشد و تعيين‌ آن‌ بايد با همفكري‌ شما و تيم‌ پزشكي‌ شما صورت‌ گيرد. اگرچه‌ اين‌ منابع‌ روشنايي‌ به‌صورت‌ تجاري‌ در دسترس‌ قرار دارند، توصيه‌ مي‌شود كه‌ بدون‌ دستور پزشك‌ از آنها استفاده‌ نشود. نمونه‌هايي‌ از اين‌ درمان‌ها به‌شرح‌ زير است‌: 1 ـ روزي‌ يك‌ ساعت‌ صبح‌ و عصر زير يك‌ چراغ‌ بسيار پرنور (معادل‌ لامپ‌هاي‌ 10100 وات‌ يا بيشتر) بنشينيد. واژه‌ لوكس‌ (LUX) كه‌ معادل‌ لاتين‌ واژه‌ روشنايي‌ (light) در انگليسي‌ است‌، واحد اندازه‌گيري‌ براي‌ نوردرماني‌ است‌. 2 ـ از يك‌ كلاه‌ آفتاب‌گردان‌ داراي‌ چراغ‌هاي‌ كوچك‌ روشن‌شونده‌ با باتري‌ كه‌ روشنايي‌ را مستقيماً بر روي‌ چشم‌ها مي‌اندازد استفاده‌ كنيد.

- در برخي‌ بيماران‌ نوردرماني‌ مؤثر نبوده‌ و ممكن‌ است‌ انواع‌ ديگر درمان‌ نظير دارودرماني‌ يا روان‌درماني‌ لازم‌ گردد.

داروها
داروهاي‌ ضدافسردگي‌ در بيماراني‌ كه‌ به‌ ساير درمان‌ها پاسخ‌ نمي‌دهند ممكن‌ است‌ تجويز گردد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
- در حد توان‌ و انرژي‌ خود به‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بپردازيد. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري فيزيكي‌ تقريباً هميشه‌ براي‌ اختلالات‌ خلقي‌ اثر درماني‌ دارد.

- تا آنجا كه‌ ممكن‌ است‌ در محيط‌ باز قرار گيريد به‌خصوص‌ در روشنايي‌ اول‌ صبح‌.

- در فصل‌ زمستان‌ به‌ مناطق‌ گرمسير مسافرت‌ نماييد.

رژيم‌ غذايي‌
از يك‌ رژيم‌ طبيعي‌ متعادل‌ براي‌ حفظ‌ سلامتي‌ مطلوب‌ استفاده‌ كنيد.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان داراي‌ علايم‌ اختلال‌ خلقي‌ فصلي‌ باشيد.

- اگر علايم‌ با وجود درمان‌ ادامه‌ يافته‌ يا تشديد شوند.

اختلال‌ دوقطبي‌ (اختلال‌ شيدايي‌ ـ افسردگي‌) Bipolar disorder

شرح بيماري
اختلال‌ دوقطبي‌ (اختلال‌ شيدايي‌ ـ افسردگي‌) عبارت‌ است‌ از اختلالي‌ كه‌ در آن‌ خلق‌ بيمار دچار نوسانات‌ شديدي‌ مي‌شود، و ارتباطي‌ بين‌ خلق‌ بيمار و آنچه‌ كه‌ واقعاًدر زندگي‌ بيمار رخ‌ مي‌دهد وجود ندارد. سير بيماري‌ بدين‌ نحو است‌ كه‌ به‌ طور يك‌ در ميان‌ ولي‌ نامنظم‌، يك‌ مدت‌ فرد دچار سرخوشي‌ و فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري زياد بدون‌ توجيه‌ است‌ (شيدايي‌) و به‌ دنبال‌ آن‌ دچار افسردگي‌ شديد مي‌شود، و اين‌ سيكل‌ به‌ همين‌ منوال‌ ادامه‌ پيدا مي‌كند. در بين‌ شيدايي‌ و افسردگي‌، دوره‌اي‌ از رفتار طبيعي‌ (ممكن‌ است‌ كوتاه‌ باشد يا حتي‌ چند سال‌ طول‌ بكشد) وجود دارد.

علايم‌ شايع‌
- شيدايي‌

- افزايش‌ انرژي‌؛ سرخوردگي‌ و نئشگي‌ در بيمار

- بيمار صبح‌ زودتر و زودتر از خواب‌ برمي‌ خيزد (در مواردي‌ بيمار ممكن‌ است‌ حتي‌ 4-3 روزنخوابد)

- حواس‌ بيمار خيلي‌ زود از يك‌ كار پرت‌ مي‌شود و بسيار بي‌قرار است‌ (امكان‌ دارد اين‌ مسأله‌ باعث‌ كاهش‌ بازده‌ كاري‌ شود). فرد پروژه‌هاي‌ جديد را با اشتياق‌ فراوان‌ آغاز مي‌كند، ولي‌ ندرتاً آنها را به‌ پايان‌ مي‌برد.

- امكان‌ دارد بيمار شروع‌ به‌ ولخرجي‌ كند.

- امكان‌ دارد بيمار شريك‌هاي‌ جنسي‌ متعدد اختيار كند.

- بيمار اغلب‌ تحريك‌پذير است‌ و دچار حملات‌ عصبانيت‌ مي‌شود.

- صحبت‌ كردن‌ بيمار سريع‌، خشن‌، و غيرمنطقي‌ مي‌شود.

- امكان‌ دارد بيمار فكر كند كه‌ توانايي‌هاي‌ خيلي‌ زيادي‌ دارد( خود بزرگ‌بيني‌)

- امكان‌ دارد بيمار غذا خوردن‌ را فراموش‌ كند و وزن‌ وي‌ كم‌ و خستگي‌ بر وي‌ عارض‌ شود.

- امكان‌ دارد بيمار به‌ يك‌ باور نادرست‌ و غيرقابل‌ تغيير از اهميت‌ و بزرگي‌ خود برسد و فكر كند كه‌ مي‌تواند كارهاي‌ خطرناك‌ -انجام‌ دهد. افسردگي‌

- امكان‌ دارد بيمار به‌ طور فزاينده‌اي‌ گوشه‌ نشيني‌ اختيار كند؛ خوابش‌ مختل‌ شود؛ و صبح‌ها دير از رختخواب‌ بر خيزد.

- امكان‌ دارد بيمار دراتاقش‌ بماند، و از رو به‌ رو شدن‌ با دنياي‌ بيرون‌ واهمه‌ داشته‌ باشد؛ يا در واقع‌ عزت‌ نفس‌ نداشته‌ باشد.

- غفلت‌ از رسيدگي‌ به‌ خود

- كاهش‌ ميل‌ جنسي‌

- كاهش‌ سرعت‌ صحبت‌ كردن‌ و كند شدن‌ حركات‌

- افزايش‌ تصورات‌ در مورد وجود مشكلاتي‌ كه‌ واقعاً وجود ندارند.

- نگراني‌ بيش‌ از حد در مورد بيماريهايي‌ كه‌ واقعاً وجود ندارند.

علل
ناشناخته‌ است‌. عوامل‌ زيست‌شناختي‌، رواني‌، و ارثي‌ همگي‌ ممكن‌ است‌ نقش‌ داشته‌ باشند. امكان‌ دارد استرس‌ زياد يا مرگ‌ يكي‌ از نزديكان‌ باعث‌ ظهور ناگهاني‌ شيدايي‌ يا افسردگي‌ شود.

عوامل‌ افزايش‌ دهندة‌ خطر
سابقة‌ خانوادگي‌ اين‌ اختلال‌

پيشگيري
هيچ‌ داروي‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ وجود ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار
ممكن‌ است‌ بتوان‌ اين‌ اختلال‌ را با درمان‌ دراز مدت‌ كه‌ باعث‌ كاهش‌ دفعات‌ و شدت‌ حملات‌ شيدايي‌ و افسردگي‌ مي‌شود، تا حد زيادي‌ كنترل‌ كرد و سلامت‌ فرد را به‌ حد نزديك‌ به‌ طبيعي‌ رساند. بسياري‌ از مديران‌، دانشمندان‌، و افراد سرشناس‌ دچار اين‌ اختلال‌ بوده‌اند.

عوارض‌ احتمالي‌
- عود بيماري‌، به‌ خصوص‌ با قطع‌ دارو

- از دست‌ دادن‌ شغل‌؛ بروز مشكلات‌ در زندگي‌ مشترك‌

- عدم‌ رو به‌ بهبود گذاشتن‌ اختلال‌

- خودكشي‌

درمان
اصول‌ كلي‌
- گرفتن‌ شرح‌ حال‌ و انجام‌ معاينه‌ توسط‌ پزشكان‌ (گاهي‌ روانپزشك‌)

- روان‌درماني‌ يا مشاوره‌ همراه‌ با درمان‌ دارويي‌ بهترين‌ نتايج‌ را در بر دارد.

- براي‌ مواردي‌ كه‌ علايم‌ شديد هستند، ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد بيمار در بيمارستان‌ يا مركز درماني‌ بستري‌ شود.

- امكان‌ دارد در مورد بيماراني‌ كه‌ به‌ دارو جواب‌ نمي‌دهند، از شوك‌ (ECT) استفاده‌ شود.

- رژيم‌ دارويي‌ بايد دقيقاً رعايت‌ شود. ضمناً بايد به‌ طور منظم‌ به‌ پزشك‌ معالج‌ مراجعه‌ شود تا اثربخشي‌ درمان‌ و اثرات‌ جانبي‌ احتمالي‌ مورد بررسي‌ قرار گيرند.

- هيچگاه‌ وقتي‌ احساس‌ كرديد حالتان‌ بهتر شده‌ است‌، دارو را قطع‌ نكنيد. اين‌ كار ممكن‌ است‌ باعث‌ عود بيماري‌ شود كه‌ شايد به‌ دارو خوب‌ جواب‌ ندهد.

- با كمك‌ مشاوره‌ مي‌توانيد روشهاي‌ كنار آمدن‌ با اين‌ اختلال‌ را فراگيريد. اعضاي‌ خانواده‌ بايد بتوانند علايم‌ پيش‌ درآمد وقوع‌ حمله‌ را بشناسند و چگونگي‌ كمك‌ به‌ فرد بيمار را فرا بگيرند.

داروها
پزشك‌ شما ممكن‌ است‌ ليتيم‌، والپروييك‌ اسيد، يا كاربامازپين‌ (تگرتول‌) تجويز كند. براي‌ علايم‌ شديدتر ممكن‌ است‌ تجويز يك‌ داروي‌ ضد روان‌پريشي‌ ضروري‌ باشد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ روزانه‌ خود را حتي‌ اگر تمايل‌ نداريد، ادامه‌ دهيد.

رژيم‌ غذايي
يك‌ رژيم‌ طبيعي‌ و متعادل‌ داشته‌ باشيد، حتي‌ اگر اشتها نداريد. امكان‌ دارد مكمل‌ ويتامين‌ها و مواد معدني‌ لازم‌ باشد. پزشكتان‌ ممكن‌ است‌ به‌ شما توصيه‌ كند كه‌ از مصرف‌ كافئين‌ پرهيز كنيد، زيرا كافئين‌ يك‌ مادة‌ تحريك‌كننده‌ است‌.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ افسردگي‌ يا سرخوشي‌ هستيد.

- اگر فكر خودكشي‌ به‌ سرتان‌ زده‌ است‌ يا احساس‌ نااميدي‌ مي‌كنيد.

شرح بيماري
اختلال‌ رشد بچه‌ عبارت‌ است‌ از ناتواني‌ شيرخواران‌ يا كودكان‌ از رشد و نموي‌ طبيعي‌. اين‌ واژه‌ تا زماني‌ استفاده‌ مي‌شود كه‌ تشخيص‌ خاصي‌ براي‌ توجيه‌ اين‌ ناتواني‌ پيدا نشده‌ باشد. سن‌ شايع‌ اين‌ مسأله‌ بين‌ 5-1 سالگي‌ است‌. تقريباً تمام‌ كودكاني‌ كه‌ اين‌ مشكل‌ را دارند زير 5 سال‌ هستند.

علايم‌ شايع‌
- قد، وزن‌، و دور سر به‌طور طبيعي‌ افزايش‌ نمي‌يابند.

- مهارت‌هاي‌ حركت‌ كودك‌ غالباً ديرتر از حالت‌ طبيعي‌ ظاهر مي‌شوند. بعضي‌ از اين‌ مهارت‌ها عبارتند از: ـ چرخيدن‌ در تخت‌ ـ نشستن‌ ـ ايستادن‌ و راه‌ رفتن‌

- ظهور مهارت‌هاي‌ ذهني‌ و اجتماعي‌ نيز غالباً به‌ تأخير مي‌افتد. بعضي‌ از اين‌ مهارت‌ها عبارتند از:

ـ صحبت‌ كردن‌؛ رابطه‌ اجتماعي‌ ـ غذا خوردن‌ بدون‌ كمك‌

ـ يادگيري‌ اختيار ادرار و اجابت‌ مزاج‌ و رفتن‌ به‌ توالت‌

- رشد و نموي‌ طبيعي‌ بسيار متغير است‌، بنابراين‌ ميزان‌ تغييرات‌ رشد و نمو در معاينات‌ منظم‌ كودك‌ اهميت‌ بيشتري‌ دارد.

علل
- در بعضي‌ از اين‌ كودكان‌، علت‌ بروز اين‌ حالت‌ به‌ مشكلات‌ جسمي‌ (معمولاً گوارشي‌ يا مربوط‌ به‌ دستگاه‌ عصبي‌) برمي‌گردد.

-در اكثر اين‌ كودكان‌، علت‌ درواقع‌ مربوط‌ به‌ خود كودك‌ نيست‌، مثلاً عدم‌ تغذيه‌ صحيح‌ كودك‌.

عوامل تشديد كننده بيماري
- سوء تغذيه‌

- بي‌تجربگي‌ والدين‌

- محيط‌ عاطفي‌ نامناسب‌ (مثل‌ عدم‌ رسيدگي‌ به‌ بچه‌، سوءرفتار با بچه‌، يا طرد بچه‌)

- بيماري‌ مزمن‌ (مثل‌ نارسايي‌ كليه‌ يا عفونت‌ مزمن‌)

- بيماري‌هاي‌ ژنتيكي‌، مثل‌ نشانگان‌ داون‌ يا فيبروز كيستيك‌

- بيماري‌هاي‌ غدد درون‌ريز، مثل‌ بيماري‌هاي‌ غده‌ تيروييد، غده‌ هيپوفيز، غدد فوق‌كليوي‌، غده‌ لوزالمعده‌، و غدد جنسي‌

- والديني‌ كه‌ در يك‌ محيط‌ عاطفي‌ نامناسب‌ بزرگ‌ شده‌اند يا آموزش‌ مناسبي‌ نديده‌اند.

- محيط‌ زندگي‌ شلوغ‌ يا غير بهداشتي‌

- نوزاد زودرس‌ يا بيمار

- شيرخواري‌ كه‌ ناهنجاري‌ جسمي‌ دارد.

پيشگيري‌
- كودك‌ خود را به‌طور منظم‌ براي‌ معاينات‌ سلامتي‌ نزد پزشك‌ يا مراكز بهداشت‌ ببريد.

-محيط‌ زندگي‌ باثبات‌ را فراهم‌ آوريد و سعي‌ كنيد والدين‌ خوبي‌ براي‌ فرزندتان‌ باشيد.

عواقب‌ موردانتظار
- اگر اختلال‌ رشد بچه‌ به‌علت‌ بي‌تجربگي‌ والدين‌ يا مشكلات‌ رواني‌ باشد، انتظار مي‌رود با آموزش‌ و دادن‌ مشاوره‌ به‌ والدين‌ بهبودي‌ حاصل‌ شود.

- اگر اختلال‌ رشد بچه‌ به‌علت‌ يك‌ بيماري‌ يا اختلال‌ زمينه‌اي‌ باشد (مثلا سوءتغذيه‌)، بهبودي‌ بستگي‌ به‌ اين‌ دارد كه‌ بيماري‌ يا اختلال‌ زمينه‌اي‌ قابل‌ درمان‌ باشد يا خير.

عوارض‌ احتمالي‌
- ناتواني‌ و معلوليت‌ دايمي‌ ذهني‌، عاطفي‌، يا جسمي‌.

- كودك‌ كوچك‌ باقي‌ مي‌ماند و از لحاظ‌ نمو نيز دچار نقص‌ خواهد بود.

درمان‌
اصول‌ كلي‌
- اقدامات‌ تشخيصي‌: اندازه‌گيري‌ مكرر قد، وزن‌، و دور سر؛ آزمون‌هاي‌ سنجش‌ توانايي‌هاي‌ ذهني‌ و رواني‌ مثل‌ آزمون‌ دنور كه‌ معياري‌ از رشد و نمو به‌دست‌ مي‌دهد؛ آزمايش‌ خون‌، از جمله‌ بررسي‌هاي‌ هورموني‌؛ عكس‌برداري‌ از مچ‌ دست‌ها براي‌ تعيين‌ سن‌ استخواني‌ كودك‌ كه‌ معيار خوبي‌ براي‌ رشد بدن‌ به‌شمار مي‌رود.

- اگر والدين‌ مشكلات‌ عاطفي‌ دارند و از برقراري‌ رابطه‌ عاطفي‌ مناسب‌ با كودك‌ خود ناتوان‌ هستند، مي‌توان‌ آنها را تحت‌ روان‌درماني‌ يا مشاوره‌ قرار داد.

- بستري‌ كردن‌ كودك‌ (به‌طور كوتاه‌مدت‌) در صورتي‌ كه‌ نياز به‌ انجام‌ اقدامات‌ تشخيصي‌ پيچيده‌ وجود داشته‌ باشد يا براي‌ فهميدن‌ اينكه‌ آيا كودك‌ در منزل‌ غذا مي‌خورده‌ است‌ يا خير.

- والدين‌ بايد كتاب‌ها يا جزوات‌ مخصوص‌ بچه‌داري‌ و بزرگ‌ كردن‌ بچه‌ را بخوانند يا به‌ كلاس‌هاي‌ مربوطه‌ بروند.

- از يك‌ پرستار خانه‌ بخواهيد كه‌ به‌ خانه‌ شما بيايد و راهنمايي‌هاي‌ لازم‌ را ارايه‌ دهد.

- تا آنجا كه‌ مي‌توانيد به‌ كودكتان‌ محبت‌ كنيد و از وي‌ حمايت‌ به‌عمل‌ آوريد. هرازچندگاهي‌ به‌ بررسي‌ احساسات‌ و رفتارتان‌ نسبت‌ به‌ كودكتان‌ بپردازيد. اگر فكر مي‌كنيد كه‌ احساسات‌ و رفتارتان‌ آنچنان‌ كه‌ بايد باشد نيست‌ براي‌ مشاوره‌ رواني‌ مراجعه‌ كنيد.

داروها
- داروي‌ خاصي‌ به‌طور معمول‌ تجويز نمي‌شود.

- اگر يك‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ وجود داشته‌ باشد كه‌ باعث‌ رشد نكردن‌ بچه‌ شده‌ است‌، امكان‌ دارد داروهاي‌ لازم‌ براي‌ درمان‌ آن‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ تجويز شوند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي‌
- براي‌ كودكتان‌ يك‌ رژيم‌ غذايي‌ كافي‌ و متعادل‌ فراهم‌ آوريد.

- اگر علت‌ رشد نكردن‌ بچه‌ سوءتغذيه‌ باشد، امكان‌ دارد نياز به‌ يك‌ رژيم‌ مخصوص‌ وجود داشته‌ باشد.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما از اينكه‌ كودكتان‌ رشد و نموي‌ طبيعي‌ ندارد دچار نگراني‌ شده‌ايد.

شرح بيماري
اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ـ بيش‌ فعالي‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ نوع‌ رفتار خاص‌ در كودكان‌ به‌ طوري‌ كه‌ اين‌ كودكان‌ تنها مي‌توانند براي‌ مدت‌ كوتاهي‌ روي‌ يك‌ موضوع‌ خاص‌ تمركز كنند. ضمناً اين‌ كودكان‌ گاهي‌ حركات‌ و رفتار كنترل‌ نشده‌اي‌ را به‌ طور ناگهاني‌ از خود بروز مي‌دهند. البته‌ بيش‌ فعالي‌ مي‌تواند وجود داشته‌ باشد يا نداشته‌ باشد. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ اين‌ اختلال‌ در اختلالات‌ يادگيري‌ نقش‌ داشته‌ باشد و تخمين‌ زده‌ مي‌شود حدود 10%-5% كودكان‌ مدرسه‌اي‌ گرفتار اين‌ اختلال‌ باشند.

علايم‌ شايع‌
- كودك‌ روي‌ صندلي‌ مرتب‌ مي‌جنبد و دست‌ها و پاهاي‌ خود را تكان‌ مي‌دهد.

- وقتي‌ به‌ كودك‌ گفته‌ مي‌شود كه‌ بنشينيد، فقط‌ به‌ مدت‌ كوتاهي‌ روي‌ صندلي‌ بند مي‌شود.

- حواس‌ كودك‌ به‌ راحتي‌ پرت‌ مي‌شود.

- قبل‌ از مطرح‌ شدن‌ كامل‌ سؤال‌، كودك‌ پاسخ‌ را مي‌دهد.

- كودك‌ در رعايت‌ نوبت‌ در بازي‌ و صف‌ مشكل‌ دارد.

- كودك‌ در اجراي‌ دستورالعمل‌ها مشكل‌ دارد.

- كودك‌ قادر به‌ تمركز روي‌ يك‌ كار يا بازي‌ مشخص‌ نيست‌.

- مرتب‌ از يك‌ كار تمام‌ نشده‌ منصرف‌ شده‌، به‌ كار ديگري‌ مي‌پردازد.

- در انجام‌ بازي‌، بدون‌ ايجاد سروصدا، مشكل‌ دارد.

- زياد صحبت‌ مي‌كند.

- وسط‌ صحبت‌ يا كار ديگران‌ مي‌پرد.

- به‌ نظر مي‌رسد كه‌ اصلاً گوش‌ نمي‌دهد.

- چيزهاي‌ مورد نياز براي‌ انجام‌ كارها را گم‌ مي‌كند.

- اغلب‌ كارهاي‌ خطرناك‌ انجام‌ مي‌دهد بدون‌ اينكه‌ به‌ عواقب‌ ناگوار آنها توجه‌ داشته‌ باشد.

علل
ناشناخته‌ است‌. فرضيات‌ زيادي‌ مطرح‌ شده‌اند، اما هيچ‌ يك‌ تأييد يا رد نشده‌اند. تصور بر اين‌ است‌ كه‌ منشاي‌ آن‌ بيولوژيك‌ باشد.

عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ اين‌ اختلال‌

پيشگيري‌
هيچ‌ روش‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد

عواقب‌ مورد انتظار
در بعضي‌ از موارد، رفتار غيرطبيعي‌ كودك‌ به‌ هنگام‌ بلوغ‌ كاملاً برطرف‌ مي‌شود. در بعضي‌ ديگر، بيش‌ فعالي‌ با افزايش‌ سن‌ كاهش‌ مي‌يابد. اما تعدادي‌ از اين‌ كودكان‌ نهايتاً به‌ نوجوانان‌ و بزرگسالاني‌ مشكل‌دار تبديل‌ مي‌شوند.

عوارض‌ احتمالي‌
- امكان‌ دارد مشكلات‌ كودك‌ در طي‌ زمان‌ برطرف‌ نشوند. نهايتاً كودك‌ وقتي‌ بزرگ‌ مي‌شود ممكن‌ است‌ در تحصيل‌ موفق‌ نباشد، يا اينكه‌ رفتار ضداجتماعي‌ و گاهي‌ جنايي‌ از خود بروز دهد.

- امكان‌ دارد كودك‌ در بزرگسالي‌ دچار اختلال‌ شخصيت‌ شود.

درمان‌
اصول‌ كلي
- درمان‌ و مشاوره‌ به‌ والدين‌ و كودك‌ توسط‌ پزشك‌

- رفتار درماني‌ و شناخت‌ درماني‌. كودك‌ خود در اين‌ نوع‌ درمان‌ها نقش‌ مهمي‌ را به‌ عهده‌ دارد. او بايد مواظب‌ رفتار خود باشد، نقش‌ محوله‌ را به‌ خوبي‌ ايفا كند، و رفتار خود را ثبت‌ كند. در يك‌ طرح‌ كلي‌، اساس‌ اين‌ روش‌هاي‌ درماني‌ بر راهبردهاي‌ تغيير رفتار نامطلوب‌ استوار است‌. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ تركيب‌ اين‌ روش‌هاي‌ درماني‌ با داروها بهترين‌ نتايج‌ را در كنترل‌ علايم‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشد.

- در خانه‌ يك‌ محيط‌ متناسب‌ و محدوديت‌هاي‌ كاملاً مشخص‌ براي‌ رفتار كودك‌ را در نظر بگيريد. ضمناً بايد از روش‌هاي‌ تربيتي‌ نيز به‌ طور مداوم‌ بهره‌ گرفت‌. اگر احساس‌ مي‌كنيد كه‌ نياز به‌ كمك‌ از طرف‌ افراد متخصص‌ امر داريد مراجعه‌ كنيد.

- با معلم‌ كودك‌ تماس‌ مستمر داشته‌ باشيد. اگر كودك‌ در درس‌ خود نياز به‌ كمك‌ بيشتري‌ دارد، امكان‌ آن‌ را فراهم‌ كنيد.

داروها
پزشك‌ شما شايد تصميم‌ بگيرد داروهايي‌ مثل‌ متيل‌ فنيدات‌ (ريتالين‌)، كه‌ ظاهراً اثر آرامش‌بخش‌ در كودكان‌ دچار اين‌ اختلال‌ دارند، تجويز كند. اين‌ داروها اثرات‌ جانبي‌ ناخوشايندي‌ دارند، از جمله‌: اختلال‌ در خواب‌، افسردگي‌، سردرد، معده‌ درد، بي‌اشتهايي‌، و كاهش‌ رشد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري كودك‌ خود را حتي‌المقدور در چارچوب‌ مشخصي‌ در آوريد.

رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ مخصوصي‌ پيشنهاد شده‌اند: حذف‌ كليه‌ افزودني‌هاي‌ غذايي‌ (ادويه‌ جات‌ و غيره‌)، حذف‌ مواد به‌ خصوصي‌ از رژيم‌ غذايي‌، يا ويتامين‌ درماني‌ شديد. اغلب‌ تحقيقات‌ پزشكي‌ اشاره‌ به‌ اين‌ دارند كه‌ اين‌ رژيم‌ها براي‌ تعداد بسيار كمي‌ از كودكان‌ مفيد هستند. اما بسياري‌ از والدين‌ تغييرات‌ قابل‌ توجهي‌ را در رفتار كودكان‌ خود پس‌ از استفاده‌ از اين‌ رژيم‌ها گزارش‌ كرده‌اند. شايد دليل‌ آن‌ اين‌ باشد كه‌ با تهيه‌ غذاهاي‌ مخصوص‌ براي‌ كودك‌، وي‌ احساس‌ مي‌كند كه‌ توجه‌ بيشتري‌ به‌ او مي‌شود. در مورد هرگونه‌ رژيم‌ غذايي‌ مخصوصي‌ كه‌ براي‌ كودك‌ خود در نظر داريد با پزشك‌ خود مشورت‌ كنيد.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر احساس‌ مي‌كنيد كودكتان‌ علايم‌ اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ـ بيش‌ فعالي‌ را دارد.

- اگر پس‌ از شروع‌ درمان‌ علايم‌ بدتر شوند.

- اگر دچار علايم‌ جديد وغيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

 

شرح بیماری
اختلال‌ هراس‌ نوعی‌ اضطراب‌ شدید خودبه‌ خودی‌ که‌ حملات‌ آن‌ عودکننده‌ و غیرقابل‌ پیش‌بینی‌ است‌ بیشتر این‌ حملات‌ 10-2 دقیقه‌ طول‌ می‌کشد ولی‌ برخی‌ حملات‌ ممکن‌ است‌ بیش‌ از 2-1 ساعت‌ نیز به‌ طول‌ انجامد. این‌ نوع‌ اضطراب‌ با علایم‌ حمله‌ای‌ بروز می‌کند (اغلب‌ در حین‌ خواب‌)، در حالی‌ که‌ در اضطراب‌ مزمن‌ (اضطراب‌ عمومی‌)، اضطراب‌ حالت‌ پایدار دارد.

علایم‌ شایع‌
علایم‌ جسمی‌:

- تپش‌ قلب؛ تندی‌ ضربان‌ قلب‌؛ درد سینه‌

- کوتاهی‌ نفس‌؛ احساس‌ خفگی‌؛ تنفس‌ عمیق‌ و سریع‌؛ ضعف‌ یا حالت‌ سستی‌؛ غش‌ کردن‌ (گاهی‌)؛ تعریق‌ و لرزیدن‌

- کرختی‌ و گزگز اطراف‌ دهان‌، دست‌ها و پاها گرفتگی‌ یا انقباضات‌ عضلانی‌ در دست‌ها و پاها

- احساس‌ « پر پرزدن‌ پروانه‌ها » در معده‌

علایم‌ روانی‌:

- ترس‌ شدید از دیوانه‌ شدن‌ (از دست‌ دادن‌ مشاعر)؛ ترس‌ از مردن‌؛

- احساس‌ وحشت‌

- احساس‌ بی‌واقعیتی‌، قطع‌ ارتباط‌ با افراد یا اشیاء

علل
- دستگاه‌ هشدار دهنده‌ مغز به‌ نظر می‌رسد تحت‌تأثیر تعامل‌ پیچیده‌ عوامل‌ زیست‌شناختی‌، ژنتیکی‌، بیماری‌ها، داروها، و سابقه‌ شخصی‌ حوادث‌ ناگوار باشد.

- اختلالات‌ مختلفی‌ می‌توانند محرک‌ بروز حملات‌ هراس‌ باشند (از قبیل‌ اختلالات‌ ریتم‌ قلبی‌، آنژین صدری، اختلالات‌ تنفسی‌، آسم، بیماری‌های‌ انسدادی‌ ریه‌، اختلالات‌ غددی‌، اختلالات‌ تشنجی‌، داروهای‌ محرک‌، محرومیت‌ از برخی‌ داروهایی‌ که‌ بدن‌ به‌ آنها وابستگی‌ پیدا کرده‌ است‌).

عوامل تشدید کننده بیماری
- استرس؛ احساس‌ گناه‌، خستگی‌ یا کار زیاد ؛ بیماری‌؛ سوءمصرف‌ الکل یا داروها

- سابقه‌ سایر اختلالات‌ روانی‌؛ سابقه‌ خانوادگی‌ اختلال‌ هراس‌

پیشگیری
اقدام‌ خاصی‌ برای‌ پیشگیری‌ از حمله‌ اولیه‌ وجود ندارد؛ درمان‌ به‌ پیشگیری‌ از حملات‌ بعدی‌ کمک‌ می‌کند.

عواقب‌ مورد انتظار
- در بسیاری‌ از بیماران‌ این‌ اختلال‌ به‌ صورت‌ حملات‌ اندک‌ در طی‌ دوره‌ محدود که‌ فروکش‌ طولانی‌ مدت‌ بیماری‌ را به‌ دنبال‌ دارد بروز می‌کند.

-در مورد سایر بیماران‌، روان‌ درمانی‌ یا تجویز داروها ممکن‌ است‌ مؤثر باشد.

عوارض‌ احتمالی‌
- اضطراب‌ یا افسردگی مزمن‌

- اختلالات‌ ترس‌، از قبیل‌ موقعیت‌ هراس‌ (ترس‌ هنگام‌ تنها بودن‌ یا قرار گرفتن‌ در مکان‌های‌ عمومی‌)

- وابستگی‌ دارویی‌

درمان‌
اصول‌ کلی‌
- بررسی‌ سوابق‌ پزشکی‌ و معاینه‌ توسط‌ پزشک‌

- بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ در صورت‌ لزوم‌ برای‌ رد کردن‌ سایر اختلالات‌

- در مورد احساسات‌ خود با یک‌ دوست‌ یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ صحبت‌ کنید. این‌ اقدام‌ گاهی‌ اضطراب‌ شما را کاهش‌ می‌دهد.

- افکار و احساسات‌ اضطرابی‌ خود را به‌ طور روزانه‌ در یک‌ دفتر ثبت‌ نمایید. با بررسی‌ اطلاعات‌ ثبت‌ شده‌ علل‌ اضطراب‌ خود و راه‌حل‌های‌ احتمالی‌ آن‌ را ارزیابی‌ کنید.

- روش‌های‌ آسوده‌سازی‌ را فرا بگیرید. برای‌ برخی‌ افراد، تجویز دارو مؤثر است‌.

- تا حد امکان‌ استرس را در زندگی‌ خود کاهش‌ دهید.

- برای‌ رفع‌ علایم‌ مربوط‌ به‌ تنفس‌ عمیق‌ و سریع‌، یک‌ کیسه‌ کاغذی‌ کوچک‌ را جلوی‌ دهان‌ و بینی‌ خود بگیرید و به‌ مدت‌ چند دقیقه‌ درون‌ آن‌ تنفس‌ کنید.

داروها
پزشک‌ ممکن‌ است‌ برای‌ بیمار داروهای‌ ضدافسردگی‌، بنزودیازپین یا داروهای‌ مسدودکننده‌ گیرنده‌ بتا تجویز کنند. داروی‌ تجویز شده‌ ممکن‌ است‌ پس‌ از 12-6 ماه‌ درمان‌ به‌ آهستگی‌ کاهش‌ داده‌ شده‌ یا به‌ طور موقت‌ قطع‌ گردد تا مشخص‌ شود آیا حملات‌ هراس‌ عود می‌کند یا خیر. اگر حملات‌ عود نکند دارو را می‌توان‌ برای‌ همیشه‌ قطع‌ کرد.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
- به‌ طور منظم‌ ورزش‌ کنید.

- شب‌ به‌ اندازه‌ کافی‌ استراحت‌ کنید.

رژیم‌ غذایی‌
مصرف‌ کافئین‌ به‌ هر شکل‌ ( قهوه، چای‌، نوشیدنی‌های‌ غیرالکلی‌) را قطع‌ کنید. با قطع‌ مصرف‌ این‌ نوشیدنی‌ها ممکن‌ است‌ دچار علایم‌ محرومیت‌ نظیر سردرد یا خستگی‌ شوید، ولی‌ این‌ علایم‌ در عرض‌ چند روز برطرف‌ می‌شوند.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
- اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ علایم‌ اختلال‌ هراس‌ باشید که‌ با درمان‌های‌ معمولی‌ انجام‌ شده‌ توسط‌ خودتان‌ برطرف‌ نشده‌ باشد.

- عدم‌ موفقیت‌ برنامه‌ درمانی‌ پس‌ از 8 هفته‌ درمان‌

- اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید.

شرح بیماری
نگراني ها – ترديدها ، باورهاي خرافي که معمولاً‌ در زندگي روزمره شايع هستند اگر جنبه افراطي و شديد به خود بگيرند وسواس مي نامند . مثلاً يک فرد در هنگام شستشوي دست و يا بدن و يا بازرسي و چک کردن ، به صورت خيلي زياد و شديد دست به اين عمل بزند که  در مواقع وجود مانع فرد دچار اضطراب و استرس شود .
اختلال وسواس به دو صورت فکري و عملي نمود مي کند و در تمام سنين رخ مي دهد اما در سنين جواني کمي شايعتر مي باشد .

وسواس فکري ؛
افکار ، تصاوير يا تکانه هايي هستند که مکرراً رخ مي دهند و احساس مي شود خارج از کنترل هستند که شخص نمي خواهد اين افکار را داشته باشد و آنها را ناراحت کننده مزاحم و بي معنا تلقي مي کند .

شايعترين نوع وسواس فکري عبارتند  از :

- ترس هاي آلودگي به ميکروب ها و چرک

- ترديد و شک نسبت به انجام دادن درست يک کار

- افکار مزاحم در خصوص تکرار يا عمل پرخاشگرانه يا جنسي

- تقارن و يا دقت بيش از حد

- شک ديني و يا اخلاقي مفرط

وسواس عملي ؛
اعمال اجباري هستند که شخص بارها و بارها و بر طبق يکسري قواعد و مناسکي براي خنثي کردن افکار وسواسي خود اقدام به انجام آن مي کند.

شايعترين نوع وسواس عملي عبارتند از :

- وارسي ‌

- شستشو

- شمارش

- پرسيدن و يا اعتراف

- تقارن و دقت

- ذخيره سازي و يا انبار نمودن مي باشد .

- ولي علائمي مانند نفرت و يا نگراني از دفع ترشحات بدن ( مانند ادرار ، مدفوع ، بزاق )‌ترس از احتمال وقوع اتفاقي وحشتناک ( آتش سوزي ، مرگ وابستگان ، زهدورزي و عبادت مفرط ، اعتقاد به اعداد سور و نحس ،‌ مسواک زدن شديد و مفرط ، رسيدن به سرو وضع خود به نحو افراطي رسيدن ، مو کندن از بدن و ناخن جويدن هم ممکن است از علائم وسواس باشد .

- اين بيماري در مواردي با افسردگي همراه مي باشد .

توصيه به خانواده ها :
۱ – استرس و موارد بحران وضعيت بيمار را بدتر کرده و احتمال عود را افزايش مي دهد لذا علي رغم ايجاد مشکلات و آشفتگي در خانواده به واسطه اين بيماري در منزل سعي نمايند فضاي با آرامشي برقرار باشد .

۲ – بيمار رواني نياز به درک خود از طرف ديگران دارد لذا پائين آوردن انتظارات به طور موقت ، مهربان و شکيبا بودن کمک کننده خواهد بود .

۳ -بدانيد بيمار براي رفع اضطراب خود دست به اعمال و مناسک وسواس گونه مي زند و هيچ کس به اندازه خود او از رفتارهايش متنفر نمي باشد . لذا از قضاوت و يا مسخره نمودن اعمال او حذر نمايند .

۴ - شما درگير رفتارهاي وسواسگونه بيمار نشويد اما حد و حدود اين اعمال بايد به روشني مشخص شده و فرد وسواسي طبق همان محدوديتها و قواعد عمل نمايد .

۵ - به بيمار جهت ترک اعمال خود فشار وارد نياوريد ولي به طور دائم به تکاليفي که درمانگر براي انجام تکاليف خاص تعيين نموده گوشزد نمايند .

۶ - حرکات رفتاري که براي بيمار بسيار سخت است و قادر به انجام آن نمي باشد به صورت آهسته و در دراز مدت تغيير دهيد و هميشه تغييرات را به بيمار گوشزد نمائيد .

۷- خشونت ، تهديد به خودکشي و يا ديگر کشي را جدي بگيريد .

۸- بايد مواظب اعتماد به نفس بيمار باشيد بجاي او تصميم نگيريد ولي در تصميم گيري او را کمک نمائيد .

۹ - فعاليتهاي روزانه دويدن ، شنا ، ورزشهاي گوناگون که باعث صرف انرژي مي شود را زياد نمائيد .

۱۰ - تلاش موفقيت آميز فرد براي موفقيت در برابر وسواس را مورد تشويق قرار دهيد .

۱۱ - دائم رفتارها و علائم بيماري را زير نظر داشته باشيد در صورت ظهور علائم جديد و علائم عود مسئله را با درمانگر در ميان بگذاريد .

درمان
روان درمانی

برخلاف سایر اختلالات شخصیت در اختلال شخصیت وسواسی- جبری فرد می‌داند که بیمار است و خودش برای درمان اقدام می‌کند. رفتار درمانی و گروه درمانی

دارو درمانی
همراه با روان درمانی استفاده از دارو درمانی می‌تواند مفید باشد. ولی در مورد اینکه چه داروهایی می‌تواند بهترین اثر را داشته باشد، اطلاع دقیقی در دسترس نیست. از این داروها کلونازپام (
Klonopin) که یک بنزدویازیین ضد تشنج است و همچنین کلومیپرامین (Afranil) و فلیوکزتین (Prosaic) می‌تواند مفید واقع شود.

 

شرح بيماري
ختلالات‌ آب‌ و الكتروليت‌ عبارت‌ است‌ از وجود يك‌ عدم‌ تعادل‌ در آب‌ و نمك‌هايي‌ (الكتروليت‌هايي‌) كه‌ براي‌ كار طبيعي‌ بدن‌ لازم‌ هستند. نمك‌هاي‌ ضروري‌ براي‌ كار بدن‌ عبارتند از: سديم‌، پتاسيم‌، كلسيم‌، بي‌كربنات‌ و فسفات‌. تمام‌ قسمت‌هاي‌ بدن‌ در مايعي‌ كه‌ حاوي‌ نسبت‌هاي‌ دقيقي‌ از آب‌ و نمك‌هاي‌ طبيعي‌ است‌ شناور هستند. مايعات‌ بدن‌ همواره‌ در يك‌ حالت‌ ثبات‌ دروني‌ قرار دارند به‌ نحوي‌ كه‌ خصوصيات‌ فيزيكي‌ و شيميايي‌ آنها از تعادل‌ خاصي‌ برخوردارند.

علايم‌ شايع‌
بستگي‌ به‌ اين‌ دارد كه‌ آب‌ يا نمك‌ها كم‌ و زياد شده‌ باشند. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ نشان‌ دهنده‌ هر كدام‌ از اين‌ حالت‌ها باشند:

- خشكي‌ دهان‌

- پوست‌ چروكيده‌

- افزايش‌، كاهش‌ يا به‌ كلي‌ فقدان‌ ادرار

- خستگي‌

- پاها، دست‌ها، صورت‌ يا شكم‌ ورم‌ كرده‌ و پف‌ كرده‌

- احتقان‌ و ورم‌ ريوي‌

- ضعف‌ و گيجي‌

- نامنظم‌ بودن‌ ضربان‌ قلب‌

علل‌

مايعات‌ و نمك‌ها ممكن‌ است‌ به‌ طرق‌ زير از دست‌ روند:

- استفراغ‌

- اسهال‌

- تعريق‌ زياد

- بعضي‌ داروها، مثل‌ ادرارآورها (ديورتيك‌)

- گذاشتن‌ يك‌ لوله‌ در معده‌ از راه‌ بيني‌ به‌ هنگام‌ بستري‌ شدن‌ در بيمارستان‌ مايعات‌ و نمك‌ها ممكن‌ است‌ به‌ طرق‌ زير در بدن‌ جمع‌ شوند:

- نارسايي‌ حاد يا مزمن‌ كليه‌

- ديابت‌ بيمزه‌

- بيماري‌ غدد فوق‌ كليوي‌

- بيماري‌ مزمن‌ ريه‌

- مصرف‌ داروهاي‌ كورتيزوني‌، هورمون‌هاي‌ زنانه‌، يا بي‌كربنات‌ سديم‌

عوامل‌ افزايش‌دهنده‌
- تب‌

- اسهال‌ ويا استفراغ‌

- بيماري‌ كليه‌

- ديابت‌ شيرين‌

- بيماري‌ قلب‌

- رژيم‌ غذايي‌ نامعمول‌ يا افراطي‌

- بي‌اشتهايي‌ يا پرخوري‌ رواني‌

- وابستگي‌ به‌ الكل‌

- مصرف‌ داروهاي‌ ادرارآور (ديورتيك‌)

- شيرخواران‌، كودكان‌ كم‌ سن‌ و سال‌، و افراد بالاي‌ 60 سال‌. در اين‌ گروه‌هاي‌ سني‌ به‌ هنگام‌ بيماري‌ مايعات‌ سريع‌تر از دست‌ مي‌روند.

پيشگيري‌
- در صورت‌ بروز استفراغ‌ يا اسهال‌، هر 30 دقيقه‌ مقادير كمي‌ از مايعات‌ رقيق‌ مثل‌ آب‌ ميوه‌، سودا، چاي‌، يا آب‌ ژلاتين‌ بنوشيد. نوشيدن‌ مايع‌ جايگزين‌ مايعات‌ از دست‌ رفته‌ مي‌تواند كمك‌ كننده‌ باشد. براي‌ درست‌ كردن‌ اين‌ مايع‌، حدود نيم‌ ليتر آب‌، يك‌ قاشق‌ چايخوري‌ شكر و نصف‌ قاشق‌ چايخوري‌ نمك‌ را به‌ خوبي‌ هم‌ بزنيد تا شكر و نمك‌ كاملاً حل‌ شوند.

- البته‌ مي‌توان‌ از محلول‌هاي‌ جايگزين‌ كه‌ در بازار موجود هستند نيز استفاده‌ نمود.

- به‌ هنگام‌ بروز بيماري‌هاي‌ جدي‌، تعادل‌ مايعات‌ (ورودي‌ و خروجي‌) را ثبت‌ كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌ معمولاً در عرض‌ 48-24 ساعت‌ (بسته‌ به‌ علت‌ زمينه‌ساز) خوب‌ مي‌شود.

عوارض‌ احتمالي‌
- نامنظمي‌هاي‌ ضربان‌ قلب‌

- ايست‌ قلبي‌ و مرگ‌

درمان
اصول‌ كلي‌
- اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند: آزمايش‌ ادرار، مدفوع‌، خون‌ و الكتروليت‌ها، خصوصاً سديم‌، كلر و پتاسيم‌؛ گاهي‌ هم‌ بررسي‌هاي‌ راديواكتيو در مورد كل‌ آب‌ بدن‌ انجام‌ مي‌گيرند.

- به‌ هنگام‌ بروز بيماري‌هاي‌ جدي‌، تعادل‌ مايعات‌ (ورودي‌ و خروجي‌) را در منزل‌ ثبت‌ كنيد. به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ ميزان‌ مايعات‌ نوشيده‌ شده‌ و ميزان‌ ادرار روزانه‌ مشخص‌ شود.

- روزانه‌ خود را وزن‌ كنيد. هرگونه‌ افزايش‌ يا كاهش‌ ناگهاني‌ وزن‌ ممكن‌ است‌ نشان‌ دهنده‌ تغييرات‌ مايعات‌ بدن‌ باشد.

- بستري‌ شدن‌ در بيمارستان‌ براي‌ دريافت‌ مايعات‌ از راه‌ رگ‌ (سرم‌) و درمان‌ در موارد جدي‌ عدم‌ تعادل‌ آب‌ و الكتروليت‌، و نيز براي‌ درمان‌ علت‌ زمينه‌ساز

داروها
- براي‌ از دست‌ رفتن‌ مايعات‌: ـ نوشيدني‌هاي‌ خانگي‌ حاوي‌ نمك‌ ـ سرم‌ به‌ هنگام‌ بستري‌ شدن‌ در بيمارستان‌

- براي‌ تجمع‌ مايع‌ و نمك‌، داروي‌ ادرارآور و مكمل‌ پتاسيم‌ ممكن‌ است‌ تجويز شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
تا زمان‌ بازگشت‌ قدرت‌ جسمي‌تان‌ در رختخواب‌ استراحت‌ كنيد.

رژيم‌ غذايي‌
در موارد جدي‌ اختلال‌ آب‌ و الكتروليت‌، امكان‌ دارد بيمار از خوردن‌ جامدات‌ منع‌ شود تا اختلال‌ آب‌ و الكتروليت‌ رفع‌ گردد.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ اختلال‌ آب‌ و الكتروليت‌ يا كم‌آبي‌ را داريد.

- اگر وزن‌ شما در عرض‌ يك‌ روز نزديك‌ 2 كيلوگرم‌ يا بيشتر پايين‌ يا بالا رود.

اختلالات‌ سازگاري‌ Adjustment disorders

 

شرح بيماري
اختلالات‌ سازگاري‌ عبارت‌ است‌ از علايم‌ احساسي‌ يا رفتاري‌ بيش‌ از اندازه‌ در پاسخ‌ به‌ يك‌ موقعيت‌ استرس‌زا در زندگي‌. در اين‌ حالت‌ فرد قادر نيست‌ آن‌ طور كه‌ انتظار مي‌رود با تغييرات‌ پيش‌ آمده‌ در زندگي‌ سازگاري‌ حاصل‌ كند، كه‌ اين‌ امر به‌ نوبه‌ خود باعث‌ خلل‌ وارد آمدن‌ به‌ كاركردهاي‌ فرد در زندگي‌ روزانه‌ مي‌شود.

علايم‌ شايع‌
- حتماً بايد يك‌ عامل‌ استرس‌زا قابل‌ شناسايي‌ وجود داشته‌ باشد. اين‌ عامل‌ استرس‌زا ممكن‌ است‌ خيلي‌ جزئي‌ به‌ نظر آيد، مثلاً مقدار كمي‌ ضرر مالي‌، يا حتي‌ مثبت‌ باشد، مثلاً ارتقاي‌ شغلي‌.

- علايم‌ يا تغييرات‌ رفتاري‌ در عرض‌ 3 ماه‌ از ظهور عامل‌ استرس‌زا به‌ وجود مي‌آيند و حداكثر تا 6 ماه‌ پس‌ از رفع‌ عامل‌ استرس‌زا ادامه‌ مي‌يابند.

- اختلال‌ رواني‌ ديگري‌ وجود ندارد (مثلاً افسردگي‌ اساسي‌، اختلال‌ اضطرابي‌، اختلال‌ شخصيت‌ و غيره‌).

- علايم‌ و شدت‌ آنها در افراد مختلف‌ عيناً شبيه‌ هم‌ نيستند (نوجوانان‌ و سالمندان‌ معمولاً علايم‌ شديدتري‌ دارند). در كل‌، اين‌ علايم‌ عبارتند از مشكلات‌ خواب‌، بي‌قراري‌، تحريك‌پذيري‌، از دست‌ دادن‌ تمركز، خستگي‌، از جا پريدن‌، عصبي‌ بودن‌، افسردگي‌، اضطراب‌، گوشه‌گيري‌ و خودداري‌. همچنين‌ امكان‌ دارد احساساتي‌ مثل‌ ترس‌، خشم‌، گناه‌ و شرمساري‌، و انكار عامل‌ يا واقع‌ استرس‌زا وجود داشته‌ باشند (فرد طوري‌ رفتار مي‌كند كه‌ انگار هيچ‌ اتفاقي‌ نيافتاده‌ است‌).

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
ميزان‌ نامطلوب‌ بودن‌ تغييراتي‌ كه‌ عامل‌ استرس‌زا به‌ وجود آمده‌ است‌.

- اين‌ كه‌ آيا واقعه‌ استرس‌زا به‌ طور ناگهاني‌ رخ‌ داده‌ يا قبلاً انتظار آن‌ مي‌رفته‌ است‌.

- اهميت‌ منحصر به‌ فرد واقعه‌ استرس‌زا در زندگي‌ فرد

- نبود حمايت‌ مناسب‌ از فرد (مثلاً از طرف‌ خانواده‌، دوستان‌، و نيز ارتباطات‌ مذهبي‌، فرهنگي‌ و اجتماعي‌)

- ميزان‌ آسيب‌پذيري‌ فرد به‌ تجربيات‌ استرس‌زا در زندگي‌

پيشگيري
راه‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ وجود ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با موفقيت‌ در سازگاري‌ با تغييرات‌ زندگي‌ يا پايان‌ واقعه‌ استرس‌زا مشكل‌ خودبه‌خود حل‌ مي‌شود. در مواردي‌ كه‌ فرد نتواند خود به‌ تخفيف‌ علايم‌ كمك‌ كند، درمان‌ كمك‌كننده‌ خواهد بود. اختلال‌ سازگاري‌ اصولاً شايع‌ بوده‌ اما معمولاً موقتي‌ است‌.

عوارض‌ احتمالي‌
- مشكل‌ در حفظ‌ روابط‌ يا شغل‌

- به‌ دراز كشيدن‌ اين‌ گونه‌ مشكلات‌ در نوجوانان‌

- روي‌ آوردن‌ به‌ الكل‌ يا مواد مخدر براي‌ غلبه‌ بر علايم‌ و احساسات‌ نامطلوب‌

- اضطراب‌ و افسردگي‌ مزمن‌

درمان‌
اصول‌ كلي‌
- مراقبت‌ از خود، روان‌ درماني‌، و در بعضي‌ از موارد، استفاده‌ از دارو. انتخاب‌ درماني‌ بر مبناي‌ شدت‌ اختلال‌ سازگاري‌ و تأثيري‌ كه‌ بر زندگي‌ فرد گذاشته‌ است‌ خواهد بود.

- خانواده‌ و دوستان‌ فرد مي‌توانند به‌ وي‌ در سازگاري‌ با واقعه‌ كمك‌ كنند. همچنين‌ فرد با كمك‌ آنها مي‌تواند در زندگي‌ خود تغييراتي‌ را به‌ وجود آورد كه‌ در آينده‌ بتواند سازگاري‌ بهتري‌ با وقايع‌ زندگي‌ داشته‌ باشد.

- خود فرد هم‌ مي‌تواند روش‌ سازگاري‌ با واقعه‌ استرس‌زا را فرا گيرد، عوامل‌ استرس‌زا و احساسات‌ خود را در مورد آنها به‌ طور روزانه‌ يادداشت‌ كند، با دوست‌ خود در مورد تجربياتش‌ صحبت‌ كند، به‌ يك‌ گروه‌ حمايتي‌ بپيوندد، و سلامت‌ جسمي‌ خود را فراموش‌ نكند (رژيم‌ غذايي‌، ورزش‌، و خواب‌ مناسب‌).

- روش‌هاي‌ روان‌ درماني‌ مختلفي‌ براي‌ كمك‌ به‌ فائق‌ آمدن‌ به‌ اختلال‌ سازگاري‌ موجود هستند و اثربخشي‌ آنها به‌ اثبات‌ رسيده‌ است‌. هر كدام‌ از اين‌ روش‌ها كه‌ مورد استفاده‌ قرار گيرد غالباً براي‌ مدت‌ كوتاهي‌ مورد نياز خواهد بود. در بعضي‌ از موارد ممكن‌ است‌ خانواده‌ درماني‌ توصيه‌ شود (از جمله‌ مشاوره‌ زناشويي‌).

داروها
با توجه‌ به‌ اين‌ كه‌ اختلالات‌ سازگاري‌ معمولاً كوتاه‌مدت‌ هستند، معمولاً نيازي‌ به‌ دارو وجود ندارد. اما امكان‌ دارد براي‌ بي‌خوابي‌ يا ساير علايم‌ خاص‌، بسته‌ به‌ شدت‌ آنها، دارو تجويز شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد. حتي‌ توصيه‌ به‌ داشتن‌ يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ منظم‌ مي‌شود. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بدني‌ به‌ كم‌ كردن‌ اضطراب‌ و استرس‌ كمك‌ مي‌كند.

رژيم‌ غذايي‌
براي‌ حفظ‌ سلامتي‌ در حد مطلوب‌، يك‌ رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ داشته‌ باشيد.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان‌ علايم‌ اختلال‌ سازگاري‌ را داريد.

- اگر علي‌رغم‌ شروع‌ درمان‌، علايم‌ بدتر شوند.

- اگر دچار علايم‌ جديد و غيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.