شرح بیماری
استئومیلیت‌ عفونت‌ استخوان‌ و مغز استخوان. هر یک‌ از استخوان‌های‌ بدن‌ ممکن‌ است‌ درگیر شود. در کودکان‌ استخوان‌هایی‌ که‌ معمولاً درگیر می‌شوند عبارتند از استخوان‌ ران‌، درشت‌ نی‌، استخوان‌ بازو یا ساعد. در بزرگسالان‌ استخوان‌های‌ لگن‌ و ستون فقرات معمولاً درگیر می‌شوند. این‌ بیماری‌ در هر دو جنس‌ و همه‌ سنین‌ دیده‌ می‌شود، ولی‌ در کودکان‌ در دوره‌ رشد سریع‌ (14-5 سال‌)، به‌ خصوص‌ در جنس‌ مذکر شایع‌تر است‌.

علایم‌ شایع‌
- تب. گاهی‌ تنها علامت‌ بیماری‌ است‌.

- درد، تورم‌، قرمزی‌، گرمی‌ و احساس‌ درد با لمس‌ برروی‌ استخوان‌ مبتلا، به‌ خصوص‌ هنگام‌ حرکت‌ دادن‌ مفصل‌ مجاور آن‌. مفاصل‌ مجاور ناحیه‌ مبتلا، نیز ممکن‌ است‌ دچار قرمزی‌، گرمی‌ و تورم‌ باشند.

- در کودکانی‌ که‌ هنوز قادر به‌ تکلم‌ نیستند، وجود درد ممکن‌ است‌ خود را به‌ صورت‌ امتناع‌ از حرکت‌ دادن‌ اندام‌ فوقانی‌ یا تحتانی‌، خودداری‌ از راه‌ رفتن‌، لنگیدن‌ هنگام‌ راه‌ رفتن‌ یا جیغ‌زدن‌ هنگام‌ لمس‌ یا حرکت‌ دادن‌ عضو مبتلا، نشان‌ دهد.

- خروج‌ چرک‌ از طریق‌ آبسه‌ پوستی‌، بدون‌ تب‌ یا درد شدید (تنها در موارد استئومیلیت‌ مزمن‌)

- احساس‌ ناخوشی‌ عمومی‌

علل
- علت‌ این‌ بیماری‌ اغلب‌ عفونت استافیلوکوکی است‌ ولی‌ سایر باکتری‌ها نیز می‌توانند عامل‌ آن‌ باشند. باکتری‌ ممکن‌ است‌ از منابع‌ زیر و از طریق‌ جریان‌ خون‌ به‌ استخوان‌ گسترش‌ یابد:

- شکستگی‌ پا یا سایر صدمات‌

- کورک، کفگیرک‌ یا هرگونه‌ ضایعه‌ پوستی‌

- عفونت‌ گوش‌ میانی‌ پنومونی‌ ( ذات الریه )

- عوامل تشدید کننده بیماری

- بیماری‌های‌ تضعیف‌ کننده‌ مقاومت‌ بدن‌

- رشد سریع‌ در طی‌ کودکی‌

- دیابت شیرین

- کاشتن‌ وسایل‌ ارتوپدی‌ (مثلاً زانوی‌ مصنوعی‌)

- مصرف‌ وریدی‌ داروها

پیشگیری‌
اقدام‌ فوری‌ برای‌ درمان‌ هرگونه‌ عفونت‌ باکتریایی‌ جهت‌ پیشگیری‌ از گسترش‌ آن‌ به‌ استخوان‌ها یا سایر نواحی‌ بدن‌

عواقب‌ مورد انتظار
این‌ بیماری‌ معمولاً با درمان‌ فوری‌ و شدید قابل‌ علاج‌ است‌.

عوارض‌ احتمالی‌
- آبسه‌ سرباز کرده‌ به‌ بیرون‌ از طریق‌ پوست‌ که‌ تا هنگام‌ التیام‌ استخوان‌ درگیر بهبود نمی‌یابد.

- سفتی‌ دایمی‌ در مفصل‌ مجاور (به‌ ندرت‌)

- شکستگی‌ استخوانی‌

- شل‌ شدن‌ وسیله‌ ارتوپدی‌ کاشته‌ شده‌ در بدن‌

- در صورت‌ انسداد جریان‌ خون عضو یا قانقاریا ممکن‌ است‌ قطع‌ عضو مبتلا لازم‌ باشد.

درمان
اصول‌ کلی‌
- بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌های‌ خون‌، کشت‌ خون‌ برای‌ شناسایی‌ باکتری‌ عامل‌ بیماری‌، اسکن‌ رادیونوکلئید استخوان‌، سی تی اسکن یا ام‌آرآی‌ استخوان‌ باشد. رادیوگرافی استخوان‌ اغلب‌ تغییرات‌ استخوانی‌ را تا 3-2 هفته‌ پس‌ از شروع‌ عفونت نشان‌ نمی‌دهد.

- درمان‌ مشتمل‌ است‌ بر تجویز داروها، استراحت‌ و سایر اقدامات‌ حمایتی‌

- عضو مبتلا را در سطح‌ بدن‌ نگه‌ داشته‌ یا با قراردادن‌ بالش‌ زیر آن‌ مختصری‌ بالا نگه‌ داشته‌ و آن‌ را بی‌حرکت‌ کنید. از آویزان‌ نگه‌داشتن‌ عضو مبتلا خودداری‌ کنید.

- سایر نواحی‌ غیرمبتلای‌ بدن‌ را فعال‌ نگه‌ دارید تا از بروز زخم‌های‌ فشاری‌ در طی‌ دوره‌ طولانی‌ استراحت‌ در بستر به‌ طور اجباری‌، پیشگیری‌ شود.

- بستری‌ در بیمارستان‌ برای‌ جراحی‌ جهت‌ برداشت‌ قسمت‌ درگیر استخوان‌ و یا برای‌ تجویز مقدار بالای‌ آنتی‌بیوتیک‌ها (گاهی‌ به‌ صورت‌ وریدی‌) ممکن‌ است‌ ضرورت‌ یابد.

- ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد وسایل‌ ارتوپدی‌ قبلاً کاشته‌ شده‌ (نظیر زانوی‌ مصنوعی‌) خارج‌ گردد (گاهی‌ همزمان‌ با این‌ عمل‌، تعویض‌ وسیله‌ قبلی‌ با وسیله‌ جدید قابل‌ انجام‌ است‌).

داروها
-
مقدار بالای‌ آنتی بیوتیک ها. با وجود آنتی‌بیوتیک‌های‌ قوی‌ جدید، تجویز وریدی‌ آنتی‌بیوتیک‌ها که‌ سابقاً یک‌ ضرورت‌ بود ممکن‌ است‌ دیگر لازم‌ نباشد. تجویز آنتی‌بیوتیک‌ چه‌ به‌ صورت‌ خوراکی‌ و چه‌ وریدی‌ ممکن‌ است‌ 10-8 هفته‌ لازم‌ باشد.

- مسکن‌ها

- مسهل‌ها، در صورت‌ بروز یبوست در طی‌ دوره‌ طولانی‌ استراحت‌ در بستر

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
تا 3-2 هفته‌ پس‌ از برطرف‌ شدن‌ علایم‌ در بستر استراحت‌ کنید. پس‌ از آن‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود را به‌ تدریج‌ از سر بگیرید.

رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌. از یک‌ رژیم‌ متعادل‌ استفاده‌ کنید. در صورت‌ نیاز از مکمل‌های‌ مواد معدنی‌ و ویتامین ها استفاده‌ کنید.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
- اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ علایم‌ استئومیلیت‌ باشید.

بروز موارد زیر در طی‌ درمان‌:

- تشکیل‌ آبسه‌ برروی‌ استخوان‌ مبتلا یا افزایش‌ خروج‌ چرک‌ از آبسه‌ موجود

- تب

- درد غیرقابل‌ کنترل‌

- اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.

شرح بيماري
استرس‌ عبارت‌ است‌ از واكنش‌هاي‌ فيزيكي‌، ذهني‌ و عاطفي‌ كه‌ در نتيجه‌ تغييرات‌ و نيازهاي‌ زندگي‌ فرد، تجربه‌ مي‌شوند. تغييرات‌ مي‌توانند بزرگ‌ يا كوچك‌ باشند. پاسخ‌ افراد به‌ تغييرات‌ زندگي‌ متفاوت‌ است‌. استرس‌ مثبت‌ مي‌تواند يك‌ انگيزش‌ دهنده‌ باشد در حالي‌ كه‌ استرس‌ منفي‌ مي‌تواند در زماني‌ كه‌ اين‌ تغييرات‌ و نيازها، فرد را شكست‌ مي‌دهند، ايجاد شود.

علايم‌ شايع‌
- فيزيكي‌: گرفتگي‌ عضلاني‌، سردرد، درد قفسه‌ سينه‌، ناراحتي‌ معده‌، اسهال‌ يا يبوست‌، افزايش‌ ضربان‌ قلب‌، دست‌هاي‌ سرد و مرطوب‌، خستگي‌، تعريق‌ شديد، بثورات‌، تنفس‌ سريع‌، لرز، تيك‌، تحريك‌پذيري‌، كم‌اشتهايي‌ يا بي‌اشتهايي‌، ضعف‌، احساس‌ خستگي‌، گيجي‌.

- عاطفي‌: عصبانيت‌، اعتماد به‌ نفس‌ پايين‌، افسردگي‌، بي‌تفاوتي‌، تحريك‌پذيري‌، ترس‌ و پاسخ‌هاي‌ هراسي‌، اشكال‌ در تمركز، احساس‌ گناهكاري‌، نگراني‌، بي‌قراري‌، اضطراب‌ و وحشت‌.

- رفتاري‌: سوءمصرف‌ الكل‌ يا مواد مخدر، افزايش‌ مصرف‌ سيگار، اختلالات‌ خواب‌، پرخوري‌، كاهش‌ حافظه‌ و منگي‌.

علل
بدن‌ در يك‌ موقعيت‌ پراسترس‌ با افزايش‌ توليد هورمون‌هاي‌ خاصي‌ جواب‌ مي‌دهد كه‌ باعث‌ تغييراتي‌ در ضربان‌ قلب‌، فشار خون‌، متابوليسم‌ و فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري فيزيكي‌ مي‌گردد.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
تغيير در شيوه‌ زندگي‌ و اختلال‌ در امور روزمره‌ طبيعي‌ شخص‌ كه‌ مي‌تواند استرس‌ ايجاد كند. برخي‌ از علل‌ شايع‌ استرس‌ عبارتند از:

- مرگ‌ اخير فرد مورد علاقه‌ (همسر، كودك‌، دوست‌)

- از دست‌ دادن‌ هر چيزي‌ كه‌ براي‌ فرد ارزشمند باشد.

- آسيب‌ها يا بيماري‌هاي‌ شديد

- اخراج‌ شدن‌ يا تغيير شغل‌

- نقل‌ مكان‌ كردن‌ به‌ يك‌ شهر يا استان‌ جديد

- مشكلات‌ جنسي‌ بين‌ فرد و شريك‌ جنسي‌ او

- ورشكستگي‌ مالي‌ يا مقروض‌ شدن‌ شديد مثلاً به‌ خاطر خريد يك‌ خانه‌ جديد

- تعارض‌ مدام‌ بين‌ فرد و يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌، دوست‌ نزديك‌ يا همكار

- خستگي‌ دايمي‌ ناشي‌ از استراحت‌، خواب‌ يا تفريح‌ ناكافي‌

پيشگيري
- براي‌ كمك‌ به‌ پيشگيري‌ از استرس‌ منفي‌، به‌ آن‌ دسته‌ از امور زندگي‌ بپردازيد كه‌ مي‌توانيد از عهده‌ آنها برآييد.

- از آنجا كه‌ هميشه‌ نمي‌توان‌ جلوي‌ استرس‌ را گرفت‌، روش‌هايي‌ را ياد بگيريد كه‌ براي‌ حفاظت‌ از سلامت‌ ذهني‌ و فيزيكي‌ خود، سازگار شويد. با مطالعه‌ مقالات‌ و كتب‌، در مورد استرس‌ به‌ خود آموزش‌ دهيد.

عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با درمان‌ توسط‌ خود يا درمان‌ تخصصي‌ بهبود مي‌يابد.

عوارض‌ احتمالي‌
استرس‌ مزمن‌ مي‌تواند در بسياري‌ از مشكلات‌ مربوط‌ به‌ سلامت‌ شامل‌ حوادث‌، آرتريت‌، آسم‌، سرطان‌، سرماخوردگي‌، كوليت‌، ديابت‌، اختلالات‌ غدد درون‌ريز، خستگي‌، سردرد، كمردرد، مشكلات‌ گوارشي‌، اختلالات‌ پوستي‌، بيماري‌ قلبي‌، فشار خون‌ بالا، بي‌خوابي‌، دردهاي‌ عضلاني‌، اختلال‌ كاركرد جنسي‌ و زخم‌ها نقش‌ بازي‌ كند.

درمان‌
اصول‌ كلي‌

آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند:

- مشاهده‌ علايم‌ توسط‌ خود شما

- شرح‌ حال‌ طبي‌ و معاينه‌ فيزيكي‌ به‌ وسيله‌ يك‌ پزشك‌ در صورت‌ لزوم‌

برخي‌ از روش‌هايي‌ كه‌ به‌ كاهش‌ استرس‌ كمك‌ مي‌كنند، به‌ شرح‌ زير هستند:

- يك‌ روش‌ را ياد بگيريد و به‌ طور منظم‌ و در صورت‌ امكان‌ هر روز آن‌ را تمرين‌ كنيد. روش‌هاي‌ بسياري‌ وجود دارند.

- به‌ مدت‌ كوتاهي‌ از هر وضعيت‌ پر استرسي‌ كه‌ در طول‌ روز به‌ آن‌ برمي‌خوريد، دور شويد.

- يك‌ روش‌ سفت‌ و شل‌كننده‌ عضلات‌ را ياد بگيريد و آن‌ را تمرين‌ كنيد.

- از آوردن‌ مشكلات‌ خود به‌ خانه‌ يا بستر خودداري‌ كنيد. در پايان‌ روز، دقايقي‌ را به‌ مرور تك‌تك‌ تجارب‌ كل‌ روز اختصاص‌ دهيد به‌ طوري‌ كه‌ انگار يك‌ نوار را مجدداً گوش‌ مي‌دهيد. تمام‌ عواطف‌ منفي‌ را كه‌ متحمل‌ شده‌ايد (عصبانيت‌، احساس‌ عدم‌ امنيت‌ يا اضطراب‌) از خود برهانيد. از كليه‌ انرژي‌ها يا عواطف‌ خوب‌ (افكار عاشقانه‌، ستايش‌، احساسات‌ خوب‌ در مورد كار يا خودتان‌) لذت‌ ببريد. در مورد كارهاي‌ ناتمام‌ تصميمي‌ اتخاذ كنيد و تنش‌ ذهني‌ يا عضلاني‌ را رها كنيد. هم‌اكنون‌ براي‌ يك‌ خواب‌ آرامش‌بخش‌ و بهبود دهنده‌ عواطف‌ آماده‌ هستيد.

داروها
پزشك‌ شما ممكن‌ است‌ به‌ مدت‌ كوتاهي‌ براي‌ شما داروي‌ آرام‌بخش‌ يا ضد افسردگي‌ تجويز كند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ اتخاذ كنيد. افرادي‌ كه‌ در وضعيت‌ فيزيكي‌ خوبي‌ به‌ سر مي‌برند، به‌ احتمال‌ كمتري‌ به‌ عوارض‌ منفي‌ استرس‌ مبتلا مي‌شوند.

رژيم‌ غذايي‌
يك‌ رژيم‌ غذايي‌ طبيعي‌ و كاملاً متعادل‌ اتخاذ كنيد. مكمل‌هاي‌ ويتاميني‌ ممكن‌ است‌ توصيه‌ شوند.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ دچار مشكلات‌ ناشي‌ از استرس‌ باشيد.

شرح بيماري
اسكلرودرمي‌ يك‌ بيماري‌ منتشر بافت‌ هبمند كه‌ در آن‌ پوست‌ و ساير قسمت‌هاي‌ بدن‌ به‌تدريج‌ تحليل‌ رفته‌، ضخيم‌ شده‌ و سفت‌ مي‌گردند. اين‌ بيماري‌ مي‌تواند پوست‌، مفاصل‌؛ دستگاه‌ گوارش‌ و به‌خصوص‌ مري‌، قلب‌، كليه‌ها، ريه‌ها، عروق‌ خوني‌، انگشتان‌ دست‌ و پا را درگير سازد. اين‌ اختلال‌ در بزرگسالان‌ از هر دو جنس‌ ديده‌ مي‌شود ولي‌ در خانم‌هاي‌ سنين‌ 50-30 سال‌ شايعتر است‌.

علايم‌ شايع‌
- انگشتان‌: سفت‌ و ضخيم‌ شدن‌ پوست‌، خشكي‌، اختلال‌ گردش‌ خون‌، كرختي‌ و زخم‌ شدن‌ نوك‌ انگشتان‌

- دستگاه‌ گوارش‌: دشواري‌ بلع‌، اختلال‌ جذب‌ غذا، نفخ‌ پس‌ از غذا خوردن‌، كاهش‌ وزن‌، سوزش‌ سر دل‌ و احساس‌ ماندن‌ غذا در پشت‌ جناغ‌

- پوست‌: سفت‌ و ضخيم‌ شدن‌ (به‌خصوص‌ در ناحيه‌ صورت‌) كه‌ باعث‌ از دست‌ رفتن‌ نرمي‌ و انعطاف‌پذيري‌ آن‌ مي‌گردد.

- درد عضلاني‌

- ضعف‌ و خستگي‌

- درد، خشكي‌ و تورم‌ مفاصل‌

- كم‌خوني‌

علل‌
علت‌ اين‌ اختلال‌ ناشناخته‌ است‌، ولي‌ ممكن‌ است‌ يك‌ اختلال‌ خودايمني‌ باشد. بافت‌ همبند (چارچوب‌ زمينه‌اي‌ همه‌ بافت‌ها و عروق‌ خوني‌) ضخيم‌، سفت‌ و غيرقابل‌ انعطاف‌ مي‌گردد.

عوامل تشديد كننده بيماري
ناشناخته‌.

پيشگيري‌
در حال‌ حاضر قابل‌ پيشگيري‌ نيست‌.

عواقب‌ مورد انتظار
سير اين‌ اختلال‌ متغير و غيرقابل‌ پيش‌بيني‌ است‌. اغلب‌ سير پيشرفت‌ آهسته‌اي‌ داشته‌ و قلب‌، ريه‌ها و كليه‌ها را درگير مي‌سازد.

عوارض‌ احتمالي‌
- اختلال‌ در ترميم‌ زخم‌ها و گانگرن‌

- استعداد خونريزي‌

- اختلالات‌ ريتم‌ قلب‌

- نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌

- نارسايي‌ كليه‌

- فشار خون‌ بالا

- تخريب‌ ريه‌ها

درمان‌
اصول‌ كلي‌
- بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ آزمايش‌هاي‌ خون‌ جهت‌ شناسايي‌ كم‌خوني‌ و اندازه‌گيري‌ پادتن‌ها؛ آزمايش‌ ادرار براي‌ شناسايي‌ گلبول‌هاي‌ قرمز در ادرار؛ نوار قلب‌؛ راديوگرافي‌ دست‌ها، مري‌ و قفسه‌ سينه‌؛ آزمون‌هاي‌ عملكرد ريه‌؛ باريم‌ انما؛ و نمونه‌برداري‌ پوست‌ باشد.

- مراقبت‌ بيماران‌ معمولاً در منزل‌ انجام‌ مي‌شود. به‌ندرت‌ بستري‌ كردن‌ بيماران‌ در بيمارستان‌ به‌علت‌ عوارض‌ قلبي‌، ريوي‌ يا كليوي‌ يا جهت‌ اقدامات‌ جراحي‌ (نظير جراحي‌ مري‌) ضرورت‌ مي‌يابد.

- برنامه‌ درماني‌ بسته‌ به‌ نوع‌ و شدت‌ علايم‌ متفاوت‌ است‌.

- به‌دليل‌ اختلال‌ گردش‌ خون‌ در اين‌ بيماري‌، از لباس‌هاي‌ گرم‌ به‌خصوص‌ دستكش‌ و جوراب‌ استفاده‌ كنيد. از تماس‌ با سرماي‌ شديد اجتناب‌ كنيد. وضعيت‌ آب‌ و هوا را نيز در نظر داشته‌ و احتياط‌هاي‌ لازم‌ را به‌كار بريد.

- از ايجاد سوختگي‌ و بريدگي‌ بدن‌ خود را حفظ‌ كنيد.

- هنگام‌ خواب‌ زير سر خود 2 يا 3 بالش‌ بگذاريد يا سر خود را 20-15 سانتي‌متر بالاتر از سطح‌ بدن‌ قرار دهيد تا از پس‌ زدن‌ اسيد معده‌ به‌ داخل‌ مري‌ جلوگيري‌ شود.

- از روشهاي‌ بازخورد زيستي‌ براي‌ افزايش‌ جريان‌ خون‌ انگشتان‌ استفاده‌ كنيد.

- از استعمال‌ دخانيات‌ خودداري‌ كنيد.

- براي‌ تطبيق‌ دادن‌ خود با يك‌ بيماري‌ غيرقابل‌ علاج‌ و مادام‌العمر، روان‌درماني‌ يا مشاوره‌ با روانپزشك‌ توصيه‌ مي‌شود.

- براي‌ تخفيف‌ خشكي‌ مفاصل‌، آنها را گرم‌ كنيد.

داروها
-
براي‌ تسكين‌ سوزش‌ سر دل‌ يا سوءهاضمه‌ مي‌توان‌ از آنتي‌اسيدهاي‌ بدون‌ نسخه‌ و براي‌ تخفيف‌ درد عضلاني‌ و مفصلي‌ از آسپيرين‌ يا ايبوبروفن‌ استفاده‌ كرد.

- براي‌ نرمي‌ پوست‌ مي‌توان‌ از محلول‌ها، نرم‌كننده‌ها و چرب‌ كردن‌ با روغن‌ استفاده‌ كرد.

- داروهاي‌ كورتوني‌ براي‌ تخفيف‌ علايم‌ التهابي‌، آنتي‌بيوتيك‌ها براي‌ مقابله‌ با عفونت‌ها يا داروهايي‌ براي‌ پايين‌ آوردن‌ فشار خون‌ ممكن‌ است‌ تجويز شود.

- داروهاي‌ ديگري‌ نيز مرتبط‌ با عوارض‌ بيماري‌ ممكن‌ است‌ تجويز شوند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
- تا حد توان‌ به‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود ادامه‌ دهيد ولي‌ خود را خسته‌ نكنيد.

- نرمش‌ با حركت‌ دادن‌ منظم‌ ممكن‌ است‌ به‌ حفظ‌ انعطاف‌پذيري‌ پوست‌، حفظ‌ جريان‌ خون‌ در حد مطلوب‌ و پيشگيري‌ از جمود مفصلي‌ كمك‌ كند.

رژيم‌ غذايي‌
براي‌ به‌ حداقل‌ رسيدن‌ نفخ‌، سوزش‌ سر دل‌ و ناراحتي‌ گوارشي‌ از وعده‌هاي‌ غذايي‌ كم‌حجم‌ ولي‌ متعدد استفاده‌ كنيد. رژيم‌ غذايي‌ نرم‌ گاهي‌ توصيه‌ مي‌شود. براي‌ كمك‌ به‌ بلع‌ لقمه‌ غذا همراه‌ آن‌ مايعات‌ مصرف‌ كنيد. از يك‌ كارشناس‌ تغذيه‌ براي‌ طرح‌ريزي‌ يك‌ رژيم‌ مغذي‌ كمك‌ بگيريد.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ اسكلرودرمي‌ باشيد.

بروز موارد زير در طي‌ درمان‌:

ـ كبودشدگي‌ يا خونريزي‌ زيرپوستي‌ بدون‌ علت‌

ـ كُندي‌ ترميم‌ زخم‌ها

ـ هرگونه‌ علامت‌ عفونت‌ (تب‌، چرك‌ كردن‌ زخم‌ و غيره‌)

شرح بیماری
اسکلروز متعدد (اِم‌. اِس) یک‌ بیماری‌ ویروسی‌ مسری‌ و خفیف‌ که‌ باعث‌ تورم‌ دردناک‌ غدد پاروتید (غدد بزاقی‌ واقع‌ بین‌ گوش‌ و فک‌) می‌شود. سایر اعضا از قبیل‌ بیضه‌، تخمدان‌، پانکراس، پستان‌، مغز و پرده‌ پوشاننده‌ مغز نیز گاهی‌ درگیر می‌شوند. این‌ بیماری‌ در هر سنی‌ می‌تواند بروز کند ولی‌ شایع‌ترین‌ سن‌ بروز آن‌ در کودکان‌ 12-2 ساله‌ است‌. حدود 10% بزرگسالان‌ مستعد ابتلا به‌ اوریون‌ می‌باشند.

علایم‌ شایع‌
اوریون‌ بدون‌ عارضه‌:

- التهاب‌، تورم‌ و درد غدد پاروتید. غدد مزبور در لمس‌ سفت‌ بوده‌ و دردشان‌ با جویدن‌ یا بلع‌ تشدید می‌یابد.

- تب‌

- سردرد

- گلودرد

سایر علایم‌ همراه‌ موارد عارضه‌دار اوریون‌:

- تورم‌ دردناک‌ بیضه‌ها

- درد شکم‌ در صورت‌ درگیری‌ تخمدان‌ها یا پانکراس

- سردرد شدید در صورت‌ درگیری‌ مغز یا پرده‌ پوشاننده‌ آن‌

علل‌
انتقال‌ فرد به‌ فرد ویروس اوریون‌، عامل‌ این‌ بیماری‌ است‌. این‌ ویروس‌ در هر زمانی‌ از 48 ساعت‌ قبل‌ تا 6 روز پس‌ از بروز علایم‌ قابل‌ سرایت‌ است‌. دوره‌ نهفتگی‌ ویروس‌ پس‌ از تماس‌ با آن‌ 24-4 روز و میانگین‌ آن‌ 18 روز است‌.

عوامل تشدید کننده بیماری
-
زندگی‌ در شرایط‌ جمعیتی‌ و پرازدحام‌

- همه‌گیری‌ اوریون‌ در جمعیت‌های‌ غیرواکسینه‌

- عدم‌ انجام‌ واکسیناسیون

پیشگیری
- واکسیناسیون اوریون‌ را در کودکان‌ در سن‌ مقتضی‌ انجام‌ دهید.

- اگر شما سابقه‌ ابتلا به‌ اوریون‌ را نداشته‌ یا برضد آن‌ واکسینه‌ نشده‌اید و یکی‌ از اعضای‌ نزدیک‌ خانواده‌ شما مبتلا به‌ اوریون‌ است‌، گلوبولین‌ ضداوریون‌ برای‌ شما ممکن‌ است‌ توصیه‌ گردد. تزریق‌ این‌ پادتن ممکن‌ است‌ از بیماری‌ پیشگیری‌ کند (بدون‌ وجود تضمین‌ در این‌ باره‌) ولی‌ هزینه‌ آن‌ بالاست‌.

عواقب‌ مورد انتظار
در صورت‌ عدم‌ بروز عوارض‌، بیماری‌ در عرض‌ حدود ده‌ روز به‌ طور خود به‌ خود بهبود می‌یابد. بیمار پس‌ از ابتلا به‌ اوریون، مصونیت‌ مادام‌العمر نسبت‌ به‌ آن‌ پیدا می‌کند.

عوارض‌ احتمالی‌
- عفونت‌ مغز یا پرده‌ پوشاننده‌ آن‌، پانکراس‌، تخمدان‌، پستان‌ یا بیضیه‌. در صورت‌ درگیری‌های‌ هر دو بیضه‌ بیمار ممکن‌ است‌ دچار عقیمی‌ گردد (به‌ ندرت‌).

- کاهش‌ شنوایی‌ موقت‌ در برخی‌ بزرگسالان‌ مبتلا

درمان‌
اصول‌ کلی‌
تشخیص‌ بیمار معمولاً بر اساس‌ علایم‌ خاص‌ آن‌ صورت‌ می‌گیرد. با آزمایش‌های‌ خون‌ می‌توان‌ این‌ تشخیص‌ را تأیید کرد.

- نیازی‌ به‌ جداسازی‌ فرد مبتلا از افراد دیگر خانواده‌ نیست‌، زیرا تا قبل‌ از ظاهرشدن‌ علایم‌ معمولاً سرایت‌ بیماری‌ به‌ افراد مستعد رخ‌ داده‌ است‌. از کمپرس‌ گرم‌ یا سرد (بسته‌ به‌ این‌ که‌ کدامیک‌ علایم‌ شما را تخفیف‌ می‌دهد) به‌ طور متناوب‌ برروی‌ غدد متورم‌ دردناک‌ (پاروتید یا بیضه‌) استفاده‌ کنید. به‌ این‌ منظور از یک‌ کیسه‌ آب‌ گرم‌، حوله‌ گرم‌ یا کیف‌ یخ‌ استفاده‌ کنید.

- کودکان‌ تا اتمام‌ دوره‌ سرایت‌ بیماری‌ (حدود 9 روز پس‌ از شروع‌ درد) نباید به‌ مدرسه‌ بازگردند.

داروها
- بیماری‌ پس‌ از بروز، سیر طبیعی‌ خود را طی‌ خواهد کرد. در حال‌ حاضر داروی‌ مؤثر و بی‌خطری‌ برای‌ از بین‌ بردن‌ یا جلوگیری‌ از تکثیر ویروس وجود ندارد.

- برای‌ درد خفیف‌، استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر استامینوفن‌ احتمالاً کافی‌ است‌. از مصرف‌ آسپیرین خودداری‌ کنید.

- در موارد درگیری‌ بیضه‌ها، مسکن‌های‌ قوی‌تر و داروهای‌ کورتونی‌ ممکن‌ است‌ تجویز شود.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
استراحت‌ در بستر ضروری‌ نبوده‌ و احتمال‌ عوارض‌ را کاهش‌ نمی‌دهد. در حد توان‌ و تا آنجا که‌ حال‌ عمومی‌ شما اجازه‌ می‌دهد به‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود ادامه‌ دهید. با برطرف‌ شدن‌ تورم‌ غدد درگیر دوره‌ سرایت‌ بیماری‌ به‌ اتمام‌ می‌رسد.

رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌، ولی‌ مصرف‌ مایعات‌ از قبیل‌ آبجو، نوشابه‌، چای‌ یا آب‌ را به‌ میزان‌ حداقل‌ 8-6 لیوان‌ در روز افزایش‌ دهید. آب‌ میوه‌ یا نوشیدنی‌های‌ ترش‌ مزه‌ ممکن‌ است‌ درد را تشدید کنند.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

- تب (اندازه‌گیری‌ شده‌ با درجه‌ زیرزبانی‌) بالای‌ 3/8/3 درجه‌ سانتی‌گراد

بروز موارد زیر در طی‌ بیماری:

- استفراغ‌ و درد شکم‌

- سردرد شدید که‌ با استامینوفن تسکین‌ نمی‌یابد

- خواب‌آلودگی‌ یا عدم‌ توانایی‌ در بیدار ماندن‌

- تورم‌ یا درد بیضه‌ها

- انقباض‌ عضلات‌ صورت‌

- تشنج‌

- ناراحتی‌ یا قرمزی‌ چشم ها

اسكوليوز (انحناي‌ ستون‌ فقرات‌) scoliosis

شرح بيماري
اسكوليوز (انحناي‌ ستون‌ فقرات‌) خميدگي‌ بدون‌ درد ستون‌ مهره‌ها كه‌ گاهي‌ حالت‌ پيشرونده‌ داشته‌ و باعث‌ تغيير شك‌ قفسه‌ سينه‌ و پشت‌ مي‌شود. اين‌ عارضه‌ مي‌تواند مهره‌هاي‌ قفسه‌ سينه‌اي‌ (مياني‌) يا مهره‌هاي‌ كمري‌ (پاييني‌) ستون‌ فقرات‌ را درگير سازد. اين‌ عارضه‌ بيشترين‌ شيوع‌ را در نوجوانان‌ داشته‌ و در دختران‌ شايعتر از پسران‌ است‌.

علايم‌ شايع‌
مراحل‌ اوليه‌:

- در مراحل‌ اوليه‌ علايم‌ واضحي‌ وجود ندارد و اسكوليوز توسط‌ پزشك‌ يا مسؤول‌ بهداشت‌ مدرسه‌ در طي‌ معاينات‌ معمول‌ كشف‌ مي‌گردد. مراحل‌ پيشرفته‌:

- انحناي‌ قابل‌ مشاهده‌ قسمت‌ بالاي‌ تنه‌. ستون‌ فقرات‌ به‌ شكل‌ S يا كمان‌ درمي‌ آيد.

شانه‌ها غيرهم‌تراز شده‌ و مدور مي‌گردند.

- فرورفتگي‌ قفسه‌ سينه‌

- حركت‌ موجي‌ پشت‌

- به‌ جلو كشيده‌ شدن‌ يك‌ طرف‌ لگن‌

- درد پشت‌

علل‌
معمولاً ناشناخته‌ است‌. اسكوليوز گاهي‌ نتيجه‌ موارد زير است‌:

- بيماري‌هاي‌ دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌، نظير فلج‌ اطفال‌ يا ديستروفي‌ عضلاني‌

- نقايص‌ مادرزادي‌ ستون‌ فقرات‌

- نابرابري‌ طول‌ پاها

عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ اسكوليوز

پيشگيري‌
در حال‌ حاضر قابل‌ پيشگيري‌ نيست‌.

عواقب‌ موردانتظار
اسكوليوز اگر زود تشخيص‌ داده‌ شود معمولاً به‌طور كامل‌ قابل‌ اصلاح‌ است‌. اغلب‌ ممكن‌ است‌ به‌ يك‌ بريس‌ پشت‌ كه‌ روزها بيمار آن‌ را مي‌بندد، براي‌ ساليان‌ دراز نياز باشد.

عوارض‌ احتمالي
- تغيير شكل‌ شديد ستون‌ فقرات‌ و دنده‌ها

- اختلال‌ در فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ اجتماعي‌ بيمار

- اختلال‌ تنفس‌

- عفونت‌ ريه‌

- نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌

درمان‌
اصول‌ كلي‌
تشخيص‌ اسكوليوز براساس‌ معاينه‌ فيزيكي‌ و راديوگرافي‌ ستون‌ فقرات‌ مطرح‌ مي‌گردد.

- بسياري‌ از موارد اسكوليوز خفيف‌ بوده‌ و درمان‌ چنداني‌ جز درمان‌ فيزيكي‌ به‌منظور تقويت‌ عضلات‌ پشت‌ و اصلاح‌ وضعيت‌ فيزيكي‌ ظاهري‌ بدن‌ نياز ندارند.

- در مورد كودكاني‌ كه‌ به‌ درمان‌ بيشتري‌ نيازمندند معمولاً استفاده‌ از بريس‌ طبي‌ پشت‌ (گاهي‌ براي‌ چندين‌ سال‌) توصيه‌ مي‌شود. انواع‌ جديدتر بريس‌ پس‌ از پوشيده‌ شدن‌ كمتر در ظاهر قابل‌ مشاهده‌ بوده‌ و اين‌ امكان‌ را فراهم‌ مي‌آورند كه‌ فرد مانند افراد عادي‌ لباس‌ بپوشد.

- در مورد بزرگسالان‌ نيازمند درمان‌، ورزش‌هايي‌ به‌منظور تقويت‌ عضلات‌ پشت‌ توصيه‌ مي‌گردد (ورزش‌ انحناي‌ ستون‌ فقرات‌ را اصلاح‌ نمي‌كند). از آنجا كه‌ در بزرگسالان‌ رشد ستون‌ فقرات‌ متوقف‌ شده‌ است‌، استفاده‌ از بريس‌ پشت‌ مؤثر نيست‌.

- جراحي‌ براي‌ اصلاح‌ تغيير شكل‌ (تنها در موارد شديد) توصيه‌ مي‌گردد.

- اگر طول‌ دوپا نابرابر باشد، كفش‌ مخصوص‌ براي‌ پاي‌ كوتاهتر ممكن‌ است‌ تجويز شود.

داروها
داروها در تصحيح‌ اين‌ اختلال‌ نقش‌ ندارند. براي‌ ناراحتي‌ خفيف‌ ناشي‌ از عدم‌ تعادل‌ عضلات‌ يا عوارض‌ اسكوليوز مي‌توان‌ از داروهاي‌ بدون‌ نسخه‌ نظير آسپيرين‌ يا استامينوفن‌ استفاده‌ كرد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
نرمش‌هاي‌ اختصاصي‌ ممكن‌ است‌ بخشي‌ از درمان‌ باشد. اگر استفاده‌ از بريس‌ ضروري‌ باشد، شركت‌ كردن‌ بيمار در فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ ورزشي‌ محدود مي‌گردد. برخي‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها نظير شنا و اسب‌سواري‌ ممكن‌ است‌ توصيه‌ شوند چون‌ اين‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها باعث‌ تقويت‌ عضلات‌ پشت‌ مي‌گردند.

رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
شك‌ به‌ پيدايش‌ اسكوليوز در كودك‌.

اسكيزوفرني‌ schizophrenic disorders

شرح بيماري
اسكيزوفرني‌ گروهي‌ از اختلالات‌ رواني‌ شامل‌ انواع‌ اسكيزوفرني‌ كاتاتونيك‌، پارانوييد، آشفته‌، تمايزنيافته‌ و باقيمانده‌. واژه‌ «اسكيزو» به‌معني‌ گسيختگي‌ است‌ و «فرني‌» نيز به‌ ذهن‌ و روان‌ اشاره‌ دارد. اسكيزوفرني‌ اغلب‌ به‌ اختلال‌ گسيختگي‌ شخصيتي‌ اشاره‌ دارد، زيرا افكار و احساسات‌ فرد مبتلا به‌ اين‌ عارضه‌ داراي‌ ارتباط‌ منطقي‌ و معمول‌ با يكديگر نيستند. فرد مبتلا قادر نيست‌ تخيلات‌ خود را از واقعيت‌ افتراق‌ دهد و بنابراين‌ رفتاري‌ غيرمنطقي‌ و غيرعادي‌ دارد.

علايم‌ شايع‌
ظاهر شدن‌ علايم‌ زير در بيمار ممكن‌ است‌ ماه‌ها تا سال‌ها به‌طول‌ انجامد:

- دوري‌گزيني‌ و درون‌گرايي‌ بيش‌ از معمول‌

- از دست‌ دادن‌ انگيزه‌ها

- محدوديت‌ شديد هيجانات‌، يا بروز نابجاي‌ هيجانات‌

- هذيان‌ها (باورهاي‌ كاذب‌ و غيرواقعي‌ تغييرناپذير)

- توهم‌ (يك‌ تجربه‌ حسي‌ منشأگرفته‌ از ذهن‌، مثلاً شنيدن‌ صداها يا ديدن‌ چيزهايي‌ كه‌ وجود خارجي‌ ندارند)

- اختلال‌ تفكر كه‌ خود را با تكلم‌ آشفته‌ و غيرمرتبط‌ نشان‌ مي‌دهد.

- وجود اين‌ باور در بيمار كه‌ ديگران‌ افكار وي‌ را شنيده‌ يا مي‌دزدند يا او را تحت‌ كنترل‌ دارند.

- اسكيزوفرني‌ پارانوييد ـ در اين‌ نوع‌ به‌طور غالب‌ رفتارهاي‌ مبتني‌ بر سوءظن‌ به‌ ديگران‌ و رفتارهاي‌ پارانوييد ديده‌ مي‌شود.

علل
علت‌ واقعي‌ آن‌ مشخص‌ نشده‌ است‌. به‌نظر مي‌رسد عوامل‌ ارثي‌ در آن‌ نقش‌ داشته‌ باشند؛ عوامل‌ محيطي‌ نيز ممكن‌ است‌ در ايجاد آن‌ دخيل‌ باشند.

عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ اسكيزوفرني‌

پيشگيري
پيشگيري‌ خاصي‌ براي‌ آن‌ شناخته‌ نشده‌ است‌.

عواقب‌ مورد انتظار
درمان‌ در اكثر اين‌ بيماران‌ مؤثر بوده‌ و آنها را قادر مي‌سازد تا به‌ درجات‌ مختلف‌ از استقلال‌ فردي‌ بازگردند. حدود 30% بيماران‌ به‌ زندگي‌ طبيعي‌ و شغل‌ خود بازمي‌گردند. گاهي‌ اين‌ اختلال‌ به‌طور كامل‌ برطرف‌ مي‌شود.

عوارض‌ احتمالي‌
- ناتواني‌ مادام‌العمر

- خودزني‌؛ خودكشي‌

- رفتار خصومت‌آميز نسبت‌ به‌ ديگران‌

- بازگشت‌، غفلت‌ در انجام‌ وظايف‌، ولگردي‌ يا حبس‌ رفتن‌

درمان‌
اصول‌ كلي‌
تشخيص‌ از طريق‌ مشاهده‌ علايم‌ بيماري‌ توسط‌ سايرين‌ تأييد مي‌شود.

- اخذ سابقه‌ طبي‌، سابقه‌ رفتاري‌، معاينه‌ فيزيكي‌ و ارزيابي‌ رواني‌ توسط‌ يك‌ پزشك‌ توصيه‌ مي‌گردد.

- هيچ‌ آزمون‌ اختصاصي‌ براي‌ تشخيص‌ اسكيزوفرني‌ وجود ندارد. براي‌ اثبات‌ اين‌ تشخيص‌، علايم‌ بايد حداقل‌ 6 ماه‌ در زمان‌هايي‌ از زندگي‌ تداوم‌ يافته‌ باشد. برخي‌ بررسي‌هاي‌ طبي‌ نيز به‌منظور رد ساير بيماري‌هاي‌ احتمالي‌ عامل‌ بيماري‌ استفاده‌ مي‌شوند.

- هدف‌ از درمان‌، كمك‌ به‌ بيمار براي‌ بازگشت‌ به‌ عالم‌ واقعيت‌ است‌. درمان‌ با داروهاي‌ تخفيف‌دهنده‌ علايم‌ شروع‌ مي‌شود.

- پس‌ از كنترل‌ علايم‌، درمان‌ با روان‌درماني‌ و توانبخشي‌ كه‌ به‌ فرد در جهت‌ كسب‌ دوباره‌ مهارت‌ها و الگوهاي‌ رفتاري‌ طبيعي‌ كمك‌ مي‌كند، ادامه‌ مي‌يابد.

- خانواده‌ و ساير افراد داراي‌ نقش‌ مهم‌ در زندگي‌ بيمار نيز بايد در درمان‌ مشاركت‌ داشته‌ باشند تا معضلات‌ بيمار را درك‌ كرده‌ و بدانند براي‌ كمك‌ به‌ بيمار چه‌ مي‌توانند انجام‌ دهند. بيماران‌ دچار اسكيزوفرني‌ گاهي‌ در زندگي‌ با ديگران‌ مشكل‌ دارند.

داروها
- داروهاي‌ ضدسايكوز معمولاً تجويز مي‌شود. برخي‌ از اين‌ داروها خوراكي‌ بوده‌ و برخي‌ به‌طور تزريقي‌ تجويز مي‌شوند. اگر عوارض‌ يك‌ دارو خيلي‌ شديد بوده‌ و يا علايم‌ بيماري‌ با آن‌ كنترل‌ نگردند، داروي‌ ديگري‌ تجويز مي‌شود. با برطرف‌ شدن‌ علايم‌ مقدار تجويزي‌ دارو كاهش‌ مي‌يابد. در اكثر بيماران‌ مصرف‌ مادام‌العمر اين‌ داروها لازم‌ است‌.

- داروهاي‌ آرامبخش‌ نظير بنزوديازپين‌ها ممكن‌ است‌ در شروع‌ درمان‌ لازم‌ باشد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
معمولاً محدوديتي‌ وجود ندارد مگر با نظر پزشك‌.

رژيم‌ غذايي‌
يك‌ رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ براي‌ حفظ‌ سلامت‌ مطلوب‌ بدن‌ توصيه‌ مي‌شود.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان شما داراي‌ علايم‌ اسكيزوفرني‌ باشد.

- تداوم‌ يا تشديد علايم‌ پس‌ از شروع‌ درمان‌

- اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.

 

شرح بيماري
اسهال‌ حاد عبارت‌ است‌ از اجابت‌ مزاج‌ شل‌، آبكي‌، به‌ دفعات‌ زياد. اسهال‌ يك‌ علامت‌ است‌ نه‌ يك‌ بيماري‌. اسهال‌ ساده‌ در تمام‌ گروه‌هاي‌ سني‌ شايع‌ است‌.

علايم‌ شايع‌
- درد شكمي‌ همراه‌ با دل‌ پيچه‌

- اجابت‌ مزاج‌ شل‌ و آبكي‌

- گاهي‌ ناتواني‌ در كنترل‌ اجابت‌ مزاج

- گاهي‌ تب‌

علل‌
علل‌ متعددي‌ وجود دارند، از جمله‌ علل‌ عفوني‌ (ويروسي‌، انگلي‌، باكتريايي‌)

عوامل تشديد كننده بيماري
- ناراحتي‌ عاطفي‌ يا استرس‌ حاد

- مسموميت‌ غذايي‌

- بيماري‌ كرون‌ (آنتريت‌ منطقه‌اي‌)

- نشانگان‌هاي‌ سوءجذب‌

- بيماري‌ يا تومور لوزالعمده‌ (بدخيم‌ يا خوش‌خيم‌)

- ديورتيكوليت‌

- غذاهاي‌ مثل‌ آلو يا حبوبات‌

- سوء مصرف‌ الكل‌

- مصرف‌ داروهايي‌ مثل‌ مسهل‌ها، داروهاي‌ ضداسيد، آنتي‌بيوتيك‌ها، كينين‌، يا داروهاي‌ ضدسرطان‌

- آلرژي‌ غذايي‌

- اشعه‌ درماني‌ براي‌ سرطان‌

- بروز يك‌ بيماري‌ اخير

- نشانگان‌ روده‌ تحريك‌پذير (كوليت‌ عصبي‌) يا بيماري‌ التهابي‌ روده‌

- محيط‌ زندگي‌ شلوغ‌

- سركوب‌ ايمني‌ به‌ علت‌ بيماري‌ يا داروها

- مسافرت‌ به‌ كشورها ديگر

- نوشيدن‌ آب‌ نهرها، چشمه‌ها، يا چاه‌ها كه‌ تصفيه‌ نشده‌اند

پيشگيري‌
- اگر اسهال‌ مرتباً تكرار شود و بتوان‌ علت‌ آن‌ را فهميد، درمان‌ با اجتناب‌ از علت‌ اسهال‌ مي‌تواند از تكرار اسهال‌ جلوگيري‌ كند.

- حمله‌ اسهال‌ مي‌تواند گهگاه‌ در هر كسي‌ به‌ علل‌ بي‌اهميت‌ بروز كند اما به‌ زودي‌ برطرف‌ مي‌شود و اثر پايداري‌ از آن‌ بر جاي‌ نمي‌ماند. غالب‌ موارد اسهال‌ حاد مدت‌كوتاهي‌ طول‌ مي‌كشند و جستجوي‌ علت‌ آنها ممكن‌ است‌ ضرورتي‌ نداشته‌ باشد.

- از خوردن‌ غذاهاي‌ خام‌ و نيم‌پزي‌ مثل‌ غذاهاي‌ دريايي‌، غذاهاي‌ بوفه‌اي‌ يا پيك‌نيكي‌ كه‌ چندين‌ ساعت‌ در بيرون‌ رها شده‌اند، و غذاهايي‌ كه‌ فروشندگان‌ دوره‌ گرد مي‌فروشند خودداري‌ كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار
بهبود خود به‌ خودي‌ در عرض‌ 48-24 ساعت‌

عوارض‌ احتمالي‌
كم‌ آبي‌ بدن‌ در صورتي‌ كه‌ اسهال‌ طول‌ بكشد، خصوصاً در شيرخواران‌

درمان
اصول‌ كلي‌
- اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ بررسي‌ آزمايشگاهي‌ نمونه‌ مدفوع‌ باشد. گرفتن‌ يك‌ شرح‌ حال‌ دقيق‌ و كامل‌ در مورد علايم‌، زمان‌ و مدت‌ اسهال‌، شدت‌ اسهال‌، و وضعيت‌ سلامت‌ عمومي‌ بيمار مي‌تواند به‌ تعيين‌ علت‌ اسهال‌ كمك‌ كند. اگر شواهدي‌ دال‌ بر وجود بيماري‌ جدي‌ وجود داشته‌ باشد، امكان‌ دارد آزمايشات‌ بيشتري‌ انجام‌ شوند.

- اسهال‌ يك‌ علامت‌ است‌. در صورت‌ امكان‌، بيماري‌ زمينه‌ساز اسهال‌ بايد درمان‌ شود.

- اگر فكر مي‌كنيد كه‌ يك‌ دارو باعث‌ اسهال‌ شده‌ است‌، پيش‌ از توقف‌ مصرف‌ آن‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.

- اگر دل‌ پيچه‌ وجود دارد، روي‌ شكم‌ كمپرس‌ داغ‌، شيشه‌ آب‌ داغ‌، يا صفحه‌ گرم‌كننده‌ الكتريكي‌ بگذاريد.

- مايعات‌ زياد بنوشيد. در موارد اسهال‌ شديد ممكن‌ است‌ نياز به‌ دادن‌ آب‌ و الكتروليت‌ به‌ صورت‌ اورژانس‌ وجود داشته‌ باشد تا كم‌ آبي‌ جبران‌ شود.

داروها
- در موارد خفيف‌ مي‌توان‌ از داروهايي‌ مثل‌ لوپراميد و پپتوبيسمول‌ استفاده‌ كرد.

- امكان‌ دارد ساير داروهاي‌ ضداسهال‌ تجويز شوند.

- در صورت‌ شناسايي‌ يك‌ انگل‌ يا باكتري‌ به‌ خصوص‌ به‌ عنوان‌ علت‌ اسهال‌، امكان‌ دارد آنتي‌بيوتيك‌ تجويز شود.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري خود را تا توقف‌ اسهال‌ كاهش‌ دهيد.

رژيم‌ غذايي‌
- اگر همراه‌ اسهال‌ تهوع‌ وجود داشته‌ باشد، تنها قطعات‌ كوچك‌ يخ‌ بجويد.

- اگر تهوع‌ نداريد، تنها مايعات‌ شفاف‌ را به‌ طور تدريجي‌ بنوشيد تا زماني‌ كه‌ اسهال‌ برطرف‌ شود، مثل‌ چاي‌، سوپ‌، يا ژلاتين‌

- از مصرف‌ الكل‌، كافئين‌، شير و محصولات‌ لبني‌ خودداري‌ كنيد.

- پس‌ از رفع‌ علايم‌، غذاهاي‌ نرم‌ مثل‌ غلات‌، برنج‌، تخم‌مرغ‌، و سيب‌زميني‌ پخته‌ شده‌، و نيز ماست‌ به‌ مدت‌ 2-1 روز ميل‌ كنيد.

- دو تا سه‌ روز پس‌ از رفع‌ اسهال‌، رژيم‌ غذايي‌ عادي‌ خود را از سر گيريد. البته‌ بهتر است‌ از مصرف‌ ميوه‌، الكل‌، و غذاهاي‌ پر ادويه‌ تا چند روز ديگر پرهيز كنيد.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر اسهال‌ بيش‌ از 48 ساعت‌ طول‌ بكشد.

- اگر مخاط‌، خون‌، يا كرم‌ در مدفوع‌ ظاهر شود.

- اگر تب‌ به‌ 3/38 درجه‌ سانتيگراد يا بالاتر برسد.

- اگر درد شديدي‌ در شكم‌ يا راست‌ روده‌ به‌ وجود آيد.

- اگر علايم‌ كم‌ آبي‌ ظاهر شوند: خشكي‌ دهان‌، پوست‌ چروكيده‌، تشنگي‌ شديد، ادار كم‌ يا به‌ كلي‌ عدم‌ وجود ادرار

شرح بيماري
اسهال‌ خوني‌ باكتريايي‌ (شيگلوز) عبارت‌ است‌ از يك‌ عفونت‌ باكتريايي‌ در لايه‌هاي‌ سطحي‌ پوشاننده‌ جدار داخلي‌ روده‌ها. اين‌ بيماري‌ در اثر تماس‌ نزديك‌ فردي‌ است‌ و به‌ صورت‌ همه‌گيري‌ رخ‌ مي‌دهد. از زمان‌ ورود باكتري‌ها تا ظهور علايم‌ 4-1 روز طول‌ مي‌كشد.

علايم‌ شايع‌
-
دل‌ پيچه‌

- تب‌

- اسهال‌ (تا 20 يا حتي‌ 30 بار اجابت‌ مزاج‌ آبكي‌ در روز)

- وجود خون‌، مخاط‌، يا چرك‌ در مدفوع‌

- تهوع‌ يا استفراغ‌

- دردهاي‌ عضلاني‌

- گاهي‌ در شروع‌ بيماري‌، شمارش‌ گلبول‌هاي‌ سفيد كمتر از حد طبيعي‌ است‌.

علل
يك‌ نوع‌ باكتري‌ به‌ نام‌ شيگلا كه‌ به‌ جدار روده‌ بزرگ‌ تهاجم‌ مي‌كند. اين‌ باكتري‌ معمولاً از طريق‌ دست‌ها، غذا، يا آب‌ آلوده‌، از يك‌ فرد به‌ فرد ديگر انتقال‌ مي‌يابد.

عوامل تشديد كننده بيماري
- مسافرت‌ به‌ كشورهاي‌ خارجي‌

- محيط‌ زندگي‌ شلوغ‌ يا غير بهداشتي‌

پيشگيري‌
- دستان‌ خود را پس‌ از اجابت‌ مزاج‌ و قبل‌ از دست‌ زدن‌ به‌ مواد غذايي‌ بشوييد.

- هر كس‌ كه‌ علايم‌ اسهال‌ خوني‌ باكتريايي‌ را دارد جداسازي‌ نماييد.

- لباس‌هاي‌ آلوده‌ و ملحفه‌جات‌ را در سطل‌هاي‌ پوشيده‌ و پر از آب‌ و صابون‌ قرار دهيد تا زماني‌ كه‌ بتوان‌ آنها را جوشاند.

عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌ معمولاً در عرض‌ 7 روز قابل‌ معالجه‌ است‌. اغلب‌ عفونت‌هاي‌ شيگلايي‌ خفيف‌ هستند و درمان‌ جدي‌ احتياج‌ ندارند. البته‌ در موارد شديد، اگر درمان‌ موفقيت‌آميز نباشد، از دست‌ رفتن‌ آب‌ زياد از بدن‌ ممكن‌ است‌ مرگبار باشد (خصوصاً در شيرخواران‌ و كودكان‌ كم‌ سن‌ و سال‌).

عوارض‌ احتمالي‌
- كم‌ آبي‌ بدن‌ به‌ طور خطرناك‌، خصوصاً در كودكان‌

- در موارد نادر، باكتري‌ها ممكن‌ است‌ از مجراي‌ گوارش‌ به‌ خون‌ وارد شوند و ساير اعضاي‌ بدن‌ را درگير سازند، مثل‌ كليه‌ها، كيسه‌ صفرا، كبد، يا قلب‌ و مفاصل‌. اين‌ حالت‌ شايد به‌ شوك‌ و مرگ‌ بيانجامد.

درمان
اصول‌ كلي‌
- اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ بررسي‌ آزمايشي‌ و كشت‌ نمونه‌ مدفوع‌ باشد. اطلاع‌ از بروز همه‌گيري‌ بيماري‌ و نيز آشنايي‌ به‌ نواحي‌ بومي‌ مي‌تواند در رسيدن‌ به‌ تشخيص‌ كمك‌ كننده‌ باشد.

- درمان‌ شامل‌ جايگزيني‌ مايعات‌ از دست‌ رفته‌، غذاي‌ كم‌ حجم‌، و نيز گاهي‌ دارو مي‌شود.

- بيمار را از بقيه‌ جدا نماييد.

- براي‌ تخفيف‌ درد، يك‌ صفحه‌ گرم‌ كننده‌ يا شيشه‌ آب‌ داغ‌ را روي‌ شكم‌ قرار دهيد.

- بيمار بايد مرتباً مايعات‌ دريافت‌ كند.

- بستري‌ كردن‌ بيماراني‌ كه‌ شديداً مريض‌ احوالند (خصوصاً كودكان‌ كم‌ سن‌ و سالي‌ كه‌ كم‌آبي‌ دارند). بيمار جدا از بقيه‌ بستري‌ مي‌شود و مايعات‌ تكميلي‌ از راه‌ سرم‌ به‌ وي‌ رسانده‌ خواهد شد.

داروها
- امكان‌ دارد آنتي‌بيوتيك‌ تجويز شود.

- از مصرف‌ تركيبات‌ ضد اسهال‌ خودداري‌ كنيد مگر اينكه‌ با نظر پزشك‌ تجويز شده‌ باشند. اين‌ تركيبات‌ ممكن‌ است‌ بيماري‌ را طولاني‌ كنند. اگر تا كنون‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گرفته‌اند بلافاصله‌ مصرف‌ آنها را متوقف‌ كنيد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
تا حداقل‌ 3 روز پس‌ از رفع‌ تب‌، اسهال‌، و ساير علايم‌، استراحت‌ در رختخواب‌ ضروري‌ است‌ مگر براي‌ توالت‌. البته‌ پاها را در رختخواب‌ بايد مرتباً ورزش‌ داد.

رژيم‌ غذايي‌
مايعات‌ يا جامدات‌ نرم‌ تا زماني‌ كه‌ اسهال‌ متوقف‌ شود، سپس‌ رژيم‌ عادي‌.

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر شما يا كودكتان‌ علايم‌ اسهال‌ خوني‌ باكتريايي‌ را داريد.

اگر يكي‌ از موارد زير هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:

ـ تب‌ 9/38 درجه‌ سانتيگراد يا بيشتر

ـ گلودرد، سردرد، يا گوش‌ درد

ـ تنگي‌ نفس‌ يا سرفه‌ شديد

ـ رگه‌ خون‌ در خلط‌ سينه‌

ـ درد يا تورم‌ شديد شكم‌

ـ خونريزي‌ گوارشي‌ از مقعد

ـ درد در ساق‌ پا يا تمام‌ پا

ـ تورم‌ مفاصل‌

ـ علايم‌ كم‌ آبي‌ بدن‌ (بي‌حالي‌، فرورفتگي‌ چشم‌ها، كاهش‌ وزن‌ سريع‌، يا خشكي‌ پوست‌) ظاهر شوند.

شرح بيماري
اسهال‌ مزمن‌ غيراختصاصي‌ دوران‌ كودكي‌ عبارت‌ است‌ از اسهال‌ (بيش‌ از 5 بار اجابت‌ مزاج‌ آبكي‌ يا شل‌ در روز) به‌ طور مزمن‌ در يك‌ كودك‌ سالم‌. در كودكان‌ 5/3-5/1 ساله‌ رخ‌ مي‌دهد.

علايم‌ شايع‌
اجابت‌ مزاج‌ شل‌ به‌ دفعات‌ زياد كه‌ غالباً حاوي‌ فيبرهاي‌ سبزيجات‌ هضم‌ نشده‌ يا مخاط‌ است‌ و عمدتاً در صبح‌ رخ‌ مي‌دهد.

علل
ناشناخته‌ هستند.

عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ مشكلات‌ روده‌اي‌.

پيشگيري‌
در حال‌ حاضر نمي‌توان‌ از آن‌ پيشگيري‌ به‌ عمل‌ آورد.

عواقب‌ مورد انتظار
علي‌رغم‌ اسهال‌ مزمن‌ ، كودكان‌ مبتلا رشد و نموي‌ طبيعي‌ دارند و هيچ‌ علامتي‌ از سوء تغذيه‌ نشان‌ نمي‌دهند. در حقيقت ‌، اسهال ‌، اهميت‌ خاصي‌ ندارد. نهايتاً نيز حركات‌ روده‌ و الگوي‌ اجابت‌ مزاج‌ به‌ حالت‌ طبيعي‌ باز مي‌گردد ، ولي‌ اين‌ امر ممكن‌ است‌ 3-2 سال‌ طول‌ بكشد.

عوارض‌ احتمالي‌
احتمال‌ تمركز رواني‌ بيش‌ از اندازه‌ به‌ اجابت‌ مزاج‌ به‌ علت‌ توجه‌ زياد به‌ والدين‌ به‌ اين‌ مسأله‌.

درمان
اصول‌ كلي‌
كودك‌ خود را به‌ خاطر اين‌ مشكل‌ سرزنش‌ نكنيد. انتظار نداشته‌ باشيد كه‌ توانايي‌ كنترل‌ اجابت‌ مزاج‌ و رفتن‌ به‌ توالت‌ به‌ همان‌ سرعت‌ كودكان‌ ديگر حاصل‌ شود. با كودك‌ مثل‌ كودكان‌ ديگر رفتار كنيد و سعي‌ كنيد كه‌ اين‌ مشكل‌ را بزرگ‌ نكنيد. از بروز تنش‌ اجتناب‌ نماييد ، زيرا اگر كودك‌ در مورد مشكل‌ خود دچار اضطراب‌ و ناراحتي‌ شود ، اسهال‌ ممكن‌ است‌ بدتر شود يا ممكن‌ است‌ مشكلات‌ رواني‌ به‌ وجود آيد.

داروها
براي‌ اين‌ اختلال‌ معمولاً دارو مورد نياز نيست‌. به‌ كودك‌ خود داروي‌ ضد اسهال‌ ندهيد، زيرا اثرات‌ جانبي‌ آن‌ ممكن‌ است‌ زيانبار باشند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد. كودك‌ خود را تشويق‌ به‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري طبيعي ‌، درست‌ مانند كودكان‌ هم‌سن‌ نماييد.

رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود ، اما استفاده‌ از مكمل‌هاي‌ ويتاميني‌ و معدني‌ ممكن‌ است‌ كمك‌كننده‌ باشد.

كودك‌ بايد روزانه‌ حداقل‌ 8-6 ليوان‌ آب‌ بنوشد تا مايع‌ از دست‌ رفته‌ جبران‌ شود

در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- اگر كودكتان‌ اسهال‌ مزمن‌ يا اجابت‌ مزاج‌ همراه‌ دفع‌ مخاط‌ دارد كه‌ علتي‌ براي‌ آن‌ پيدا نشده‌ است ‌.

- اگر در مدفوع‌ خون‌ وجود داشته‌ باشد .

- اگر درجه‌ حرارت‌ مقعدي‌ به‌ 9/38 درجه‌ سانتيگراد يا بالاتر برسد .

- اگر كودكتان‌ بي‌حال‌ شود، از خوردن‌ غذا خودداري‌ كند، يا با صداي‌ بلند و به‌ طور مداوم‌ گريه‌ كند و با نوازش‌ نيز گريه‌ وي‌ قطع‌ نشود.

- اگر رشد و نموي‌ كودكتان‌ طبيعي‌ نباشد.

اضطراب Anxiety

شرح بیماری
اضطراب‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ احساس‌ ناراحت‌کننده‌ و مبهم‌ ترس‌ ، وحشت ‌، یا خطر با منشای‌ ناشناخته‌ که‌ بر فرد مستولی‌ می‌گردد. برای‌ بعضی‌ از افراد این‌ حالت‌ ممکن‌ است‌ ناگهانی‌ روی‌ دهد و بر طرف‌ شود، اما برای‌ بعضی‌ دیگر این‌ حالت‌ به‌ صورت‌ مزمن‌ در می‌آید. اضطراب‌ از نظر علمی‌ چندین‌ نوع‌ دارد: اضطراب‌ حاد ناشی‌ از موقعیتی‌ خاص ‌، اختلال‌ در تطابق‌ یافتن‌ با شرایط‌ تازه ‌، اختلال‌ اضطرابی‌ عمومی‌ شده ‌، اختلال‌ هراس ‌، اختلال‌ تنش‌زای‌ پس‌ از حادثه ‌، ترس‌ مرض‌گونه‌ و اختلال‌ وسواسی‌ ـ جبری‌.

علایم‌ شایع‌ بیماری
- احساس‌ اینکه‌ یک‌ اتفاق‌ نامطلوب‌ یا زیانبار به‌ زودی‌ رخ‌ خواهد داد،

- خشک‌ شدن‌ دهان ‌، مشکل‌ در بلع ‌، یا خشونت‌ صدا ، تند شدن‌ تنفس‌ و ضربان‌ قلب ‌، تپش‌ قلب‌ ،

- حالت‌ لرزش‌ یا پرش‌ عضلات‌ ، ناتوانی‌ جنسی‌ ، انقباض‌ عضلات‌ ،

- سردرد ، کمردرد ، عرق‌ کردن‌ ، تهوع ‌، اسهال ‌، کاهش‌ وزن‌ ،

- خواب‌آلودگی‌ ، مشکل‌ در تمرکز ، منگی‌ یا غش‌ ، تحریک‌پذیری‌ ، خستگی‌ ، کابوس‌ ، مشکل‌ در حافظه.‌

- بروز اختلال‌ در روابط‌ اجتماعی‌ و شغلی‌ ، افزایش‌ ناگهانی‌ میزان‌ اضطراب‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ بروز حمله‌ هراس‌ و فرار از موقعیت‌ شود، وابستگی‌ به‌ داروها و نامنظمی‌ ضربان‌ قلب‌ از دیگر علائم این بیماری هستند.

 

علل‌ بروز اضطراب
فعال‌ شدن‌ مکانیسم‌های‌ دفاعی‌ بدن‌ برای‌ مبارزه‌ یا فرار ترشح‌ آدرنالین‌ از غدد فوق‌کلیوی‌ افزایش‌ می‌یابد، و موادی‌ که‌ از تجزیه‌ آدرنالین‌ در بدن‌ جمع‌ می‌شوند (کاتکول‌ آمین‌ها) نهایتاً بخشهای‌ مختلف‌ بدن‌ را تحت ‌تأثیر قرار می‌دهند. تلاش‌ برای‌ پرهیز از اضطراب‌ خود موجب‌ اضطراب‌ بیشتر می‌شود. استرس‌ با هر منشاء (مثلاً مشکلات‌ اجتماعی‌ یا مالی‌) ، سابقه‌ خانوادگی‌ اضطراب‌ ، خستگی‌ یا کار زیاد ، وقوع‌ مجدد موقعیتهایی‌ که‌ قبلاً استرس‌زا بوده‌اند یا طی‌ آنها به‌ فرد آسیب‌ رسیده‌ است‌، بیماری‌ جسمانی ، تکامل ‌طلبی‌ غیرمنطقی‌ ، ترک‌ اعتیاد و ... خطر بروز اضطراب را تسریع می‌کند.

راههای پیشگیری‌
- از روشهای‌ کسب‌ آرامش‌ یا مراقبه‌ برای‌ کاهش‌ استرس‌ بهره‌ بگیرید.

- به‌ فکر تغییر شیوه‌ زندگی‌ خود باشید تا استرس‌ کاهش‌ یابد.

- استرس و اضطراب ایجاد شده را مدیریت کنید (مدیریت استرس).

- از تفکرات بی‌ جا و بیش از حد دوری کنید.

- سعی کنید در اجتماعات حضور بیشتری یابید.

- سعی کنید زیادی با خودتان خلوت نکنید و خود را از تنهایی دور کنید (رهایی از احساس تنهایی).

درمان‌
اضطراب‌ عمومی‌ شده‌ را می‌توان‌ با درمان‌ کنترل‌ کرد. غلبه‌ کردن‌ بر اضطراب‌ اغلب‌ موجبات‌ زندگی‌ بهتر و رضایت‌ بخش‌تری‌ را فراهم‌ می‌آورد.

روان درمانی
- وقتی احساس کردید که دارای اضطراب هستید، بهتر است‌ تحت‌ بررسی‌ و درمان‌ از نظر موارد خاص‌ تهدیدکننده‌ یا منشاء استرس‌ که‌ در ناخودآگاه‌ شما است‌ ولی‌ وجود دارد ، قرار بگیرید.

- به‌ فراگیری‌ روشهای‌ کاهش‌ انقباض‌ ناخودآگاه‌ عضلانی‌ مثل‌ بازخورد زیستی‌ و روشهای‌ کسب‌ آرامش‌ بپردازید.

- فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری : فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری خود را حفظ‌ کنید. فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری به کاهش‌ اضطراب‌ کمک‌ می‌کند.

دارو درمانی
- امکان‌ دارد داروهای‌ ضداضطراب‌ مثل‌ بنزودیازپین‌ها برای‌ مدتی‌ کوتاه‌ تجویز شوند.

- امکان‌ دارد از داروهای‌ ضدافسردگی‌ برای‌ اختلال‌ هراس‌ استفاده‌ شود.

- از کافئین‌ و سایر مواد تحریک‌کننده ‌، و نیز الکل‌ استفاده نکنید.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
- اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان علایم‌ اضطراب‌ را دارید و خود درمانی‌ نتیجه‌ای‌ نداده‌ است‌.

- اگر شما دچار احساس‌ ناگهانی‌ هراس‌ بیش‌ از حد شده‌اید.

- اگر دچار علایم‌ جدید و بدون‌ توجیه‌ شدید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.