آلپرازولام جزو بنزودیازپین ها محسوب می شود. آلپرازولام برروی مواد شیمیایی مغز که از حالت تعادل خارج شده و باعث ایجاد اضطراب می شود، اثر می گذارد.

این دارو برای درمان اختلالات اضطراب، وحشت و همچنین استرس ناشی از افسردگی به کار می رود.

آلپرازولام می تواند برای موارد دیگر نیز –که در این مطلب آورده نشده است- مورد استفاده قرار گیرد.

مهم ترین اطلاعاتی که باید در مورد زاناکس (آلپرازولام) بدانید چیست؟

در صورت بارداری از این دارو استفاده نکنید؛ چرا که می تواند برای جنین زیان آور باشد. اگر نسبت به این دارو یا سایر بنزودیازپین ها حساسیت دارید (مانند دیازپوکساید (لیبروم)، clorazepate (Tranxene)، دیازپام (والیوم)، لورازپام (آتیوان) یا اگزازپام (Serax)) از مصرف آن پرهیز نمایید.

در صورت داشتن مشکلات تنفسی، آب سیاه، بیماری کلیوی یا کبدی یا سابقه افسردگی، افکار مربوط به خودکشی یا اعتیاد به مواد مخدر یا الکل، پیش از مصرف دارو این موارد را با پزشک در میان بگذارید.

همزمان با مصرف این دارو، از الکل استفاده نکنید، زیرا می تواند اثرات آن را افزایش دهد.

آلپرازولام می تواند باعث ایجاد عادت شود و باید تنها توسط کسانی مصرف شود که پزشک برایشان تجویز کرده است. دارو را در مکانی امن و دور از دسترس دیگران نگه داری کنید.

مسائلی که بایستی آنها را پیش از مصرف زاناکس (آلپرازولام) ، با ارائه کننده مراقبت های بهداشتی در میان بگذارید.

خریداری و مصرف آلپرازولام از اینترنت یا فروشندگان خارج از کشور امری بسیار خطرناک است. داروهای توزیع شده از طریق اینترنت می توانند حاوی مواد خطرناکی باشند و یا توسط داروخانه های معتبر توزیع نگردند. در برخی از موارد دیده شده است که آلپرازولام های خریداری شده از طریق اینترنت، حاوی هالوپریدول (Haldol) می باشند، این ماده یک داروی آنتی سایکوتیک (ضد جنون) بسیار قوی محسوب می شود که دارای عوارض جانبی فراوان است.

چنانچه:

- مبتلا به آب سیاه با زاویه بسته هستید؛

- ایتراکونازول (Sporanox) یا کتوکونازول (Nizoral) نیز مصرف می کنید؛ یا

- نسبت به آلپرازولام یا سایر بنزودیازپین ها مانند دیازپوکساید (لیبروم)، clorazepate (Tranxene)، دیازپام (والیوم)، لورازپام (آتیوان) یا اگزازپام (Serax) حساسیت دارید، نباید آلپرازولام مصرف کنید.

برای مصرف مطمئن این دارو اگر دارای مشکلات زیر هستید با پزشک خود مشورت کنید:

- آسم، امفیزم، برونشیت، اختلال انسدادی مزمن ریوی (COPD)، یا سایر مشکلات تنفسی

- آب سیاه

- بیماری های کلیوی یا کبدی (بخصوص بیماری کبدی الکلی)

- سابقه افسردگی یا تلاش برای خودکشی

- سابقه اعتیاد به مواد مخدر یا الکل

آلپرازولام می تواند باعث ایجاد عادت شود و باید تنها توسط کسانی مصرف شود که پزشک برایشان تجویز کرده است. دارو را در مکانی امن و دور از دسترس دیگران نگه داری کنید. هرگز این دارو را با شخص دیگر به اشتراک نگذارید، مخصوصا افرادی با سابقه سوء مصرف مواد یا اعتیاد. دارو را در جایی نگه دارید که دیگران به آن دسترسی نداشته باشند.

بارداری کلاس D (بر اساس FDA). در صورت بارداری از این دارو استفاده نکنید؛ چرا که می تواند برای جنین زیان آور باشد. آلپرازولام  همچنین می تواند در نوزاد تازه متولد شده (در صورتی که مادر در حین بارداری از این قرص استفاده کرده باشد) باعث ایجاد اعتیاد یا علایم مربوط به ترک آن شود. از موارد کنترلی زایمان موثر استفاده کنید و در صورت بارداری در حین درمان پزشک را مطلع سازید.

اثرات تسکین دهنده آلپرازولام در افراد مسن تر می تواند برای مدت زمان طولانی تری باقی بماند. زمین خوردن های اتفاقی میان بیماران مسن مصرف کننده بنزودیازپین امری عادی است. برای جلوگیری از زمین خوردن و آسیب های احتمالی هنگام مصرف این دارو، محتاط باشید.

عوارض جانبی احتمالی برای مصرف زاناکس (آلپرازولام)

در صورت مواجهه با هر یک از این نشانه ها یا هرگونه واکنش آلرژیک با اورژانس تماس بگیرید: کهیر؛ مشکلات تنفسی؛ ورم صورت، لبها، زبان یا گلو.

اگر دچار عوارض جانبی جدی تر مانند موارد زیر شدید، مصرف دارو را قطع کرده و پزشک را مطلع سازید:

- حالت روحی افسرده، تفکرات مربوط به خودکشی یا آسیب به خود، رفتار خطرناک غیرعادی، کاهش خویشتنداری، هراس نداشتن از خطر

- گیجی و سردرگمی، بیش فعالی، پریشانی، خصومت، توهم

- احساس این که ممکن است بمیرید

- دفع ادرار به مقدار کم یا توقف آن

- درد قفسه سینه، تپش قلب شدید یا احساس لرزش در قفسه سینه

- حرکات عضلانی غیرقابل کنترل، لرزش، تشنج؛ یا

- یرقان (زردی پوست یا چشم ها).

عوارض جانبی کمتر جدی ممکن عبارتند از:

- خواب آلودگی، سرگیجه، احساس خستگی یا زودرنجی

- تاری دید، سردرد، مشکلات مربوط به حافظه، عدم توانایی در تمرکز

- مشکلات خواب (insomnia)

- ورم دست یا پا

- ضعف عضلانی، کمبود تعادل یا هماهنگی، تکلم نامفهوم

- شکم درد، حالت تهوع، استفراغ، یبوست، اسهال

- تعرق بیش از حد، دهان خشک شده، گرفتگی بینی؛ یا

- تغییرات در وزن یا اشتها، از دست دادن میل جنسی

موارد ذکر شده لیست کامل عوارض جانبی مصرف آلپرازولام نمی باشد و سایر موارد نیز ممکن است رخ دهد. برای توصیه های پزشکی در مورد اثرات جانبی با پزشک خود تماس بگیرید.

کدام داروها، روی زاناکس (آلپرازولام) تاثیر گذار هستند؟

پیش از مصرف آلپرازولام در صورت استفاده مرتب از سایر داروهایی که باعث ایجاد خواب آلودگی می شوند (مانند قرص سرماخوردگی یا داروهای حساسیت، سایر مسکن ها، داروهای مخدر ضد درد، قرص های خواب، آرام بخش های عضلانی و داروهای مربوط به افسردگی یا اضطراب) پزشک خود را در جریان امر قرار دهید. این داروها می توانند میزان خواب آلودگی ایجاد شده در اثر آلپرازولام را تشدید نمایند.

در صورت استفاده از داروهای زیر، پزشک خود را مطلع سازید:

- قرص های کنترل تنفس

- سیکلوسپورین (Gengraf، Neoral، Sandimmune)

- دگزامتازون (Cortastat، Dexasone، Solurex، DexPak)

- ارگوتامین (Cafergot، Ergomar، Migergot)

- ایماتینیب (Gleevec)

- ایزونیازید (برای درمان مرض سل)

- سنت جان ورت

- آنتی بیوتیک ها مانند: کلاریترومایسین(Biaxin)، اریترومایسین (E.E.SEryPed، Ery-Tab، Erythrocin، Pediazolerifabutin (Mycobutin)، ریفامپین (Rifadin، Rifater، Rifamaterifapentine (Priftin)، یا telithromycin (Ketek)

- داروهای ضدقارچ مانند: میکرونازول (Oravig) یا voriconazole (Vfend)

- داروهای ضد افسردگی مانند: فلوکستین (Prozac، Sarafem، Symbyax)، فلووکسامین (Luvox)، دزیپرامین (Norpramin)، ایمی پرامین (Janimine، Tofranil) یا نفازودون

- اسید باربیتوریک ها (به عنوان مسکن یا خواب آور) مانند: butabarbital (Butisolsecobarbital (Seconalpentobarbital (Nembutal)، یا فنوباربیتال (Solfoton)

- داروهای فشار خون یا قلب مانند: آمیودارون (Cordarone،  Pacerone)، دیلتیازم (Tiazac، Cartia، Cardizem)، نیکاردیپین (Cardene)، نیفدیپین (Nifedical،  Procardia)، یا quinidine (Quin-G)

- داروهای HIV/ایدز مانند: atazanavir (Reyatazdelavirdine (Rescriptorefavirenz (Sustiva، Atriplaetravirine (Intelenceindinavir (Crixivannelfinavir (Viraceptnevirapine (Viramunesaquinavir (Invirase)، یا ریتوناویر (Norvir, Kaletra)؛ یا

- داروهای تشنج مانند: کاربامازپین (Carbatrol،  Equetro،  Tegretolfelbamate (Felbatoloxcarbazepine (Trileptal)، فنی توئین (Dilantin)، یا پریمیدون (Mysoline)

این لیست از داروها کامل نبوده و ممکن است موارد دیگری نیز وجود داشته باشد که باعث ایجاد تداخل با مصرف آلپرازولام شود. در مورد تمامی داروهای مصرفی تان با پزشک صحبت کنید: داروهای تجویز شده، بدون نسخه، ویتامین ها و محصولات گیاهی). بدون مشورت با پزشک مصرف داروهای جدید را آغاز نکنید.

مواردی که در حین مصرف زاناکس (آلپرازولام) باید از آنها دوری کنید

همزمان با مصرف این دارو، از الکل استفاده نکنید، زیرا می تواند اثرات آن را افزایش دهد. این دارو می تواند تفکر و عکس العمل شما را مختل سازد. هنگام رانندگی یا کارهای نیازمند هوشیاری محتاط باشید. گریپفروت و آب آن ممکن است با آلپرازولام تداخل ایجاد کرده و نهایتا منجر به اثرات خطرناکی شود. درمورد استفاده از محصولات این میوه با پزشک خود مشورت کنید.

چگونگی مصرف زاناکس (آلپرازولام)

این دارو را دقیقا مطابق نسخه مصرف نمایید. از مصرف دارو در مقادیر بیشتر یا مدت زمان طولانی تر از آنچه پزشک توصیه کرده، جدا خودداری کنید. از دستورالعمل های موجود برروی برچسب نسخه پیروی نمایید. ممکن است پزشک مقدار دوز مصرفی را برای اطمینان از بهترین نتیجه گهگاه تغییر دهد. قرص را به هیچ وجه له نکنید و از جویدن و شکستن آن خودداری نمایید. کل قرص را قورت دهید. این دارو به گونه ای ساخته شده که به آرامی در بدن آزاد می شود. شکستن قرص می تواند باعث آزاد شدن ناگهانی مقدار زیادی از دارو شود. میزان آلپرازولام محلول را با استفاده از فنجان یا قاشق مخصوص اندازه گیری دوز، اندازه بگیرید و از قاشق های معمولی استفاده نکنید. در صورت نداشتن وسایل اندازه گیری دوز، آن را از داروخانه تهیه نمایید. قرص های زیر زبانی را قورت ندهید. اجازه دهید تا این نوع قرص ها درون دهان کاملا حل شوند (بدون جویدن). در صورتی که احساس کردید قرص دیگر اثر قبلی را ندارد یا در صورت توقف علایم وحشت و اضطراب با پزشک خود تماس بگیرید.

هنگام قطع مصرف آلپرازولام ممکن است دچار تشنج شده یا علایم ترک دارو در شما ظاهر گردد. در مورد جلوگیری از بروز علایم ترک هنگام قطع دارو با پزشک خود مشورت کنید.

مقدار مصرفی دارو از هر شیشه جدید را به دقت دنبال کنید. آلپرازولام دارویی اعتیادآور به شمار می رود؛ لذا در صورتی که فردی دیگر به طور نادرست یا بدون نسخه از آن استفاده کرد، باید نسبت به این قضیه آگاه باشید.

دارو را در دمای اتاق و به دور از رطوبت و گرما نگه دارید.

در صورت مصرف بیش از حد زاناکس (آلپرازولام) چه اتفاقی رخ می دهد؟

با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید. اوردوز آلپرازولام می تواند کشنده باشد. علایم احتمالی اوردوز عبارتند از: خواب آلودگی شدید، گیجی و سردرگمی، ضعف عضلانی، از دست دادن تعادل و هماهنگی، احساس سرگیجه و غش.

در صورت عدم مصرف وعده ای از این دارو چه اتفاقی رخ می دهد؟

پس از به یاد آوردن، هر چه سریع تر وعده دارویی فراموش شده را مصرف کنید. درصورتی که نزدیک به وعده مصرفی بعدی هستید، این وعده را رد کرده و مجددا طبق برنامه زمانی مرتب دارو را مصرف کنید. از مصرف بیشتر دارو،  برای جبران وعده فراموش شده ، پرهیز نمایید.

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، احسان جمال ریحان
منبع: medicinenet.com

ویتامین آ در غذاهایی مانند جگر، شیر، پنیر، تخم مرغ، هویج، کدو حلوایی، سبزیجات سبز و زرد و همچنین در میوه هایی نظیر طالبی و زرد آلو یافت می شود. ویتامین آ برای چشم و پوست و نیز برای رشد طبیعی بدن مهم است. ویتامین آ برای کسانی که بدنشان کمبود ویتامین آ دارد تجویز می شود و نیز ممکن است برای اهداف درمانی که در این راهنما گنجانده نشده، استفاده شود.

مهمترین چیزی که باید در مورد ویتامین آ بدانیم، چیست؟

هرگز نباید بیش از دوز تجویز شده ویتامین آ مصرف نمود. از مصرف بیش از یک نوع ویتامین به طور همزمان باید خودداری کرد مگر اینکه پزشک به شما بگوید. مصرف ویتامین های مشابه با هم ممکن است منجر به اوردوز یا اثرات جانبی بسیار جدی شود. مصرف بیش از حد ویتامین آ می تواند اثرات جانبی جدی و تهدید آمیزی داشته باشد. در هنگام بارداری، ویتامین آ را بدون نظر پزشک مصرف نکنید. در صورتی که ویتامین آ بیش از حد مصرف شود ، می‌تواند منجر به اثرات سوء در هنگام تولد و نقص نوزاد شود. قبل از مصرف آن، با پزشک خود در مورد تمام داروهای دیگری که مصرف می نمایید، صحبت کنید.

 

قبل از مصرف ویتامین آ، با پزشک درباره چه مواردی صحبت کنیم؟

قبل از مصرف ویتامین آ، با پزشک، داروساز، دکتر گیاهی و یا هر دکتر دیگری که دارید، صحبت کنید. ممکن است شما  در شرایط خاص پزشکی باشید که نباید از ویتامین آ استفاده کنید. در صورتی که باردار هستید، بدون دستور پزشک ویتامین آ مصرف نکنید. اگر چه مقداری ویتامین آ برای رشد طبیعی کودک مورد نیاز است، اما در صورت مصرف بیش از حد، موجب نواقصی هنگام تولد می شود. ممکن است نیاز به مصرف ویتامین های دوره بارداری به خصوص آن دسته که مخصوص خانم های باردار می باشد، داشته باشید. اگر در دوران شیردهی هستید، از پزشک خود درباره مصرف ویتامین آ بپرسید. میزان مصرف شما در زمان شیردهی با سایر زمان ها نیز متفاوت خواهد بود.

عوارض جانبی احتمالی ویتامین آ چیست؟

در صورتی که هر کدام از آثار آلرژیک زیر بروز کرد سریعا برای کمک به اورژانس بروید؛ کهیر، تنگی نفس، تورم صورت، لب ها ، زبان و یا گلو.

عوارض جانبی کم اهمیت تر، بیشتر رخ می دهند یا اینکه ممکن است شما هیچ عوارض جانبی در خود نبینید. این یک لیست کامل از اثرات جانبی که ممکن است اتفاق بیفتند نیست. با پزشک خود تماس بگیرید و در مورد اثرات جانبی از وی توضیح بخواهید.

مصرف چه داروهای دیگری با ویتامین آ تداخل ایجاد می کند؟

بدون دستور پزشک خود ، داروهای زیر را همزمان با ویتامین آ مصرف نکنید:

- قرص های جلوگیری از بارداری

- رقیق کننده های خون نظیر وارفارین ( Coumadin و Jantoven )

- داروهای ضد سرطان (bexarotene (Targretin

- کلسترامین (Questran, Prevalite)

- رتینوئید ها (acitretin (Soriatane

- ترتینوئین(Vesanoid)

- ایزوترتینوئین (آکوتان Accutane، Sotret، Claravis، Amnesteem)

این لیست کامل نیست و داروهای دیگری نیز وجود دارند که ممکن است با ویتامین آ تداخل دارویی پیدا کنند.

بنابراین حتما به پزشک خود بگویید که در حال حاضر چه داروهایی مصرف می کنید. این شامل تمامی نسخه ها، داروهای بدون نسخه، ویتامین ها و محصولات گیاهی می شود. به هیچ عنوان مصرف یک داروی جدید را بدون مشورت با پزشک خود آغاز نکنید.

از چه چیزهایی به هنگام مصرف روغن ماهی/ ویتامین آ باید اجتناب کرد؟

از مصرف داروی ارلیستات ( با نام های تجاری مانند Alli و Xenical) یا روغن های معدنی جدا اجتناب کنید.

 

چطور باید ویتامین آ مصرف کنیم؟

دقیقا همانطور که روی برچسب راهنمای کالا نوشته شده و یا بر طبق دستور پزشک خود مصرف نمایید. مقدار زیادتر یا کمتر و زمان طولانی تر یا کوتاه تری از چیزی که پزشک توصیه کرده، مصرف نکنید. کپسول یا قرص را به یکباره بخورید. اگر داروی شما مایع است، با یک قاشق مخصوص یا پیمانه های مخصوص سنجیدن اندازه دارو، دوز داروی خود را اندازه گیری کنید و به هیچ عنوان از قاشق های معمولی برای این کار استفاده نکنید. اگر قاشق مخصوص اندازه گیری ندارید از پزشک داروساز بخواهید که قاشق مناسب را در اختیارتان قرار دهد. هرگز بیش از دوز تجویز شده، ویتامین آ مصرف نکنید. از مصرف بیش از یک محصول ویتامینی به طور همزمان اجتناب کنید مگر اینکه بنا به دستور پزشک باشد. مصرف بیش از یک ویتامین به طور همزمان، عوارض جانبی جدی و اثرات بد مصرف بیش از حد ویتامین روی بدن دارد.

پزشک شما ممکن است گاهی اوقات دوز داروی شما را تغییر دهد تا بهترین اثرات مثبت رااز مصرف ویتامین آ بگیرید. حد مجاز مصرف ویتامین آ با افزایش سن ، بالا می رود. از دستورالعمل های پزشک خود در این زمینه پیروی کنید. ممکن است نیاز داشته باشید با آکادمی ملی علوم "مرجع رژیم غذایی خوراکی" و یا دپارتمان کشاورزی آمریکا ( که قبلا با نام کمک روزانه به بدن یا  RDA شناخته می شده) برای اطلاعات بیشتر، مشورت کنید.

در دمای معمولی اتاق و به دور از نور، رطوبت و گرما نگهداری کنید.

اگر ویتامین آ بیش از حد مصرف کنیم چه اتفاقی می افتد؟

سریعا به اورژانس مراجعه کنید یا با شماره 115 تماس بگیرید. مصرف بیش از حد ویتامین آ اثرات و عوارض جانبی جدی و خطرناکی در پی دارد. علائم اوردوز می تواند  از دست دادن اشتها، تهوع، تاری دید، ریزش مو، پوسته پوسته شدن پوست، ترک خوردن پوست در اطراف دهان، تغییر دوره قاعدگی، سرگیجه، خواب آلودگی، احساس خستگی، درد استخوان و مفاصل، سردرد شدید، درد پشت چشم، درد شکمی شدید، ادرار تیره رنگ و یا یرقان( زردی پوست و چشم) باشد.

اگر یک نوبت مصرف ویتامین آ به تاخیر افتد، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

هر زمانی که به خاطر آوردید نوبت فراموش شده تان را مصرف کنید، اگر نزدیک زمان بعدی مصرف هستید، از نوبت فراموش شده بگذرید. برای جبران نوبت فراموش شده به هیچ عنوان مصرفتان را بیشتر نکنید.

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، ندا اصلان زاده
منبع: medhelp.org

از جمله داروهای ضد افسردگی که مصرف آن در موارد متعدد افزایش یافته است ،داروی فلوکستین است،که متاسفانه این روزها، مصرف خودسرانه آن زیاد مشاهده میشود. اما باید بدانید که اين داروها حتماً بايد توسط يك پزشك يا روانپزشك تجويز شوند.

نحوه اثر داروهاي ضدافسردگي

داروهاي ضدافسردگي براي درمان افسردگي بسيار موثر مي‌باشند، وقتي كه پزشكان اين داروها را تجويز مي‌نمايد، آنها مي‌توانند در عرض دو هفته علايم بيمار را بهبود بخشند، گرچه براي رسيدن به اثرات كامل اين داروها، اغلب حدود شش هفته وقت لازم است. بعد از اينكه افسردگي شما برطرف شد، بطور طبيعي حداقل بايد شش ماه ديگر نيز از اين داروها استفاده نماييد تا مطمئن شويد كه افسردگي بر مي‌گردد و سپس به تدريج مصرف آن را متوقف نماييد.
داروهاي ضدافسردگي داروهاي پر قدرتي هستند و بعضي از افرادي كه مصرف اين داروها را به طور ناگهاني قطع مي‌كنند احساس ناخوشي و بيماري مي‌كنند.در افسردگي، تغييراتي در نحوه كاركرد بدن ايجاد ميشود و داروهاي ضدافسردگي باعث ميشوند كه اين تغييرات به وضعيت طبيعي خود برگردد.
بعضي از علايم افسردگي مثل بيدار شدن از خواب در صبحهاي خيلي زود، افسردگي‌هايي كه درهنگام صبح بدتر ميشود، كاهش اشتها و كاهش وزن و از دست دادن علاقه نسبت به چيزهايي كه قبلاً از آنها لذت مي‌برديم، نشان‌دهنده اين موضوع هستند كه افسردگي شما به احتمال خيلي زياد به داروهاي ضدافسردگي پاسخ مي‌دهد.
فلوکستین در سال ۱۹۸۶ در شرکت الی لیلی ساخته شد و اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا‏ در ۱۹۸۷ سودمندی آن را برای درمان افسردگی تأیید کرد. برخلاف باور رایج فلوکستین اولین داروی سه حلقه ای ها نیست و پیش از آن زیملدین و ایندالپین و فلووکسامین ساخته شده بودند که دو تای اولی به دلیل عوارض نامطلوب‌شان به سرعت از بازار خارج شدند.

از جمله موارد مصرف داروفلوکستین برای درمان افسردگی ،نوعی اختلال تغذیه ای ( bulimia nervosa)، وسواس جبری ، سندرم پیش از قاعدگی، اختلال هراس اختلال اضطراب فراگیر، اختلال پانیک، جمع‌هراسی، اختلال استرس پس از آسیب پذیرفته شده است.
فلوکستین از راه خوراکی بخوبی جذب می شود.

فلوکستین هم مانند سایر داروها داراي عوارض جانبي می باشدکه شامل تهوع ،استفراغ ،سوء هاضمه ، درد شکم ، اسهال ، یبوست شایع است .بی اشتهایی همراه با کاهش وزن و تغییر احتمال در قند خون ،واکنش های افزایش حساسیت ،خشکی دهان ،اضطراب ،سر درد، بی خوابی، تپش قلب ،لرزش دست و پا ،توهم ،گیجی ،کاهش فشار خون ،هیپو مانیا یا مانیا ،خواب آلودگی ،تشنج ، تب ،اختلالت خونی ،اختلال عملکرد جنسی ، تعریق ، اختلال حرکتی و کاهش سدیم خون ،سندرم شبیه آنفلونزا،التهاب مثانه ،تغییرات بینایی،تر از نور، وز وز گوش از عوارض جانبی دارو هستند.هم چنین قابل ذکر است که مصرف طولانی مدت داروهای ضد افسردگی مانند فلوکستین می تواند باعث پوکی استخوان بشود.

در مواردی این دارو باید با احتیاط مصرف شود مثل: بیماری قلبی ،صرع ( در صورت وقوع حملات صرعی ،مصرف دارو باید قطع شود.) درمان همزمان با الکتروشوک سابقه مانیا، نارسایی کبدی و کلیوی.
در صورتی که فرد قصد باردار شدن یا شیر دادن دارد باید با پزشک مشورت نماید.

دارويي كه وارد بدن مي‌شود در حقيقت به دنيايي پيچيده پاي مي‌گذارد كه پزشك و داروساز سعي مي‌كنند براساس اطلاعات علمي موجود و تجربيات و مهارت‌هاي خود آنچه روي خواهد داد را تا حدودي پيش‌بيني نمايند.
در بسياري از موارد نتايجي مطلوب از درمان دارويي حاصل مي‌شود. با اين حال گاهي ناشناخته‌هاي اين دنياي پيچيده بر دانش بشري غلبه مي‌كند.
پس پيچيدگي‌هاي موجود در اثرات متقابل بدن و داروها را نبايد دست كم گرفت و براساس اطلاعات اندك و تجربيات شخصي نبايد اقدام به دارودرماني نمود.

اگر داروی فلوکستین مصرف می کنید باید بدانید که : این دارو اثر وارفارین را افزایش می دهد .این دارو با افزایش آستانه تشنج و نیز با افزایش غلظت پلاسمایی کاربامازپین و فنی توئین اثر داروهای ضد صرع را تغییر می دهد .این دارو غلظت پلاسمایی هالو پریدول را افزایش می دهد. مصرف همزمان این دارو با داروهای دو پامینرژیک موجب تحریک سیستم اعصاب مرکزی ( CNS) وافزایش فشار خون می گردد.نیمه عمر آلپرازولام همزمان با مصرف این دارو افزایش می یابد.

كشف اثرات ضد ويروسي داروي فلوكستين

به نقل از مجله شیمی درمانی محققان بتازگي موفق به كشف اثرات ضد ويروسي داروي «فلوكستين» یا«پروزاك» شدند.دانشمندان دريافتند كه داروي «فلوكستين» مي‌تواند به طور بالقوه بيماري‌هاي حاصل از ويروس‌ها را درمان كند.
تحقيقات انجام شده در اين زمينه نشان مي‌دهد: فلوكستين داراي يك اثر مهاركنندگي قوي از تكثير كوكساكي ويروس است كه وجود اين ويروس در دستگاه گوارش موجب بروز بيماري‌هايي از قبيل فلج اطفال، عفونت‌ها و بيماري‌هاي فرصت طلب ديگر مي‌شود.

محققان با اشاره به يافته‌هاي حاصل از اين تحقيق افزودند: در حالي كه واكسيناسيون توانسته است ويروس فلج اطفال را كنار بزند، ولي هيچ داروي ضد ويروسي براي درمان عفونت‌هاي ويروسي كه اغلب شديد هستند و بصورت بالقوه مي‌توانند باعث مرگ شوند، وجود ندارد.

نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي‌دهد: درك مكانيسم اثر عمل «فلوكستين» و «نورفلوكستين» در برابر كوكساكي ويروس منجر به درك چگونگي تكثير ويروس‌ها و ارزيابي ابزارهاي بالقوه باليني براي درمان عفونت‌هاي ويروسي در آينده مي‌شود.
به گفته محققان، ويروس‌هاي انساني حاوي بيش از 100 نوع ويروس متفاوت RNA هستند كه اغلب باعث ايجاد عفونت‌هاي تهديدكننده مانند فلج اطفال يا انسفاليت (التهاب مغزي) مي‌شوند.

موضوع مطرح دیگری که در رابطه با فلوکستین ،اثر این دارو بر کاهش میل جنسی است، اين دارو در عرض 6 - 8 ساعت به حداكثر غلظت خود در پلاسما می رسد ودر كبد متابوليزه مي گردد،اين دارو مانند داروي كلومی پرامين باعث افزايش آستانه حسي عضو تناسلي مي شود.

فلوكستين معمولا توسط بسياري از بيماران به خوبي تحمل مي شود و عوارض آن نظير گيجي، بي خوابي، اضطراب، تهوع، كاهش ميل جنسي و مشكلات انزال به ندرت ديده مي شود. قطع كامل انزال يك عارضه جانبي اين داروست كه به مقدار مصرف آن بستگي دارد و حتي چند هفته پس از قطع دارو نیز ممکن است ادامه پيدا كند. گزارش های محدودي در مورد پرياپيسم ( نعوظ طولاني مدت بدون تحريك جنسي) و يا ارگاسم غير اختياري در افراد مصرف کننده دارو منتشر شده است.

اثر فلوکستین بر روی جنین

هرماده ای که زن حامله می خورد یا با آن تماس پیدا می کند ، می تواند بر روی جنین اثر بگذارد.
فلوکستین و دیگر داروهای سه حلقه ای در افسردگی با اختلال در تطابق نوزاد ( شامل دشواری تنفس ، سیانوز در هنگام شیر خوردن و لرزش ) همراه هستند.

آیا مصرف فلوکستین باعث لاغری می شود؟!

گروهی از داروها روي هورمون اشتها يا همان سروتونين تاثير گذاشته و سبب تغيير اشتها مي شوند. گروهي از داروهاي ضدافسردگي مثل سيتالوپرام يا فلوکستين باعث مهار جذب مجدد سروتونين شده و با بالا نگه داشتن ميزان آن اشتهاي فرد کم مي شود. ولي اين سوال مهم است که آيا مي توان به يک فرد سالم داروي اعصاب تجويز کرد که از عوارض جانبي دارو در جهت کاهش اشتها استفاده شود؟ آيا خود شما به عنوان يک فرد سالم حاضر هستيد داروي اعصاب بخوريد؟ !!

از جمله موارد مصرف فلوکستین یا پروزاک در بهبود علایم سندرم پیش از قاعدگی (pms) است ، فلوکستین باعث بهبود هم علایم خلقی و هم علایم جسمانی pms می گردد و هم چنین باعث بهبود عملکرد فرد در این دوره می شود.

به نظر می رسد با توجه به میزان بهبود و در دسترس بودن دارو،فلوکستین یکی از قدم های درمانی اول درخانم های مبتلا به pms است ،شاید بهترین دوز و نوع مصرف آن به صورت 20 میلی گرم در روز و می باشد .

توصیه هایی که در زمان مصرف فلوکستین باید در نظر داشت:
1- مصرف این داروو تجویز دوز باید با تجویز پزشک صورت پذیرد.
2- اگر تشنجات صرعي با مصرف اين دارو بدتر شدند، مصرف دارو بايد قطع شود.
3- از قطع ناگهاني اين مصرف اين دارو بايد اجتناب شود.
4- مصرف اين دارو حداقل دو هفته پس از مصرف داروهاي مهار‌كننده آنزيم مونوآمين‌اكسيداز بايد صورت پذيرد.
5- اين دارو داراي نيمه‌عمر طولاني‌مي‌باشد و در تنظيم مقدار مصرف يا در حالات مصرف بيش از حد اين مسئله را بايد مد‌نظر داشت.
6- مصرف اين دارو در كودكان توصيه نمي‌شود.
7-دوره درمان با اين دارو بايد كامل شود. اين دارو نبايد بيش از مقدار توصيه ‌شده مصرف شود.
8-براي درمان افسردگي ممكن است حداقل 4 هفته و براي درمان اختلالات وسواس ممكن است حداقل 5 هفته زمان لازم باشد.
9- درصورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو از مصرف نوبت فراموش شده و دو برابر كردن مقدار مصرف بعدي بايد خودداري‌شود، درمان بايد مطابق برنامه ادامه يابد.

منبع: سلامت نیوز

ناپروکسین جزء داروهای غیر استروئیدی ضدالتهابی است. ناپروکسین هورمون هایی را که باعث عفونت و درد می شوند، کاهش می دهد.

ناپروکسن برای درمان درد یا التهاب ناشی از بیماری هایی مثل آرتروز، اسپوندیلیت انکیلوزان، تاندونیت، بورسیت، نقرس یا گرفتگی های قاعدگی به کار می رود.

ناپروکسن را می توان به منظور درمان بیماری هایی که در این مقاله نیامده است نیز استفاده کرد.

مهم ترین چیزی که باید درمورد ناپروکسن بدانیم چیست؟

این دارو می تواند باعث بیماری های گوارشی یا قلبی خطرناک مثل حمله یا سکته قلبی گردد که به خصوص درصورت مصرف طولانی مدت آن مشاهده می شود. بلافاصله قبل یا بعداز عمل بایپس قلب، از ناپروکسین استفاده نکنید.

اگر دچار درد قفسه سینه، ضعف، تنگی نفس، لکنت زبان یا اختلال در بینایی یا تعادل شدید، با اورژانس تماس بگیرید.

این دارو اثرات شدیدی بر معده یا روده می گذارد مثل خونریزی یا سوراخ شدن معده. این شرایط مرگبار هستند و بدون هیچ علائمی و در زمان مصرف ناپروکسین و خصوصا در بزرگسالان رخ می دهند.

اگر علائمی از خونریزی معده داشتید مثل مدفوع سیاه، خونی یا تیره یا بالا آوردن خون یا مایعی شبیه دانه های قهوه، با پزشک خود تماس بگیرید.

قبل از مصرف داروهای سرماخوردگی، آلرژی یا مسکن با پزشک یا داروساز مشورت کنید. بسیاری از داروهای بدون نسخه، دارای آسپرین یا مواد شبیه ناپروکسین هستند نظیر ایبوپروفن یا کتوپروفن. مصرف همزمان برخی داروها باعث دریافت میزان زیادی از این ماده در بدن می شود. برچسب دارو را بخوانید تا ببینید آیا این دارو حاوی ناپروکسین، آسپرین، ایبوپروفن یا کتوپروفن است.

مصرف الکل را ترک کنید. این کار خطر خونریزی معده را افزایش می دهد.

قبل از مصرف ناپروکسین به پزشک خود چه بگویم؟

بلافاصله قبل یا بعد از عمل بایپس قلب ناپروکسین مصرف نکنید.

مصرف این دارو، خصوصا در بلندمدت، باعث مشکلات خطرناک قلبی یا گوارشی مثل حمله یا سکته قلبی می شود.

این دارو اثرات شدیدی بر معده یا روده می گذارد مثل خونریزی یا سوراخ شدن معده. این شرایط مرگبار هستند و بدون هیچ علائمی و در زمان مصرف ناپروکسین و خصوصا در بزرگسالان رخ می دهند.

اگر به این دارو آلرژی دارید یا اگر سابقه واکنش آلرژیک به آسپرین یا دیگر داروهای غیراستروئیدی ضد التهابی دارید، نباید این دارو را مصرف کنید.

در صورت ابتلا به بیماری های زیر، از پزشک یا داروساز بپرسید آیا این دارو برای شما مناسب است:

- سابقه حمله قلبی، سکته یا لختگی خون

- بیماری قلبی، نارسایی احتقانی قلب، فشار خون بالا

- بیماری کبد یا کلیوی

- آسم

- پولیپ در بینی

- اختلال خونریزی یا لختگی خون

- در صورت مصرف سیگار

اگر باردار هستید یا قصد دارید در دوران درمان باردار شوید، این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید. مصرف ناپروکسین در سه ماهه آخر بارداری باعث بیماری های مادرزادی می شود. به جز در صورت دستور پزشک، در دوران بارداری ناپروکسین مصرف نکنید.

ناپروکسین می تواند وارد شیر مادر شده و به نوزاد آسیب برساند. اگر در دوران شیردهی به نوزاد هستید، بدون دستور پزشک این دارو را مصرف نکنید.

بدون دستور پزشک این دارو را به کودکان زیر دو سال ندهید.

اثرات جانبی احتمالی مصرف ناپروکسین چیست؟

اگر هریک از این علایم را داشتید با اورژانس تماس بگیرید: کهیر، تنگی نفس، التهاب در صورت، لب ها، زبان یا گلو.

اگر این علایم خطرناک را داشتید، مصرف ناپروکسین را متوقف کرده و به درمانگاه مراجعه کنید و با پزشک خود تماس بگیرید:

- درد قفسه سینه، ضعف، تنگی نفس، لکنت زبان، تاری دید یا عدم تعادل

- مدفوع سیاه، خونی یا تیره

- بالاآوردن خون یا مایعی شبیه دانه های قهوه

- باد کردن یا اضافه وزن سریع

- ادرار کردن کمتر از حد معمول یا توقف آن

- تهوع، درد قسمت بالایی شکم، خارش، از دست دادن اشتها، ادرار تیره، مدفوع خاکی رنگ، یرقان( زرد شدن پوست و چشم ها)

- کبودی، احساس سوزن سوزن شدن، بی حسی، درد، ضعف ماهیچه

- تب، سردرد، خشک شدن گردن، لرز، افزایش حساسیت به نور، لکه های تیره روی پوست، تشنج

- واکنش شدید پوستی، تب، گلودرد، التهاب در صورت یا زبان، سوزش چشم، درد پوست، به همراه جوش های قرمز یا تیره ای که گسترش می یابد و خصوصا در صورت یا بالا تنه دیده شده و باعث تاول و پوست پوست شدن می شود.

بعضی از اثرات جانبی که کمتر اهمیت دارند عبارتند از:

- ناراحتی معده، سوزش و درد ملایم معده، اسهال، یبوست

- نفخ، باد معده

- سرگیجه، سردرد، عصبی شدن

- خارش یا جوش زدن پوست

- تاری دید

- احساس صدای زنگ در گوش

موارد فوق فهرست کامل اثرات جانبی این دارو نیست و موارد دیگری نیز پیش می آید. برای شناخت اثرات جانبی دارو با پزشک خود تماس بگیرید.

چه داروهای دیگری بر ناپروکسین اثر می گذارند؟

قبل از مصرف داروهای ضدافسردگی مثل سیتالوپرام، اسیتالوپرام، فلوکستین، فلووکسامین، پاروکستین، سرترالین، ترازودون یا ویلازودون با پزشک خود مشورت کنید. مصرف هریک از این داروها به همراه داروهای غیراستروئیدی ضد التهاب باعث کبودی یا خونریزی می شود.

درصورت مصرف هریک از داروهای زیر از پزشک یا داروساز بپرسید که آیا مصرف ناپروکسین برای شما ضرری ندارد:

- رقیق کننده خون مانند وارفارین، کومادین، جانتون

- لیتیوم (اسکالیت، لیتوبید)

- متاترکسات (رماترکس، ترکسال)

- دیورتیک یا قرص های آب مثل فوروسمید

- استروئیدها (پردنیزون و غیره)

- آسپرین یا دیگر داروهای غیراسترئیدی ضدالتهابی مثل ایبوپروفن، ناپروکسین، سلکوسیب، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ملوکسیکام و غیره

- داروهای بیماری های قلبی یا فشارخون مثل بنازپریل، انالاپریل، لیسینوپریل، کوئیناپریل، رامیپریل و غیره

این فهرست کامل نیست و داروهای دیگری هم هستند که به ناپروکسین واکنش نشان می دهند. با پزشک خود درمورد داروهایی که مصرف می کنید صحبت کنید یعنی در مورد داروهای با نسخه و بدون نسخه، ویتامین ها و داروهای گیاهی. بدون مشورت با پزشک هیچ داروهای جدیدی را مصرف نکنید.

در زمان مصرف ناپروکسین از چه چیزهایی باید دوری کرد؟

قبل از مصرف داروهای سرماخوردگی، آلرژی یا مسکن با پزشک یا داروساز مشورت کنید. بسیاری از داروهای بدون نسخه، دارای آسپرین یا مواد شبیه ناپروکسین هستند نظیر ایبوپروفن یا کتوپروفن. مصرف همزمان برخی داروها باعث دریافت میزان زیادی از این ماده در بدن می شود. برچسب دارو را بخوانید تا ببینید آیا این دارو حاوی ناپروکسین، آسپرین، ایبوپروفن یا کتوپروفن است.

مصرف الکل را ترک کنید. این کار خطر خونریزی معده را افزایش می دهد.

از قرارگرفتن در معرض نورخورشید یا برنزه کردن دوری کنید. ناپروکسین سوختگی پوست را تسریع می کند. در زمانی که خارج خانه هستید لباس کامل بپوشید یا از ضدآفتاب با اس پی اف 30 یا بالاتر استفاده کنید.

روش مصرف ناپروکسین چیست؟

دقیقا به همان میزان نوشته شده روی برچسب دارو یا به میزان تجویز پزشک مصرف کنید. مقدار بیشتر یا کمتر یا به مدت زمان بیشتر، از این دارو مصرف نکنید.

ناپروکسین ای سی شکلی کندتر از ناپروکسین است و تنها برای درمان آرتروز یا اسپوندیلیت آنکیلوزان مصرف می شود. از دستورالعمل پزشک پیروی کنید.

قرص یا extended-release روکش دار را خرد یا تکه نکنید و نجوید. کل قرص را قورت دهید. قرص extended-release  دارو را به کندی در بدن آزاد می کند. تکه کردن قرص باعث می شود یکباره مقدار زیادی از قرص در بدن آزاد شود. قرص روکش دار پوشش خاصی دارد که از معده محافظت می کند. تکه کردن قرص به این پوشش آسیب می رساند. قبل از مصرف و اندازه گیری مقدار داروی مورد نیاز، سوسپانسیون خوراکی را خوب تکان دهید و مقدار داروی مورد نیاز را با قاشق مخصوص اندازه گیری یا فنجان مخصوص اندازه بگیرید و از قاشق معمولی استفاده نکنید. اگر وسیله مخصوص اندازه گیری ندارید، از داروخانه تهیه کنید.

اگر باید مدت زیادی از ناپروکسین استفاده کنید، پزشک طبق زمان خاصی از شما می خواهد که شما را ویزیت کند تا مطمئن شود این دارو اثرات مخربی بر بدن شما نداشته است. این برنامه های زمانی را از دست ندهید.

دارو را در دمای اتاق و دور از حرارت و رطوبت نگهداری کنید.

اگر بیش از مقدار موردنیاز ناپروکسین مصرف کنید چه اتفاقی می افتد؟

با اورژانس تماس بگیرید.

علایم مصرف بیش ازحد شامل انواع شدید برخی از عوارض جانبی است که در این مقاله بیان شده است.

اگر یک مرتبه مصرف دارو را فراموش کنیم، چه اتفاقی می افتد؟

چون ناپروکسین را باید در زمان مورد نیاز مصرف کرد، نیازی به داشتن برنامه زمانی خاصی نیست. اگر این دارو را مرتب مصرف می کنید، به محض یادآوری، میزان داروی فراموش شده را مصرف کنید. اگر به زمان بعدی مصرف دارو نزدیک شده اید، میزان داروی فراموش شده را مصرف نکنید. برای جبران میزان فراموش شده، بیش تر از میزان موردنیاز، دارو مصرف نکنید.

 گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، زهرا احمدزاده ثانی آبادی
منبع: webmd.com

آتنولول جزءِ گروهی از داروهاست که بتا­بلوکر نامیده می شوند. بتا­بلوکرها بر روی قلب و گردش خون (جریان یافتن خون در بین سرخرگ ها و سیاهرگ ها) اثرگذارند.

آتنولول برای درمان آنژین صدری (درد قفسه سینه) و فشار خون بالا مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو همچنین برای جلوگیری  از حمله قلبی نیز به کار می رود.

این دارو می تواند برای مقاصدی غیر از آنچه در این مقاله آمده است، نیز استفاده شود.

مهم ترین اطلاعاتی که باید در مورد آتنولول بدانید چیست؟

بدون مشورت با پزشک خود مصرف آتنولول را قطع نکنید. در صورت توقف یکباره مصرف این دارو ممکن است وضعیت شما وخیم تر شود.

در صورتی که نیاز به هرگونه جراحی دارید، ممکن است مجبور باشید تا موقتا مصرف این دارو را قطع کنید. اطمینان حاصل کنید که جراح پیش از انجام عمل، از مصرف این دارو توسط شما باخبر است.

آتنولول می تواند باعث ایجاد عوارض جانبی شود که تفکر و عکس العمل شما را مختل سازد. در صورت رانندگی یا انجام هرگونه فعالیتی که نیازمند هوشیاری است، محتاط باشید.

هنگام مصرف آتنولول از نوشیدن الکل پرهیز کنید؛ چرا که سبب افزایش خواب آلودگی و سرگیجه می شود.

آتنولول تنها بخشی از برنامه جامع برای درمان فشار خون بالا است؛ این برنامه می تواند شامل رژیم غذایی، فعالیت ورزشی و کنترل وزن نیز باشد. در صورتی که تحت درمان بیماری فشار خون بالا هستید، رژیم غذایی، مصرف دارو و فعالیت ورزشی روزانه را به دقت دنبال کنید.

در صورتی که برای فشار خون بالا تحت درمان قرار گرفته اید، حتی در صورت احساس بهبودی، مصرف این دارو را ادامه دهید. فشار خون بالا اغلب هیچ علامت خاصی ندارد. ممکن است برای باقی عمرتان نیازمند استفاده از داروی فشار خون باشید.

آتنولول را در دمای اتاق و به دور از رطوبت و گرما نگه دارید.

مسائلی که بایستی آنها را پیش از مصرف آتنولول، با پزشک در میان بگذارید.

در صورتی که نسبت به آتنولول حساسیت دارید یا دارای بیماری قلبی خاصی مانند ضربان قلب کم یا انسداد عروق قلبی می باشید، نباید از این دارو استفاده کنید.

قبل از مصرف آتنولول در صورت داشتن هر کدام از موارد زیر با پزشک خود صحبت کنید:

- آسم، برونشیت، آمفیزم[1]

- دیابت

- فشار خون کم

- مشکل قلبی مانند انسدادعروق قلب، سندرم سینوس بیمار، ضربان قلب کم یا نارسایی احتقانی قلب

- افسردگی

- بیماری های مربوط به کلیه یا کبد

- اختلالات تیروئیدی

- میاستنی گراویس

- فئوکروموسیتوم

- مشکلات موجود در گردش خون (مانند سندرم رینود)

در صورت داشتن هر کدام از این بیماری ها، ممکن است لازم باشد تا مقدار مشخصی از غلظت این دارو را مصرف نمایید و یا برای ایمنی جهت استفاده از این دارو، تست های خاصی بر روی شما انجام گیرد.

دوران بارداری، گروه D (بر اساس گروه بندی FDA). این دارو می تواند برای جنین زیانبار باشد. در صورت باردار بودن از این دارو استفاده نکنید. در صورتی که در طول دوره درمان باردار شدید، پزشک خود را مطلع سازید. هنگام استفاده از این دارو، شکل موثری از کنترل زایمان را به کار گیرید. آتنولول می تواند به شیر مادر انتقال یافته و برای نوزاد شیرخوار زیان آور باشد. در صورت شیر دادن به نوزاد، بدون مشورت با پزشک مصرف دارو را قطع نکنید.

عوارض جانبی احتمالی برای مصرف آتنولول

در صورت داشتن عکس العمل های حساسیتی زیر سریعا با اورژانس تماس بگیرید:

- کهیر؛ مشکل تنفسی؛ ورم صورت، لب ها، زبان یا گلو

در صورت داشتن عوارض جانبی جدی زیر سریعا پزشک خود را در جریان بگذارید:

- ضربان قلب آرام یا نامنظم

- احساس سرگیجه، غش

- احساس تنگی نفس حتی هنگام فعالیت های خفیف

- تورم مچ پا یا پا

- حالت تهوع، دل درد، تب پایین، از دست دادن اشتها، ادرار به رنگ تیره، مدفوع گِلی رنگ، یرقان (زردی پوست یا چشم ها)

- افسردگی

- احساس سردی در دست ها و پاها

عوارض جانبی کمتر جدی می تواند شامل موارد زیر باشد:

- کاهش میل جنسی، ضعف جنسی یا مشکل ارضا شدن

- احساس خستگی

- اضطراب، دل نگرانی

موارد ذکر شده لیست کامل عوارض جانبی برای مصرف آتنولول نیست و سایر مشکلات نیز ممکن است رخ دهد. در صورت مشاهده هرگونه عوارض جانبی غیرعادی یا آزار دهنده، پزشک خود را مطلع سازید.

کدام داروها روی آتنولول تاثیر گذار هستند؟

در صورت استفاده از موارد ذیل، پیش از مصرف آتنولول با پزشک خود مشورت کنید:

- درمانهای مربوط به حساسیت (یا در صورتی که تحت آزمایش های حساسیت پوست قرار دارید)

- آمیدارون (Cordarone، Pacerone)

- کلونیدین (Catapres)

- دیگوکسین (digitalis، Lanoxin)

- دیزوپیرامید (Norpace)

- گوانابنز (Wytensin)

- و بازدارنده اکسیداز تک آمین (MOA) مانند ایزوکربوکسازید (Marplan)، ترانیل سیپرومین (Parnate)، فنلزین (Nardil)، یا سلگلین (Eldepryl، Emsam)

- داروهای مربوط به دیابت مانند انسولین، glyburide (Diabeta، Micronase، Glynase)، گلیپیزاید (Glucotrol)، کلروپروپامید (Diabinese)، یا متفورمین (Glucophage)

- داروهای قلبی مانند نیفدیپین (Procardia، Adalat)، رزرپین (Serpasil)، واراپامیل (Calan، Verelan، Isoptin)، دیلیتیازم (Cartia، Cardizem)

- داروهای مربوط به آسم یا سایر اختلالات تنفسی، مانند آلبوترول (Ventolin، Proventil)، بیوتل ترول (Tornalate)، متاپروترزل (Alupent)، پیربوترول (Maxair)، تربوتالین (Brethaire، Brethine، Bricanyl)، و تئوفیلین (Theo-Dur، Theolair)؛ یا

- داروهای سرماخوردگی، داروهای محرک یا قرص های رژیمی

لیست ارائه شده کامل نیست و ممکن است داروهای دیگری نیز وجود داشته باشد که با آتنولول ایجاد تداخل یا اندر کنش نمایند. با پزشک خود در مورد تمامی نسخه ها و داروهای بدون نسخه که مصرف می کنید، صحبت نمایید. این داروها می تواند شامل ویتامین ها، مینرال ها، محصولات گیاهی و داروهای تجویز شده توسط پزشک دیگر باشد.

بدون مشورت با پزشک، مصرف داروی جدیدی را آغاز ننمایید.

چگونگی مصرف آتنولول

این دارو را دقیقا مطابق نسخه مصرف نمایید. از مصرف دارو در مقادیر بیشتر یا مدت زمان طولانی تر از آنچه پزشک توصیه کرده، جدا خودداری کنید. از دستورالعمل های موجود برروی برچسب نسخه پیروی نمایید. این دارو را با یک لیوان پر از آب مصرف کنید.

آتنولول را همه روزه در زمان معین مصرف نمایید.

وعده های مصرفی و غلظت دارو را بدون مشورت با پزشک تغییر ندهید. در مورد قطع کردن دارو ابتدا با پزشک خود مشورت کنید. قطع کردن ناگهانی مصرف دارو می تواند باعث وخامت وضعیت شما شود.

برای اطمینان از اثر بخشی دارو بر روی بیماری تان، بایستی فشار خون خود را مرتبا بررسی نمایید. وقتهای ملاقات با دکتر را به هیچ وجه از دست ندهید.

آتنولول را در دمای اتاق و به دور از رطوبت و گرما نگه دارید.

در صورت مصرف بیش از حد آتنولول چه اتفاقی رخ می دهد؟

در صورت مصرف بیش از حد این دارو، با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید. علایم اور دوز شدن می­تواند شمال ضربان قلب نامنظم، تنگی نفس، ناخن های کبود شده، سرگیجه، ضعف، غش یا تشنج باشد.

در صورت عدم مصرف وعده ای از این دارو چه اتفاقی رخ می دهد؟

پس از به یاد آوردن، هر چه سریع تر وعده دارویی فراموش شده را مصرف کنید. درصورتی که کمتر از 8 ساعت با وعده بعدی فاصله دارید، این وعده مصرفی را رد کرده و مجددا طبق برنامه زمانی مرتب دارو را مصرف کنید. از مصرف بیشتر دارو برای جبران وعده از دست رفته پرهیز نمایید.



[1] اتساع و بزرگی عضوی در اثر گاز یا هوا

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، احسان جمال ریحان
منبع: medicinenet.com

هر نوع ملکول کوچکی است که پس از ورود به بدن با فعل و انفعال در سطح ملکولی عمل بدن را تغییر دهد.

بطور خلاصه دارو به مواردی اطلاق میـشود .که جهت تشخیص،درمان،بهبودی،تشخیص و یا پیشگیری از یک بیماری بکارمیرود.

 

منابع دارو

فراوردهاي داروئي و بيولوژيك را از چهار راه اصلي بدست مي آورند:

۱- منابع گياهي:

از برگ ،ريشه،دانه و يا قسمت هاي ديگر گيـاهان بعد ازخشك كردن و يا انجام اعمالي روي درمان استفاده ميـشود،كه از آنها

تحت نام دارو هاي خام ياد ميگردد.با جدا كردن تركيب فعال فارماكولوژيك از گياهان داروئي ، موادي قوي و موثر بدست مــي آيد .

۲- منابع حیوانی:

داروهای حیوانی را معمولا از غدد اعضا مختــلف حیوانات به دست می آورند از نمونه این داروها میتوان :

اپی نــفرین،انسولین و تیروکسین را نام برد.

3- منابع معدنی:

این داروها شامل فلزات و شبه فلـزات هستند کــه به صورت اسید و باز و املاح به کار میروند .

از نمونه این داروها میتــوان آهن،ید،سولفات سدیم و سولفـات منزيم را نام بــرد.

۴- داروهای صناعی:

این داروها در آزمایشگاه تهیه واز ترکیبات آلی یا معدنی و یا مجموعه ای از این دو تهیه شده اند.

از نمونه این داروها و داروهای ضد انعقادرا ميـتوان نــام بـرد.

نام داروها

نام شیمیایی:

وضعیت دقیق ترکیب شیمیایی و ساختمان مولکولی داروها رو مشخص میکند این نام بیشتر برای شیمی دانها معنی دار است

مانند ان۴-هیدروکسی فنیل استامید که نام شیمیایی استامینوفن است.

نام ژنریک:

یا نام غیر اختصاصی که مشخـص کننده گروه فارماکولوژی داروهاست و اغلب از نام شیمیایی آن ها اقتباس شده ولی ساده تر از آن

است.

نام تجاری:

یا نام اختصاصی دارو که اغلب تـوسط کمپانی های فروشنده دارو انتخاب میشود، اسامی مناسبی هستند که در نوشتن آنها حـرف اول

را بزرگ مینویسند و دارای نماد آرانگلیسی تجارتی است.

 

اشکال دارو

اشكال داروئي فرم هاي مختلف يك داروست كه جهت استفاده از راه هاي مختلف تهيه مي شوند.بعضي از اشكال دارو به شرح

زير است:

عصاره ها:

پس ازاستخراج مواد موثر گياهي يا حيواني در اثر حل كردن در حال ( آب يا اتر ) وتبخير و تلغيظ ماده حاصله،عصاره به دست

مي آيد كه قدرت اثر آن معمولا چندين برابر ماده خام اويله مي باشد.عصاره ها به شكل مايع،نرم وخشكوجود ندارد و جهت حفظ خواص داروئي خود بايد در ظرف سربسته و به دور از نور نگهداري شوند.

تنطورها:

عصاره الكلي يا هيدروالكلي است كه از داروهاي گياهي يا مواد شيميايي به دست مي آيد.غلظت مواد موقر آن ها بين ۱۰ تا ۲۰

درصد متغییر است.برای نمونه میتوان از تنطور ید نام برد.تنطورها باید دور از نور (در شیشه های رنگین)نگهداری شوند و برخی از آنها پس ازمدت زمانی اثرات داروئی خود را از دست داده و فاسد میشوند(تنطوربلادون)

شربت ها:

اشكال داروئي هستند كه از انحلال مواد موثر در شربت قند حاصل مي شوند و اين قند سبب مطبوع كردن طعم دارو ميگردد(شربت سولفات فرو، هیدروکسی زین، دکسترومتوروفان)

الگزیر ها:

با افزودن مواد قندی ،الکل و برخی مواد معطر به مواد داروئی تلخ جهت مطبوع کردن به دست می آیند (الگزیر پارگوریک،الگزیر

استامینوفن،الگزیر فنوباربیتال)

سوسپانسیون ها:

مخلوط های مایعی هستند که مواد تشکیل دهنده آنها برای مدت کوتاهی در حالت تعلیق مانده و سپس رسوب می کنند ،لذا قبل از مصرف باید تکان داد تا داروی محتوای ظرف به شکل یکنواخت درپخش شود سوسپانسسیون ها ممکن است از مخلوط چند ماده موثره داروئی تشکیل شده باشند.

دم کرده ها:

داروهای مایعی هستند که از خیساندن گیاه مورد نظر در آب سرد یا جوش و صاف کردن مایع حاصله بدست می آید.در اثر قدرت انحلال آب ،مواد موثر گیاهی در آن حل می شود.

پماد یا روغن ها:

اشکال داروئی نیمه جامدی هستند که برای مصرف موضعی به کار میروند و مواد داروئی با یک ماده حامل نظیر وازلین،پارافین یا لانولین مخلوط شده است. در صورتی که در تهیه پمادها مقادیزیادی گردهای داروئی مثل نشاسته،اکسید روی،کائولین و یا تالک جهت سفت کردن قوام فراورده بکار میرود ،ماده حاصله را خمیر پوستی میگویند.

کرم ها:

از پمادها نرمتر بوده و شامل مقدار کمی آب هستند که به منظور نرم کردن پوست بکار میروند.

گرد ها:

موادی هستند که علاوه بر مصرف به شکل اصل داروئی در تهیه قرصها بکار میروند.

قرص ها:

یکی از اشکال داروئی جامد است که از پودرهای داروئی صورت فشرده و به شکل استوانه ای یا پهن تهیه میشوند . در صورتی که قرص بد طعم ،سوزاننده یا بد رنگ باشد روی آن را از یک ورقه قندی با رنگهای مختلف می پوشانند که چنین قرصی را دراژه میگویند.

قرص های مکیدنی:

داروهای مختلف را پس از مخلوط کردن با قند ،موسیلاژ و مواد معطر به شکل قرص در می آورند که از طریق مکیدن در تسکین سرفه و ضدعفونی دهان و حلق بکار میرود.

کپسول ها:

کپسول ها محفظه های کوچک ژلاتینی یا بیضی شکل هستند که طعم بد و تلخ داروها را مخفی کرده و پس از ورود در معده و مجاورت با شیره معده حل میشود.

شیاف ها:

اشکال داروئی مروطی شکل که از طریق رکتوم استعمال میشوند .در ساختمان آنها از کره کاکائو،صابون،پیه و ژلاتین استفاده شده است که در حرارت معمولی جامد بوده ولی درحرارت ۳۶ درجهذوب و مواد موثره آنها جذب می شود.

داروهای تزریقی:

محلول قابل تزریق محلولی استریل است که حاوی یک یا چند ماده داروئی بوده و از طریق وریدی،عضلانی یا زیر جلدی بکار میرود.بصورت شیشه ای یا ویال میباشند.

بخورها:

بخورها اغلب شامل مواد ضدعفونی کننده و فرارند که هنگام مصرف مقدار کمی از آنها را به آب جوشاضاف میکنند ،در نتیجه ماده فرار شامل ماده موثر داروئی است که به همراه بخار آب استنشاق میشود.در زمان حاضر داروهای استنشاقی جهت درمان برخی حالات نظیر آسم با استفاده دستگاه آئروسل بکارمیروند که با یک فشار ذرات مورد نظر وارد بینی میشود.و دارو از این طریق اثر میکند.

منبع: تبیان

استامینوفن یک داروی مسکن و تب بر است.

استامینوفن داخل مقعدی به صورت شیاف برای معالجه بسیاری از بیماری‌ها از جمله سردرد، درد عضلات، آرتروز، کمردرد، دندان درد، سرماخوردگی و تب تجویز می‌شود.

استامینوفن همچنین می‌تواند برای درمان بیماری‌هایی که در راهنمای مصرف دارو ذکر نشده‌اند هم استفاده شود.

مهمترین اطلاعاتی که باید در مورد استامینوفن بدانیم کدامند؟

هیچگاه از این دارو بیش از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. چراکه مصرف بیش از حد مجاز آن ممکن است به کبد شما آسیب زده و یا موجب مرگ شود.

همیشه مقدار استامینوفن بکار رفته در محصول خاصی که استفاده می‌کنید را بدانید.

اگر در گذشته به بیماری کبد الکلی (کبد چرب) مبتلا بوده‌اید و یا روزانه بیش از سه (قوطی) نوشیدنی الکلی مصرف می‌کنید، هرگز بدون مشورت پزشک از این دارو استفاده نکنید. ممکن است شما اصلا قادر به استفاده از استامینوفن نباشید.

در دوره مصرف استامینوفن از مصرف نوشیدنی‌های الکلی خود داری کنید، چراکه ممکن است به کبد شما آسیب بزند.

اگر سابقه بیماری‌های کبدی و یا اعتیاد به الکل دارید از پزشک یا داروخانه محله خود در مورد مخاطرات مصرف استامینوفن سؤال کنید.

در مورد استفاده از دیگر داروهای ضد سرماخوردگی، ضد حساسیت، مسکن و یا داروهای خواب آور با یک پزشک یا داروخانه مشورت کنید. استامینوفن (که مخفف آن APAP است) در ترکیب بسیاری از داروهای دیگر هم استفاده می‌شود. استفاده همزمان از چندین محصول دارویی ممکن است باعث شود تا ناخواسته استامینوفن زیادی مصرف کنید و این می‌تواند عواقب مهلکی درپی داشته باشد.قبل از مصرف هر دارو ابتدا برچسب آن را چک کنید و ببینید که آیا استامینوفن یا APAP در ترکیبات آن استفاده شده است یا خیر.

قبل از مصرف استامینوفن در چه مواردی باید با پزشک خود مشورت کنیم؟

اگر به استامینوفن حساسیت دارید، نباید این دارو را مصرف کنید.

اگر یکی از شرایط زیر را دارید، قبل از مصرف استامینوفن باید با یک پزشک یا داروخانه مشورت کنید:

- بیماری‌های کبدی؛ یا

- سابقه اعتیاد به مشروبات الکلی

اگر در گذشته به بیماری کبد الکلی (کبد چرب) مبتلا بوده‌اید و یا روزانه بیش از سه (قوطی) نوشیدنی الکلی مصرف می‌کنید هرگز بدون مشورت پزشک از این دارو استفاده نکنید. ممکن است مصرف استامینوفن برای شما خطرناک باشد.

انجمن غذا و داروی آمریکا (FDA) در رده بندی C خود در مورد مصرف دارو در زمان بارداری می‌گوید: تشخیص بی خطر بودن استامینوفن برای شما در زمان بارداری به عهده پزشک است. اگر باردار هستید، بدون مشورت پزشک از این دارو استفاده نکنید.

استامینوفن می‌تواند از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل شده و به او آسیب برساند. اگر به نوزاد خود شیر می‌دهید بدون مشورت پزشک استامینوفن مصرف نکنید.

عوارض جانبی استامینوفن (کدامند؟)

اگر بعد از مصرف استامینوفن یکی از این نشانه‌های حساسیت در شما نمایان شد سریعا به پزشک مراجعه کنید: کهیر زدن؛ تنگی نفس؛ ورم صورت، لب‌ها، زبان و یا گلو.

اگر بعد از مصرف دارو ، هر یک از عوارض زیر را مشاهده کردید، سریعا مصرف دارو را قطع کرده و با پزشک خود تماس بگیرید:

- تب خفیف همراه با حالت تهوع، درد در ناحیه شکمی و کم اشتهایی.

- ادرار کدر، مدفوع سیاه یا قهوه‌ای تیره؛ و یا

- زردی (زرد رنگ شدن پوست یا چشم‌ها).

البته نشانه‌های لیست شده در بالا کامل نیستند و ممکن است شاهد عوارض جانبی دیگری هم در مصرف کنندگان استامینوفن باشیم. در مورد عوارض جانبی این دارو با پزشک خود مشورت کنید.

کدام داروها روی استامینوفن تاثیر می‌گذارند؟ (تاثیر متقابل دیگر داروها براستامینوفن)

داروهای دیگر ممکن است با استامینوفن تداخل داشته باشند. به همین دلیل باید پزشک خود را در مورد دیگر داروهای مصرفی خود مطلع کنید. این امر شامل داروهای تجویز شده توسط پزشک، داروهایی که بدون نسخه خریداری کرده‌اید، ویتامین‌ها و گیاهان دارویی نیز می‌شود.

در دوره مصرف استامینوفن از چه چیزهایی باید اجتناب کرد؟(موارد احتیاط در مصرف استامینوفن)

در مورد استفاده از داروهای سرماخوردگی، ضد حساسیت، مسکن و یا داروهای خواب آور با یک پزشک یا داروخانه مشورت کنید. استامینوفن (که مخفف آن APAP است) در ترکیب بسیاری از داروهای دیگر هم استفاده می‌شود. استفاده همزمان از چندین محصول دارویی ممکن است باعث شود تا ناخواسته استامینوفن زیادی مصرف کنید و این می‌تواند عواقب مهلکی درپی داشته باشد. قبل از مصرف هر دارو ابتدا برچسب آن را چک کنید و ببینید که آیا استامینوفن یا APAP در ترکیبات آن استفاده شده است یا خیر.

در دوره مصرف استامینوفن از نوشیدنی‌های الکلی دوری کنید، چراکه ممکن است به کبد شما آسیب برسانند.

طریقه مصرف استامینوفین

این دارو را دقیقا به مقدار تجویز شده توسط پزشک و یا نوشته شده روی جعبه استفاده کنید. مصرف بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده و یا مصرف آن به مدت طولانی‌تر از دوره درمان به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.

هیچگاه بیش از مقدار توصیه شده مصرف نکنید. چراکه مصرف بیش از حد مجاز ممکن است به کبد شما آسیب زده و حتی موجب مرگ شود.

یک شیاف استامینوفن ممکن است حاوی تا 650 میلی‌گرم استامینوفن باشد. حتما مقدار دقیق استامینوفن را در محصول مصرفی خود بدانید.

برای درمان کودکان، حتما از استامینوفن مخصوص کودکان استفاده کنید و دستورات مربوط به مقدار مصرف دارو را از روی جعبه مو به مو رعایت کنید. برای استفاده از این دارو در کودکان کمتر از 2 سال حتما با پزشک مشورت کنید.

شیاف استامینوفن را هیچگاه از طریق دهان مصرف نکنید. این نوع دارو فقط برای مصرف داخل مقعدی ساخته شده است.

قبل و بعد از استعمال شیاف حتما دستان خود را بشویید.

سعی کنید قبل از استفاده از شیاف استامینوفن شکم و روده شما خالی باشد.

قبل از استعمال شیاف پوشش خارجی آن را بردارید. شیاف را برای مدت زیاد در دست خود نگه ندارید ، چون ممکن است در دست شما آب شود.

برای گرفتن نتیجه بهتر، روی زمین یا تخت دراز بکشید و شیاف را از سمت نوک تیز وارد مقعد کنید و برای چند دقیقه همانجا نگه دارید. چون شیاف به محض وارد شدن آب می‌شود، قاعدتا نباید برای نگه داشتن آن احساس ناراحتی کنید. از رفتن به دستشویی بمحض استفاده از شیاف خودداری کنید.

در صورت برخورد به عوارض زیر استفاده از استامینوفن را متوقف کرده و با پزشک معالج خود تماس بگیرید:

- اگر بعد از 3 روز مصرف دارو هنوز هم تب دارید.

- بعد از 10 روز استفاده هنوز احساس درد می‌کنید. (5 روز در کودکان)

- اگر گلودرد و تب و حالت تهوع دارید.

- در صورت پیدا شدن جوش، سردردهای مزمن یا هر نوع قرمزی یا ورم روی پوست.

- اگر علائم بیماری شما بیشتر شد، یا علائم جدیدی مشاهده کردید.

استامینوفن ممکن است موجب نتایج غلط در برخی آزمایش‌ها مثل آزمایش ادرار در تعیین میزان گلوکز (قند) شود. اگر دیابت دارید و در طول دوره مصرف استامینوفن تغییراتی در سطح گلوکز خود مشاهده کردید، با پزشک معالج خود مشورت کنید.

دارو را در دمای اتاق و بدور از حرارت و رطوبت نگهداری کنید.

شیاف‌های داخل مقعدی را می‌توان در یخچال هم نگهداری کرد ولی از منجمد کردن دارو خودداری کنید.

در صورت مصرف بیش از حد (اوردوز) استامینوفن چه باید کرد؟

در این صورت سریعا به پزشک مراجعه کنید و یا با تلفن 115 مرکز فوریتهای پزشکی تماس بگیرید. مصرف بیش از حد استامینوفن می‌تواند کشنده باشد.

اولین نشانه‌های مصرف بیش از حد استامینوفن، کم اشتهایی، حالت تهوع، استفراغ، درد شکم، عرق کردن، گیجی و ضعف هستند. از علائم شدیدتر می توان به درد در ناحیه بالای شکم، ادرار کدر و زرد شدن پوست یا سفیدی چشم اشاره کرد.

در صورت جاانداختن یکنوبت استامینوفن چه باید کرد؟

از آنجایی که استامینوفن بر اساس نیاز افرادتجویز می‌شود ممکن است برنامه خاصی برای مصرف آن نداشته باشید. در صورت استفاده متداول از این دارو می‌توانید به محض بیاد آوردن نوبت فراموش شده آن را مصرف کنید. اما اگر تقریبا زمان نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده به برنامه دارویی منظم خود بازگردید. هیچگاه برای جبران نوبت فراموش شده ، داروی اضافی مصرف نکنید.

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، بابک حسینی نژاد
منبع: webmd.com

Please publish modules in offcanvas position.