پزشکان گزارش داده اند که دو بیمار مبتلا به ویروس اچ آی وی، عامل بیماری ایدز، پس از پیوند مغز استخوان ظاهرا از این ویروس رهایی یافته اند.

یکی از بیماران تقریبا چهار ماه و دیگری نزدیک به دو ماه را را بدون دارو سپری کرده اند بدون آنکه نشانه ای بازگشت ویروس در آنها مشاهده شود.

تیم پزشکان در بیمارستان بریگام و زنان در بوستون آمریکا می گویند هنوز خیلی زود است از درمان این بیماری صحبت شود چون هنوز احتمال بازگشت ویروس وجود دارد.

این یافته ها در کنفرانس انجمن بین المللی ایدز عرضه شد. رهایی یافتن از اچ آی وی دشوار است چون این ویروس در داخل دی ان ای پنهان می شود و ذخایر غیرقابل دسترسی در بدن تشکیل می دهد.

در معالجه عادی، داروهای ضدویروسی اچ آی وی را در جریان خون تحت کنترل نگه می دارد اما با قطع دارو، ویروس بازمی گردد.

دو مردی که معالجه شده اند برای حدود ۳۰ سال مبتلا بودند. هر دو آنها به سرطان لنفاوی مبتلا شدند که پیوند مغز استخوان را لازم آورد.

مغز استخوان محل ساخته شدن سلول های خون است و تصور می شود که ذخیره گاه بزرگ اچ آی وی باشد.

پس از پیوند، در یک بیمار تا دو سال و در بیمار دیگر تا چهار سال اثری از ویروس مشاهده نشد.

به این ترتیب پزشکان داروی یکی از آنها را پانزده هفته پیش و نفر دیگر را هفت هفته قبل قطع کردند.

دکتر مایکل بریدی مدیر پزشکی ترنس هیگینز تراست به بی بی سی گفت: "قضاوت در مورد اهمیت این خبر دشوار است. برای این دو بیمار و زندگی شان فوق العاده مهم است اما عمل پیوند مغز استخوان عملی ریسکی است. مبتلایان به اچ ای وی اگر داروهای ضدویروسی بخورند طول عمرشان تقریبا عادی است. خطر مرگ در سال های اول پس از عمل پیوند مغز استخوان حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد است بنابراین این عمل هرگز نمی تواند درمانی برای همه مبتلایان باشد."

به علاوه به گفته او وقتی به یاد می آورید که بیشتر موارد بیماری در جنوب آفریقاست این شیوه خیلی هم پرهزینه است، بنابراین اهمیت آن احتمالا در درک عمیق تر چگونگی پنهان شدن اچ آی وی در بدن است و اینکه چگونه می توان این ذخایر اچ آی وی یا مخفی گاه های ویروسی را پاکسازی کرد.

بیماران مبتلا با کمک داروهای ضدویروسی یک زندگی نسبتا عادی را می گذرانند.

دکتر تیموتی هنریش به بی بی سی گفت که این نتایج مهیج است، اما افزود: "ما به یک درمان دست نیافته ایم، به بررسی بیشتر نیاز داریم."

"می توانیم بگوییم که اگر ویروس برای یک سال یا دو سال پس از قطع دارو بازنگشت، احتمال بازگشت آن خیلی کم خواهد شد."

به گفته او هنوز زود است لغت درمان به کار برده شود.

چندی قبل هم گزارش شد که بدن یک کودک متولد شده در می سی سی پی آمریکا از ویروس اچ آی وی پاک شده است.

البته او هنگام تولد با داروهای ضدویروسی معالجه شد بنابراین هیچ نوع پایگاه ویروسی در بدنش شکل نگرفت.

کارشناسان گفتند که هرچند پیوند مغز استخوان گزینه ای عملی برای مبتلایان به اچ آی وی نیست اما موارد تازه این مطالعه می تواند به رویکردی تازه برای معالجه و نهایتا ریشه کن کردن این ویروس منجر شود.

منبع: بی بی سی

بیماری آلزایمر ، امروزه یکی از رایج ترین بیماری های زوال عقل در سنین بالاست. تنها در آمریکا بیش از پنج میلیون نفر از این بیماری رنج می برند.اما در حال حاضر راهی برای پیشگیری از آن وجود ندارد.

به گزارش مجله پزشکی مادر، یک تحقیق که به تازگی در مجله  the Cell Press journal Neuron منتشر شده است، نشان می دهد که یک ژن به نام CD33 با بروز بیماری آلزایمر رابطه دارد. این ژن مانع می شود که سیستم ایمنی بدن مولکولهای توکسیک را در مغز از بین ببرد.این مولکولها در ایجاد آلزایمر نقش دارند. این کشف که نگاه تازه ای به فرایند مولکولی این بیماری پدید می آورد ، احتمالا امکان پیشگیری از آلزایمر را فراهم می سازد.

آقای رودولف تانزی مدیر این تحقیق از بیمارستان عمومی ماساچوست معتقد است : پیش از این ، چیزی در باره عملکرد ژن CD33 در مغز نمی دانستیم.اما کشف ما نشان می دهد که با کنترل این ژن می توان روش درمانی تازه ای برای بیماری آلزایمرو دیگر بیماری های مربوط به مغز و اعصاب، بکار بست.

یک نشانه اصلی بیماری آلزایمر، تشکیل پلاک های بتا-آملوید یا همان رسوب مولکول های توکسیک میان سلولهای عصبی در مغز است.پژوهش های قبلی ، بیان می کنند که این پلاک ها و جرم ها باعث نابودی سلول های عصبی در مغز و نتیجتا نابودی حافظه و سایر توانایی های عقلی می گردند.گرچه چندین ژن از جمله CD33 که اخیرا معلوم شده، مسئول تشکیل و توزیع این پلاکها هستند.

به گزارش مجله پزشکی مادر، در تحقیق جدید، تانزی و گروهش پی بردند که CD33 در کار میکروگلیا - سلولهای ایمنی برای پاکسازی مغز از مواداضافی و زائد اخلال ایجاد کرده و پاتوژن ها را در مغز تخریب می کنند.نمونه های بافتی مغز بیماران آلزایمری نشان میدهند که هر چه پلاکهابیشتر است ، فعالیتهای ژن CD33  نیز بیشتر مشاهده می گردد.غیرفعال سازی این ژن در مغز موش،عملکرد میکروگلیا را در جمع آوری و نابودی مولکول های توکسیک در مغز را بهبود می دهد.نتیجتا این امر باعث کاهش پلاک ها در مغز این جانور می شود.

تانزی می گوید: این نخستین بار است که ما عملکرد ژن CD33 را مشاهده می کنیم که مستقیما در پاکسازی پلاک های بتا- آملوید نقش دارد.این کشف نشان می دهد، بطور هیجان انگیزی با غیرفعال سازی این ژن امکان پیشگیری از آلزایمر وجود دارد.

مهندس ابراهیمی- مجله پزشکی مادر
منبع:  Cell Press

پژوهشگران طی یک پروژه وسیع راز چگونگی گسترش سرطان را در بدن- متاستاز- فاش کردند.

سلول های سرطانی که از تومورها خارج شده و به دیگر عضوهای بدن یورش می برند تهاجمی تر، چابک تر و فعال تر از سلول های خوش خیم هستند.بر اساس یافته های جدید، این سلول ها نیروی بیشتری به محیط خود وارد می کنند و می توانند به آسانی در فضاهای کوچک مانور بدهند. دانش پژوهان طی یک مقایسه نظام مند از سلول های سرطان سینه متاستاز داده به سلول های سالم سینه، تفاوت چشم گیری را بین این خط سلولی از نظر روش کار، مهاجرت، واکنش به اکسیژن، تولید پروتئین و توانایی آنها برای چسبیدن به سطح نشان دادند.
محققان چشم انداز جدیدی را از چگونگی گذار این سلول ها از سطح سلولی خوش خیم به سلول های متاستازی سرطانی شده کشف کردند - فرایندی که به خوبی شناخته شده نبود.
"رابرت اوستین" استاد فیزیک و مجری این تحقیقات از دانشگاه پرینستون گفت: با در نظر گرفتن انواع مختلف از تجربیاتی که سلول های متاستاز داده و غیر متاستازی را به طور نظام مند مقایسه می کند، توانستیم دانش خود را از چگونگی روی دادن متاستاز ارتقا دهیم. وی افزود: این محققان دریافتند در حالی که سلول های خوش خیم حرکت بسیار کندی دارند، سلول های متاستازی بسیار سریع تر و در یک خط مستقیم حرکت می کنند.

محققان رفتار سلول ها را در یک محفظه کوچک سلولی دارای کانال های سیلیکونی که برای تقلید محیط طبیعی داخلی بدن طراحی شده بود، مطالعه کردند.

در این پژوهش محققانی از دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز، موسسه مطالعه زیستی سالک و دانشگاه کالیفرنیا- سانتاکروز و دانشگاه کالیفرنیا – سان فرانسیسکو حضور داشتند و بودجه آن توسط 12 مرکز مطالعات فیزیک، زیست شناسی و سرطان شناسی تامین شده بود.

برای این پروژه ملی حدود 100 محقق از 20 موسسه حضور داشتند. تمامی این پژوهشگران آزمایشات خود را با استفاده از دو خط سلولی، واکنش گرها و پروتکل ها برای اطمینان از قابل مقایسه بودن نتایج انجام دادند.

در این مطالعه محققان چگونگی ورود سلولهای سرطانی به سلول های اطراف و چگونگی بیان ژن و پروتئین ها را مورد بررسی قرار دادند.

نتایج این تحقیقات در نشریه Scientific Reports منتشر شده است.

منبع: خبرگزاری مهر

دانشمندان در آمریکا موفق شدند کلیه ای بسازند که پس از کار گذاشتن در بدن موشها ، موفق به تولید اوره شد. آنها امیدوارند که با این روش ، روزی بتوانند کلیه یک انسان را در آزمایشگاه رشد داده و بازسازی کنند و با پیوند آن ، بیماران کلیوی را از دارو و دیالیز نجات دهند.طبیعی است که چون این کلیه از سلول های بنیادی خود بیمار درست شده، با مشکل پس زدن از طرف دستگاه ایمنی بیمار ، روبرو نخواهیم بود.

در این روش منحصر بفرد ، ابتدا درون کلیه معیوب بیمار را از سلول های آسیب دیده تخلیه می کنند ، و سپس درون آن را با یک کلیه اهدایی و سلول های سازنده عروق خونی ، پر می سازند و در نتیجه کلیه ای جدید و کارآمد ، بدست می آید.

به گزارش مجله پزشکی مادر ، این کار اکنون برای دیگر اعضای بدن مانند قلب،ریه هاو کبد در حال انجام است ، اما با توجه به پیچیدگی زیاد کلیه ها ، تاکنون دانشمندان در انجام این کار چندان موفق بودند. گزارش این تحقیق در مجله Nature Medicine درج شده است.

هرولد اوت ، رئیس مرکز Regenerative Medicine at Massachusetts General Hospital in Boston می گوید: ویژگی اصلی این روش آن است که چهارچوب اصلی کلیه خود بیمار محفوظ می ماند و کلیه ساخته شده  همانند یک کلیه اهدایی ، درون آن جاسازی می شود.اگر این تکنولوژی در مقیاس انسانی ، توسعه یافته و عمل کند ، دیگر مشکلاتی مانند پس زدن کلیه پیوندی و یا مشکل کمبود کلیه های اهدایی را نخوهیم داشت.

سالانه حدود 18000 پیوند کلیه در آمریکا انجام می گیرد و روزبروز بر صف متقاضیان کلیه در جهان افزوده می گردد.با توجه به این نیاز شدید، موفقیت در انجام چنین کاری ، خدمت بزرگی به این دسته از بیماران خواهد بود.

به گزارش مجله پزشکی مادر ، اوت و همکارانش ،این تحقیق را در دو بخش انجام دادند. ابتدا خالی کردن کلیه معیوب از سلولهای ناکارامد برای فراهم ساختن فضای مناسب جهت سلولهای تازه و سالم ، سپس تولید و ساختن یک عضو کارامد جدید از سلولهای بنیادی خود بیمار که در داخل کلیه معیوب تعبیه می گردد.

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، سمن سجادی
منبع: medicalnewstoday.com

دانشمندان دانشگاه کمبریج برای اولین بار مولکول چهار رشته ای دی ان ای را در بدن انسان مشاهده کرده اند که ممکن است راه تازه ای را برای درمان سرطان پیش روی بشر بگذارد.

مارپیچ دی ان ای که به آن لقب مولکول حیات داده اند و حامل رمزهای ژنتیکی است به عنوان مولکولی دو رشته ای شناخته می شد، اما محققان در پژوهشی که در نشریه شیمی طبیعت منتشر کرده‌اند می گویند مارپیچ چهار رشته ای در بدن انسان وجود دارد و احتمالا زمانی مشاهده می شود که سلول شرایط سرطانی پیدا می کند.

به این ترتیب دانشمندان این موضوع را مطرح می کنند که دی ان ای چهار رشته ای ممکن است راه تازه ای برای درمان سرطان پیش روی بشر بگذارد.

پروفسور "شانکار بالاسوبرامانیان" استاد بخش شیمی دانشگاه کمبریج می گوید: "احتمالا این مولکول وقتی زیاد می شود که سلول دارای ژنوتیپ (ترکیب ژنتیکی) به خصوصی باشد یا کارکردش مختل شده باشد."

او می گوید "ما باید این را ثابت کنیم. اگر چنین شود، می توان دی ان ای چهار رشته ای را با مولکولهای صناعی هدف قرار داد. این می تواند راه جالبی باشد. در این صورت می توانیم سلولهای را که کارکردشان مختل شده به طور اختصاصی هدف قرار دهیم."

شصت سال پیش در چنین روزهایی بود که جیمز واتسون و فرانسیس کریک دوان دوان به میخانه ای که در کنار آزمایشگاه دانشگاه کمبریج قرار داشت رفتند و کشف "مولکول حیات" را اعلام کردند.

واتسون و کریک توضیح دادند چگونه دو رشته مولکول شیمیایی طویل بگونه ای دور هم پیچیده اند تا اطلاعاتی را که سلول لازم دارد به صورت رمز نگهداری کند.

و حالا نسل بعدی همکاران آنها در کمبریج سعی می کنند پیچیدگیهای دی ان ای را بهتر بشناسند. دانشمندان چندین سال پیش توانسته بودند در آزمایشگاه دی ان ای چهار رشته ای را بسازند اما تیم سوبرامانیان در جستجوی این مولکول در سلولهای بدن انسان بود.

مولکول چهار رشته ای جی

به این مولکول، "چهار رشته ای جی" (G-quadruplex) می گویند. جی(G) به یکی از چهار نوع "باز"ی اشاره دارد که مولکول دی ان ای را در کنار هم نگه می دارد و اطلاعات ژنتیکی ما را به رمز در می آورد. (سه باز دیگر عبارتند از: آدنین، سیتوزین و تیمین(

بنابراین به نظر می رسد چهار رشته ای جی وقتی شکل می گیرد که میزان گوانین زیاد باشد.

با اینکه پیش از این روشن شده بود دی ان ای چهار رشته ای در مژک داران (موجودات ابتدایی میکروسکوپی) وجود دارد اما این تحقیق جدید برای اولین بار چهار رشته ای جی را در سلول انسان رصد کرده است.

برای این کار پژوهشگران پادتن هایی (آنتی بادی) را طراحی و تولید کردند که چهار رشته ای ها را شناسایی کند و به آنها متصل شود.

این پادتن ها با مواد فلورسانس نشاندار شده بودند بنابراین دانشمندان می توانستند هر وقت و هر جا که چهار رشته ای ها در چرخه سلول ظاهر می شدند، آنها را ردیابی و از آنها تصویربرداری کنند.

دانشمندان متوجه شدند دی ان ای چهار رشته ای بیشتر در موقعی ظاهر می شود که سلول به سرعت در حال تکثیر است، و به طور مشخص تر در فاز اس (G) چرخه سلول، یعنی وقتی که سلول، درست پیش از تقسیم شدن، یک نسخه دیگر از ان ای خود را می سازد.

 پروفسور بالاسوبرامانیان معتقد است این موضوع در مطالعه سرطان مهم است چون عامل سرطان معمولا ژن جهش یافته ای است که تکثیر دی ان ای را افزایش دهند.

به عقیده او اگر چهار رشته ای جی در شکل گیری برخی از انواع سرطان نقش داشته باشد، می شود مولکولهایی ساخت که تکثیر بی رویه سلول ناسالم را از همان ابتدا متوقف کنند.

"ما در ده سال گذشته پیشرفت زیادی کرده ایم، از ایده های ساده به مولکولهایی رسیدیم که واقعا وجود دارند و می توان رد آنها را گرفت."

"من امیدوارم شرکتهای داروسازی این موضوع را مد نظر داشته باشند تا شاید با نگاهی جدیتر بفهمیم که آیا چهار رشته ای ها واقعا اهمیت درمانی دارند یا نه."

منبع: بی بی سی

محققان ژاپنی برای نخستین بار موفق به تولید سلول‌های قاتلی شده‌اند که با تزریق به بدن بیمار می‌توانند سلول های سرطانی خاص را نابود کنند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، بدن انسان حاوی سلول های ایمنی برنامه ریزی شده برای مقابله با سرطان و عفونت های ویروسی است، اما تعداد کم و عمر کوتاه این سلول ها باعث ناکامی در مقابله با بیماری های تهاجمی مانند سرطان و ایدز می شود.

محققان مرکز تحقیقات آلرژی و ایمونولوژی RIKEN ژاپن به سرپرستی پروفسور «هیروشی کاواموتو» برای نخستین بار با استفاده از فناوری سلول های بنیادی، موفق به بازسازی سلول های ایمنی بدن و تولید تعداد فراوانی سلول قاتل شدند.

 

این سلول های سیستم ایمنی، لنفوسیت های تی قاتل (T lymphocytes) نامیده می شوند.

مطالعه قبلی نشان می دهد، لنفوسیت های تی تولید شده در آزمایشگاه با استفاده از شیوه های متداول، بدلیل عمر کوتاه نمی توانند برای از بین بردن سلول های سرطانی مورد استفاده قرار بگیرند.

محققان برای غلبه بر این مشکل و تولید لنفوسیت های تی موثر، نخست آنها را به نوع دیگری از سلول موسوم به سلول بنیادی قلب و نخاع القا شده (iPS)‌ تبدیل کردند.

لنفوسیت تی بازسازی شده از سلول های iPS‌ از عمر طولانی برخوردار بوده و می توانند سلول های سرطانی خاص را در بدن بیمار شناسایی کرده و از بین ببرند.

محققان امیدوارند با تزریق شمار زیادی از سلول های لنفوسیت های تی قاتل به بدن بیماران، سیستم ایمنی را برای مقابله با سلول های سرطانی تقویت کنند؛ این شیوه می تواند در آینده برای درمان های جدید انواع سرطان و ایدز مورد استفاده قرار بگیرد.

نتایج این مطالعه در مجله Stem Cell منتشر شده است.

منبع: ایسنا

او سی تی(OCT)  نوعی عکس برداری از چشم است که ضخامت مردمک چشم را اندازه می زند. این عکس برداری به مدت چند دقیقه و در مطب پزشک عملی است.

کارشناسان پزشکی در مجله نورولوژی (Neurology) نوشته اند که آزمایش ساده چشم می تواند راهی سریع و آسان برای تشخیص بیماری ام اس در مراحل اولیه باشد.
تحقیقی که بر روی ۱۶۴ بیمار مبتلا به ام اس انجام گرفته به این محققان نشان داده بین ضخامت شبکیه و میزان پیشرفت بیماری ام اس رابطه وجود دارد.
بر این اساس هرچه ضحامت شبکیه بیمار آنها نازک تر بوده بیماری در آنها فعال تر و طولانی تر بوده است. این محققان از دانشگاه پزشکی جانز هاپکینز درآمریکا هستند و می گویند برای تعیین تاثیر این روش خارج از محیط تحقیقاتی به آزمایش های بیشتری نیاز است.محققان با این روش به مدت دو سال پیشرفت ام اس را در بیماران دنبال کرده اند.

بیماری غیر قابل پیش بینی

ام اس بیماری است که عصبهای مغز و نخاع را تحت تاثیر قرار می دهد و در حرکت ماهیچه ها، بینایی و تعادل مشکل ساز می شود.

این بیماری با حمله به لایه محافظ دور عصب ها که غشاء میلین نام دارد باعث آسیب پذیرشدن اعصاب می شود.

ام اس چندین نوع است. اغلب بیماران به آن نوع از ام اس دچارند که علائم بازگشت پذیرش ظرف یک یا چند روز و حتی چند ماه ناپدید می شود و دوباره ظهور می کند.

معمولا بعد از حدود یک دهه، نیمی از بیمارانی که به این نوع از ام اس مبتلا هستند با حمله دوم و پیشرفته تر بیماری مواجه می شوند که طی آنعلائم بیماری تدریجا بدتر می شود و دوره های

در برخی موارد بهبود غیر ممکن یا بسیار کند است. ام اس نوع دیگری هم دارد که از آغاز بیماری، علائم آن وخیم است.
در حال حاضر برای این بیماری درمانی وجود ندارد اما معالجه های پزشکی می تواند پیشرفت آن را آهسته تر کند. نظارت بر پیشرفت ام اس به دلیل انواع گوناگون و ماهیت غیرقابل پیش بینی اش برای پزشکان بسیار سخت است.

اسکن مغزی می تواند التهاب و نآسیب اعصاب را نشان دهد اما مشخص نیست که این آسیب دیدگی ها از چه زمانی خود را نشان می دهند و یا اینکه با چه دقتی پیشرفت بیماری را منعکس می کنند. او سی تی ضخامت فیبرهای عصبی شبکیه را در پشت چشم می سنجد.
برخلاف سلول های عصبی مغز که با غشاء میلین محافظت می شوند، سلول های عصبی در شبکیه چشم هیچ پوششی ندارند. همین باعث شده کارشناسان احتمال بدهند اسکن عصب های شبکیه بتواند آسیب های اولیه بیمار را نشان دهد.

منبع: بی بی سی

دانشمندان گزارش دادندکه آزمایشات بر روی سری جدیدی از داروها شروع شده است که دستاوردهای آن در نهایت موجب از بین رفتن عفونت کرم کدو می شود. این کرم یک بیماری نادر اما کشنده را در بدن انسان ایجاد می کند. گزارشی  که در مجلۀChemistryMedicinalACS' چاپ شده ، نشان داده است که این مواد آلی- فلزی مخصوص ، که به مبارزۀ بدن در برابر سرطان نیز کمک می کنند، برای درمان عفونت کرم کدو بهترین امید هستند .

کارستنوک، اندروهمفیل و همکاران آنها در این رابطه توضیح می دهند که AE،یک بیماری انگلی ناشی از کرم اکینوکوکوس مولتی لوکولاریس است. اگر چه این بیماری نادر است، اماظرف 10تا 20 سال از زمان تشخیص، موجب  مرگ حدود 94 درصد از مبتلایان در سراسر جهان می شود . شیوع ابتلا به این عفونت در نیمکرۀ شمالی کرۀ زمین  بیشتر است؛ یعنی در مکان هایی مانند: آسیای مرکزی، شمال غربی چین، و بخش هایی از ژاپن و اروپا. مردم با خوردن غذای آلوده به تخم این انگل، که در مدفوع روباه، گربه و سگ مبتلا یافت می شود ،به این بیماری دچار می شوند. جراحی بهترین گزینه برای درمان بیماری AE است، اما نه همیشه. گاه این انگل به کل ریشه کن نمی شود . داروهای کنونی AE این بیماری را درمان نمیکنند، و فقط آن را کنترل می کنند و بیمار تا آخر عمر باید این داروها را مصرف کند. این کرم در بدن بیمار باعث رشد تومور مانندی می شود ، که گسترش می یابد و به بخش های مختلف بدن نیز سرایت می کند. این نحوۀ عمل، محققان سرطان را به خود مشغول کرده است آنها در تلاشند که دریابند آیا این ترکیب ضدسرطان روتنیم می تواند در درمان کرم کدو نیز مؤثر باشد.

این گروه تا به حال چندین نوع ترکیب روتنیم به عنوان داروهای بالقوه در برابر کرم کدو را تهیه و ارزیابی کرده اند. برخی از آنها در محیط کشت آزمایشگاهی برروی سلولهای طبیعی کمتر سمی بوده، و در کشتن کرم کدو مؤثر بوده اند. همین امر آنها را نامزد نخست برای توسعۀ آزمایش های بیشتر در درمان AE کرده است.

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر،روژیار احقری
منبع: www.news-medical.net

محققان با انجام تحقیقاتی بر روی موش ها، برای نخستین بار نشان دادند، پیوند سلول های بنیادی انسان می تواند به طور موفقیت آمیزی تولید انسولین را در بدن احیا و دیابت را در این جانوران درمان كند.

به گزارش شینهوا، این مطالعه كه توسط دانشمندان دانشگاه بریتیش كلمبیا و واحد تحقیق وتوسعه 'جانسن' در نیوجرسی انجام شده است می تواند راه را برای ارائه درمان نوینی برای دیابت هموار سازد.

در این شیوه محققان مشاهده كردند پس از پیوند سلول های بنیادی، موش های مبتلا به دیابت شروع به تولید انسولین كردند .

سه تا چهار ماه بعد، این موش ها حتی زمانی كه میزان زیادی قند به آنها داده شد توانستند میزان قند خون را حفظ كنند.

دكتر 'تیموتی كفر' یكی از 13 محقق این پروژه با ابراز شگفتی از نتایج به دست آمده اظهار داشت: باید پیش از آزمایش بالینی این شیوه بر روی انسان، تحقیقات بیشتری صورت گیرد.

كفر افزود: این بررسی ها بر روی موش ها مبتلا به دیابت انجام شد كه از سیستم ایمنی با عملكرد مناسب بی بهره بودند؛این در حالی است كه اگر سیستم ایمنی این جوندگان وضعیت مطلوبی داشت ممكن بود سلول های بنیادی انسانی را پس بزنند.

وی ادامه داد: اكنون باید شیوه مناسبی برای حفاظت از سلول های بنیادی در برابر حمله سیستم ایمنی یافت تا پیوند این سلول ها هیچگونه واكنش ایمنی در بر نداشته باشد.

نتایح این تحقیقات در نشریه دیابت منتشر شده است.

منبع: ایسنا

 

تکنیک پزشکان در تشخیص اوتیسم استفاده از تجهیزات اسکن الکتروانسفالوگرافی است که طی چندین دهه برای تشخیص صرع و مشخص کردن ضعف اتصلات مغزی به کار رفته است.

الکروانسفالوگرافی (electroencephalogram) یا نوارمغزی ثبت فعالیت الکتریکی مغز است، این تکنیک شامل اخذ سیگنال توسط الکترودهای سطحی، بهبود سیگنال (معمولا تقویت و حذف نویز)، چاپ سیگنال و آنالیز آن می‌شود. آنچه روی کاغذ چاپ می‌شود، الکتروانسفالوگرام نامیده می‌شود.در این تحقیق از یک هزار کودک دو تا 12 ساله استفاده شد و نتایج آن تا 90 درصد از صحت لازم برخوردار بود.خالق این شیوه از بیمارستان کودکان بوستن امیدوار است که بتوان از آن به عنوان تشخیص زودهنگام و درمان بهتر استفاده کرد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر ؛ درحال حاضر فرآیند تشخیص طولانی و پیچیده است که این امر دربرگیرنده آزمایشهای روانشناختی نیز می شود، به طور معمول این بیماری در کودکان تا سن پنج سال و نیمی تشخیص داده نمی شود.

 

این درحالی است که دکتر فرانک دافی به عنوان یک مهندس و پزشک اعتقاد دارد که ممکن است راه ساده تری برای تشخیص وجود داشته باشد و تصمیم گرفت که به بررسی این موضوع بپردازد که آیا برخی از نشانه های شایع این شرایط را می توان به تغییرات فعالیت مغز نسبت داد یا خیر؟

برخی از گروه های تحقیقاتی از اسکنرهای MRI برای انجام این تشخیص استفاده می کنند اما دکتر دافی یک روش ساده تر و ارزان تر و آن استفاده از نوار مغزی را در پیش گرفته، روشی که طی آن الکترودها به پوست سر متصل شده و فرکانس فعالیت مغز را ثبت می کنند.

این روش تفاوتهای فاحش را در اتصالات مغزی کودکان اوتیستیک و کودکان سالم نشان می داد.ارتباطهای بین مناطق مغزی در کودکان مبتلا به اوتیسم به طور کلی ضعیف تر بود.این تفاوتها به طور خاص در مناطقی مشاهده شد که زبان را کنترل می کند.

دکتر دافی اظهار داشت: در ابتدا به نظر غیر ممکن می رسد اما اکنون وی امیدوار است که بتواند از تکنیک نوار مغزی برای تشخیص سندروم آسپرگر استفاده کند.سندروم آسپرگر یا اختلال آسپرگر نوعی اختلال زیستی- عصبی است که با تاخیر در انجام مهارت‌های حرکتی تظاهر می‌یابد.

اولین بار در سال 1944 دکتر اتریشی به نام هانس آسپرگر با انتشار مقاله‌ای آن را توصیف کرد. وجه تمایز این سندرم از مبتلایان به اوتیسم کلاسیک حفظ مهارت‌های تکلمی و شناختی است. با این وجود این بیماری جزو بیماریهای طیف اوتیسم  شمرده می‌شود: توانایی‌ها و روابط اجتماعی ضعیف، رفتارهای وسواسی و تکراری، و خویشتن-محوری در آنها دیده می‌شود.

از دیگر احتمالات می توان به پیش بینی برخی از موارد اوتیسم پیش از نخستین علائم اشاره کرد.کارولین هاترسلی از انجمن ملی اوتیسم بریتانیا اظهار داشت: ما از هر تحقیقاتی که بتواند به ما در درک بهتر اوتیسم کمک کند استقبال می کنیم.

وی افزود: در یکی از تحقیقات اخیر 50 درصد از افراد مبتلا به اوتیسم و خانواده های آنها اظهار د اشتند که تشخیص این مسئله بسیار دشوار بوده است و 55 درصد اظهار داشتند که فرآیند تشخیص بسیار طولانی بوده است.

این درحالی است که هر تکنیکی و ابزاری که بتواند در سنین کودکی به تشخیص این بیماری کمک کند به طور بالقوه از این قابلیت برخوردار است که در کیفیت زندگی افراد مبتلا به این بیماری تأثیرگذار باشد چرا که موجب می شود این افراد از سنین پایین تر از حمایتهای درست و لازم برخوردار شوند.

امروزه یک کودک در میان 100 کودک بریتانیایی به بیماری اوتیسم و شرایط مشابه چون سندروم آسپرگر مبتلا هستند. این تعداد در مقایسه با 30 سال پیش ده برابر شده است. درحالی که بسیاری از این موارد هنوز تشخیص داده نشده است می تواند گفت که شاید رقم اصلی بزرگ تر باشد.

خوددرماندگی یا اوتیسم نوعی اختلال رشدی از نوع روابط اجتماعی است که با رفتارهای ارتباطی، کلامی غیر طبیعی مشخص می‌شود. علائم این اختلال تا پیش از سه سالگی بروز می‌کند و علت اصلی آن تاکنون ناشناخته‌ باقی مانده است.

این اختلال ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای افراد دشوار می‌سازد. در بعضی موارد رفتارهای خود آزارانه و پرخاشگری نیز دیده می‌شود. در این افراد حرکات تکراری (دست زدن، پریدن) پاسخ‌های غیر معمول به افراد، دلبستگی به اشیا و یا مقاومت در مقابل تغییر نیز دیده می‌شود و ممکن است در حواس پنجگانه (بینایی، شنوایی، بساوایی، بویایی و چشایی) نیز حساسیت‌های غیر معمول نشان دهند. هسته مرکزی اختلال در اوتیسم، اختلال در ارتباط است.

علائم این بیماری در هر کودک متفاوت است اما به طور معمول ناتوانی در تعاملات اجتماعی را دربرمی گیرد. بیماران با مجموعه ای از درمانهای رفتاری و کلامی درمان می شوند.اگرچه برخی داروها می تواند علائمی را چون خشونت یا بیش فعالی کنترل کند اما هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد.

درحالی که تعداد این موارد رو به افزایش است بسیاری از محققان گسترش آگاهی در رابطه با شرایط این افراد و فرآیندهای  تشخیصی بهتر و همچنین توجه عوامل زیست محیطی موثر چون آلودگی را مهم تلقی می کنند.

منبع: سلامت نیوز

 

Please publish modules in offcanvas position.