به گزارش روز دوشنبه مجله پزشکی مادر به نقل از گروه علمی ایرنا از انجمن میکروب شناسی ایران، دکتر محمدمهدی فیض آبادی با اشاره به افزایش مقاومت آنتی بیوتیک ها گفت: به دلیل مصرف خودسرانه و بی رویه و گاه تجویزهای زیاد شاهد کاهش تاثیر آنتی بیوتیک ها در برابر بیماری ها و نیاز بیماران به داروهای قوی تر هستیم.
وی با بیان این که کاهش سرانه مصرف این داروها نیازمند همکاری بیشتر بخش های تشخیصی و درمانی است، تاکید کرد: اگر به این مساله توجه جدی نشود، در آینده حوزه سلامت کشور با مشکلات جدی مواجه خواهد شد. 

پژوهشگران آلمانی توصیه کرده‌اند که برای مصرف قرص از روش‌های خاصی استفاده شود. از هر سه نفر، یک نفر با بلعیدن قرص مشکل دارد.

پزشکان می‌گویند که موفق به شناسایی روشی جدید برای بلع قرص‌ها شده‌اند که به لغزش قرص و کپسول در گلوی بیماران کمک می کند. آنان یک قاشق پر آب و روش «پاپ بطری» (pop bottle method) یا تکیه به جلو (lean forward) را بسته به نوع قرص توصیه کرده‌اند.

به گزارش گاردین، گروهی از پزشکان با انجام آزمایش‌هایی بر روی 143 بیمار و مصرف 283 قرص، توصیه کرده‌اند که در هنگام بلعیدن قرص از 280 میلی لیتر آب ( تقریبا برابر با یک قاشق) و یکی از دو روش ذکر شده استفاده کنند. آنها برای بلعیدن قرص‌های معمولی استفاده از روشی که به آن روش «پاپ بطری» می‌گویند را توصیه می‌کنند. این روش شامل یک بطری آب، قرار دادن قرص بر روی زبان و محکم بستن لب‌ها دور دهنه بطری قبل از نوشیدنش می‌شود. پژوهشگران می‌گویند این روش نسبت به روش های استاندارد دیگر مانند نوشیدن جرعه‌ای آب، بلعیدن قرص را تا 60 درصد بهبود می‌بخشد. در مورد کپسول دانشمندان روش «تکیه به جلو» را توصیه می کنند که در این روش نیز کپسول را قبل از نوشیدن آب روی زبان قرار می‌دهیم.

در روش «تکیه به جلو» پژوهشگران از داوطلبان خواستند که چانه خود را به سمت سینه خم کنند و در حالی که سر به جلو خم شده است، قرص را قورت دهند. آنها ادعا می‌کنند که این روش 88 درصد بیشتر از روش‌های معمول به بیماران در پایین دادن کپسول‌هایشان کمک کرده است.

دکتر والترهیفلی، داروساز و سرپرست این پروژه در دانشگاه هایدلبرگ آلمان، می‌گوید: «این روش می‌تواند به بیمارانی که با بلع داروهای خوراکی مشکل دارند و در دوره تکمیلی مصرف دارو هستند، کمک به‌سزایی کند.»

وی در ادامه اضافه می‌کند: «تقریبا 10 درصد از بیماران گزارش داده اند که با بلع قرص مشکل دارند و به این دلیل اصلا از داروهای خوراکی استفاده نمی کنند. هر دو روشی که ما معرفی کرده‌ایم، کاملا تاثیرگزار هستند و هیچ گزارشی دال بر مشکل بلع در این روش‌ها گزارش نشده است.»

باور بر این است که از هر 3 نفر، 1 نفر با بلعیدن داروهای خوراکی مشکل دارد.

این پژوهشگران که تحقیقشان در سالنامه پزشکی خانواده (Annals of Family Medicine ) منتشر شده است، از داوطلبان خواسته‌اند 16 نوع قرص در شکل و اندازه‌های متفاوت را با روشی که معمولا استفاده می‌کنند، ببلعند.

از داوطلبان خواسته شد که روش خودشان را با روش یک قاشق آب مقایسه کنند. سپس از آنها خواسته شد که سخت ترین نوع قرص را با استفاده از یکی از دو روش «تکیه بر جلو» یا «پاپ بطری» ببلعند و نسبت به روشی که در آن فقط از آب استفاده می‌کنند، رتبه بندی کنند. هر دو روش منجر به بلعیدن بهتر و راحت‌تر قرص شده است.

دکتر هیفلی درباره تصمیم گیری درمورد اینکه کدام روش بسته به نوع قرص باید انتخاب شود می‌گوید: «کپسول‌ها با چگالی پایین تر از آب، در دهان شناور می‌مانند. بنابراین طرز قرارگرفتنِ سر مهم است. هنگام بلعیدن قرص‌ها که معمولا دارای چگالی بیشتر از آب هستند، لازم است که تمرکز بر رساندن دارو به داخل حلق باشد. شکل قرص‌ها زیاد مهم نیست اما در آزمایش‌های انجام شده، قرص کلاسیکِ گرد، سخت ترین نوع بوده است.

دو روش برای بلعیدن قرص

چگونه با روش بطری پاپ کپسول ببلعیم؟
1. یک بطری انعطاف‌پذیر را با آب پر کنید.
2. کپسول را بر روی زبانتان قرار داده و لب‌هایتان را محکم به دور دهنه بطری ببندید.
3. جرعه‌ای از آب را بنوشید، تماس بین بطری و لب‌هایتان را نگه‌داشته و با استفاده از روش مکیدن، آب و قرص را ببلعید.
4. اجازه ورود هوا به داخل بطری را وقتی که در حال نوشیدن آب هستید، ندهید. باید فرورفتن بطری آب را در حالی که کپسول را می بلعید حس کنید.

چگونه با روش تکیه بر جلو قرص را ببلعیم؟
1. قرص را روی زبانتان قرار بدهید.
2. جرعه ای از آب بنوشید ولی آن را قورت ندهید.
3. سر به جلو خم کنید و در همان حال چانه‌تان را به سمت قفسه سینه کج کنید.
4. در حالی که سر به جلو خم است قرص و آب را ببلعید.

منبع: آنا

طبق تحقیقات اخیر دانشمندان، قرص های روغن ماهی که به اُمگا ۳ معروف هستند می توانند مضرات فراوانی برای بدن داشته و بهتر است که از مصرف آنها خودداری شود.

به گزارش مجله پزشکی مادر به نقل از مهر، بسیاری از افراد متخصص و پزشکان از مزایای مصرف روغن ماهی و امگا ۳ برای بدن انسان سخن می گویند و عملا در این زمینه هیچ تردیدی وجود ندارد ولی دریافت این ماده از طریق قرص های موجود می تواند برای بدن مضر باشد. دانشمندان دریافته اند که اسیدهای چرب موجود در این قرص ها عامل اصلی بروز عوارض جانبی مشهودی مانند خون ریزی بینی و اسهال محسوب می شوند.

در تحقیقاتی ویژه وضعیت مصرف قرص های ماهی در افراد مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. دانشمندان برای انجام این آزمایش ها از یک گروه ۴ هزار نفره استفاده کردند. آنها این گروه را به سه دسته مختلف تقسیم کرده و برای هر یک رژیم مصرف دارو و یا مواد غذایی خاصی را در نظر گرفتند.

دسته نخست از قرص های ماهی (امگا ۳) استفاده می کردند. دسته دوم افرادی بودند که برای آنها رژیم غذایی سرشار از ویتامین و سبزیجات در نظر گرفته شده بود و به دسته سوم نیز قرص های دارونما که اثر خاصی بر بدن نداشتند داده شد.

دانشمندان پس از بررسی شرایط این سه گروه دریافتند در گروه دوم که از امگا ۳ طبیعی موجود در غذاها بهره گرفته بودند، نشانه های افزایش سلامتی در چشمان، مغز و قلب پدیدار شد. دسته دوم که قرص های امگا ۳ دار را مصرف می کردند عملا هیچ یک از این نشانه ها را از خود بروز نداده بودند.

مقایسه آثار گروه اول و سوم با یکدیگر نیز عملا نشان می داد افرادی که قرص امگا ۳ مصرف کرده بودند، هیچ نشانه سلامت زایی بیشتر از افرادی که قرص های دارونما مصرف کرده بودند از خود نشان ندادند.

مجله پزشکی مادر

تمام داروها می‌توانند در کنار فوایدی که دارند، عوارضی هم داشته باشند. یکی از عوارض داروهای مختلف، ایجاد مشکلات پوستی است. البته این مشکلات،‌ حدود 2 درصد از عوارض دارویی را به خود اختصاص داده‌اند.

به گفته دکتر بهروز باریک‌بین،متخصص پوست و قائم‌مقام مرکز تحقیقات لیزر ایران؛ تمام داروها می‌توانند در کنار فوایدی که دارند، عوارضی هم داشته باشند. یکی از عوارض داروهای مختلف، ایجاد مشکلات پوستی است. البته این مشکلات،‌ حدود 2 درصد از عوارض دارویی را به خود اختصاص داده‌اند. به‌طور کلی، سالمندان و خانم‌ها بیشتر مستعد ابتلا به عوارض پوستی ناشی از مصرف داروها هستند. هرچند که عوارض پوستی مصرف برخی داروها چندان شایع نیست اما شناخت این عوارض می‌تواند به درمان سریع‌تر بیماری پوستی کمک کند. از این رو،‌ به تمام افرادی که دچار عارضه پوستی ناگهانی می‌شوند، توصیه می‌کنیم حتما در اولین مراجعه به متخصص پوست، نام داروهای خوراکی یا موضعی‌ای که مصرف می‌کنند، به او بگویند. در ادامه، با شایع‌ترین عوارض پوستی برخی از معروف‌ترین و پرمصرف‌ترین داروها آشنا می‌شویم.


عوارض پوستی کوتریموکسازول، مترونیدازول و ایندومتاسین

برخی بیماران پس از مصرف داروهایی مانند مترونیدازول و کوتریموکسازول، تتراسایکلین یا داروهای ضدالتهابی غیرکورتونی که معرو‌ف‌ترین آنها ایندومتاسین است، دچار ضایعات یا بثورات دایره‌وار و متورمی می‌شوند که ابتدا به رنگ قرمز است و به‌تدریج به سمت قهوه‌ای تیره تغییر رنگ پیدا می‌کند. این ضایعات یا بثورات پوستی که معمولا در قسمت‌های تناسلی، صورت و اندام‌ها بروز می‌کنند، گاهی به تاول‌های آزاردهنده‌ای تبدیل می‌شوند. بثورات پوستی ناشی از مصرف این داروها می‌تواند در موارد اولیه مصرف، حدود 10-7 روز پس از مصرف و در دوره‌های بعد، حتی یک روز پس از مصرف هم بروز کنند. از این رو،‌ اگر در صورت مصرف این داروها، دچار علایمی شدید، بلافاصله مصرف دارو را قطع و به متخصص پوست مراجعه کنید.


عوارض پوستی پنی‌سیلین

گاهی مصرف گروهی از داروها مانند کوتریموکسازول یا پنی‌سیلین می‌تواند عوارض و ضایعات پوستی گسترده‌ای مانند ایجاد زخم در ناحیه تناسلی، مخاط دهان و چشم‌ها داشته باشد و حتی جوش‌دانه‌های ریز پوستی‌ای را هم روی این زخم‌ها سوار کند.
کنده شدن و ایجاد حالت سوختگی در قسمت‌های زخم پوست هم می‌تواند از واکنش‌های پوستی به این دو داروی پرمصرف باشد.


عوارض پوستی پیروکسیکام

بیشتر ما با تاول‌های پوستی آشنا هستیم و آنها را بسیار دیده‌ایم اما خیلی‌ها نمی‌دانند که نوعی بیماری خودایمن پوستی به نام پمفیگوس وجود دارد که خودش را به شکل تاول‌هایی روی پوست نشان می‌دهد. این بیماری پوستی گاهی در اثر مصرف داروهایی مانند پیروکسیکام یا پنی‌سیلامین ایجاد می‌شود.


عوارض پوستی وارفارین

مصرف برخی از داروهای ضدانعقاد خون مانند وارفارین و کومارین هم می‌تواند برای تعداد بسیار نادری از بیماران، واکنش‌های پوستی را به دنبال داشته باشد. این واکنش‌ها حالت پیشرونده دارند و با علایمی مانند ایجاد پلاک‌های قرمز و دردناک روی پوست خود را نشان می‌دهند و کم‌کم به تاول‌های خونریزی‌دهنده و زخم شدن بافت سطحی پوست تبدیل خواهندشد. با پیشرفت واکنش پوستی به دارو، پوست قسمت‌هایی از بدن بیمار کم‌کم دچار نکروز یا مرگ بافت می‌شود. در این موارد، مداخلات سریع پزشک متخصص پوست الزامی خواهد بود.


عوارض پوستی آنتی‌بیوتیک‌ها

کهیر یکی از واکنش‌های نسبتا شایع پوستی است که خیلی از ما آن را در اثر مصرف غذا یا داروهای جدید تجربه کرده‌ایم. ضایعات پوستی ناشی از کهیر خود را به‌صورت تورم و التهاب قرمزرنگ در قسمت‌های مختلف پوست نشان می‌دهند. معمولا کهیر در اثر مصرف داروهای تزریقی بیشتر از داروهای خوراکی بروز می‌كند و می‌تواند به‌سرعت و کمتر از 2 روز بعد از مصرف دارو باشد. مهم‌ترین داروهایی که می‌توانند باعث بروز کهیرهای پوستی شوند، آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند پنی‌سیلین، پروپرانولول، کوتریموکسازول، آسپیرین و سیپروفلاکسازین هستند.


عوارض پوستی جنتامایسین و آمپی‌سیلین

گاهی قرمزی و خارش پوست در قسمت‌های مختلف بدن می‌تواند در اثر مصرف داروهای متفاوت و بسیار متنوعی مانند آمپی‌سیلین، پنی‌سیلین، فنی‌توئین، جنتامایسین یا کوتریموکسازول باشد.

عوارض دارو را به پزشکتان اطلاع دهید

داروهای مختلفی که در این فهرست جا مانده‌اند، می‌توانند باعث ایجاد واکنش‌های پوستی متفاوتی شوند. این واکنش‌ها، هم در اثر مصرف داروهای خوراکی پیش می‌آید و هم داروهای تزریقی یا موضعی. در مواردی، دیده شده حتی افراد خاصی به داروهای موضعی کورتونی مانند هیدروکورتیزون هم آلرژی پوستی نشان داده‌اند و این آلرژی در آنها با علایمی مانند خارش، قرمزی و تورم، همراه بوده است بنابراین اگر با شروع هر داروی جدیدی، حتی قطره‌های چشمی یا کرم‌ها و پمادهای واژینال، دچار بثورات و واکنش‌های پوستی شدید، بلافاصله مصرف دارو را قطع و به متخصص پوست مراجعه کنید. در این شرایط، ‌متخصص پوست برایتان نامه‌ای می‌نویسد تا آن را به پزشک تجویزکننده دارویتان دهید تا با اطلاع از حساسیت پوستی شما به آن دارو، برایتان داروی جدیدی تجویز کند. علاوه بر این، باید عارضه‌های پوستی را که بعد از مصرف داروهای جدید برایتان ایجاد شده است، یادداشت کنید تا در مراجعه‌های بعدی، پزشک خود را قبل از تجویز دارو در جریان این مشکل و حساسیت بگذارید.

منبع: هفته نامه سلامت

یک پزشک متخصص پوست با تاکید بر اینکه تجویز پمادهای ساختگی برای درمان پوست باید حتما از طریق متخصصین این حوزه انجام گیرد، نسبت به اعتیاد به کورتن از طریق تجویز داروهای ساختگی توسط افراد غیرمتخصص خبر داد.

به گزارش مجله پزشکی مادر به نقل از فارس،ندا ادیبی در رابطه با تجویز داروهای ساختگی جهت درمان بیماری‌های پوستی، اظهار داشت: هموطنان باید نسبت به مصرف این داروها دقت لازم را داشته باشند و داروهای ساختگی باید حتماً‌ توسط پزشکان متخصص پوست تجویز شود.

وی افزود: بسیاری از بیماران به دلیل عدم آگاهی و پیشنهاد دوستان به پزشکان عمومی و یا افراد تجربی جهت درمان بسیاری از بیماری‌های پوستی مراجعه می‌کنند و این افراد داروهای ساختگی را برای آنان تجویز کرده که به دلیل نداشتن اطلاعات پزشکی کافی در این زمینه بیماران به شدت متضرر می‌شوند.

این پزشک متخصص پوست با تاکید بر اینکه برای تجویز کرم‌های پوستی حتی کرم‌های ضدآفتاب نیز باید به پزشکان متخصص پوست مراجعه کرد، اظهار داشت: بسیاری از افرادی که برای بیماران داروهای ساختگی پوست تجویز می‌کنند، متخصص نبوده و عضو انجمن متخصصان پوست نیستند و تجربه همچنین دقت کافی در این زمینه ندارند لذا با تجویز کورتن در دوز بالا سبب اعتیاد پوستی بیماران می‌شوند.

ادیبی با اشاره به اینکه مصرف کورتن از طریق پمادهای ساختگی شاید در یکی دو ماه اول سبب عوارض نشود، گفت: اما پس از مدتی کمتر از دو ماه عروق پوست آسیب دیده همچنین علاوه بر اعتیاد پوست به کورتن حساسیت را به آفتاب در بیماران افزایش می‌دهد.

وی با بیان اینکه نسخه‌های غیرکارشناسانه به پوست به شدت آسیب می‌رساند، تصریح کرد: بسیاری از افراد با تبلیغ خود را در حوزه پوست جا زده‌اند در حالی که یا پزشک عمومی هستند یا تجربه کافی در این زمینه را ندارند چرا که با تجویز چند نوع دارو که ترکیب آنها اثرات هم را خنثی می‌کند، آسیب‌های سطحی فراوانی به پوست وارد می‌کنند.

این متخصص پوست ضمن هشدار به بیماران در رابطه با مصرف پمادهای ساختگی پوست که توسط پزشکان غیرمتخصص تجویز شده است، تاکید کرد: کورتن با دوز بالا سبب ترشح چربی پوست، اعتیاد دارویی، شکننده شدن سطح پوست و آسیب به قرنیه و عدسی چشم می‌شود.
ادیبی آسیب به غدد فوق کلیه را از عوارض مصرف پمادهای ساختگی در کودکان که توسط پزشکان غیر متخصص تجویز می‌شود، دانست و بیان داشت: بسیاری از مواقع داروهای بوتاکس و انواع ژل‌های پوستی توسط شبکه‌های اجتماعی و ماهواره‌ای تبلیغ می‌شود که این مسئله به دلیل اینکه کنترل شده نیست عوارض بسیاری را برای بیماران دارد.

وی ادامه داد: از آنجایی که فعالیت پزشکی در حوزه پوست درآمدزا است، بسیاری از مواقع از سایر حوز‌ها به این رشته ورود می‌یابند و داروهای غیراستاندارد را برای بیماران تجویز می‌کنند این مسئله درمان غیرعلمی و غیر اخلاقی به شمار می‌رود و آسیب‌های فراوانی را برای بیماران به همراه دارد.

این متخصص پوست در مورد مصرف کرم‌های ضدآفتاب دست‌ساز اظهار داشت: نه بیماران در این زمینه تخصص دارند و نه داروخانه‌ها این موضوع را کنترل می‌کنند، لذا مصرف این کرم‌ها سبب بروز عوارضی همچون خشکی پوست و لک صورت می‌شود.

ادیبی در پایان خاطر نشان کرد: بیماران برای درمان انواع بیماری‌های پوستی تنها به پزشکان متخصص پوست مراجعه کنند و از مراجعه و مصرف داروهای ویژه درمان بیماری‌های پوستی توسط افراد غیر متخصص به شدت بپرهیزند.

مجله پزشکی مادر

همان طور که درد، قسمت جدا نشدنی زندگی است، مسکن‌ها نیز نقش روزانه خود را ایفا می‌کنند. شاید در هر کیفی یک ورقه قرص مسکن وجود دارد با نام‌ها و دوزهای مختلف. قرص‌های ایرانی و خارجی که تنها با عنوان مسکن شناخته می‌شوند، اما چقدر در موردشان می‌دانیم؟ اصلاً آن‌ها به درد مشکل ما می‌خورند؟ در یک روز چقدر مجاز به استفاده از مسکن‌ها هستید؟ هر چند ساعت یک‌بار باید آن‌ها را تمدید کرد؟ این‌ها تمام سۆال‌هایی است که باید جواب شان را بدانید تا تندرستی را عضو جدانشدنی وجودتان بکنید. برای دانستن جواب همه این سۆال‌ها، این مطلب را بخوانید.

استامینوفن: ضد درد، ضد تب

کجا به درد می‌خورد؟

رایج‌ترین انتخاب هر کسی برای درد، استامینوفن است. در حال حاضر، استامینوفن بی‌ضررترین دارویی است که برای کودکان و خانم‌های باردار تجویز می‌شود. شاید بتوان گفت که استامینوفن ساده تنها مسکنی است که خانم‌های باردار مجاز به خوردن آن هستند. این دارو در دو مقدار 325 و 500 میلی گرم وجود دارد و نوع شربت و شیاف آن معمولاً برای کودکان تجویز می‌شود.

حواستان باشد:

استامینوفن ساده، کم‌عارضه‌ترین داروی تب‌بر است. برای استفاده از آن باید به ازای هر کیلوگرم وزن بیمار، 15- 12.5 میلی‌گرم مصرف شود. یعنی اگر 50 کیلوگرم هستید باید حداکثر 725 میلی‌گرم دارو استفاده کنید. مدت زمان تمدید استامینوفن هم هر 6-4 ساعت است. در خانم‌های باردار، خوردن این دارو باید هر 6 ساعت یک‌بار باشد. این را بدانید که هیچ قرصی بی عارضه نیست، پس اگر شروع به خوردن بی‌وقفه آن بکنید باید قید سلامتتان را بزنید.

استامینوفن کدئین: ضد سرفه، مسکن برای دردهای متوسط

کجا به درد می‌خورد؟

گاهی اوقات افراد از استامینوفن کدئین به عنوان یک داروی مسکن قوی یاد می‌کنند. فروش این دارو بدون نسخه، ممنوع است. یادتان باشد این دارو در طولانی مدت شما را به ماده کدئین فسفات وابسته می‌کند. کدئین فسفات بعد از ورود به بدن به مورفین تبدیل می‌شود، به همین دلیل بهتر است حتماً با نسخه پزشک و در فواصل زمانی که پزشک پیشنهاد می‌کند مصرف شود. استامینوفن کدئین نباید بیشتر از 3 گرم در روز استفاده شود، یعنی با توجه به نسخه پزشک چیزی حدود 6-4 قرص.

حواستان باشد:

این داروی ضد سرفه، خواب‌آلودگی می‌آورد. پس سعی کنید در زمان‌هایی که نیاز به هوشیاری کامل دارید این دارو را مصرف نکنید. استامینوفن کدئین می‌تواند در مواردی هم حساسیت‌زا باشد. نکته قابل توجه این دارو این است که هرگز نباید همراه با داروهای اعصاب استفاده شود، چون ممکن است تداخل دارویی ایجاد کند.

استامینوفن کافئین: مشکلات تنفسی نوزادان، میگرن، خواب‌آلودگی

کجا به درد می‌خورد؟

وقتی قهوه، شکلات یا نوشابه می‌خورید مقدار پایینی از کافئین را به بدن خود وارد می‌کنید. کافئین موجود در این دارو میزان جذب استامینوفن و هوشیاری را بالا می‌برد. با اینکه مصرف ماده کافئین عوارض دارد، اما مقدار مجازش در بعضی مکمل‌ها هم آثار مثبتی دارد. همان طور که در مکمل‌های غذایی ورزشکاران دیده می‌شود،‌ این ماده با ترشح اسیدهای چرب به چربی‌سوزی بدن کمک می‌کند. با خوردن کافئین خالص، عمل هضم هم تقویت می‌شود. بهترین مورد استفاده این دارو برای میگرن است، چون که خیلی زود جذب می‌شود و اثرش را می‌گذارد.

حواستان باشد:

در زمان مصرف دارو، نوشیدنی‌های کافئین دار (نوشابه‌های انرژی‌زا) مصرف نکنید، چون باعث بی‌خوابی و تپش قلب می‌شود. این ماده در شیر ترشح می‌کند، پس اگر نوزادتان را شیر می‌دهید، کافئین و هر ماده کافئین‏دار را فراموش کنید. باید توجه داشته باشید که آدم‌های مسن‌تر، واکنش‌های حساس‌تری نسبت به این ماده دارند. ممکن است به بی‌خوابی‌های حاد یا مشکلات قلبی دچار شوند.

آسپیرین (آ. اس. آ): ضد درد غیر مخدر، تب‌بر،‌ ضد التهاب،‌ ضد پلاکت

کجا به درد می‌خورد؟

آسپیرین با تأثیری نامعلوم روی هیپوتالاموس، درد را از بین می‌برد. هیپوتالاموس دقیقاً جایی است که فرمان درد را به اعضا صادر می‌کند. شاید از خودتان بپرسید چطور روی از بین رفتن تب اثر می‌گذارد؟ ترموستات بدن در همان قسمت هیپوتالاموس واقع شده است. آسپیرین با تأثیر مستقیم روی این ناحیه، دمای بدن را حفظ می‌کند و با فرمان تعریق سعی در حفظ دمای بدن می‌کند. آسپیرین از آن دسته داروهایی است که در حال حاضر خیلی تجویز نمی‌شود. آسپیرین با تأثیر روی غلظت خون، یک سری آثار منفی دارد که به همین دلیل دیگر از آن به عنوان داروی مسکن استفاده نمی‌شود، اما باید گفت هنوز هم آسپیرین تنها راه درمان بعضی بیماری‌ها مثل روماتیسم مفصلی است.

حواستان باشد:

مصرف خودسرانه آسپیرین باعث رقیق شدن خون و پایین آمدن پلاکت خون می‌شود. این مشکل ممکن است باعث جلوگیری از ایجاد لخته و بند نیامدن خون در هنگام جراحت شود. این دارو عوارض ضعیف دیگری مانند وزوز گوش، تهوع، نارسایی حاد کلیه و کهیر دارد.

آکسار (آ. ث. آ): ضد درد، ضد تب، ضد میگرن

کجا به درد می‌خورد؟

آکسار را به نام قرص دو رنگ یا قرص سفید- صورتی می‌شناسند. این دارو در گذشته طرفداران زیادی داشت اما در حال حاضر با این همه تنوع دارویی، آکسار نمونه یک قرص فراموش شده است و مورد استفاده‌ای ندارد. این دارو از استامینوفن، کافئین و اسید استیل سالیسیلیک (آ. اس. آ) تشکیل شده است.

حواستان باشد:

اگر به هرکدام از داروهای مسکن مثل استامینوفن، کافئین یا آسپیرین حساسیت دارید، پس دور آکسار را هم خط بکشید و از پزشک تان جایگزین بخواهید. یادتان باشد که این دارو را نباید به طور همزمان با استامینوفن، آسپیرین مصرف کنید. بهتر است که برای مقابله با عوارض گوارشی، آن را همراه با غذا یا یک لیوان آب پر بخورید. توجه داشته باشید که اگر این قرص بوی سرکه بدهد باید از مصرف آن خودداری کرد.

ایبوپروفن: آرتریت، درد پس از کشیدن دندان، ضد تب

کجا به درد می‌خورد؟

به رنگ صورتی زیبا و گول‌زنکش دقت نکنید! این دارو عوارض بسیاری دارد. البته برای دردهای نام برده بسیار مناسب است. اگر هر کدام از این مشکلات را دارید، می‌توانید پروفن را استفاده کنید. پروفن دارویی است که بدون نسخه هم می‌توانید آن را تهیه کنید. این مسئله‏ی تهیه دارو بدون نسخه، خیلی وقت‌ها باعث شده است که تصور شود آن‌ها بی‌خطر هستند، در صورتی که استفاده بیش از حد پروفن در درازمدت بیشترین عوارض را نسبت به هر داروی دیگری دارد.

حواستان باشد:

مقدار مصرف این دارو نباید بیشتر از 1200 میلی گرم در روز باشد؛ و مدت زمانی که آن را تکرار می‌کنید نباید بیشتر از 3 روز باشد. مصرف زیاد پروفن عوارضی مثل سردرد، سرگیجه، خارش و کهیر، کم‌خونی و... دارد. خیلی‌ها تصور می‌کنند به دلیل اینکه این دارو در شیر مادر ترشح نمی‌شود، مصرفش بی‌خطر است، اما باید گفت که پزشکان مصرف آن را در زمان شیردهی توصیه نمی‌کنند.

ژلوفن: ضد التهاب، ضد درد و سردردهای میگرنی

کجا به درد می‌خورد؟

ژلوفن فرم مایع پروفن است که داخل کپسول‌های ژلاتینی نرم تعبیه شده. این دارو به دلیل اینکه خیلی سریع در بدن باز می‌شود، تأثیر سریع‌تری دارد. به این دلیل است که بیشتر اوقات تصور می‌شود که این دارو از پروفن قوی‌تر است. اثر سریع این دارو باعث شده که از این دارو استقبال بیشتری شود.

حواستان باشد:

مدت زمان تأثیر این دارو 15 دقیقه است. این قرص، این مدت زمان را لازم دارد تا در معده باز و جذب شود. اکثر مردم این تصور را دارند که ژلاتینی بودن این دارو باعث می‌شود که آسیب کمتری به معده و دستگاه گوارش برسد اما باید گفت که عوارض ژلوفن دقیقاً مانند پروفن است. این دارو در دراز مدت عوارض گوارشی حادی مثل زخم معده ایجاد می‌کند.

نوافن: دندان‌درد، سردرد، دردهای عضلانی - مفصلی

کجا به درد می‌خورد؟

نوافن را در اولویت انتخاب‌های خود برای دندان‌درد بگذارید. این دارو از ترکیب 3 ماده استامینوفن، پروفن و کافئین تهیه می‌شود. دو ماده اول، استامینوفن و کافئین تأثیر ضد دردی خود را روی سردرد و دندان‌درد دارند، اما پروفن به دلیل خاصیت ضد التهابی که دارد برای دردهای عضلانی- مفصلی استفاده می‌شود. هر کپسول نوافن، حاوی 325 میلی‌گرم استامینوفن، 40 میلی‌گرم کافئین و 200 میلی‌گرم ایبوپروفن است.

حواس تان باشد:

برای نتیجه بهتر این دارو، تنها می‌توانید در هر بار یک کپسول، آن هم هر 8 ساعت یک‌بار استفاده کنید. این دارو مانند قهوه و نوشابه منبعی غنی از کافئین است، به همین دلیل زیاده‌روی کردن در خوردن آن باعث تپش قلب و بی‌خوابی می‌شود. از طرفی هم به دلیل وجود ماده استامینوفن در نوافن، ممکن است استفاده از آن نتیجه کاذب در تست‌های افراد دیابتی ایجاد کند. باید توجه داشت که مصرف این دارو برای بیماران دچار اختلالات کلیوی به دلیل وجود ایبوپروفن، باید حساب شده و زیر نظر پزشک باشد، در غیر این صورت شاید مشکلات زیادی برای فرد ایجاد کند.

پانادول: ضد درد، ضد تب

کجا به درد می‌خورد؟

همان استامینوفن خارجی است. فقط نامش تغییر کرده است. ما ایرانی‌ها معمولاً بیش از حد به اجناس خارجی اعتماد داریم. تصور اینکه این دارو خارجی است پس عوارض آن هم کمتر است را دور بیاندازید. هیچ فرقی نمی‌کند استامینوفن باشد یا پانادول، مهم این است که شما با مصرف بی‌رویه داروی شیمیایی، به بدن تان صدمه می‌زنید.

حواس تان باشد:

اینکه یک دارو خارجی باشد دلیل بر کیفیت بالا و نداشتن عوارض جانبی‌اش نیست. پس در مصرف هر دارویی باید به مقدار مصرفی‌اش توجه کرد تا دچار مسمومیت دارویی نشد. بهتر است مسکن‌ها همراه با غذا مصرف شوند تا آثار مخرب کمتری به دستگاه گوارش وارد کنند.

ناپروکسن: ضد درد، ضد التهاب با عوارض کمتر

کجا به درد می‌خورد؟

باید به ناپروکسن اعتماد کرد. استفاده ناپروکسن اگر درست باشد هیچ مشکلی پیش نمی‌آید. این دارو، ضد درد و التهاب است البته بیشتر اثر ضد التهابی دارد. به همین دلیل مصرف آن در دردهای عضلانی- مفصلی توصیه می‌شود. این دارو از این جهت که در داخل روده باز می‌شود، عوارضی برای معده ندارد و سریع‌تر هم جذب می‌شود.

حواس تان باشد:

هر چیزی اگر از حد بگذرد نه‌تنها اثر مثبتی نخواهد داشت، بلکه عوارض هم دارد. فرم 500 میلی‌گرمی ناپروکسن به دلیل زودتر باز شدن در روده و جذب سریع، برای معده مشکلی ایجاد نمی‌کند. باید گفت این دارو نسبت به ایندومتاسین و پیروکسیکام عوارض کمتری دارد.

دیکلوفناک: ضد آرتریت (ضد التهاب مفصلی)، ضد تب

کجا به درد می‌خورد؟

به آرتروز مبتلا هستید؟ اگر گاهی اوقات دچار دردهای مفصلی می‌شوید، دیکلوفناک بهترین مسکن است. این دارو در درمان آرتروز (بیماری تخریب غضروف مفصل)، دردهای زانو و مچ، التهاب مفاصل و درمان دیسمنوره‌ها (قاعدگی‌های دردناک) به کار می‌رود. این دارو یکی از کم‌عارضه‌ترین داروها در زمینه درمان آرتریت‌هاست.

حواس تان باشد:

در طولانی مدت، مصرف دیکلوفناک باعث زخم و خونریزی در دستگاه گوارش و اختلال در کبد می‌شود. این دارو از طریق کلیه دفع می‌شود، در نتیجه ممکن است منجر به ایجاد یا تشدید نارسایی کلیوی شود، پس مصرف آن در بیمارانی که مشکل کلیه دارند توصیه نمی‌شود. باید حواس تان باشد که عوارض دیکلوفناک هم مانند ناپروکسن، از دو کپسول ایندومتاسین و پیروکسیکام کمتر است، از آنجا که دیکلوفناک ممکن است علائم معمولی عفونت را پنهان کند، باید امکان بروز عفونت را بررسی کرد.

سلبرکس: ضد التهاب

کجا به درد می‌خورد؟

این دارو بیشتر از اینکه خاصیت ضد درد داشته باشد، خاصیت ضد التهابی دارد. به این معنی که التهابات مفصلی و عضلانی را رفع می‌کند. به همین دلیل بهترین انتخاب برای این نوع مشکل‌هاست. سلبرکس تنها داروی مسکنی است که روی مخاط معده و دستگاه گوارش تأثیر منفی نمی‌گذارد. البته این به این دلیل نیست که کلاً عوارضی ندارد. هر دارویی عوارض دارد، این را یادتان باشد.

حواس تان باشد:

حواس تان باشد که این دارو با اینکه بهترین و کم‌عارضه‌ترین انتخاب است، اما پژوهشگران ثابت کرده‌اند که مصرف زیاد آن باعث مشکلات (آریتمی) قلبی می‌شود. سلبرکس در حال حاضر تا حدودی جای ایندومتاسین و پیروکسیکام را در بازار نسخه نویسی گرفته است. این دارو در افراد محدودی در درازمدت، باعث گیجی، سردرد،‌ دردهای شکمی و کمردرد می‌شود.

ایندومتاسین: ضد التهاب، ضد درد

کجا به درد می‌خورد؟

این دارو در انواع کپسول، قرص آهسته‌رهش،‌ سوسپانسیون و شیاف در بازار موجود است. مکانیسم کار کردن قرص آهسته‌رهش در بدن به این صورت است که بعد از مصرف، در معده آهسته آهسته باز می‌شود. به همین دلیل در مدت زمانی طولانی در شبانه روز دوز مشخصی از دارو در بدن وجود دارد و درد را در طولانی مدت کنترل می‌کند.

حواس تان باشد:

سوسپانسیون این دارو را با آب‌میوه‌ها ترکیب نکنید. در این صورت باعث یکسری فعل و انفعالات شیمیایی در دارو می‌شوید. ایندومتاسین ممکن است باعث افزایش فشارخون، سردرد و منگی، تاری دید و تهوع شود. در صورت دیدن هر کدام از این عوارض، به پزشک مراجعه کنید. حواس تان به سالمندها باشد، این دارو برای بیماران بالای 90 سال مناسب نیست و آن‌ها را دچار مسمومیت صد درصدی ایندومتاسین می‌کند.

پیروکسیکام: ضد التهاب، ضد درد، تب‌بر

کجا به درد می‌خورد؟

پیروکسیکام و ایندومتاسین داروهای مناسبی نیستند. چون نسبت به اثرشان، عوارض زیادی دارند. در حال حاضر بیشتر برای دردهای التهابی، ژل موضعی پیروکسیکام تجویز می‌شود. این دارو در سه نوع کپسول، آمپول، شیاف و ژل موضعی وجود دارد. مسمومیت در مصرف بی‌رویه پیروکسیکام و بدون نسخه زیاد دیده می‌شود.

حواس تان باشد:

این دارو در حال حاضر بین روماتولوژیست‌ها طرفداران کمتری دارد. پیروکسیکام ممکن است باعث خونریزی شدید گوارشی، یبوست، تهوع، سردرد و خواب‌آلودگی،‌ کم‌خونی و افزایش مدت زمان خونریزی شود که نسبت به اثر مثبتش نمی‌ارزد.

شربت‌ها

سر وعده‌های محلول مثل شربت‌ها و سوسپانسیون‌ها برای کسانی تجویز می‌شود که نمی‌توانند قرص را راحت بخورند. شربت برای کودکان و سالمندانی که در بلع قرص مشکل دارند،‌ بهترین انتخاب است. خیلی وقت‌ها هم فرو بردن قرص برای کسانی که بزاق کمتری دارند سخت است. در این صورت، شربت داده می‌شود. شربت‌ها همان اثر قرص‌ها را دارند و به نسبت قرص، سریع‌تر جذب می‌شوند. شربت‌ها در مواقعی که بیمار در شرایط هوشیار به سر نمی‌برد و در کماست،‌ هم استفاده می‌شوند.

منبع: سلامت نیوز

دگزامتازون و داروهای مشابه آن که از دسته کورتون‌ها هستند، چندین برابر کشورهای پیشرفته، در ایران مورد استفاده مردم قرار می‌گیرند.

دکتر رضا کریمی- ‌ فوق تخصص بیماری‌های غدد در روزنامه جام جم نوشت: یادم هست، در سال‌های دانشجویی استادان از مضرات کورتون بسیار می‌گفتند؛ عوارضی همچون پوکی استخوان، ضعیف شدن عضلات، ضعیف شدن سیستم ایمنی، چاقی و بسیاری مشکلات دیگر. بعد از فارغ‌التحصیلی، من و دیگر پزشکانی که سعی در ارائه خدمت علمی و صحیح داشتیم، بندرت از کورتون استفاده می‌کردیم ولی با کمال تعجب، پزشکانی را می‌دیدیم که برای هر درد ساده، آمپول دگزامتازون یا بتامتازون و قرص‌های پردنیزولون تجویز می‌کردند.

دردهای ساده‌ای مثل درد گلو، دندان و دردهای استخوانی که افراد مسن همه روزه با آن دست به گریبان هستند، با مصرف کورتون بهبود می‌یابند و هر روز به تعداد مشتریان این داروها افزوده می‌شود و مطب‌‌ها برای دریافت این داروها مملو از بیماران می‌شود. اکنون سؤال این است که آیا تزریق یک آمپول دگزا واقعا این همه عوارض دارد؟

واقعیت این است که یک دوز دگزا عوارض چندانی ندارد ولی بیشتر افراد بعد از بهبود، به طور مرتب سراغ این داروها می‌روند و هر ماه چندین بار از این آمپول‌ها استفاده می‌کنند.

داروهای گروه کورتیکواستروئید که در اصطلاح عموم به نام کورتون شناخته می‌شوند، در پزشکی امروز از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین داروها برای کاهش التهاب و کنترل بسیاری از بیماری‌های مزمن محسوب می‌شوند. درمان حمله آسم، درمان حساسیت شدید، کنترل التهاب در بیماری‌های روماتیسمی و خود ایمنی و کنترل صدها بیماری حاد و مزمن دیگر ازجمله کاربردهای این داروهاست. کورتون به شکل قرص‌های پردنیزولون، هیدروکورتیزون و دگزامتازون و به شکل آمپول هیدروکورتیزون، دگزامتازون و بتامتازون و نیز آمپول‌های تریامسینولون و متیل پردنیزولون برای تزریق داخل مفصل و رفع التهاب حاد وجود دارند. در سال‌های اخیر فرم‌های شیاف آن نیز به نام بودنوزید برای درمان التهاب روده بزرگ به بازار آمده است.

دگزامتازون، قوی‌ترین دارو و یکی از طولانی اثرترین انواع کورتون است. وقتی بیماری هر هفته یک آمپول دگزامتازون تزریق کند، تاثیر این دارو به طور مداوم در بدن او وجود دارد و عوارض طولانی‌مدت که ابتدا بر شمردم برای وی به وجود خواهد آمد. حتی با تزریق یک یا دو بار در ماه نیز چنین عوارضی ایجاد می‌شود.

صرف‌نظر از عوارض، وابستگی به کورتون مشکل مهم دیگری است که بر اثر استفاده به مدت حدود یک ماه از کورتون‌ها گریبانگیر بیمار می‌شود.

اما علت وابستگی به کورتون چیست؟ بدن انسان روزانه حدود 30 میلی گرم کورتیزول که کورتون درونی بدن است، تولید می‌کند. وقتی انسان با استرس جسمی و روحی مواجه می‌شود، میزان ترشح کورتون به موازات شدت استرس بیشتر می‌شود و گاهی تا ده برابر کورتون تولید می‌شود. در بیمارانی که به صورت طولانی کورتون را به شکل دارو وارد بدن خود می‌سازند، تولید کورتون درونی مختل می‌شود و به این ترتیب وقتی بیمار در معرض استرس‌ها و آسیب‌های جسمی و روحی قرار می‌گیرد، بدن او قادر به تولید کورتون اضافی نیست و دچار عوارضی مثل ضعف شدید، افت فشار خون و بی‌حالی می‌شود.

مجله پزشکی مادر

گذاشتن یک بسته استامینوفن در کیفتان، می تواند خیال شما را از هجوم دردهای ناگهانی راحت کند. گذشته از این، این دارو بر خلاف آسپرین و ایبوبروفن معده تان را ناراحت نمی کند و می توانید بدون نگرانی از درد و سوزش معده، هر روز سراغش بروید اما شواهد حاکی از این است که نه تنها استامینوفن هم در نهایت چنین عوارضی را برایتان به ارمغان می آورد، بلکه خوردن هر روزه آن، مشکلاتی جدی تر و حتی گاهی جبران ناپذیر را برای سلامتتان ایجاد می کند.

آسم و نقص رشد، مشکلاتی مانند اختلال کمبود توجه و تمرکز (ADHD)در کودکان و مشکلات بالقوه و کشنده قلبی و بیماری های کلیوی ، حتی خطر مرگ به دلایل نادر و مشکلات پوستی بخشی از مشکلاتی است که با مصرف مداوم استامینوفن به جان تان می افتد؛ با این وجود هنوز پزشکان نتوانسته اند جایگزین مناسب تری را برای این دارو پیدا کنند و حاضر به پذیرش این واقعیت هم نیستند که در بسیاری موارد استامینوفن تاثیری بیشتر از دارونماها ندارد.

کمر درد دارید؟

اسمارتیز بخورید

درد کمر از مشکلاتی است که خیلی ها را به خوردن استامینوفن وا می دارد و این قرص مدت هاست که به عنوان یک جایگزین کم خطر برای داروهای ضدالتهابی مثل ایبوبروفن تجویز می شود اما محققان می گویند در مورد این درد، یک دارونما هم می تواند به اندازه این قرص تاثیرگذار باشد.

محققان در یک بررسی افراد مبتلا به کمردرد را به سه گروه تقسیم کردند؛ به یک گروه روزانه استامینوفن دادند، به گروه دیگر در مواقع تشدید درد این قرص را دادند و به گروه سوم یک داروی خنثی و بدون اثر را به عنوان دارونما دادند. جالب اینجا بود که هر سه گروه پس از ۱۷ روز اعلام کردند بهبود یافته اند. اما هنوز هم بسیاری تصور می کنند چاره کمر دردشان استامینوفن است یا اینکه جز نوع کدئین دار این قرص هیچ دارویی روی دردشان اثر نمی گذارد.

برتری به ایبوبرفن ندارد

درحالی که پزشکان نگران خونریزی معده پس از مصرف مداوم آسپرین و اعتیادی بودند که در پی مصرف مکرر مورفین فرد را گرفتار می کرد، گروهی از پزشکان استامینوفن را به عنوان جایگزین کم خطر این داروها معرفی کردند.

با این وجود امروزه پژوهشگران معتقدند استامینوفن می تواند در حد یک دارونما روی دردهای حاد و مزمن اثر بگذارد اما در عین حال می تواند به کلیه ها آسیب اساسی بزند و درست مثل داروهایی چون ایبوبروفن سیستم قلبی و عروقی را دچار اختلال کند. گروهی از پژوهشگران معتقدند مصرف این دارو در طول ماه ها و سال ها می تواند به خونریزی معده بینجامد و به ویژه برای افراد مسن گران تمام شود.

چراکه در این صورت از دست دادن میزان زیادی هموگلوبین را به دنبال می آورد. اعلام کرده است مصرف مکرر این دارو می تواند مشکلات حاد و نادر پوستی را ایجاد کند و به گزارش این مرکز مشکلات نایاب و حاد پوستی ناشی از مصرف این دارو، در بعضی افراد حتی پس از یک بار مصرف هم مشاهده می شود. محققان می گویند خطر ابتلا به سرطان خون هم در مصرف کنندگان حرفه ای این دارو کم نیست.

فرزندتان بیش فعال می شود

در حالی که نتایج تحقیقات گفته شده کمتر کسی را قانع کرده بود، محققان در بررسی دیگری به نتیجه ای تلخ تر رسیدند. آنها دریافتند فرزندان مادرانی که در دوره بارداری این قرص را مصرف می کردند، بعد از هفت سالگی دو برابر بیشتر از کودکان دیگر به «ADHD» و مشکلات رفتاری دیگر دچار می شوند. درحالی که از نظر پزشکان استامینوفن کم خطرترین مسکن برای زنان باردار است اما محققان می گویند حتی همین داروی به ظاهر کم خطر می تواند بر نوزادان متولد نشده تاثیراتی جبران ناپذیر بگذارد.

محققان با بررسی فرزند مادرانی که استامینوفن را در دوره بارداری مصرف کرده بودند، اعلام کردند که حتی یک بار در هفته خوردن این دارو می تواند کودکان را در معرض مشکلاتی جدی قرار دهد. به همین دلیل محققان به مادران آینده توصیه می کنند که قبل از خوردن هر قرص، بار دیگر به ضرورت مصرف آن فکر کنند و تاثیراتش روی فرزندشان را نادیده نگیرند. از نظر آنها انجام تمرین های تن آرامی می تواند حساسیت زنان به درد را کمتر و نیازشان به خوردن مسکن ها را تا اندازه ای برطرف کند؛ در غیر این صورت خانم های استامینوفن دوست باید منتظر تولد فرزندی که در مهارت های برقراری ارتباط ضعیف تر از دیگران است، باشند.

آسم می گیرید

ابتلا به آسم از مشکلات دیگری است که در فرزند مادرانی که در بارداری استامینوفن مصرف کرده اند، بروز پیدا می کند. از نظر محققان استامینوفن می تواند سطح گلوتونین که یک آنتی اکسیدان است را در ریه ها پایین بیاورد. این آنتی اکسیدان می تواند از ملتهب شدن ریه ها جلوگیری کند و اجازه ندهد که به خاطر محدود شدن فضای عبور هوا فرد به آسم دچار شود. گذشته از این، گروه دیگری از محققان می گویند مصرف داروی استامینوفن احتمال بروز خس خس تنفسی و آلرژی را در کودکان و نوجوانان بالا می برد.

قلب تان ریپ می زند

محققان به پزشکان در مورد تجویز استامینوفن برای بیماران مبتلا به آرتروز هشدار داده اند. درحالی که میلیون ها نفر در جهان دردهای آرتروزی شان را با این دارو آرام می کنند، محققان از خطر استفاده مکرر از این دارو برای قلب می گویند. از نظر آنها مصرف مداوم استامینوفن خطر حمله قلبی، سکته مغزی و نارسایی قلبی را بالا می برد و گذشته از این خونریزی معده و مشکلات کلیه را هم برای فرد به ارمغان می آورد.

ممکن است اوردوز کنید

مشهورترین آسیبی که استامینوفن خوردن به همراه می آورد، اوردوز کردن است. مصرف مکرر این دارو مشکلات کبدی را به همراه می آورد و بسیاری از استامینوفن دوست ها، دچار بیماری مهلک نارسایی کبد می شوند. از نظر محققان تنها کمی زیاده روی در مصرف این دارو می تواند در عرض چند روز یا چند هفته جای افراد را به خاطر دچار شدن به مشکلات کبدی به خطر بیندازد. آزمایشات خون مصرف کنندگان استامینوفن حالت های غیر طبیعی را نشان می دهد که از مسمومیت کبدی حکایت می کنند.

اثر واکسن را کم می کند

اگر شما هم برای جلوگیری از تب کردن فرزندتان بعد از واکسن زدن به او استامینوفن می دهید، این یافته محققان را جدی بگیرید.مطالعات آنها نشان می دهد که تب پس از واکسن، واکنش ایمنی طبیعی و ضروری را ایجاد می کند و خوردن استامینوفن برای جلوگیری از این طب، چنین واکنشی را ضعیف می کند. این پژوهشگران می گویند مصرف استامینوفن برای درمان تب ایرادی ندارد اما اگر پزشک فرزندتان برایش داروی تب بر تجویز نکرده، نباید با دادن خودسرانه استامینوفن فرزندتان را به دردسر بیندازید.

استامینوفن فایده هم دارد؟

پژوهشگران می گویند استامینوفن در بسیاری موارد داروی خوبی است اما اگر درست مصرف شود. پژوهشگران در کنار یافته های فراوانی که از خطرات استامینوفن حکایت می کند، این ادعاها را هم در مورد فواید آن مطرح می کنند.

ورزش کردن را آسان می کند

محققان می گویند مصرف استامینوفن توانایی ورزشکاران در گرما را بالا می برد و باعث می شود ساعات بیشتری بدون خستگی ورزش کنند. آنها دریافته اند این دارو دمای بدن ورزشکاران را کاهش می دهد و به آنها کمک می کند تا راحت تر با گرما مقابله کنند. گذشته از این، به گفته محققان استامینوفن با کاهش درد ورزشکان در مسابقات، توانایی استقامتی آنها را هم بالا می برد.

روان را آرام می کند

استامینوفن با همه آسیب هایی که به همراه می آورد، در درمان برخی دردهای جسمی و حتی دردهای روانی می تواند اثرگذار باشد. محققان می گویند این دارو می تواند واکنش های عصبی مربوط به طرد شدن اجتماعی را تسکین دهد و به آرامش روانی مصرف کنندگانش کمک کند. با این وجود محققان تجویز این دارو برای دردهای روانی را توصیه نمی کنند؛ چراکه عوارض این دارو گاهی بیشتر از فوایدش است.

ترس از مرگ را کم می کند

ترس از مرگ یکی از شایع ترین ترس های آدم هاست اما محققان می گویند داروی رایجی مانند استامینوفن می تواند این ترس را هم کمتر کرده و سیستم هشداردهنده مغز را مهار کند. به گفته آنها مصرف استامینوفن می تواند احساسات ناخوشایند و ناامنی ناشی از تهدید یا تجربه ای هراس آور را خنثی کند. براساس یافته های علمی این ویژگی استامینوفن می تواند به درمان ترس های مزمن و اختلال اضطراب کمک کند.

منبع: مجله سیب سبز

حتما برای شما هم پیش آمده که دچار سرماخوردگی یا حساسیت شده‌اید و بعد از مراجعه به پزشک در بین داروها یک آمپول دگزامتازون هم برایتان تجویز کرده است. داروی دگزامتازون یکی از پرمصرف‌ترین داروهای کشور است، اما اطلاعات شما درباره این دارو چقدر است و درباره موارد مصرف و عوارض جانبی آن چه می‌دانید؟

دگزامتازون در یک نگاه

به نوشته دکتر مریم بهاری ساروی، "در دگزامتازون دارویی از دسته کورتیکواستروئیدها است و در بازار دارویی ایران به شکل قرص، آمپول و قطره عرضه می‌شود. کورتیکواستروئیدهایی مثل دگزامتازون، پردینوزولون و بتامتازون داروهایی هستند که مثل هورمون‌های غده فوق کلیه عمل می‌کنند. دگزامتازون و به طور کلی خانواده کورتیکواستروئیدها برای درمان بیماری‌های مختلفی تجویز می‌شوند که التهاب (تورم، قرمزی، درد)، بیماری‌های پوستی، بیماری‌های خونی، بیماری‌های چشمی، بیماری‌های تیروئید، آلرژی و آسم، بیماری‌های خود ایمنی مثل لوپوس و پمفیگوس، بیماری‌های غده فوق کلیوی، شوک آنافیلاکتیک (شوک ناشی از حساسیت)، روماتیسم مفصلی و بعضی از انواع سرطان‌ها از آن جمله است."

موارد سوءمصرف

در سال‌های اخیر مصرف دگزامتازون به طور بی‌رویه در ایران افزایش داشته است. براساس آمارهای ارائه شده در سال گذشته دگزامتازون درصدر داروهـــای تجــــویز شده در کشور قرار داشته است. شاید دلیل پرطرفدار بودن این دارو این باشد که در سال‌های گذشته، دگزامتازون به یکی از انواع داروهای دوپینگ رایج در باشگاه‌های بدنسازی تبدیل شده است و باعث افزایش وزن کاذب می‌شود، هر چند این افزایش وزن ایجاد شده حاصل از تجمع آب و مایعات در بدن است و هیچ تاثیری در افزایش حجم عضلات و توان ورزشکار ندارد و حتی مصرف منظم آن به کاهش توده عضلانی شخص منجر می‌شود. از دیگر موارد سوءمصرف داروی دگزامتازون می‌توان به استفاده از آن برای رفع علائم سرماخوردگی و حساسیت‌های ساده و کاهش دردهای عضلانی اشاره کرد که تاثیری موقت در درمان آنها دارد. توصیه می‌شود برای رفع علائم سرماخوردگی از دگزامتازون استفاده نکنید، چراکه این دارو با تضعیف سیستم ایمنی بدن زمینه را برای تشدید بیماری‌های عفونی فراهم کرده و طول مدت بیماری را افزایش می‌دهد.

عوارض جانبی

دگزامتازون هم مثل هر داروی دیگری اثرات و عوارض جانبی خود را دارد و این عوارض جدی است. باید دگزامتازون را قاتل استخوان‌ها دانست، چرا که بزرگ‌ترین عارضه آن پیشگیری از رسوب کلسیم در استخوان و ایجاد پوکی استخوان است.
همچنین دگزامتازون روی سیستم گوارشی تاثیر می‌گذارد و باعث بروز مشکلاتی از قبیل نفخ، زخم‌های مری و معده می‌شود. افزایش فشار چشم، آب مروارید و گلوکوم (آب سیاه) از عوارض دیگر مصرف زیاد این داروست. مصرف بالای این دارو با تاثیر بر سیستم قلبی ـ عروقی، به افزایش قند خون منجر می‌شود و در نتایج آزمایشی اختلال ایجاد می‌کند.
توجه داشته باشید که این دارو و هم‌خانواده‌های آن باعث چاقی، اختلالات قاعدگی و پرمویی در خانم‌ها هم می‌شود. بهتر است در صورت مشاهده مشکلاتی مثل تورم در صورت و قوزک پا و همچنین مدفوع سیاه، قیری رنگ و عفونی که بیش از چند روز طول می‌کشد، پزشکتان را در جریان قرار دهید.

موارد منع مصرف

در صورتی که مبتلا به بیماری‌هایی مثل بیماری‌های زمینه‌ای مثل آبله مرغان، سرخک، بیماری‌های قارچی، صرع، دیابت،سل،عفونت‌های چشمی، اختلالات تیروئیدی، بیماری‌های کبدی، بیماری‌های کلیوی، فشار داخل چشم، بیماری‌های قلبی و فشارخون بالا،بیماری‌های گوارشی مثل زخم معده و اثنی‌عشر هستید، حتما پزشکتان را در جریان قرار دهید تا در تجویز این دارو تجدیدنظر کند. توجه داشته باشید در صورت داشتن برنامه یا تصمیم برای عمل جراحی و حتی جراحی‌های دندانپزشکی هم لازم است به پزشک اطلاع دهید. در دوران بارداری و شیردهی با توجه به عبور این دارو از جفت و ترشح آن در شیر، مصرف دگزامتازون باید با نظر پزشک باشد.

اختلال دارویی با داروهای دیگر

اگر داروهای رقیق‌کننده‌ خون مثل آسپرین و وارفارین، داروهای قلبی مثل دیگوگسین، قرص‌های ضدبارداری، ریفامپین، داروهای ضدتشنج مثل فنوباربیتال و فنی‌تویین مصرف می‌کنید، نباید از دگزامتازون استفاده کنید.

مصرف دگزامتازون و رژیم غذایی مناسب

اگر پزشک برایتان دگزامتازون تجویز کرده است باید تغییراتی در رژیم غذایی ایجاد کنید. همزمان با مصرف داروی دگزامتازون لازم است مصرف نمک را کم کنید.
در عین حال توصیه می‌شود مصرف شیر و مواد غذایی حاوی پروتئین را افزایش دهید. از آنجا که این دارو باعث بروز ناراحتی‌های معده می‌شود، بهتر است بعد از غذا یا همراه با شیر مصرف شود.


فراموش کردن مصرف دارو

در صورت فراموش کردن مصرف یک نوبت دارو، به محض یادآوری، دارو را مصرف کنید البته به شرط این‌که فاصله زیادی تا زمان مصرف نوبت بعدی وجود نداشته باشد. در غیر این صورت از مصرف نوبت فراموش شده صرف‌نظر کرده و تنها داروی نوبت بعدی را مصرف کنید تا دوز آن دوبرابر نشود.
شیوه مصرف
نکته مهم دیگری که باید در مورد مصرف دگزامتازون در نظر بگیرید مصرف دقیق دوز آن است. هرگز مقدار تجویز شده توسط پزشک را کم یا زیاد نکنید و به هیچ عنوان مصرف دارو را به صورت ناگهانی قطع نکنید.
اگر مدت زمان طولانی از این دارو استفاده می‌کنید، با نظر پزشک مقدار تجویزی را بتدریج کم کنید. توجه داشته باشید قطع ناگهانی دارو، عوارضی مثل تب، دردهای عضلانی،سردرد، بی‌اشتهایی و کاهش وزن را به دنبال دارد.

دکتر مریم بهاری ساروی
روزنامه سیب جام جم

یک عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان تاکید کرد که مصرف قرص‌های ضدبارداری بدون تجویز پزشک عوارض ناگواری به همراه دارد و پزشکان اغلب مصرف این قرص‌ها را بیشتر از چهار سال توصیه نمی‌کنند.

دکتر الهام نقشینه، با اشاره به عوارض قرص‌های ضد بارداری، گفت: ایجاد آکنه، افزایش وزن و مشکلات عصبی از مواردی است که در برخی افراد با مصرف این قرص‌ها ایجاد می‌شود. البته انواع جدید این قرص‌ها عارضه کمتری دارند اما با این وجود مصرف بیش از چهار سال آن‌ها توصیه نمی‌شود.

این متخصص زنان با بیان اینکه مصرف قرص‌های ضد بارداری به هیچ وجه منجر به ناباروری فرد نمی‌شود، تصریح کرد: مصرف قرص‌های ضد بارداری بر عملکرد ماهانه تخمک‌گذاری موثر است و تنها موجب تاخیر در تخمک‌گذاری در همان ماه خواهد شد و در ماه‌های بعد بی‌تاثیر است.

نقشینه ادامه داد: اگرچه برخی زنان پس از مصرف این قرص‌ها با تاخیر بارور می‌شوند اما این امر ارتباطی با مصرف بیش از اندازه قرص‌ها ندارد، بلکه عوامل پیش زمینه‌ای وجود دارد که با مصرف این قرص‌ها باروری را با تاخیر مواجه می‌کند. در مجموع قرص‌های ضدبارداری منجر به ناباروری کامل نخواهد شد.

وی اضافه کرد: نوع جدیدی از قرص‌های ضد بارداری وارد بازار شده که بسته به ترکیبات آن از عوارض کمتری برخوردار است و کمتر موجب افزایش وزن مصرف‌کنندگان می‌شود.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با بیان اینکه مصرف خودسرانه قرص‌های ضد بارداری ممکن است موجب لخته شدن خون در مغز و قلب شود، ادامه داد: مصرف قرص‌های ضد بارداری به هیچ وجه به زنان بالای 40 سال توصیه نمی‌شود؛ چراکه می‌تواند منجر به ایجاد لخته خون در قسمت‌های مختلف بدن مانند پاها، ریه و حتی قلب و مغز شود.

نقشینه افزود: مصرف این قرص‌ها به افرادی که سابقه فامیلی انعقاد خون داشته باشند توصیه نمی‌شود، چراکه مصرف این قرص‌ها انعقاد خون را در این افراد تشدید می‌کند.

وی گفت: مبتلایان به بیماری‌های قلبی، فشار خون و چربی خون پیش از مصرف این قرص‌ها باید با پزشک مشورت کنند. مصرف قرص‌های ضد بارداری در این افراد می‌تواند منجر به ایجاد لخته خون در ساق پا (ترومبوز) و نهایت تبدیل به آمبولی شود.

منبع: ایسنا

صفحه1 از4

©2017 شرط مهم سلامت یک جامعه توانمندی مردم در جستجو، دریافت و به کار گیری اطلاعات سلامت است، مجله پزشکی مادر، شریک سلامت جامعه ایرانی است.

Please publish modules in offcanvas position.