چندین مطالعه نشان داده است خانم های باردار كه حالت تهوع و استفراغ نداشته اند بیشتر سقط جنین را تجربه كرده اند ولی در بیشتر آنها حاملگی به سرانجام رسیده است. بنابراین عدم وجود این علائم نباید به عنوان علامت خطر محسوب گردد. پس شما می توانید بدون نشانه ای از كسالت صبحگاهی، حاملگی موفق با یك بچه سالم داشته باشید.

1- من چگونه می توانم این حالت را كاهش دهم؟

انجمن كارشناسان تغذیه ی آمریكا نظریه ی زیر را برای مبارزه با حالت تهوع صبحگاه پیشنهاد می كنند:
- كمتر خوردن، بیشتر كردن تعداد دفعات وعده های غذایی، این كار كمك می كند به بهتر شدن سوزش سر دل و حالت تهوع.
- در بین غذا خوردن از نوشیدن مایعات اجتناب كنید و در عوض در بین دو وعده ی غذایی مایعات را بنوشید.
- به جای استفاده از غذاهای پر ادویه غذاهای بدون ادویه را انتخاب كنید.
- بیشتر میوه بخورید و همچنین تركیبی از كربوهیدراتها مانند سیب زمینی (پوره) و بیسكویت شور و - شیرینی بیشتر میل كنید. معده های حساس این غذاها را راحت تر تحمل می كنند.
- ویتامین های مورد نیاز در بارداری را در ساعات پایان روز استفاده كنید.
- صبح ها آرام از رختخواب خارج شوید و مقداری بیسكویت شور ساده یا غلات خشك در بستر میل كنید، این امر كاملاً تهوع را از بین می برد.
- نوشیدن چای گیاهی بدون كافئین گاهی اوقات مفید است. پزشك شما توصیه های لازم را ارائه می دهد.
انواعی از مواد غذایی وجود دارد كه به خنثی كردن اثرات حالت تهوع صبحگاهی كمك می كند.

2- این حالت چقدر شایع است؟
حدود 11 الی 20 درصد زنان حالت تهوع و استفراغ ندارند، 28 تا 30 درصد آنها تنها حالت تهوع دارند و 52 تا 56 درصد حالت استفراغ را تجربه می كنند.
بعضی از محققین می گویند حالت تهوع صبحگاهی می تواند یك نشانه سلامت حاملگی باشد.

3- چه وقت شروع می شود؟
بعضی از زنان این علائم را در طی اولین روزهای جایگزینی جنین تجربه می كنند اما بطور معمول شروع حالت تهوع با فاصله 1.5 تا 5 هفته از آخرین پریود می باشد.

4- چه وقت پایان می یابد؟
در حدود 60 درصد زنان حالت تهوع آنها تا 12 هفته پس از آخرین پریود ادامه دارد و بیشتر از 90 درصد آنها در 16 هفتگی احساس می كنند بهتر شده اند. یك تعداد زنان بدشانس در طول دوره بارداری حالت تهوع را دارند و در تعداد كمی از زنان در هفته های پایانی بارداری مجدداً شروع می شود.

5- آیا صبح ها حالت تهوع افزایش می یابد؟
این حالت، تهوع صبحگاهی نامیده می شود. نتایج یك مطالعه نشان می دهد علامت استفراغ در ساعات 6 الی 9 صبح وجود دارد و در بقیه ی ساعات روز بیشتر حالت تهوع دیده می شود.

6- آیا همه حاملگی های من شبیه هم می باشد؟
لزوماً این گونه نیست. در یك مطالعه 63 درصد زنانی كه قبلاً حامله بوده اند و بیشتر از 100 ساعت حالت تهوع داشته اند، بیان كردند كه علائمی مشابه قبلی داشتند ولی حاملگی شان یك مقدار متفاوت بوده است.

7- آیا این نشانه ی خوبی است؟
چندین مطالعه نشان داده است خانم های باردار كه حالت تهوع و استفراغ نداشته اند بیشتر سقط جنین را تجربه كرده اند ولی در بیشتر آنها حاملگی به سرانجام رسیده است. بنابراین عدم وجود این علائم نباید به عنوان علامت خطر محسوب گردد. پس شما می توانید بدون نشانه ای از كسالت صبحگاهی، حاملگی موفق با یك بچه سالم داشته باشید.

8- چه چیز سبب این حالت است؟
هورمونهای بارداری، جواب ساده و مطمئنی است، گرچه كسی واقعاً نمی داند، یك ارتباط قوی بین تهوع، استفراغ بارداری و تهوعی كه از قرصهای پیشگیری از بارداری است وجود دارد و به نظر می رسد كه یك زمینه ی هورمونی مشترك برای هر دو عارضه هست. برخی از محققین متوجه درصد بالاتری از سطح هورمون HCG در بیمارانی كه حالت تهوع و استفراغ دارند نسبت به كسانی كه بدون این نشانه ها هستند، شدند.

9- استفراغ شدید حاملگی چیست؟
فرم شدید كسالت صبحگاهی است كه می تواند سبب آسیب رسانی به مادر و جنین شود. توصیه های پزشكی و درمانی در مورد استفراغ شدید بارداری در دسترس می باشد.

10- برای كسب اطلاعات بیشتر می توانید درباره آمار، عوامل و اثرات حالت تهوع و استفراغ در حاملگی، مراحل اختصاصی تهوع و استفراغ دوران بارداری و یك برنامه غذایی اختصاصی برای كسالت صبحگاهی مطالعات بیشتری را در دستور كار خود قرار دهید.

منبع: نشریه پیام پزشک

در مورد بیماری های مقاربتی چه می دانید؟ راه انتقال آن ها چیست؟ چه علائم و چه خطراتی دارند؟ برای پیشگیری چه باید کرد؟

بیماری های مقاربتی (STDS) بیماری هایی هستند که در اثر ارتباط جنسی ایجاد می شود مانند:

1-  واژینوز باکتریال

2-  عفونت کلامیدیایی

3-  عفونت گنوره

4-  هپاتیت های ویروسی

5-  هرپس ( تب خال تناسلی)

6-  HIV/AIDS (ایدز)

7-  HPV (زگیل تناسلی)

8-  PID (عفونت لگنی)

9-  سیفلیس

10- عفونت تریکومونایی و ...

در رابطه با شایعترین آنها توضیحات بیشتری بخوانید:

- واژینوز باکتریال گاهاً با علائم افزایش ترشحات با بوی ناخوشایند، احساس سوزش هنگام ادرار و یا خارش ظاهر می گردد ولی در اکثر مواقع بدون علامت است.

مهمترین خطر آن این است که حتی در موارد بدون علامت شانس ابتلا به سایر بیماریهایی مقاربتی مانند ایدز , هرپس وکلامیدیا را افزایش می دهد. همچنین شانس عفونتهای لگنی را که موجب چسبندگی اطراف لوله های رحمی و در نتیجه نازایی، دردهای لگنی و حاملگی های خارج رحم می گردد را بالا می برد.

- عفونت کلامیریایی از دیگر موارد شایع بیماریهای مقاربتی می باشد که می تواند از طریق سکس دهانی،آنال (مقعدی) و یا واژینال (مهبلی) ایجاد گردد. این بیماری نیز می تواند خاموش و بدون علامت باشد و یا در صورت بروز علائم ترشحات غیر طبیعی و احساس سوزش هنگام ادرار می تواند از علائم آن باشد. در صورت انتشار عفونت به لگن و لوله های رحمی, بیماری همچنان می تواند بدون علامت باشد و یا موجب درد زیر دل، کمر درد، درد هنگام مقاربت، تب و خونریزی غیر طبیعی گردد. در صورتی که این بیماری درمان نشود می تواند موجب آسیب غیر قابل برگشت به لوله های رحمی شود که خود باعث درد لگنی در سنین بالاتر و نازائی و حاملگی های خارج رحمی گردد. و ریسک ابتلا به ایدز در این افراد بالا می رود.

قطع رابطه جنسی در صورت بروز علائم و شروع سریع درمان، معاینات منظم دوره ای جهت شناسایی موارد بدون علامت و آزمایشات سالانه از نظر ابتلا به کلامیدیا در تمام خانم ها ,خصوصاً افراد جوان دارای ارتباطات جنسی توصیه می گردد. در افراد جوان بعلت ساختار دهانه رحم شانس بروز بیماری های فوق و خطرات آن بیشتر می باشد.

- هرپس و یا تب خال تناسلی نیز از بیماری های شایع مقاربتی می باشد که در صورت علامت دار بودن، ضایعات دردناکی شبیه به تب خال در ناحیه تناسلی وجود دارد، ممکن است فردی که بیماری را انتقال داده هیچ ضایعه ای نداشته باشد.

انتقال از مرد به زن شایعتر از عکس آن می باشد و این بیماری عودهای مکرر خواهد داشت. اولین ظهور بیماری طی 2 هفته بعد از انتقال دیده می شود و ترمیم ضایعات 2 تا 4 هفته طول می کشد. از آنجا که بیماری در بسیاری موارد علامت نمی دهد امکان دارد که اولین اپیزود بیماری سالها بعد از انتقال ظاهر گردد.

- زگیل تناسلی (HPV) از دیگر بیماریهای مهم مقاربتی می باشد، اکثر بیماران علامتی ندارند و در اکثر موارد سیستم ایمنی بدن طی 2 سال این بیماری را برطرف می سازد. انواع خاصی از این ویروس می توانند زگیل تناسلی ایجاد کنند و انواع دیگری از آن می تواند زمینه ساز سرطان دهانه رحم (سرویکس) باشد.

زگیل های تناسلی ممکن است هفته ها و یا حتی ماه ها بعد از تماس با فرد آلوده ایجاد شوند.

از آنجا که این بیماری بدون اینکه علامت خاصی ایجاد کند باعث تغییرات سلولی  زمینه ساز سرطان دهانه رحم می گردد,

لذا انجام تست پاپ اسمیر (سیتولوژی دهانه رحم) جهت پیشگیری از سرطان دهانه رحم بصورت سالانه در همه خانم ها توصیه می شود.

تست دیگری به نام HPV-Test  که در موارد خاصی انجام می شود نیز می تواند وجود این بیماری بدون علامت را مشخص کند که در نتیجه بیمار با دقت بیشتری تحت نظر قرار خواهد گرفت.

تزریق واکسن این بیماری در سنین 9- 25 سال عامل موثر دیگری در پیشگیری از این بیماری می باشد.

کاندوم در پیشگیری از بیماری های مقاربتی تاثیر بسزایی دارد ولی توجه به این نکته مهم است که پیشگیری کامل ایجاد نمی کند.

مطمئن ترین راه پیشگیری، رابطه تک همسری متقابل (mutually monogamous relationship)

میباشد. وبهترین راه پیشگیری از عوارض این بیماریها، شروع سریع درمان در صورت وجود علائم ودر صورت نداشتن علامت ،معاینات منظم دوره ای هر ۶ ماه وانجام تست پاپ اسمیر سالانه می باشد.

شستن واژن، ادرارنمودن و دوش و اژینال از ابتلا به عفونت های مقاربتی پیشگیری نمی نماید.

دکتر فرشته سربازی، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی
مجله پزشکی مادر

نتایج یک مطالعۀ بالینی نشان داده است ،مردانی که در رژیم غذایی روزانۀ خود زیاد چربی مصرف می کنند، میزان تولید و تراکم اسپرم در دستگاه تناسلی شان کمتر است.

تعداد و تراکم اسپرم درمردانی که رژیم غذایی آنها مشتق از 37 درصد یا بیشتر کالری حاصل ازچربی یا 13٪ یا بیشتر کالری حاصل ازچربیهای اشباع باشد، حدود 40٪ کمترازمردانی است که کمترچربی مصرف می کنند . صحت ارتباط این دو عامل پس از کنترل شاخص توده بدنی (BMI) افراد و بررسی دیگرعوامل محیطی، بیش از پیش ثابت شده است.

محققان درگزارشی آنلاین درHuman Reproductionاعلام کردند که مصرف بیشتر اسیدهای چرب omega-3 به بالا رفتن کیفیت اسپرم از لحاظ ریخت شناسی منجر می شود .

جیل آتامن ، مدیرداخلی مرکز پزشکی دارتموث-هیچکاک درلبنان ویکی از نویسندگان این پروژه، تأکید کرد:« باتوجه به محدودیتهای مطالعۀ اخیر، واقعیت آن است که این تجزیه وتحلیل مقطعی است. این اولین باری است که گزارشی دربارۀ ارتباط بین چربی در رژیم غذایی وکیفیت منی تهیه شده است . بنابراین آزمایش و تحقیق بیشتر بر این یافته ها در آینده ضروری است».

نویسندگان این تحقیق نوشته اند که عوامل بسیاری در شیوه های متفاوت زندگی با ناباروری مردان در ارتباط است. ازجمله: سیگارکشیدن، استفادۀ زیاد ازماریجوانا، مصرف الکل، مصرف کوکائین و قرارگرفتن بیضه ها درمعرض گرما. تعداد کمی ازمطالعات به بررسی تاثیر رژیم غذایی بر پتانسیل باروری مردان پرداخته اند.

آنها درادامه افزودند، برخی شواهد نشان داده اند که بعضی ازمواد غذایی خاص بر کیفیت منی تاثیر می گذارد ومطالعات انجام شده برحیوانات نشان داده اندکه وجود چربی در رژیم غذایی بر باروری جنس نراثردارد.

آتامن و همکارانش دامنۀ این تحقیقات دامی را گسترش دادند و بر روی انسان ها مطالعه کردند. 99 مرد در این مطالعۀ اخیر دربارۀ تأثیر عوامل محیطی بر باروری شرکت کردند. همۀ این مردان اطلاعات کاملی از کیفیت رژیم غذایی و منی خود را در اختیار محققان قرار دادند.

محققان با استفاده از کروماتوگرافی گاز به بررسی سطح اسید چرب دراسپرم و پلاسمای آن در23 نفر از داوطلبان پرداختند. و رژیم غذایی آنان را با استفاده از پرسشنامۀ بسامدغذایی (FFQ) ارزیابی کردند.

جمعیت داوطلب دارای میانگین سنی 36سال و 89٪ ازآنان مردان سفیدپوست بودند. علاوه براین، 71 درصد از این جمعیت اضافه وزن داشتند (25تا29.9BMI)،یا مبتلا به چاقی مفرط بودند (BMI ≥ 30) ،ودوسوم از آنان هرگزسیگار نکشیده بودند.

داوطلبان با توجه به مصرف میانگین کالری دریافتی طبق رژیم غذایی روزانۀ شان به سه دستۀ 26٪، 32٪ و 37٪ تقسیم شدند و میانگین مصرف روزانۀ چربیهای اشباع شده در این سه دسته به ترتیب  8٪، 10٪ و 13٪ بود.

نویسندگان این مقاله دریافتند که 41 تن از این مردان دارای پارامترهای اسپرم طبیعی هستند. درحالیکه تعداد اسپرم در 12 نفر دیگر کمبود( کمتر از 20 میلیون / میلی لیتر)،و در52 نفر میزان تحرک اسپرم ها کمتراز 50 درصد،ودر32 تن ( ریخت شناسی )مورفولوژی اسپر مغیرطبیعی بود.

تجزیه وتحلیل مقدماتی این مطالعه نشان داد که مصرف چربی (P = 0.01)،چربی اشباع (P = 0.02)،وچربی تک اشباع (P = 0.03) دررژیم غذایی با کم شدن تعداد اسپرم ها مرتبط هستند. و مصرف چربی (P = 0.01) ،چربی اشباع (P = 0.01)،وچربی تک اشباع (P = 0.02) با کم شدن تراکم اسپرم ها در ارتباط است .

افزایش مصرف امگا-3 (P = 0.003)، و امگا-6 ،اما به میزان کمتر، (P = 0.05) با بهبود مورفولوژی اسپرم در ارتباط است.

تجزیه وتحلیل خام این داده ها نشان داد که 5 درصد افزایش درمصرف چربی برابر با 18٪ کاهش درتعداد اسپرم است. و5 درصد افزایش مصرف چربیهای اشباع شده در کربوهیدرات ها، 38٪ کاهش درتعداد اسپرم را در پی داشت.

چون دراین مطالعه برخی محدودیت ها مشاهده می شد.ارزیابی FFQ آن رامستعد خطا دراندازه گیری دانسته است. مثلاً استفاده از وسائل یکبارمصرف برای تجزیه و تحلیل تراکم وتحرک اسپرمها ممکن است به برآورد کمترِغلظت منی در مردان مبتلا به الیگواسپر منجرشده باشد.

گروه ترجمه مجله پزشکی مادر، روژیار احقری
منبع: www.medpagetoday.com

©2017 شرط مهم سلامت یک جامعه توانمندی مردم در جستجو، دریافت و به کار گیری اطلاعات سلامت است، مجله پزشکی مادر، شریک سلامت جامعه ایرانی است.

Please publish modules in offcanvas position.