به گزارش هلث‌دی دکتر دیوید تورکل، رئیس بخش بیماری‌های گوش و حلق و بینی در دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز در این باره می‌گوید: "تا هشت یا نه سال قبل ما هر عفونت گوشی را در هنگام تشخیص مورد درمان قرار می‌دادیم."

تورکل می‌گوید:"تصور این بود که درمان باعث کاهش سریع‌تر علائم می‌شود. اما بعد روشن شد که بسیاری از کودکان که با آنتی‌بیوتیک درمان نشده‌اند، در واقع بدون این درمان اولیه به خوبی بیماری را از سر گذرانده‌اند."

به گفته تورکل در نتیجه اصول راهنمای منتشرشده بوسیله آکادمی بیماری‌های اطفال آمریکا و آکادمی بیماری‌های گوش‌ و حلق و بینی آمریکا شروع به ترغیب دکترها کردند تا "گزینه مشاهده" را انتخاب کنند. به این معنا که در کودکان دو ساله و بالاتر که به غیر از این سالم هستند، می‌توان پیش از تجویز آنتی‌بیوتیک برای عفونت گوش مدت کوتاهی را صبر کرد تا بیماری خود به خود بهبود پیدا کند.

عفونت‌های گوش در میان شایع‌ترین بیماری‌ها در میان نوزادان و کودکان کم‌سن هستند و تخمین زده می‌شود که از پیش از 4 سالگی از هر چهار کودک یکی به عفونت گوش مبتلا می‌شوند.

معمولا عفونت در گوش میانی رخ می‌دهد و به آن "اوتیت مدیا" می‌گویند. در صورتی که مایع و ترشحات مخاطی هم در لوله‌های گوش میانی تجمع یابد، بیماری را "اتیت مدیا با افوزیون" می‌نامند.عفونت‌های گوش اغلب خودبه‌خود بهبود پیدا می‌کنند.

اما به گفته یک متخصص گوش و حلق و بینی اطفال دیگر، دکتر ریچارد روزنفلد، مشاور آکادمی متخصصان اطفال آمریکا در باره این اصول راهنمای جدید برای درمان عفونت گوش کودکان، "مشاهده متفاوت با درمان نکردن است:

به گفته او هنگامی که پیش از تجویز دارو، مشاهده توصیه می‌شود، دکتر والدین را با یک "تور ایمنی" به خانه می‌فرستد، توصیه‌هایی برای والدین که در صورت بدتر شدن وضعیت چکار کنند. والدین باید از دکتر درباره خصوصیات این دوره زمانی مشاهده که ممکن است از یک تا سه روز به طول بینجامد، سوال کنند.

توجه والدین در این دوره مشاهده و انتظار باید بر تخفیف درد کودک متمرکز باشد.

اما به گفته تورکل این دوره مشاهده برای همه کودکان، حتی اگر 2 ساله یا بزرگتر و سالم باشند، توصیه نمی‌شود. برای مثال کودکی که تب بالای 38.8 درجه دارد، به طور معمول درمان می‌شود.

به گفته تورکل هدف این نیست که آنتی‌بیوتیک‌ها از کودکان دریغ شود، بلکه هدف این اصول راهنما این است که به نگرانی‌ها در مورد مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌ها که در نتیجه مصرف مفرط آنها به وجود می‌آید، پاسخ داده شود.

یک بررسی که در ماه جولای در ژورنال پزشکی بریتانیا منتشر شد، نشان داد که عفونت‌های گوش در کودکانی که پیش از این با آنتی‌بیوتیک درمان‌ شده‌اند، بیشتر دوباره بروز می‌کنند. در طول سه سال بعدی بعد از درمان عفونت گوش، 63 درصد کودکانی که به آنها آنتی‌بیوتیک آموکسی‌‌سیلین داده شده بود، دچار عود عفونت گوش شده بودند، در حالیکه در کودکانی که آنتی‌بیوتیک دریافت نکرده بودند، این رقم 43 درصد بود.
تورکل می‌گوید: "والدین دارند این نظر را می‌پذیرند که آنتی‌بیوتیک گزینه اول درمانی در این مورد نیست."

به گفته او در عوض کنترل درد دست کم در ابتدای بیماری مهمترین کار است. روزنفلد برای تسکین درد ایبوپروفن را بر استامینوفن مرجح می‌داند، زیرا  "طول اثر بیشتری دارد."
به گفته او اگر هدف این باشد که کودک در طول شب به راحتی بخوابد، ایبوپروفن نسبت به استامینوفن بهتر است.

روزنفلد می‌گوید قطره‌های بی حسی گوش نیز می‌توانند کمک کنند، اما تسکین ناشی از آنها طولانی مدت نیست. او در مورد گذاشتن کمپرس گرم روی گوش می گوید این کار ضرری ندارد، اما شاهدی واقعی در مورد تاثیربخش بودن آن وجود ندارد.

ممکن است روزی بتوان کودکان را در برابر عفونت‌های گوش واکسینه کرد. بر اساس آنچه در سال 2009 در اجلاس سالانه انجمن میکروبیولوژی آمریکا اعلام شد، دانشمندان دارند روی تولید چنین واکسنی کار می‌کنند و راه‌هایی را برای وارد کردن ان به بدن از جمله مالیدن آن به پوست به جای تزریق را آزمایش می‌کنند.

به گفته تورکل در حال حاضر، والدین می‌توانند با اقدامات ساده‌ای احتمال ابتلای کودک‌شان را به عفونت گوش را کاهش دهند.

اگر والدین سیگار می‌کشند، باید بدانند که قرار گیری به دود سیگار بوسیله کودک یک عامل خطرساز برای عفونت گوش است. و اگر والدین فرزندشان را به مهد کودک می‌سپارند، بهتر است جایی را انتخاب کنند که کمترین تعداد کودکان را دارد، زیرا به این ترتیب دست کم از لحاظ نظری او در معرض میکروب‌های کمتری قرار می‌گیرد.

منبع : سایت سیمرغ

 

اغلب ، علائم سرطان در نوجوانان نادیده گرفته می شوند . در حالیکه تشخیص زود هنگام بیماری در آنها نیز بسیار حیاتی است. افراد 15 تا 24 ساله معمولاً 2% از کل مبتلایان به انواع سرطان را شامل می شوند که نسبتاً رقم پایینی است.

با این حال توصیه می شود که علائم بیماری در نوجوانان هم با دقت تحت بررسی قرار بگیرند.این علائم شامل موارد ذیل می باشند:

- خستگی شدید

- درد مبهم با دلایل نا مشخص

- استخوان درد

- تب

- کاهش وزن ( بدون دلیل خاص )

- بی حالی عمومی

این علائم به خودی خود ، چندان نگران کننده نیستند، اما در صورت تداوم داشتن نیازمند بررسی بیشتر هستند.

سمن سجادی - مجله پزشکی مادر
منبع: www.webmd.com

سرفه ها یکی از شایعترین علائم بیماری کودکان هستند . اگر چه صدای سرفه ، صدای ناراحت کننده ای است ، اما نشانه وضعیت حادی نیست.سرفه واکنشی است که در حفاظت ، و سلامت راه های تنفسی گلو و قفسه سینه نقش موثری دارد.

خون دماغ شدن اغلب بدتر از آنچه هست به نظر می رسد . به عبارتی خون دماغ باعث کثیفی دست و صورت و احیانا" لباس آدم ، ناراحتی و گاهی وحشت می شود ، اما معمولا چیز مهمی نیست.
کودکان معمولا هر چند وقت یکبار دچار خون دماغ می شوند. این پدیده در میان آنها امر شایعی است ؛ ولی اغلب در قسمت جلویی بینی اتفاق می افتد . گاهی بندرت در ناحیه عقب تر بینی خونریزی رخ می دهد که بیشتر در اشخاص بزرگتر و یا دارای فشار خون بالا دیده می شود . از سویی بر خورد ضربه به بینی یا صورت می تواند باعث اینگونه خونریزی بشود.

علل خونریزی از بینی

بیشتر خونریزی ها موقعی روی می دهند که رگ های خونی کوچک داخل بینی دچار آسیب و خونریزی می شوند. این رگ های خونی بسیار شکننده ، نازک و خیلی سطحی هستند. این ویژگی باعث آسیب پذیر بودن آنها است ، عمده دلایل خونریزی از این قرار هستند :

- پاک کردن بینی و یا چسباندن چیزی بر روی آن .

- سرما یا حساسیت ، بویژه همراه با عطسه و سرفه های شدید باشد .

- هوای خشک و گرم ( معملا در زمستان ها بیشتر است ) که باعث ترک برداشتن جداره داخلی بینی یا خارش و جرم گرفتن آن می شود.

ضربه ها به سر و صورت و بینی هم گاهی باعث خونریزی می شود. اگر این اتفاق افتاد ، بهتر است به پزشک مراجعه کنید. به کمک پوشیدن لباس های خاص و کلاه ایمنی در هنگام ورزش می توان از این امر ، پیشگیری کرد.

وقتی خون دماغ شدید ، این کار ها را انجام دهید :

- به پایین خم نشوید . بنشینید یا بایستید.

- با دستمال جلوی بینی را بگیرید.

- سر را به عقب بر نگردانید. در آن صورت ممکن است خون به دهان شما برگردد.

- بینی خود را با انگشتان دست برای مدت 10 دقیقه ، محکم بگیرید و فشار دهید. در این مدت از طریق دهان نفس بکشید.

- بینی را تمیز نکنید و مالش ندهید.

- از دوست یا نزدیکان خود بخواهید زمان را برای شما نگه دارند. اگر در 10 دقیقه اول خون بند نیامد . فشار دادن را ده دقیقه دیگر ادامه دهید . اگر باز خونریزی بینی بند نیامد ، از پزشک کمک بگیرید.

در اینجا به چند حالت دیگر خونریزی اشاره می کنیم که حتما نیاز به مراجعه پزشک دارد :

- اگر احساس سرگیجه ، ضعف و از حال رفتن داشته باشید.

- اگر خونریزی شدید بوده و احتمال از دست دادن زیاد خون در کار باشد.

- اگر در اثر مصرف داروی جدید باشد.

- اگر شما علائم دیگری مانند کبودی غیر طبیعی در سطح بدن داشته باشید.

 پیشگیری از خون دماغ شدن:

اگر مکرر خون دماغ می شوید ، برای پیشگیری چکار باید بکنید؟ دماغ خود را زیاد دستکاری نکنید. زیاد فین نکنید . اگر حساسیت دارید ، به دکتر مراجعه کنید تا داروی مناسب به شما بدهد.

وقتی داخل بینی خشک بوده و احساس خارش داشته باشید ، این امر می تواند ، با دستکاری شما به خونریزی منجر شود. در این موقع سعی کنید :

- از افشانه های مخصوص بینی و یا آب نمک برای مرطوب کردن آن کمک بگیرید.

- به داخل بینی مقداری ژل مرطوب کننده ( وازلین نباشد ) بمالید . این ژل از جنس محلول در آب ، باید باشد.

- در اتاق از مرطوب کننده هوا استفاده کنید . مرطوب کننده ها بخوبی آب و هوا را با هم مخلوط می کنند و از خشکی هوا می کاهند . هوای مرطوب باعث می شود داخل بینی نرم و لطیف باشد.

 مجله پزشکی مادر
منبع: www.kidshealth.org

 

 

 

 

صفحه10 از10

پر بیننده ترین اخبار

  1. روز
  2. هفته
  3. ماه
©2018 شرط مهم سلامت یک جامعه توانمندی مردم در جستجو، دریافت و به کار گیری اطلاعات سلامت است، مجله پزشکی مادر، شریک سلامت جامعه ایرانی است.