ژیاردیا، کرمک، آسکاریس و آمیب برای والدینی که فرزندانشان در سنین کودکی با دردهای شکمی، بی‌اشتهایی، اختلال رشد، حالت تهوع و استفراغ مواجه بوده‌اند، نام‌های آشنایی است.

منظور از انگل، موجود زنده‌ای است که داخل یا روی بدن موجود زنده دیگری زندگی می‌کند و اگر این موجودات از نوع روده‌ای باشند، در لوله گوارش انسان یا سایر حیوانات زندگی و تکثیر پیدا می‌کنند. عامل مهم در بیماری‌زایی این نوع انگل‌ها آن است که تخم‌شان از طریق مدفوع خارج و از طریق آب، خاک و دست آلوده به دیگر افراد منتقل می‌شود. به بیان دیگر مهم‌ترین راه انتقال انگل‌های روده‌ای، از طریق دهان است.
به گفته دکتر محمدجعفر فره‌وش، فوق‌تخصص گوارش، علائم بالینی ناشی از آلودگی با انگل‌های روده‌ای مختلف تا حدی متفاوت است، اما وجه مشترکشان درد شکمی، نفخ، اسهال و استفراغ است، ولی در مواردی این بیماری با درد قفسه سینه، خستگی، ضعف مفرط و کم‌خونی نیز همراه می‌شود.
در انواعی از انگل‌ها همچون آسکاریس که نوعی انگل کرمی است، تخم انگل از راه خون وارد ریه می‌شود و زمانی که به انگل تبدیل شد، از طریق سرفه خارج و دوباره از طریق دست آلوده وارد سیستم گوارش می‌شود. در چنین شرایطی ممکن است بیمار با علائمی چون سرفه خونی، علائم ریوی و تب مختصر نیز مواجه شود.

کرمک‌ها از روده دفع می‌شود

این درست است که برخی انگل‌ها عوارضی مثل کم‌خونی، ضعف و بی‌حالی را همراه می‌آورد، اما این مساله به آن معنا نیست که هر کسی که دچار ضعف و بی‌حالی است، به انگل گوارشی مبتلاست.
دکتر فره‌وش می‌گوید: شاید مشاهده کرم‌های بزرگی که از روده هنگام دفع خارج می‌شود، ترسناک به نظر برسد، اما چنین اتفاقی در صورت ابتلا به کرمک کاملا طبیعی است. البته ابتلا به کرمک بیشتر در مناطقی اتفاق می‌افتد که امکان دسترسی به آب آشامیدنی و غذای سالم وجود ندارد و در مناطق شهری احتمال آن بسیار کم است.
نکته مهم درباره کرمک، بحث سرایت آن است که بر اثر خاراندن نشیمنگاه، بخصوص از سوی کودکان اتفاق می‌افتد. یعنی از این طریق، تخم انگل در زیر ناخن‌ها جمع می‌شود یا به انگشتان کودک مبتلا می‌چسبد و با گذاشتن انگشتان در دهان، تخم انگل وارد دستگاه گوارش شده و این تخم در ادامه به کرم تبدیل می‌شود.

گوشت را خوب بپزید

شاید نام کرم کدو را شنیده باشید، اما ندانید که از عمده‌ترین راه‌های انتقال این نوع انگل به سیستم گوارشی، خوردن گوشت خام و نیمه‌پخته گاو است. دکتر فره‌وش درباره آلودگی به این نوع انگل می‌گوید: البته آلودگی به کرم کدو بیشتر از طریق گوشت شکار اتفاق می افتد که بخوبی پخته نمی‌شود، اما نکته مهم در مورد این نوع آلودگی آن است که تخم کدو می‌تواند از طریق خون وارد مغز شود و ابتلا به کیست‌ها و ضایعات شدید مغزی چون تومورهای مغزی را به دنبال داشته باشد. آلودگی با این نوع انگل، باعث ناراحتی، ضعف و کم‌‌خونی شدید بیمار نیز می‌شود.

آسکاریس، شایع است

آسکاریس، انگلی کرمی شکل است که آلودگی به آن در قاره آسیا و بویژه در ایران بسیار شایع است. آلودگی به این نوع انگل از طریق آب و غذای ناسالم است و از مهم‌ترین علائم آن می‌توان به اختلالات دستگاه گوارش یعنی درد شکم،‌ تهوع، استفراغ، ‌پرآبی دهان، پرخوری،‌ لاغری و نیز اختلالات تنفسی و عصبی مانند لرزش و تشنج، عصبانیت و زودرنجی، دیدن خواب‌های آشفته،‌ پریدن از خواب، سردرد و سرگیجه اشاره کرد.
دکتر فره‌وش با تاکید بر این که برخی از انواع انگل مانند آمیب از طریق آب‌های سرد چشمه‌ها منتقل می‌شود، می‌افزاید: به همین دلیل هرگز نباید از آب چشمه‌ها بدون جوشاندن استفاده کرد. همچنین امکان آلودگی به برخی انواع انگل از طریق مزارع برنج، بخصوص در شالیکاران وجود دارد. برخی انگل‌ها هم از طریق ارتباط جنسی قابل سرایت است.

پارک‌ها؛ محیط زندگی انگل‌ها

بسیاری از کودکان، بویژه در سنین زیر سه سال عادت دارند هر جسمی را بسرعت در دهان می‌گذارند. بی‌شک امکان آلودگی به انگل‌ها در این کودکان بسیار بالاست. از سوی دیگر پارک‌ها و محیط‌های عمومی بازی کودکان به انواع انگل و میکروب آلوده است. در نتیجه باید دست کودکان را بلافاصله پس از بازی در پارک یا حیاط، شست و اجازه نداد آنها با دست آلوده، چیزی بخورند. همچنین باید شست‌وشوی دست پس از دستشویی را به کودکان آموزش داد تا امکان سرایت به آلودگی‌های انگلی کاهش یابد.

پیشگیری از ابتلا به انگل‌ها

فراموش نکنید که بهترین روش مقابله و پیشگیری از ابتلا به آلودگی‌های انگلی، دقت در رعایت بهداشت فردی،‌ بهداشت محیط و مواد غذایی است. البته به گفته دکتر فره‌وش، در صورت ابتلای فردی در خانواده به نوعی از انگل، بقیه اعضای خانواده نیز باید تحت درمان‌های ضدانگلی قرار بگیرند. از سوی دیگر دقت کافی در پخت کامل گوشت، شست‌وشوی کامل میوه و سبزیجات، شست‌وشوی مکرر دست‌ها با آب و صابون، بخصوص قبل از غذا خوردن و بعد از دستشویی، کوتاه نگه داشتن ناخن‌ها، جوشاندن آب آشامیدنی نامطمئن و نیز آموزش کودکان به شستن دست‌ها با آب و صابون بعد از بازی در محیط‌های باز در پیشگیری از آلودگی‌های انگلی بسیار موثر است.

منبع: روزنامه جام جم

1- نوزاد از بدو تولد تا شش ماهگی بطور انحصاری از شیر مادر تغذیه شود . شیر در روزهای اول کم است که آغوز نامیده میشود و برای نوزاد کافی است . به تدریج که نیاز نوزاد بیشتر می شود مقدار شیر هم زیادتر می شود .

2- از آب جوشیده ، آب قند و گلوکز ، شیشه و پستانک استفاده نشود .

3- شیردهی بر اساس میل و نیاز نوزاد در شرایط مناسب باشد .

4- قبل از هر شیردهی دستهای خود را بشویید .

5-  15 تا 20 دقیقه بعد از شیر خوردن آروغ نوزاد را بگیرید . در صورتیکه نوزاد زیر سینه به خواب برود احتیاج به بیدار کردن و گرفتن آروغ ندارد ، او را به روی پهلوی راست بخوابانید که در صورت استفراغ، شیر به ریه برنگردد و از عوارض آن جلوگیری شود ، مدتی که گذشت او را به روی پهلوی چپ بخوابانید.

6- جهت جلوگیری از ترک و زخم سینه در موقع شیردهی تمامی هاله سینه ( قسمت قهوه ای رنگ) داخل دهان نوزاد باشد یعنی چانه نوزاد روی سینه مادر باشد و پس از پایان شیردهی در صورت زخم بودن سینه مقداری از شیر خود را به سینه بمالید.

7- از قرار دادن نوزاد در نزدیکی پنجره و بخاری اجتناب شود .

8- از گرم نگه داشتن بیش از حد نوزاد با لباس خودداری شود و لباس طوری پوشانیده شود که نوزاد عرق نکند . بهترین دمای بدن نوزاد در زیر بغل 36.5 می باشد. بهترین دمای اطاق برای نوزاد 24 الی 25 درجه وبهترین درجه رطوبت 40 الی 45  می باشد. دمای اطاق برای نوزاد زیر دو کیلوگرم 26 الی 27 درجه می باشد.

9- از تشک و کیسه خواب پشم شیشه(الیاف صنعتی) بعلت گرم کردن بیش از حد نوزاد و حساسیت زا بودن کمتر استفاده شود.

10- از گذاشتن بالش زیر سر نوزاد و شیرخوار خودداری شود .

11- در اطاق و هوای مناسب نوزاد احتیاج به کلاه و جوراب و لباس سراسری ندارد .

12- تا زمانیکه بند ناف وجود دارد از حمام کردن نوزاد خودداری کنید . بعد از افتادن بند ناف، نوزادهفته ای دو بار در اطاق  حمام شود . در صورت استفاده از حمام درب حمام نیمه باز باشد تا از گرمازدگی نوزاد جلوگیری شود.

13- هیچ نوع ماده ضد عفونی کننده از قبیل الکل سفید ، بتادین و ....برای ناف استفاده نشود و از قرار دادن ناف درون پوشک خودداری کنید و از ناف بند استفاده نشده و با آب خیس نشود.

14- اطاق نوزاد بایستی روشن باشد ولی استفاده از نور آفتاب مستقیم مضر است.

15- به منظور سلامتی نوزادان و شیرخواران از دود کردن اسپند،استفاده از پودرهای آرایشی،عطر،ادکلن،سیگار وگلهای معطر مخصوصا"گل مریم اجتناب فرمائید.

16- بزاق شیرخواران از 3 ماهگی جاری میشودوحدودا"یکسالگی میتوانند آب دهان را قورت دهند.

17- عطسه و گرفتگی بینی در روزهای اول طبیعی است و علامت سرماخوردگی نیست . مدفوع نوزادی که شیر مادر می خورد آبکی و بلغمی و تعداد دفعات آن نسبتاً زیاد است ( شبیه مدفوع اسهالی ) ولی چنانچه حال عمومی نوزاد خوب و وزن گیری مناسب باشد اسهال نمی باشد .

18- جهت جلوگیری از خشکی و سوختگی پوست بدن از روغن بادام شیرین یا وازلین استفاده شود و به هیچ عنوان از پودر استفاده نشود .

19- برای تمیز کردن بینی نوزاد از یک قطره کلرور سدیم ( آب نمک ) استفاده شود و موقع ریختن قطره نوزاد به پهلو خوابانده شود .

20- در هنگام پریدن شیر در حلق نوزاد آرامش خود را حفظ کرده و یک تا دو ضربه به کف پای نوزاد زده تا گریه کند و شیر از دهان نوزاد خارج شود .

21- هر چه نوزاد ملاقاتی کمتر داشته باشد سالمتر است خصوصا" افرادی که سرفه و عطسه میکنند ، سیگاری هستند یا راهنمائی نادرست می کنند .

22- اگر نوزاد در روزهای 3 و 4 تولد زرد شد حتماً به پزشک مراجعه کنید .

23- مادران شیرده از خوردن بیش از دو لیوان شیر در روز ، پیاز ، سیر ، شکلات ، کاکائو ، نسکافه ، خیار سبز و خیار شور خودداری کنند .

توجه :
الف) ازمصرف شربت های مولتی ویتامین گران قیمت برای شیرخواران و اطفال به علت هزینه زیاد و ارزش درمانی کم اجتناب شود .

ب) به شیرخواران زیر یکسال عسل – سفیده تخم مرغ – غذای ترش – شیرین و ادویه دار و شیر پاستوریزه داده نشود .

پ) استفاده از لاک به علت داشتن سرب و ارسنیک وپاک کردن آن با استن که در تماس با پوست جذب میشود برای اطفال مضر میباشد.

ت) به منظور وزن گیری بهتر اطفال و شیر خواران از دادن موز – خیار سبز – چای بیسکوئیت – پفک - چیپس - شکلات – آدامس – آجیل – پسته – هویج اصفهان(به علت آبیاری با آب زاینده رود) – سوسیس – کالباس – نوشابه – ساندیس – شیر کاکائو – بستنی – یخمک – لواشک و مشابه آن خودداری شود .

ث) غذای توصیه شده برای کودکان دو سال به بالا شیر نصف لیوان روزی دو تا سه مرتبه  – میوه روزی یک مرتبه – یک روز در میان یک عدد تخم مرغ – غذای سفره ( روزانه ) ، در صورتیکه یک مرتبه غذای پختنی باشد برای دفعه بعد نگهداری شود – عصرانه نان ، پنیر ، گردو ،کره و مربا و امثال آن.

دکتر ایرج حق شناس – متخصص اطفال و فوق تخصص نوزادان

 

 

ژیاردیا، کرمک، آسکاریس و آمیب برای والدینی که فرزندانشان در سنین کودکی با دردهای شکمی، بی‌اشتهایی، اختلال رشد، حالت تهوع و استفراغ مواجه بوده‌اند، نام‌های آشنایی است.

منظور از انگل، موجود زنده‌ای است که داخل یا روی بدن موجود زنده دیگری زندگی می‌کند و اگر این موجودات از نوع روده‌ای باشند، در لوله گوارش انسان یا سایر حیوانات زندگی و تکثیر پیدا می‌کنند. عامل مهم در بیماری‌زایی این نوع انگل‌ها آن است که تخم‌شان از طریق مدفوع خارج و از طریق آب، خاک و دست آلوده به دیگر افراد منتقل می‌شود. به بیان دیگر مهم‌ترین راه انتقال انگل‌های روده‌ای، از طریق دهان است.
به گفته دکتر محمدجعفر فره‌وش، فوق‌تخصص گوارش، علائم بالینی ناشی از آلودگی با انگل‌های روده‌ای مختلف تا حدی متفاوت است، اما وجه مشترکشان درد شکمی، نفخ، اسهال و استفراغ است، ولی در مواردی این بیماری با درد قفسه سینه، خستگی، ضعف مفرط و کم‌خونی نیز همراه می‌شود.
در انواعی از انگل‌ها همچون آسکاریس که نوعی انگل کرمی است، تخم انگل از راه خون وارد ریه می‌شود و زمانی که به انگل تبدیل شد، از طریق سرفه خارج و دوباره از طریق دست آلوده وارد سیستم گوارش می‌شود. در چنین شرایطی ممکن است بیمار با علائمی چون سرفه خونی، علائم ریوی و تب مختصر نیز مواجه شود.

کرمک‌ها از روده دفع می‌شود

این درست است که برخی انگل‌ها عوارضی مثل کم‌خونی، ضعف و بی‌حالی را همراه می‌آورد، اما این مساله به آن معنا نیست که هر کسی که دچار ضعف و بی‌حالی است، به انگل گوارشی مبتلاست.
دکتر فره‌وش می‌گوید: شاید مشاهده کرم‌های بزرگی که از روده هنگام دفع خارج می‌شود، ترسناک به نظر برسد، اما چنین اتفاقی در صورت ابتلا به کرمک کاملا طبیعی است. البته ابتلا به کرمک بیشتر در مناطقی اتفاق می‌افتد که امکان دسترسی به آب آشامیدنی و غذای سالم وجود ندارد و در مناطق شهری احتمال آن بسیار کم است.
نکته مهم درباره کرمک، بحث سرایت آن است که بر اثر خاراندن نشیمنگاه، بخصوص از سوی کودکان اتفاق می‌افتد. یعنی از این طریق، تخم انگل در زیر ناخن‌ها جمع می‌شود یا به انگشتان کودک مبتلا می‌چسبد و با گذاشتن انگشتان در دهان، تخم انگل وارد دستگاه گوارش شده و این تخم در ادامه به کرم تبدیل می‌شود.

گوشت را خوب بپزید

شاید نام کرم کدو را شنیده باشید، اما ندانید که از عمده‌ترین راه‌های انتقال این نوع انگل به سیستم گوارشی، خوردن گوشت خام و نیمه‌پخته گاو است. دکتر فره‌وش درباره آلودگی به این نوع انگل می‌گوید: البته آلودگی به کرم کدو بیشتر از طریق گوشت شکار اتفاق می افتد که بخوبی پخته نمی‌شود، اما نکته مهم در مورد این نوع آلودگی آن است که تخم کدو می‌تواند از طریق خون وارد مغز شود و ابتلا به کیست‌ها و ضایعات شدید مغزی چون تومورهای مغزی را به دنبال داشته باشد. آلودگی با این نوع انگل، باعث ناراحتی، ضعف و کم‌‌خونی شدید بیمار نیز می‌شود.

آسکاریس، شایع است

آسکاریس، انگلی کرمی شکل است که آلودگی به آن در قاره آسیا و بویژه در ایران بسیار شایع است. آلودگی به این نوع انگل از طریق آب و غذای ناسالم است و از مهم‌ترین علائم آن می‌توان به اختلالات دستگاه گوارش یعنی درد شکم،‌ تهوع، استفراغ، ‌پرآبی دهان، پرخوری،‌ لاغری و نیز اختلالات تنفسی و عصبی مانند لرزش و تشنج، عصبانیت و زودرنجی، دیدن خواب‌های آشفته،‌ پریدن از خواب، سردرد و سرگیجه اشاره کرد.
دکتر فره‌وش با تاکید بر این که برخی از انواع انگل مانند آمیب از طریق آب‌های سرد چشمه‌ها منتقل می‌شود، می‌افزاید: به همین دلیل هرگز نباید از آب چشمه‌ها بدون جوشاندن استفاده کرد. همچنین امکان آلودگی به برخی انواع انگل از طریق مزارع برنج، بخصوص در شالیکاران وجود دارد. برخی انگل‌ها هم از طریق ارتباط جنسی قابل سرایت است.

پارک‌ها؛ محیط زندگی انگل‌ها

بسیاری از کودکان، بویژه در سنین زیر سه سال عادت دارند هر جسمی را بسرعت در دهان می‌گذارند. بی‌شک امکان آلودگی به انگل‌ها در این کودکان بسیار بالاست. از سوی دیگر پارک‌ها و محیط‌های عمومی بازی کودکان به انواع انگل و میکروب آلوده است. در نتیجه باید دست کودکان را بلافاصله پس از بازی در پارک یا حیاط، شست و اجازه نداد آنها با دست آلوده، چیزی بخورند. همچنین باید شست‌وشوی دست پس از دستشویی را به کودکان آموزش داد تا امکان سرایت به آلودگی‌های انگلی کاهش یابد.

پیشگیری از ابتلا به انگل‌ها

فراموش نکنید که بهترین روش مقابله و پیشگیری از ابتلا به آلودگی‌های انگلی، دقت در رعایت بهداشت فردی،‌ بهداشت محیط و مواد غذایی است. البته به گفته دکتر فره‌وش، در صورت ابتلای فردی در خانواده به نوعی از انگل، بقیه اعضای خانواده نیز باید تحت درمان‌های ضدانگلی قرار بگیرند. از سوی دیگر دقت کافی در پخت کامل گوشت، شست‌وشوی کامل میوه و سبزیجات، شست‌وشوی مکرر دست‌ها با آب و صابون، بخصوص قبل از غذا خوردن و بعد از دستشویی، کوتاه نگه داشتن ناخن‌ها، جوشاندن آب آشامیدنی نامطمئن و نیز آموزش کودکان به شستن دست‌ها با آب و صابون بعد از بازی در محیط‌های باز در پیشگیری از آلودگی‌های انگلی بسیار موثر است.

منبع: روزنامه جام جم

 

تعریف به تشنج کودکان که در اثر افزایش ناگهانی دمای بدن رخ میدهد اطلاق میشود . خوشبختانه علی رغم تصوری که نسبت به آن درذهن والدین اغلب وجود دارد خطرناک نبوده وعوارض دراز مدت ندارد.

علائم درکودکی که قبل از آن کاملا طبیعی بوده یا مختصر سرماخوردگی داشته ودربسیاری موارد والدین از بیمار بودن او اطلاعی ندارند بروز تشنج بصورت حرکات غیر طبیعی چشمها یا ثابت ماندن آنها ودرموارد شدید ترکلید شدن دندانها وخروج کف از دهان وهمچنین بروز پرش دراندامها یا سفت شدن آنها توام با گریه یا ناله کودک واز دست رفتن هوشیاری ورها شدن ادرار کودک درمواردی ملاحظه میشود .تب دراین موقع حدود 39درجه سانتیگراد یا بالاتر است.کلید شدن دندانها ودشواری تنفس ورها شدن بی اختیار ادرارنیز ممکن است ملاحظه شود . گریه یا ناله واستفراغ وتهوع کودک محتمل می باشد .

تقسیم بندی تشنج تب رادرکودکان به دونوع ساده وشدید تقسیم مینمایند که شکل ساده معمولا کوتاهتر (کمتراز15 دقیقه) بوده ودر24ساعت بیش از یک باراتفاق نمیافتد.

نکته ها:
1- معمولا تشنج تب دراوایل بیماری تبدار رخ میدهد.
2- افزایش ناگهانی دمای بدن نسبت به شدت تب عامل مهمتردربروز تشنج میباشد.
3- از جمله عفونت های شایع که باعث تشنج تب می شود عفونت گوش میانی را می توان نام برد .
4- مهمترین عامل خطر در تشنج تب سن کودک می باشد،طبق آمارحدود 4%کودکان درسن بین 6ماه تا5سالگی دچار تشنج تب میشوند.

5- علی رغم این که تشنج تب به خودی خودنگران کننده نمی باشدولی به جهت تشخیص افتراقی باسایر عوامل ایجاد کننده تشنج در کودکان مانند مننژیت وانسفالیت اهمیت آن زیاد می باشد که لازم است کودک مورد بررسی های لازم آزمایشگاهی در اولین فرصت قرار گیرد.
6- ارتباطی بین صرع وتشنج تب به اثبات نرسیده ولی ممکن است اولین حمله صرع با تب همراه باشد .
7- نگرانی مهم بعد ازاولین وقوع تشنج تب تکرار آن است که طبق آمار در 30% موارد رخ میدهد.

پیشگیری مهمترین اقدام کاهش دادن تب میباشد که به وسیله درمان صحیح علت تب و در ابتدا با تجویز داروهای تسکین دهنده تب مانند استامینوفن و بروفن این امر لازم است انجام شود .
توجه از تجویز آسپیرین به عنوان مسکن تب در کودکان باید اجتناب نمود ودر شیرخواران کمتر از 6 ماه نیز بروفن نباید داده شود. بالاخره ذکر این نکته لازم است که کاهش تب لزوما مانع بروز تشنج نیست ولی ازعوامل مهم به حساب می آید.

دکتر احمد فشارکی - متخصص کودکان و نوزادان

 

ژیاردیا، کرمک، آسکاریس و آمیب برای والدینی که فرزندانشان در سنین کودکی با دردهای شکمی، بی‌اشتهایی، اختلال رشد، حالت تهوع و استفراغ مواجه بوده‌اند، نام‌های آشنایی است.

منظور از انگل، موجود زنده‌ای است که داخل یا روی بدن موجود زنده دیگری زندگی می‌کند و اگر این موجودات از نوع روده‌ای باشند، در لوله گوارش انسان یا سایر حیوانات زندگی و تکثیر پیدا می‌کنند. عامل مهم در بیماری‌زایی این نوع انگل‌ها آن است که تخم‌شان از طریق مدفوع خارج و از طریق آب، خاک و دست آلوده به دیگر افراد منتقل می‌شود. به بیان دیگر مهم‌ترین راه انتقال انگل‌های روده‌ای، از طریق دهان است.
به گفته دکتر محمدجعفر فره‌وش، فوق‌تخصص گوارش، علائم بالینی ناشی از آلودگی با انگل‌های روده‌ای مختلف تا حدی متفاوت است، اما وجه مشترکشان درد شکمی، نفخ، اسهال و استفراغ است، ولی در مواردی این بیماری با درد قفسه سینه، خستگی، ضعف مفرط و کم‌خونی نیز همراه می‌شود.
در انواعی از انگل‌ها همچون آسکاریس که نوعی انگل کرمی است، تخم انگل از راه خون وارد ریه می‌شود و زمانی که به انگل تبدیل شد، از طریق سرفه خارج و دوباره از طریق دست آلوده وارد سیستم گوارش می‌شود. در چنین شرایطی ممکن است بیمار با علائمی چون سرفه خونی، علائم ریوی و تب مختصر نیز مواجه شود.

کرمک‌ها از روده دفع می‌شود

این درست است که برخی انگل‌ها عوارضی مثل کم‌خونی، ضعف و بی‌حالی را همراه می‌آورد، اما این مساله به آن معنا نیست که هر کسی که دچار ضعف و بی‌حالی است، به انگل گوارشی مبتلاست.
دکتر فره‌وش می‌گوید: شاید مشاهده کرم‌های بزرگی که از روده هنگام دفع خارج می‌شود، ترسناک به نظر برسد، اما چنین اتفاقی در صورت ابتلا به کرمک کاملا طبیعی است. البته ابتلا به کرمک بیشتر در مناطقی اتفاق می‌افتد که امکان دسترسی به آب آشامیدنی و غذای سالم وجود ندارد و در مناطق شهری احتمال آن بسیار کم است.
نکته مهم درباره کرمک، بحث سرایت آن است که بر اثر خاراندن نشیمنگاه، بخصوص از سوی کودکان اتفاق می‌افتد. یعنی از این طریق، تخم انگل در زیر ناخن‌ها جمع می‌شود یا به انگشتان کودک مبتلا می‌چسبد و با گذاشتن انگشتان در دهان، تخم انگل وارد دستگاه گوارش شده و این تخم در ادامه به کرم تبدیل می‌شود.

گوشت را خوب بپزید

شاید نام کرم کدو را شنیده باشید، اما ندانید که از عمده‌ترین راه‌های انتقال این نوع انگل به سیستم گوارشی، خوردن گوشت خام و نیمه‌پخته گاو است. دکتر فره‌وش درباره آلودگی به این نوع انگل می‌گوید: البته آلودگی به کرم کدو بیشتر از طریق گوشت شکار اتفاق می افتد که بخوبی پخته نمی‌شود، اما نکته مهم در مورد این نوع آلودگی آن است که تخم کدو می‌تواند از طریق خون وارد مغز شود و ابتلا به کیست‌ها و ضایعات شدید مغزی چون تومورهای مغزی را به دنبال داشته باشد. آلودگی با این نوع انگل، باعث ناراحتی، ضعف و کم‌‌خونی شدید بیمار نیز می‌شود.

آسکاریس، شایع است

آسکاریس، انگلی کرمی شکل است که آلودگی به آن در قاره آسیا و بویژه در ایران بسیار شایع است. آلودگی به این نوع انگل از طریق آب و غذای ناسالم است و از مهم‌ترین علائم آن می‌توان به اختلالات دستگاه گوارش یعنی درد شکم،‌ تهوع، استفراغ، ‌پرآبی دهان، پرخوری،‌ لاغری و نیز اختلالات تنفسی و عصبی مانند لرزش و تشنج، عصبانیت و زودرنجی، دیدن خواب‌های آشفته،‌ پریدن از خواب، سردرد و سرگیجه اشاره کرد.
دکتر فره‌وش با تاکید بر این که برخی از انواع انگل مانند آمیب از طریق آب‌های سرد چشمه‌ها منتقل می‌شود، می‌افزاید: به همین دلیل هرگز نباید از آب چشمه‌ها بدون جوشاندن استفاده کرد. همچنین امکان آلودگی به برخی انواع انگل از طریق مزارع برنج، بخصوص در شالیکاران وجود دارد. برخی انگل‌ها هم از طریق ارتباط جنسی قابل سرایت است.

پارک‌ها؛ محیط زندگی انگل‌ها

بسیاری از کودکان، بویژه در سنین زیر سه سال عادت دارند هر جسمی را بسرعت در دهان می‌گذارند. بی‌شک امکان آلودگی به انگل‌ها در این کودکان بسیار بالاست. از سوی دیگر پارک‌ها و محیط‌های عمومی بازی کودکان به انواع انگل و میکروب آلوده است. در نتیجه باید دست کودکان را بلافاصله پس از بازی در پارک یا حیاط، شست و اجازه نداد آنها با دست آلوده، چیزی بخورند. همچنین باید شست‌وشوی دست پس از دستشویی را به کودکان آموزش داد تا امکان سرایت به آلودگی‌های انگلی کاهش یابد.

پیشگیری از ابتلا به انگل‌ها

فراموش نکنید که بهترین روش مقابله و پیشگیری از ابتلا به آلودگی‌های انگلی، دقت در رعایت بهداشت فردی،‌ بهداشت محیط و مواد غذایی است. البته به گفته دکتر فره‌وش، در صورت ابتلای فردی در خانواده به نوعی از انگل، بقیه اعضای خانواده نیز باید تحت درمان‌های ضدانگلی قرار بگیرند. از سوی دیگر دقت کافی در پخت کامل گوشت، شست‌وشوی کامل میوه و سبزیجات، شست‌وشوی مکرر دست‌ها با آب و صابون، بخصوص قبل از غذا خوردن و بعد از دستشویی، کوتاه نگه داشتن ناخن‌ها، جوشاندن آب آشامیدنی نامطمئن و نیز آموزش کودکان به شستن دست‌ها با آب و صابون بعد از بازی در محیط‌های باز در پیشگیری از آلودگی‌های انگلی بسیار موثر است.

منبع: روزنامه جام جم

چرا فرزند من اینقدر سرما می خورد؟
یكی از دلایلی كه باعث می شود بچه ها مرتباً سرما بخورند این است كه سیستم ایمنی آنها هنوز كاملاً تكامل پیدا نكرده است. همچنین فرزند شما با هر بار سرما خوردگی فقط بر علیه یكی از بیش از 200 نوع ویروس سرما خوردگی ایمنی پیدا می كند. آیا می توانید همه سرماخوردگیهائی را كه در سراسر عمرتان به آن مبتلا شده اید به یاد بیاورید؟ فرزند شما باید به همه آنها -و حتی بیشتر - مبتلا شود تا نسبت به همه ویروسهای سرما خوردگی ایمنی پیدا كند.

در هنگام رشد كردن، او می خواهد دنیای اطرافش را با لمس كردن (و لیسیدن) هر چیز بیشتر كشف كند. بنابراین به راحتی ویروسهای سرما خوردگی روی دست هایش خواهند بود. سپس او دستانش را در بینی یا دهان كرده و یا چشمهایش را با آن می مالد و بنابراین ویروس این امكان را پیدا می كند كه به مجاری بینی او راه پیدا كند.

ممكن است كه فرزند شما در پائیز یا زمستان بیشتر سرما بخورد كه علت آن سرمای هوا و گرم كردن درون خانه است كه باعث خشك شدن مخاط بینی شده و كار ویروس سرما خوردگی را راحتر می كند. ضمناً وقتی هوای بیرون سرد است او بیشتر در محیط بسته می ماند كه در آین حالت امكان انتقال ویروس از فردی به فرد دیگر بیشتر است.

مطالعات اخیر اظهارات والدین شاغل را مبنی بر این كه بچه ها در مهد كودكها بیشتر سرما خورده، عفونت گوش گرفته و دچار آبریزش بینی می شوند تایید می كنند. حتی اگر فرزندتان با كودكان زیادی در تماس نباشد، در سال اول 4 تا 10 بار سرما خواهد خورد. با افزایش سن تعداد سرماخوردگیها كم شده به طوری كه در سنین 13 تا 19 سالگی به حدود 3 بار در سال می رسد.

چگونه می توانم متوجه شوم كه فرزندم سرما خورده و مبتلا به آنفولانزا یا آلرژی نشده است؟
اگر فرزند شما در فاصله بین ماههای آبان تا اردیبهشت بیمار شده و بیماری او بصورت شروع ناگهانی تب (معادل 38.3 درجه سانتی گراد یا بیشتر) همراه با خستگی و لرز و به دنبال آن علائم تنفسی مثل آبریزش بینی یا سرفه خشك باشد به احتمال زیاد مبتلا به آنفولانزا شده است (نكته: اگر علائم گرفتگی بینی یا سرفه خیلی پیش از تب اتفاق بیافتد نشان دهنده این است كه فرزند شما مبتلا به سرماخوردگی شده است). كودكی كه مبتلا به آنفولانزا می شود ممكن است اسهال یا استفراغ نیز داشته باشد.

خارش بینی و چشمهای اشك آلود علائم كلیدی آلرژی هستند. همچنان كه حملات عطسه و یا خارش پوست كه برای هفته ها یا ماهها ادامه داشته باشد جز علائم اصلی آلرژی می باشند.

ترشحات بینی در آلرژی آبكی باقی می مانند اما در سرما خوردگی چركی شده، زرد رنگ یا سبز رنگ می شوند. در آلرژی تب وجود نداشته و معمولاً در بهار، تابستان یا اوایل پائیز دیده میشود. اگر سن فرزند شما كمتر از 3 ماه بوده و درجه حرارت مقعدی او بالاتر از 38 درجه سانتی گراد است بلافاصله با متخصص اطفال مشورت كنید زیرا او باید مطمئن شود كه این تب به دلیل عفونت باكتریایی كه نیازمند درمان می باشد، نیست.

دکتر احمد فشارکی - متخصص کودکان و نوزادان

 

ژیاردیا، کرمک، آسکاریس و آمیب برای والدینی که فرزندانشان در سنین کودکی با دردهای شکمی، بی‌اشتهایی، اختلال رشد، حالت تهوع و استفراغ مواجه بوده‌اند، نام‌های آشنایی است.

منظور از انگل، موجود زنده‌ای است که داخل یا روی بدن موجود زنده دیگری زندگی می‌کند و اگر این موجودات از نوع روده‌ای باشند، در لوله گوارش انسان یا سایر حیوانات زندگی و تکثیر پیدا می‌کنند. عامل مهم در بیماری‌زایی این نوع انگل‌ها آن است که تخم‌شان از طریق مدفوع خارج و از طریق آب، خاک و دست آلوده به دیگر افراد منتقل می‌شود. به بیان دیگر مهم‌ترین راه انتقال انگل‌های روده‌ای، از طریق دهان است.
به گفته دکتر محمدجعفر فره‌وش، فوق‌تخصص گوارش، علائم بالینی ناشی از آلودگی با انگل‌های روده‌ای مختلف تا حدی متفاوت است، اما وجه مشترکشان درد شکمی، نفخ، اسهال و استفراغ است، ولی در مواردی این بیماری با درد قفسه سینه، خستگی، ضعف مفرط و کم‌خونی نیز همراه می‌شود.
در انواعی از انگل‌ها همچون آسکاریس که نوعی انگل کرمی است، تخم انگل از راه خون وارد ریه می‌شود و زمانی که به انگل تبدیل شد، از طریق سرفه خارج و دوباره از طریق دست آلوده وارد سیستم گوارش می‌شود. در چنین شرایطی ممکن است بیمار با علائمی چون سرفه خونی، علائم ریوی و تب مختصر نیز مواجه شود.

کرمک‌ها از روده دفع می‌شود

این درست است که برخی انگل‌ها عوارضی مثل کم‌خونی، ضعف و بی‌حالی را همراه می‌آورد، اما این مساله به آن معنا نیست که هر کسی که دچار ضعف و بی‌حالی است، به انگل گوارشی مبتلاست.
دکتر فره‌وش می‌گوید: شاید مشاهده کرم‌های بزرگی که از روده هنگام دفع خارج می‌شود، ترسناک به نظر برسد، اما چنین اتفاقی در صورت ابتلا به کرمک کاملا طبیعی است. البته ابتلا به کرمک بیشتر در مناطقی اتفاق می‌افتد که امکان دسترسی به آب آشامیدنی و غذای سالم وجود ندارد و در مناطق شهری احتمال آن بسیار کم است.
نکته مهم درباره کرمک، بحث سرایت آن است که بر اثر خاراندن نشیمنگاه، بخصوص از سوی کودکان اتفاق می‌افتد. یعنی از این طریق، تخم انگل در زیر ناخن‌ها جمع می‌شود یا به انگشتان کودک مبتلا می‌چسبد و با گذاشتن انگشتان در دهان، تخم انگل وارد دستگاه گوارش شده و این تخم در ادامه به کرم تبدیل می‌شود.

گوشت را خوب بپزید

شاید نام کرم کدو را شنیده باشید، اما ندانید که از عمده‌ترین راه‌های انتقال این نوع انگل به سیستم گوارشی، خوردن گوشت خام و نیمه‌پخته گاو است. دکتر فره‌وش درباره آلودگی به این نوع انگل می‌گوید: البته آلودگی به کرم کدو بیشتر از طریق گوشت شکار اتفاق می افتد که بخوبی پخته نمی‌شود، اما نکته مهم در مورد این نوع آلودگی آن است که تخم کدو می‌تواند از طریق خون وارد مغز شود و ابتلا به کیست‌ها و ضایعات شدید مغزی چون تومورهای مغزی را به دنبال داشته باشد. آلودگی با این نوع انگل، باعث ناراحتی، ضعف و کم‌‌خونی شدید بیمار نیز می‌شود.

آسکاریس، شایع است

آسکاریس، انگلی کرمی شکل است که آلودگی به آن در قاره آسیا و بویژه در ایران بسیار شایع است. آلودگی به این نوع انگل از طریق آب و غذای ناسالم است و از مهم‌ترین علائم آن می‌توان به اختلالات دستگاه گوارش یعنی درد شکم،‌ تهوع، استفراغ، ‌پرآبی دهان، پرخوری،‌ لاغری و نیز اختلالات تنفسی و عصبی مانند لرزش و تشنج، عصبانیت و زودرنجی، دیدن خواب‌های آشفته،‌ پریدن از خواب، سردرد و سرگیجه اشاره کرد.
دکتر فره‌وش با تاکید بر این که برخی از انواع انگل مانند آمیب از طریق آب‌های سرد چشمه‌ها منتقل می‌شود، می‌افزاید: به همین دلیل هرگز نباید از آب چشمه‌ها بدون جوشاندن استفاده کرد. همچنین امکان آلودگی به برخی انواع انگل از طریق مزارع برنج، بخصوص در شالیکاران وجود دارد. برخی انگل‌ها هم از طریق ارتباط جنسی قابل سرایت است.

پارک‌ها؛ محیط زندگی انگل‌ها

بسیاری از کودکان، بویژه در سنین زیر سه سال عادت دارند هر جسمی را بسرعت در دهان می‌گذارند. بی‌شک امکان آلودگی به انگل‌ها در این کودکان بسیار بالاست. از سوی دیگر پارک‌ها و محیط‌های عمومی بازی کودکان به انواع انگل و میکروب آلوده است. در نتیجه باید دست کودکان را بلافاصله پس از بازی در پارک یا حیاط، شست و اجازه نداد آنها با دست آلوده، چیزی بخورند. همچنین باید شست‌وشوی دست پس از دستشویی را به کودکان آموزش داد تا امکان سرایت به آلودگی‌های انگلی کاهش یابد.

پیشگیری از ابتلا به انگل‌ها

فراموش نکنید که بهترین روش مقابله و پیشگیری از ابتلا به آلودگی‌های انگلی، دقت در رعایت بهداشت فردی،‌ بهداشت محیط و مواد غذایی است. البته به گفته دکتر فره‌وش، در صورت ابتلای فردی در خانواده به نوعی از انگل، بقیه اعضای خانواده نیز باید تحت درمان‌های ضدانگلی قرار بگیرند. از سوی دیگر دقت کافی در پخت کامل گوشت، شست‌وشوی کامل میوه و سبزیجات، شست‌وشوی مکرر دست‌ها با آب و صابون، بخصوص قبل از غذا خوردن و بعد از دستشویی، کوتاه نگه داشتن ناخن‌ها، جوشاندن آب آشامیدنی نامطمئن و نیز آموزش کودکان به شستن دست‌ها با آب و صابون بعد از بازی در محیط‌های باز در پیشگیری از آلودگی‌های انگلی بسیار موثر است.

منبع: روزنامه جام جم

در مورد بیماری کمبود آنزیم G6PD ( فاویسم ) نکات زیر را رعایت کنید :
1. مادر در دوران شیردهی از مصرف داروهای منع شده و باقلا امتناع کند .
2. کودک در آینده از مصرف داروهای منع شده و باقلا اجتناب کند .
3. هنگام تجویز دارو توسط پزشک ، بیماری کودک را به پزشک گوشزد نمایید .

4. در صورت رویت خون تیره یا روشن در ادرار کودک سریعاً به پزشک مراجعه کنید .
5. سه ماه دیگر جهت بررسی مجدد آنزیم به پزشک خود مراجعه کنید .
6. همراه با بیماری دیابت و هپاتیت احتمال شروع حاد بیماری وجود دارد .

7. لیست داروئی زیر در دوران شیردهی توسط مادر و سپس کودک مصرف نشود :
 آنتی بیوتیک ها : کوتریموکسازول ، نالیدیکسیک اسید ، کلرامفتیکل ، نیتروفورانتوئین ، سولفانامیدها ، فورازولیدون
داروهای ضد مالاریا

سایر داروهای شایع : ویتامین k محلول در آب ، متیلن بلو ، آسپرین ، فنازوپیریدن
 مواد شیمیایی : نفتالین ، بنزن ، فنیلن هیدرازین
 مواد غذایی : باقلا

دکتر کامران صفوی پور – متخصص کودکان و نوزادان

هنگامی که بند ناف یک نوزاد درست پس از زایمان بریده می‌شود، بخش باقیمانده آن نیاز به مراقبت مناسب برای پیشگیری از عفونت دارد.
این توصیه‌ها را برای جلوگیری از عفونت بند ناف نوزاد رعایت کنید:

منطقه اطراف بند ناف را تمیز نگهدارید. از دکترتان بپرسید چه توصیه‌هایی دارد- مثلا تمیز کردن مرتب با مالیدن الکل لازم است یا صرفا تمیز کردن با آب و یک پاک‌کننده ملایم کافی است.
اطمینان حاصل کنید که محل بند ناف خشک می‌ماند.یک پوشک بچه که وسط آن را بریده‌اید تا بندناف از آن عبور کند، روی آن قرار دهید. همچنین هنگامی که ممکن است به کودک تی‌شرت کوتاه و یک پوشک بپوشانید تا هوا به محل بند ناف برسد.
نوزاد را برای حمام کردن به طور کامل درون وان فرو نبرید- تا زمانی که بند ناف بیفتد با اسفنج مرطوب بدن نوزاد را تمیز کنید.
هرگز باقیمانده بند ناف را نکشید یا آن را دستکاری نکنید، بگذارید بند ناف خودش بیفتند.

منبع: همشهری آنلاین

مشکلات کودک در هنگام دندان درآوردن 
پدیده دندان درآوردن عبارت است از ظهور متوالی دندان های شیری و دایمی . دندان های جدید به طور مداوم از ۶ ماهگی تا ۳ سالگی در می آیند. کودک بین ۱۲-۶ سالگی دندان های شیری خود را از دست می دهد و دندان های دایمی جای آنها را می گیرد. به طور متوسط اولین مجموعه دندان ها در مدت کوتاهی بعد از دومین سالروز تولد، کامل می گردد.

علایم شایع
- تولید بیش از حد بزاق ، دندان قروچه و جویدن هر چیزی که بچه بتواند بگیرد.
- درد (این علامت را نمی توان ثابت کرد ولی احتمالاً ایجاد می گردد).
- لثه ها ممکن است قرمز و متورم شوند.
- تحریک پذیری
- کج خلقی ؛ لجبازی
- اشکال در به خواب رفتن
- گریه بیش از حدمعمول
- دندان در آوردن هرگز نباید علت تب ، استفراغ ، اسهال ، بی اشتهایی طولانی ، درد گوش ، تشنج ، سرفه یا بثور محل پوشک در نظر گرفته شود. اینها علایم یک بیماری هستند.

علل
تکامل فیزیولوژیک طبیعی .

عوامل افزایش دهنده خطر
مشکلات مربوط به دندان در آوردن با هیچ یک از عوامل خطرزای شناخته شده ارتباط ندارند.

پیشگیری
مشکلات مربوط به دندان در آوردن را نمی توان پیشگیری کرد ولی می توان علایم آن را تسکین داد. زمان دندان در آوردن بسیار متغیر است . البته توالی دندان در آوردن طبیعی در کودکان به شرح زیر است :
اولین دندان ها (دندان های پیش تحتانی ) در حدود ۶ ماهگی ، در دخترها زودتر از پسرها
اولین دندان دایمی در حدود ۶ سالگی
دندان های آسیای کوچک بین ۱۲-۱۰ سالگی دندان های آسیای بزرگ در حدود ۱۲ سالگی

عواقب مورد انتظار
ناراحتی حاصل از دندان درآوردن را می توان به طور نسبی تسکین داد.

عوارض احتمالی
دندان درآوردن ممکن است به اشتباه به عنوان یک بیماری تب زا تشخیص داده شود.

درمان
اصول کلی

لثه کودک را با انگشتان خود مالش دهید؛ این امر بسیار آرامبخش است .
یک پارچه شستشوی زبر را منجمد کنید و اجازه دهید که کودک آن را بجود.
به کودک یک بیسکویت مخصوص دوران دندان درآوردن و یا حلقه پلاستیکی مخصوص دندان درآوردن بدهید (می توانید آن را سرد کنید).
یا یک سواب کتان و آب ، دندان های تازه و لثه را تمیز کنید یا این که با پیچیدن یک پارچه شستشوی نرم دور انگشت خود، دندان های کودک و لثه او را تمیز کنید. قبل از مسواک زدن منظم ، صبر کنید تا کودک ۳-۲ ساله شود. در این سن ، کودکان می خواهند با مسواک زدن از والدین خود تقلید کنند.
در ۳-۲ سالگی مراجعه منظم به دندانپزشک را آغاز کنید.
در ۵ سالگی به کودک توضیح دهید که افتادن دندان کودک طبیعی است . این امر مانع می شود که کودک در هنگام شروع افتادن دندان هایش نگران گردد.

داروها

معمولاً برای ناراحتی حاصل از دندان درآوردن ، دارو لازم نیست . ممکن است استامینوفن یا یک کرم یا پماد مالیدنی برروی لثه برای تسکین ناراحتی ، توصیه شود.

فعالیت
محدودیتی وجود ندارد.

رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد.

در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید ؟
اگر درجه حرارت کودک بیش از حدطبیعی شود.
اگر علایم عفونت مثل درد، چرک ، تورم بیش از حد یا قرمزی زیاد لثه در حین دندان درآوردن ایجاد گردد.

منبع : سایت دنیای علوم طبی

 

©2017 شرط مهم سلامت یک جامعه توانمندی مردم در جستجو، دریافت و به کار گیری اطلاعات سلامت است، مجله پزشکی مادر، شریک سلامت جامعه ایرانی است.

Please publish modules in offcanvas position.